Vooralsnog vrij vermoeiend lezen.
25/10/19: hehe, uit! Ik blij.
Waarschijnlijk een goed boek, maar niet mijn ding. Noch qua verhaal, noch qua schrijftrant. Ik houd niet van dat gewichtige geschrijf, veel moeilijke woorden, veel moeilijke zinnen, wat veel Nederlandse schrijvers hebben. Daarom zal ik niet makkelijk nog een boek van Connie Palmen lezen (2 gelezen).
Ook vind ik het niet prettig om al die gore dingen te lezen, keer op keer. Eigenlijk had ook dit boek de helft korter kunnen zijn, op een gegeven moment is het wel duidelijk, hoe de hoofdpersoon in elkaar zit en wat hij steeds opzoekt. Het laatste hoofdstuk kon dan veel eerder. Dat dient als mogelijke verklaring voor zijn gedrag etc..