Met een politiek-rode omslag en 'Een pleidooi voor vernieuwing' als ondertitel is Klassenstrijd in deze tijd een boek wat een specifieke en unieke kijk biedt op hoe we grootschalige veranderingen realistisch kunnen maken in de samenleving.
Het eerste deel van het boek is gefocust op zogenaamde identiteitspolitiek, een negatieve verzamterm voor alle groepen die voor zichzelf zijn begonnen om zich te verzetten tegen problemen waar ze door o.a. maatschappelijke positie of identiteit mee te maken hebben. Meulenbelt legt uit waarom het bestaan van deze grote kwantiteit aan verschillende groepen juist erg nuttig is, maar dat het tegelijkertijd ook belangrijk is dat deze verschillende groepen samenwerken om veranderingen in beweging te zetten.
Het tweede deel gaat over feminisme, specifiek marxistisch feminisme (ook wel reproductief feminisme genoemd), wat grotendeels draait om de problemen die door de huidige fase van kapitalisme worden veroorzaakt. Hiernaast gaat het over de contradictie dat kinderen krijgen en grootbrengen niet wordt gezien als een belangrijke bijdrage aan het instandhouden van de samenleving, alsof we door zouden kunnen leven zonder zowel onze eigen kinderen als die van anderen.
Hoewel ik voor het grootste gedeelte tijdens het lezen van dit boek het gevoel had dat de twee bovengenoemde delen los stonden van elkaar, werd aan het einde een heldere link gelegd tussen de twee. Zonder de context van het volledige boek is dit echter moeilijk samen te vatten in een Goodreads review.
Het boek heeft mij persoonlijk veel nieuwe perspectieven gegeven. Hiernaast heeft het me duidelijk geïnformeerd over onderwerpen waar ik voorheen weinig vanaf wist. Ook heb ik zeer veel respect voor de auteur, die op bijna 80 jarige leeftijd nog steeds moeite doet om de wereld een betere plek te maken.
Het boek is een aanrader voor iedereen die zich laagdrempelig wil inlezen over de alternatieven van de huidige samenleving en de mogelijkheden om dit te veranderen.