Цагаан бороотой өдрүүдийг уйлж, уурлаж, ухаарч, дотор муухайрж, огиулж, өрөвдөж, хайрлаж, бахдаж, айж жихүүрхэж давсаан 😊
Эцэст нь тээр нэг жил хөл хүнд байхдаа хуурай бүгчим байшингаасаа гараад ганцаараа төрсөн нутаг руугаа эмээгээ зориод галт тэргэнд суугаад буух үед нар ээсэн мөртөө зөөлөн цас хаялсан, нэг их гоё цэвэр агаар цээж, уушгийг минь дүүргэж нүдний нулимс өөрийн эрхгүй гарч зогссон хаврын тэр нэг өдрийн дурсамж сэргэж, мэдрэмж нь сэдрэлээ...
Зүгээр л хамар амаа сарталзуулж, уушиг цээжээ түмбийлгэж, нус нулимсаа гоожтол цээж дүүрэн амьсгалмаар байна.
Бидэнд тэгэх боломж байгаа нь ямар их аз вэ...