Stanley Kubrick: Interviews

Conversations With Filmmakers Series

by Gene D. Phillips (Editor)

From his first feature film, Fear and Desire (1953), to his final, posthumously released Eyes Wide Shut (1999), Stanley Kubrick excelled at probing the dark corners of human consciousness. In doing so, he adapted such popular novels as The Killing, Lolita, A Clockwork Orange, and The Shining and selected a wide variety of genres for his films -- black comedy (Dr. Strangelove), science fiction (2001: A Space Odyssey), and war (Paths of Glory and Full Metal Jacket). Because he was peerless in unveiling the intimate mysteries of human nature, no new film by Kubrick ever failed to spark debate or to be deeply pondered.

Kubrick (1928-1999) has remained as elusive as the subjects of his films. Unlike many other filmmakers he was not inclined to grant interviews, instead preferring to let his movies speak for themselves. By allowing both critics and moviegoers to see the inner workings of this reclusive filmmaker, this first comprehensive collection of his relatively few interviews is invaluable. Ranging from 1959 to 1987 and including Kubrick's conversations with Gene Siskel, Jeremy Bernstein, Gene D. Phillips, and others, this book reveals Kubrick's diverse interests -- nuclear energy and its consequences, space exploration, science fiction, literature, religion, psychoanalysis, the effects of violence, and even chess -- and discloses how each affects his films. He enthusiastically speaks of how advances in camera and sound technology made his films more effective.

Kubrick details his hands-on approach to filmmaking as he discusses why he supervises nearly every aspect of production. "All the hand-held camerawork is mine," he says in a 1972 interview about A Clockwork Orange. "In addition to the fun of doing the shooting myself, I find it virtually impossible to explain what I want in a hand-held shot to even the most talented and sensitive camera operator. "

Neither guarded nor evasive, the Kubrick who emerges from these interviews is candid, opinionated, confident, and articulate. His incredible memory and his gift for organization come to light as he quotes verbatim sections of reviews, books, and articles. Despite his reputation as a recluse, the Kubrick of these interviews is approachable, witty, full of anecdotes, and eager to share a fascinating story.

Genres: Film, Nonfiction, Biography, Media Tie In, Art

233 pages, Paperback

First published January 8, 2001

About the author

Fr. Gene D. Phillips, SJ, PhD

Reviews

[Satyajeet · Rating 4 out of 5]

The Playboy interview with Kubrick turned into a long meditative discussion about human condition, mortality and life, purpose and meaning, hopelessness and bliss.
As Carl Jung once said:
"The sole purpose of human existence is to kindle a light of meaning in the darkness of mere being."

Kubrick answers a question:

—
Playboy: If life is so purposeless, do you feel it’s worth living?

Kubrick: Yes, for those of us who manage somehow to cope with our Mortality. The very meaninglessness of life forces man to create his own meaning. Children, of course, begin life with an untarnished sense of wonder, a capacity to experience total joy at something as simple as the greenness of a leaf; but as they grow older, the awareness of death and decay begins to impinge on their consciousness and subtly erode their joie de vivre, their idealism — and their assumption of immortality. As a child matures, he sees death and pain everywhere about him, and begins to lose faith in the ultimate goodness of man. But, if he’s reasonably strong — and lucky — he can emerge from this twilight of the soul into a rebirth of life’s elan. Both because of and in spite of his awareness of the meaninglessness of life, he can forge a fresh sense of purpose and affirmation. He may not recapture the same pure sense of wonder he was born with, but he can shape something far more enduring and sustaining. The most terrifying fact about the universe is not that it is hostile but that it is indifferent; but if we can come to terms with this indifference and accept the challenges of life within the boundaries of death — however mutable man may be able to make them — our existence as a species can have genuine meaning and fulfillment. 'However vast the darkness, we must supply our own light'
—

Gavin Aung Than, the illustrator of 'Zen Pencils', shared Kubrick's incredible insight—on what it means to exist—by turning it into a fun and entertaining comic.
Click here to view the Comic

[Mike · Rating 4 out of 5]

This book contains career-spanning interviews with Stanley Kubrick- or not quite career-spanning rather, as the last interview here is with Rolling Stone in 1987, and hence there's no discussion of Eyes Wide Shut (discussion of The Shining is also- mysteriously- completely omitted from the book). Additionally, come to think of it, a number of these pieces are not exactly interviews, more like profiles/film interpretations. I'm fond of Q-and-A myself, especially with someone as interesting as Kubrick, but the profiles are mostly well-written and engaging, including one by Gene Siskel.

My favorite of the interviews is in fact Q-and-A, with Playboy from 1968, conducted right around the release of 2001. Kubrick's comments about how 2001 is supposed to reach you on an unconscious, non-verbal level, almost like a dream, were particularly interesting to me; I grew up reading a lot, and it's taken me a long time to get out of the habit of thinking of movies as essentially books on a screen, to understand that they communicate in an essentially different way. Other topics include the possibilities for extraterrestrial life, how the best way to achieve world peace might involve staging an attack from outer space (Alan Moore apparently had this idea, too), the pros and cons of being "frozen" and waking up years later in an alien society, whether entertainment might become too entertaining and leave us "sensually stultified zombies plugged into pleasure simulators", living with the atomic bomb and the knowledge of death in general, and what might have happened during the Cuban Missile Crisis if someone had dropped LSD in Kennedy's coffee or Khrushchev's vodka.

Another highlight, in an interview with Gene D. Phillips (it comes up with Gene Siskel as well), is a discussion of what Kubrick called the central moral question of A Clockwork Orange:

Kubrick continued, "The question is whether or not a man can be good without having the option to be evil and whether such a creature is still human." In short, he concluded, "To restrain man is not to redeem him." Redemption, as the prison chaplain says more than once in the movie, must come from within.

[Ben De Bono · Rating 5 out of 5]

Kubrick was famous for not giving many interviews about his films, making a resource like this invaluable for his fans. There are a number of disappointments in the book, but it's difficult to fault the book for them given that almost all are a result of circumstance. For example, the latest interview present is 1987 after the release of Full Metal Jacket, meaning we get nothing on Eyes Wide Shut. That's to be expected given that Kubrick died before it's release, but the absence is definitely felt. More surprising is the absence of any interview concerning The Shining. I'm not sure what the reason for that is, but it's also a gaping hole in the material.

In addition to the pleasure of hearing Kubrick in his own words, there are a number of fun and interesting tidbits scattered throughout the book. Among my favorites:

-2001 was originally 20 minutes longer. Kubrick cut it after an initial screening and the extended version has never been seen since

-He didn't regard Full Metal Jacket as an anti-war film, but as a narrative that was more complicated than that. His reflections on the film are nuanced and make it even more fascinating

-Despite living in England from 2001 on, he resented being called an expatriate. His reasons for staying in England after 2001 were a mixture of not wanting to uproot his family and the fact that his dog would have to stay in quarantine for six months every time he went back and forth to the US

-His discussions of his Napoleon film from interviews that predate its abandonment make a great case for it being one of the greatest movies never made.

-From Spartacus on, his only financial flop was Barry Lyndon. However, prior to its release he predicted it would gross into nine figures - a feat that, at the time, had only been accomplished by Jaws

-Interviewers repeatedly try and get him to compare his style to other directors. His consistent answer, "I've never watched another director work", is as brilliant as it is succinct.

-His desire to disown his first two films - Fear and Desire and Killer's Kiss - is made quite clear when in later interviews he repeatedly claims he never wrote an original screenplay. Those are the only two of his films not based off of a pre-written work (even 2001 was an expansion of Arthur C. Clarke's The Sentinel)

-The titular year of 2001 was chosen as an homage to Fritz Lang's Metropolis, which was set in 2000

-Kubrick mentions a number of times that children were less confused by 2001 than many adults. His reasoning is that children accept a visual narrative easier than adults who are thrown off by the film's lack of dialogue

-When discussing the possibility of A Clockwork Orange's violence leading to real-world copycats, he states that it's more likely for the violence in Tom and Jerry or James Bond to lead to copycats due to its making violence amusing, lighthearted, and fun.

[alper · Rating 4 out of 5]

Kubrick'e dair çok ilginç detaylar öğrendiğim röportajlar serisini içeriyor kitabımız. Birçok röportaj doğduğu günden başladığı için artık 1928 yılında doğumu, satranç oyunculuğu, liseden sonra “Look” dergisinde çalışmaya başlaması, yönetmenliği (ve film çekimine dair ne varsa ) kendi kendine öğrenmesi, hangi film hangi kitaptan ilham almış, 3. eşinin "Path of Glory"nin final sahnesinde oynayan oyuncu olması (Susanne Christian, tel otomatik tamamlıyor bu detayları artık), kurguya verdiği önem, film üzerindeki tam kontrolü -kibarlığa gerek yok- tam bir kontrol manyağı olması / her ayrıntıya kendi karar vermesi, filmlerini Amerika yerine Londra'da çekmesi, uçağa binmeyişi ama pilot lisansının olması,... defalarca tekrar ediyor. Ama her okuduğum cümleyi kendim tamamlarken, Kubrick hakkında bildiklerimin hazzı tekrar eden konuların sıkıcı gelmesini aştığı için bir daha bir daha okuyor olmak bende bir olumsuzluk yaratmadı.

Röportajların bir iki tanesinde bazı soruları sevmedim şöyle bir not almışım:
"Röportajlarında sinemaya dair de “arada” bir şeyler konuşuluyor. Ya röportaj yapanlar pek işi bilmiyor gibi, adam çok nadir röportaj yapmakta gerçekten haklı, bazen çok saçma sorular sorabiliyorlar, ama onlara bile kendince güzel cevap veriyor. (evet yumuşattım buraları) Bir tanesi sorusuna cevap alamayınca “yine başka bir cevap verdi” diyor. Ya eleman, salak salak sorular soruyorsun, “aslında şöyle bir şey sorman gerekir, ben de o soruyu sormuşsun gibi yapıp ona cevap veriyorum” mu desin??.
Bir de şu notum var, (acaba bu kızdığım elemanlar sinema yazarı değil mi?)
Ya sinema konuşacak diye geldik. Bambaşka şeylerden bahsediyorlar. Ama adam kendini dinlettiriyor. Dersini çok iyi çalışmış 2001’i çekmeden önce. Dünya dışı varlıklar, UFOl'lar, aydaki olası ipuçları (oraya bir şeyler bırakıp gitmiş olabilirler tezi var), ışık hızı, kendini dondurma…Hiçbir cevabı da üstünkörü değil. Sesimi çıkarmadan bir kenardan izliyorum. Notlar alıyorum bir de.

Sonraki röportajlarda böyle bir sorunum olmadı. Zamanla gazetecilerin de kendini geliştirdiğini düşünebiliriz. Başta söylendim biraz ama zaten onlara da Kubrick müdahale edip konuyu çeviriyor / yönlendiriyordu. Geneli iyi. Çok nefis işler de var. "Modern Zamanlar - Philip Strick- Penelope Houston" 1972 çok iyi bir röportaj olmuş. Direkt sinemaya ve Kubrick’in yönetmeliğine dair bilinçli sorular, çalışıp gelmişler :) Soruları değiştirmek zorunda kalmamış, “Kubrick Sineması” üzerine keyifli bir sohbet çıkmış ortaya. Kitaptaki en iyi iş bu bence. (Off tekrar açıp okuyacam, canım çekti). “Bir superstar olarak film yönetmen: Stanley Kubrick- Joseph Gelmis, 1970” burada da Kubrick sinemasına dair çok güzel cevaplar var.

Kitapta anlatılanlar üzerinden Kubrick’ten ve sinemasından bahseledim,

Parayı nereye harcıyorsun diye soruyor muhabir,
Kitapların teklifini almaya harcıyormuş. Hayatı sinema. Hobi soruyorlar, paranı ne yaparsın diyorlar cevap hep sinema. “Bak bence para kazanmanın amacı onu harcamak değil. Para kazanmanın amacı paraya sahip olmaktır, böylece gerçekten istediğiniz an gelene kadar mecburen film çekmeniz gerekmez… Paramı sevdiğim kitapların film haklarını almaya harcıyorum. Ayrıca paramı biriktiriyorum, böylece sevdiğim bir kitap bulursam haklarını satın alacak param oluyor.” (15)


Filmlerini çekmeden önce konuya dair ne varsa okuyor. 2001 filmi öncesindeki yaptığı çalışma inanılmaz, zamanın çok çok ilerisinde bir işi nasıl yapmış? Tabii ki çok çalışarak. O güne kadar çekilen bütün bilim-kurgu filmlerini izliyor, kitapları okuyor. Röportajında da tam bir futurist. Bir süre filmden konuştuktan sonra ileriye yönelik birçok konudan bahsediyorlar ve ne kadar detaylı bir araştırma sonucu filmin çıktığını anlıyorsunuz.
“Kubrick’in derin entelektüel merakı beni hemen etkiledi. Bir konu üzerinde çalışırken kendini tamamen o konuya kaptırıyor ve tıpkı bir sünger gibi her yandan bilgi emiyor. Clarke ile 2001’in senaryosunun temelini oluşturacak bir roman yazmasının yanı sıra, bilim üzerine eline geçen bütün popüler ve yarı popüler kitapları okuyordu.(37)
Senaryo için 2400 saat bir efor, film çekimleri sırasında her boş anında üzerinden geçiyor. Replikleri sıklıkla oyuncular ile görüşüyor. (Bana bir başka mükemmeliyetçi yönetmen Cassavetes’i hatırlattı) Filmde otuz beş sanatçı ve tasarımcıdan, yirmiden fazla özel efekt personelinden ve bilimsel danışmanlardan oluşan bir ekip kurmuş. Film tamamlanana dek Amerika ve İngiltere’deki önde gelen havacılık şirketlerinin çeşitli çalışanlarına, sayısız bilimsel ve endüstriyel firmaya fikir danışmış olacağını tahmin ediyor. MIT’de görev yapan yapay zeka ve kendiliğinden hareket eden cihaz yapımı hakkında önde gelen otoritelerden biri olan Prof. Marvin Minsky 2001 de bilgisayarların geleceği seviye ile ilgili danışıyor.

Konular bambaşka yerlere gitse de Kubrick'i tanımak açısından çok değerli anlattıkları. Mesela 2001 de aile ne olur diye soruyorlar, verdiği cevap şahane !!!

“Bir kurum olarak aileye karşı her türlü etkileyici entelektüel argüman getirilebilir; kendi içinde otoriter bir sistem olduğu gibi fakat temeline indiğinizde aile toplumdaki en ilkel ve en hayati birim. Doğum yapmakta olan karınızın hasta odasının önünde durup ‘Tanrım ne kadar büyük bir sorumluluk! Bu korkunç yükümlülüğü altına girmeli miyim? Burada ne işin var?’ diyebilirsiniz sonra gidip bebeğinizin yüzüne bakarsınız ve hop! o eski program sizi kontrolü altına alır ve bütün sorularınızın mucize, neşe ve gururla karışık bir cevabı olur. Bu genetik bakımdan işlenmiş sosyal modellerin klasik durumu. Bu dünyada sorgulamayacak önemli olan, tartışmaya ya da mantıklı münakaşaları hassas çok az şey var. Ailede onlardan birisi. İnsanlar belki bilim ve evrimsel sosyal bilimlerle fazla özgüneşler. İnsanlar dine olan bağlılıklarını kaybettiler ve tanrılarının ölümüne şahit oldular; ulus-devlete karşı eski zorunlu sadakat yavaş yavaş yitiyor. Yirminci yüzyıl insanın meçhul bir denizde yol alan dümensiz bir gemide yol alıyor; bu yolculuk boyunca aklının başında olması için, ilgileneceği, kendinden daha fazla önem verecek birinin olması gerekiyor.” (78)

Nükleer silahları peki kullanmaktan çekinmezsek, (Dr. Strangelove’ın konusu, film ile ilgili bir röportajda)
“Andromeda nebulasından bakan biri için, dünyanın yok oluşu bir an yanıp sönen kibrit görüntüsünden farklı olmaz ve eğer bu kibrit karanlıkta yanmaya devam ederse hiç kimse yıldızlarda ışık kulesi yakabilecek gücünü kendi cenaze fırınını tutuşturmak için kullanan bir ırkın ardından yas tutmaz. Seçim bizim.”

Napolyon filmi projesi var, çekilmemiş. (97) Onun üzerine çok kafa yormuş, Birkaç röportajında sıradaki proje diye çok detaylı bahsediyor. 40 bin piyade 10 bin süvari kullanmak niyetindeyiz (O zaman daha “copy paste” teknolojisi bulunmamış tabii). Burada savaşın estetik yanından bahsediyor, o beni gerçekten hayal kırıklığına uğrattı. Belirtmeden edemeyeceğim. “İşin içine estetik de giriyor...Savaşın rezil gerçekliğinin yanı sıra işte bu vasfı yakalamak istiyorum” (99)

“Kontrol Manyağı”,
Siz kurgunun ne kadarından sorumlusunuz, ne kadarı da güvendiğiniz başka biri tarafından yapılıyor?
Ben olmadan kimse bir şey yapmıyor :)))))))) Filmin her saniyesini kontrol ediyorum, ayrıca bütün pratik sebeplerden dolayı kurguyu kendim yapıyorum…(120).
Bunun tek istisnası çekimler başladıktan sonra yönetmenliğini devraldığı “Spartacus” filmi, ondan da gerekli dersleri çıkarıp bir daha böyle bir hataya düşmüyor. (Film hafif buruk bir tad bırakmıştı ağzımda, bundanmış)

Kubrick’in hiç tecrübesi olmadan bu işe girmesinin açıklaması kötü filmler,
“Birbiri ardı sıra berbat filmler izleyip kendi kendime, “film çekmekle ilgili hiçbir şey bilmiyorum, ama bundan kötüsünü de yapamam herhalde” diyordum.” (125)

Hollywood’da özellikle bir kişinin kucağına kimse bu kadar parayı bırakıp kenara çekilmez, peki nasıl oluyor da Kubrick’le çalışabiliyorlar?
Barry Lyndon çekimleri sırasında birçok hesaba katılmayan detay (tarihi mekanların kullanım sürelerine dair sıkıntılar filan..) çekimlerin uzamasına sebep olmuş. Bu da Kubrick üzerindeki baskıyı arttırmış. Yine de yapımcı açısından,
“Warner’In prodüksiyon şefi John Calley her şeyi anlayışla karşılamış. ‘Kubrick’e Bunun için bir haftan var, demek çok anlamsız olurdu’ diyor. ‘O zaman elinide 11 milyon dolara mal olan bir baş yapıt değil, yaklaşık 8 milyon dolara mal olan ortalama bir iş olurdu. Eğer birisi çok paranızı harcıyorsa, ona işini iyi yapması için zaman tanımanız gerekir.” (207)

Kubrick’in en zorlandığı konu, iyi bir hikaye bulmak, (film çekimleri arasında bu kadar zaman olmasının önemli sebebi de bu),
“İyi bir hikaye mucizevi bir keşiftir. (Hikaye bulması gerçekten en çok kıvrandığı nokta) Film çekme süreci hayatınızı kontrol altına alır ve her yeni filme başladığınızda her şeyi en başa döner diye ekliyor... Bu yüzden bu sürecin muhteşem bir baştan çıkarıcı zamansızlığı vardır.“ (218)

Tatlıya geçelim (birazda sinemanın sanat boyutundan bahsedelim yahu),

“2001’den sonraki röportajdan, nadiren işin sanatsal boyutuna gelen sorulardan,
“Ben görsel bir deneyim; duygusal ve felsefi bir içerikle sözlü anlatımı ikinci plana atan ve izleyicinin bilinçaltına nüfuz eden bir deneyim yaratmak istedim. McLuhan’ın teorilerinden yola çıkarsak, 2001'de mesaj, kullanılan iletişim aracının kendisi. Filmin izleyiciye bilinçaltından ulaşan tam anlamıyla öznel bir deneyim olmasını istedim; tıpkı müzik gibi bir Beethoven senfonisi ‘açıklamak’ algı ile haz alma arasında yapay bir engel oluşturarak eseri fakirleştirir. Filmi felsefi ve kinayeli yanı üzerinde istediğiniz gibi yürütme konusunda özgürsünüz; böylesi bir fikir yürütme filmin izleyiciyi bir seviyede yakaldığını gösterir, fakat 2001 ile ilgili sözü bir yol haritasından bahsetmek istemiyorum, yoksa her izleyici filmi anlayamamaktan endişe ederek kendini bu haritayı takip etmek zorunda hisseder.” (1968, 54)

“İzleyicinin ana konuya kendi duygularını ve algısını kattığı 2001 gibi bir filmde, belli bir seviyede muğlaklık olması değerlidir, çünkü izleyicilerin yaşadıkları görsel deneyim değerdeki ‘boşlukları doldurmaları’ imkan sağlar. Sözcüklerin olmadığı bir noktada muğlaklık kaçınılmazdır. Ama muğlaklık bütün sanat eserlerinde, güzel bir müzik parçası ya da tabloda da vardır. bestekar ya da ressamın eserlerini ‘açıklayacak’ talimatlar yazmasına gerek yoktur. Eserleri açıklamak onlara bir şey katmaz, para kazanmak zorunda olan eleştirmenler ve öğretmenler haricinde hiç kimse için değer taşımayan yapay bir ‘kültür’ oluşturur. Sanata verilen tepkiler daima farklıdır Çünkü bu eserler fazlasıyla kişiseldir.” (109)
#### Alkışlıyorum. Çok güzel ifade etmiş.
“Genel anlamda konuşacak olursam her iyi filmde izleyicinin ilgisini ve beğenisini ikinci izleyişte kazanacak öğeler vardır; filmin hareketliliği çoğu zaman ilk izlenişinde, her detayın ya da nüansın izleyici üzerinde etki yaratmasını engeller. Bir filmin bir defa izlenmesi gerektiği düşüncesi filmi geleneksel olarak, görsel bir sanat eserinden ziyade geçici bir eğlence olarak algılamamızdan kaynaklanıyor. Harika bir müzik parçasını bir defa dinlemek ya da harika bir tabloya bir defa bakmak, hatta harika bir kitabı sadece 1 defa okumak zorunda olduğumuzu düşünmüyoruz fakat filmler son birkaç yıla kadar sanat eseri kategorisine bile alınmadılar; neyse ki bu durum artık değişiyor “(1968, s55)

“Senaryo insanoğlunun icat ettiği en ketum yazı formudur. Ruhu ve imgelemi yakalayıp yansıtmak zordur. Diyalogları yansıtabilirsiniz, ama senaryo geleneğine bağlı kalırsanız tanımlamalarınızın çok kısa ve telegrafik olması gerekir. Ne ruh ne de başka bir şey yaratabilirsiniz..”
“Ben daima film incelemeleri için ele alınması gereken ilk yönetmenin Charlie Chaplin ve Orson Welles olduğunu söylemişimdir; çünkü onlar film yapma konusunda birbirine en zıt iki yaklaşımı sergilerler. Charlie Chapl’in yaklaşımı olabildiğince ham ve sinema sanatı konusunda en az kaygı taşıyandır. Yaptığı iş, sadece görüntüyü ekrana yansıtmaktır; onun açısından önemli olan tek şey, sahnenin içeriğidir. Welles ise en geleneksel film anlatma tarzının en yoğun barok özelliklerini taşır. Sanırım Einstein daha iyi bir örnek olabilir, çünkü Chaplin filmlerinde yoğun bir içerik olup da herhangi bir tarz bulunmazken Einstein'ın filmlerinde güçlü bir tarz olmasına karşın hiç içerik yoktur.” (92)
#### Biçim ve içerik konuları, eserlerdeki bunların ağırlıkları, kapalı anlatım, ikinci yeniciler’le ilgili de bir şeyler okuyorum, -bu ara özel ilgi alanım :)- orada da sinemadan/diğer sanat dallarından örneklerle ele alınıyor, burada da şiirden örnekler vererek anlatabiliriz. Müzik ve resim üzerinden açıkladığı noktalar var Kubrick’in. Ben de böyle bir yönlendirmede bulunmuş olayim, detayları o kitabın yorumunda paylaşırım :P

Kubrick filmlerini severim. Hepsinde zeka vardır. Mizah, kara mizah öğeleri yerindedir. Hikayelerini anlatış tarzını izlemek büyük keyiftir. İşini yaparken ne kadar titiz davrandığı, yaşadığı tutku, yeni bir hikaye bulmanın onda yarattığı hazzı görmek, ona dair ilginç detayları okumuş oldum. Kubrick filmlerindeki konu tercihleri onun tam manasıyla bir aydın, düşünür olduğunu ortaya koyuyor koymasına ama onun ağzından bunun derinliğini dinlemek bir başka. Filmin her adımına hakim olmak istemesini de anlıyorum. Kimseyi işine karıştırmıyor. Bu öyle bir şey ki, Gözü tamamen kapalı teslim ettikten 4 gün sonra ölüyor. Film çekimiyle arasına Azrail'i bile sokmuyor adam.

The Shining benim en sevdiğim filmlerinden bir tanesi röportajlarda geçmemesi beni üzdü. Kubrick'in ağzından Jack Nicholson'ı dinlemek isterdim. Ya da film çekimlerine dair bir iki anektod :)

Sıralama da yapayım (2001’i herhangi bir sıralamaya dahil etmeyi zul addediyorum):

1. A Clockwork Orange (1971)
2. Dr. Strangelove (1964)
3. The Shining (1980)

Şu tiviti de şuraya bırakalım, Güzel denk geldi. https://mobile.twitter.com/ist_filmfe... :
“Sinemacıların Sinemacısı” Stanley Kubrick’in tüm filmleri, kaçıranlar, özleyenler ve büyük ekranda görmek isteyenler için 38. İstanbul Film Festivali’nde yeniden sinemalarda!

Film Festivalinde görüşmek dileğiyle :)

[hande seven · Rating 4 out of 5]

Kubrick ve filmlerine dair ilginç pek çok bilgiyi öğrendim, oldukça keyifliydi. Ama The Shining ve Eyes Wide Shut ile ilgili röportajların yer almaması beni hayal kırıklığına uğrattı.Eyes Wide Shut sonrası Kubrick’in ani ölümü, ölümü ardındaki spekülasyonlar, çıkan haber ve röportajlar da derlenseydi harika olurdu.

[Scott · Rating 3 out of 5]

I have been a fan of Kubrick's work for years and have always been fascinated by his film technique. This book provides a lot of interesting information about him. Alas, it feels incomplete, so I give it three stars.

I read this book backward because I am more familiar with his later films, and the essays included here are compiled chronologically. Some of the essays are extremely interesting, and Kubrick's responses about art are fascinating...I dog-eared probably 15 or 20 pages of this book with information from Kubrick about visual aesthetics and his philosophies about film. It also motivated me to visit (or revisit) some of his films as well. Kubrick was a very thoughtful and articulate individual and, for the most part, his interviews are fun to read. I found myself especially interested in hearing about his epic film-that-never-was, an epic biopic on Napoleon. It's a shame he never made it.

The essays collected here don't address all of his films, and a few of them are quite redundant with the others. Though the subject is excellent, the compilation lacks a bit in depth, considering this man's career nearly went on for fifty years.

[yener · Rating 5 out of 5]

Stanley Kubrick hayranı ve meraklısı olsn herkes için, kendi filmleri üzerine röportajlarını içeren bu kitap bulunmaz bir hazine. Özellikle "2001: A Space Odyssey" hakkında olanlar, yönetmenin uzay bilimi ve insanoğlunun evrimi üzerine düşüncelerini okumak büyük keyif. Kitabı sindirerek bitirmiş herhangi bir kimse, Kubrick hakkında bilinmesi gereken şeylerin büyük çoğunluğunu öğrenmiş oluyor. Aynı zamanda onu ve filmlerini yorumlama perspektifi de ("içeriden" aldığı bilgilerle) muazzam bir şekilde genişliyor. Böylesi bir çalışmanın da başkaca bir amacı olamazdı herhalde.

[John · Rating 3 out of 5]

Probably just for diehard Kubrick fans, this book collects his infrequent interviews from throughout his career. As you would expect, some articles are better than others, but they give a interesting glimpse of Kubrick's mind and personality through his own words.

[William · Rating 4 out of 5]

Stanley plays chess, Stanley makes his movies, Stanley likes his jackets full of metal. He was right about the year 2001. It was full of silent space fury. I hated the computer named Hal but liked the parts where he made conversation about the Orange clocks and gentleman Barry. Why doesn’t he make movies anymore? There just aren’t any answers to life’s deep mysteries. Don’t look for them in movies. Look for them in soup. I mean the soul.

[Emilie · Rating 5 out of 5]

Kubrick was such an interesting guy in interviews: very eloquent and straightforward. On one hand, I'm sad there aren't that many of them, but on the other hand, I love how he let his work speak for itself.

[Thomas Pashko · Rating 4 out of 5]

A bit repetitive, which is inevitable if you're collecting multiple interviews from the same press tours for the same movies. But I'd read this if it were five times the length. Love this artist, love his brain, love his voice

[Dany · Rating 5 out of 5]

"I think a lot of the problems of the human condition derive from an awareness of our own mortality. This is the curse of intelligence and language."

[Brad · Rating 5 out of 5]

Any list of the greatest filmmakers of the 20th Century would have Stanley Kubrick at on VERY near the very top. Among American directors, once you get past John Ford, Billy Wilder, and Martin Scorsese (and okay, maybe Spielberg and Welles and I'm sure I'm overlooking some deserving directors); and internationally - Kurosawa, Godard, Bergman, Fellini, among many others, who can claim "authorship" of a resume of films including Paths of Glory, Dr. Strangelove, 2001 (I consider 2001 to be the greatest movie ever made), A Clockwork Orange, and Barry Lyndon?
So I have always been interested in what Kubrick has to say, and individually, most of these interviews are well worth reading. However, they certainly have a sameness about them, and I attribute this to the interviewers asking many of the same questions as well as Kubrick's approach to filmmaking, which he fleshed out and adhered to throughout his career. When they ask him "How do you go about selecting material?" or "You have said that the editing process is the part of filmmaking that is most unique to cinema. Why is that?" Well, he's going to give the same answers every time, because as I said he at a young age and at a young point in his directorial career considered and found visionary yet practical approaches to EVERY - and I do mean EVERY - aspect of making movies. Still it is fascinating to read these glimpses into the mind of a master artist.

[Joshua Michael · Rating 5 out of 5]

"Stanley Kubrick: Interviews" is an excellent collection of discussions with one of the 20th century's greatest artists. Considered by many (including myself) to be the greatest movie director of all time, Kubrick was a brilliant man with a wide breadth of knowledge on nearly any subject from filmmaking to history. As someone who's seen all of his movies, most of which I've watched countless times, I enjoyed reading Kubrick's insights into the themes, characters, and stories of his works. The interviews in this book vary in length, some of them are only a few pages long while others are 20-30 page profiles of the director. The best by far is the piece by Jeremy Bernstein, who not only interviews Kubrick but describes a visit to the set of "2001" and gets trounced by his subject in multiple games of chess. If you love movies, then "Stanley Kubrick: Interviews" is a must-read.

[Montecristo · Rating 3 out of 5]

Raccolta di interviste a Stanley Kubrick, della quale però non condivido completamente la scelta editoriale: le interviste vengono riproposte interamente, ma così facendo il libro risulta pieno di ripetizioni e doppioni, specialmente da metà in poi praticamente si rileggono le stesse cose già dette 30 pagine prima e ridette 15 pagine prima. Non capisco poi il senso di proporre tre interviste su "2001: odissea nello spazio" o tre su "Full metal jacket" (con le ripetizioni di cui sopra) e neanche una ad esempio su "Shining". Insomma è un libro abbastanza interessante ma si poteva strutturarlo molto meglio.

[PK · Rating 4 out of 5]

1967 playboy interviews really show much we've changed. They were long and included words like 'moribund'

Kubrick says on the evolution of technology "if pleasure that intense were readily available to all of us, we might well become a race of sensually stultified zombies plugged into pleasure stimulus machines while machines do our work and our bodies and minds atrophy"
Yep.

Kind of guy who owned one pair of pants.
The details of the monkeys faces and the building of the centrifuge in 2001 stand out.
This book got me back into chess as well.

Only half way finished as of writing

[Orlis · Rating 5 out of 5]

Un saggio necessario per chi ama il cinema, sia come professionista sia come appassionato, per capire il pensiero di Kubrick sul mezzo cinematografico, la sua pratica e la sua forma di comunicazione attraverso interviste illuminanti, stimolanti e "pratiche" nonostante il regista «non abbia risposte semplici». Come poi precisa il curatore del libro, «Le interviste non sono state riviste in modo sostanziale. A volte il lettore noterà che Kubrick si ripete, eppure le ridondanze sono significative, perché quei concetti erano importanti per l'artista».

[Akbar Hasan · Rating 5 out of 5]

It was fascinating getting to be in a room with Kubrick with this book. I would scour youtube for interviews with the man, and I'm so glad I found this book because it was so insightful into his thought process and opinions (which, admittedly very fanboy-ey of me, I really admire).

[Andrea Magagnato · Rating 3 out of 5]

Non so perchè mi aspettavo qualcosa di più rivelatorio. Dopo la metà comincia anche a essere un po' ripetitivo in alcuni passaggi (non so quante volte ho letto che Kucrick ha iniziato come fotografo la rivista Look).

[Diego Ramirez · Rating 4 out of 5]

A good way to know Kubrick

[Anita · Rating 4 out of 5]

Stanley Kubrick is a fascinating person and after reading this book I feel prepared to watch all his films!

[elia Burgess rossi · Rating 4 out of 5]

Un viaggio incredibile nella mente e nella realizzazione di alcune delle pellicole più interessanti della storia del cinema

[Joe Costal · Rating 4 out of 5]

Any glimpse into the mind of the GOAT works for me.

[Matteo Pirdeni · Rating 4 out of 5]

Bello e interessante, ma Shining?

[Charlie · Rating 5 out of 5]

The chess master auteur who never wrote his own story, he'd only read novels in a frenzy looking for one story in a hundred that might satisfy him and hurling the others at the wall, disappointed, he dropped out of high school, landed a plum job as Look Magazine photographer in New York where his dad was a wealthy doctor.

First films were documentary shorts that sold to break even, then narrative features financed by his family, then United artists, then he was "technically” the director of Spartacus, which i think it's great but he derided, then made Lolita and then 2001 a space Odyssey with Arthur c Clarke, starting with his short story about an obelisk on the moon and spiraling off from there. 2001 the book was published around the same time as the movie was released. An early cut of the movie felt a little gratuitous and critics tore it apart. but that was also the first screening for an audience somehow and so he went in and cut out some bad bits and it was wildly successful. It was exciting; they were about to land on the moon. Everyone was out of their minds like when they thought they were gonna get rich from vans.com stock in 1999, but instead of getting rich the thought they'd be sucking mango lassie through a straw while free blasting through space.

He went through this huge Napoleon Bonaparte film pre production process and mountains of research and decided there was no good film to beat. But the moon landing had already happened, and the big budget projects became less appealing to studios. Ambition of the absolute human achievement scale was again passe.

Clockwork Orange was a novel his friend gave him during production on 2001 a space Odyssey. He didn't throw this one against the wall, and didn't change it much either. He only met the author once for scones when they happened to be in the same town. He was absolutely sure about Malcolm McDowell as the lead despite the character in the story being much younger (15).

[Filippo Ulivieri · Rating 3 out of 5]

Un bel titolo, tratto dall'intervista al Rolling Stone, per la traduzione italiana del libro Stanley Kubrick Interviews a cura di Gene D. Phillips pubblicato nel 2001. Il libro presenta sedici interviste che Kubrick ha rilasciato dagli anni '50 fino al 1987.

Le interviste sono pubblicate integralmente, il che causa qualche ripetizione di risposte.

Tuttavia, invece delle solite pedanti raccolte di saggi pubblicate sotto il pretesto di una cornice unitaria, ben vengano libri (o traduzioni di libri) come questo che forniscono documenti per comprendere il lavoro del regista.

La prefazione di Emiliano Morreale evidenzia il carattere di regista-altro di Kubrick, difficilmente inquadrabile, spesso frainteso, sempre diverso dagli altri, al punto da definirlo un anarchico. La visione cinematografica di Kubrick si accorda secondo Morreale ad una ugualmente radicale ed estrema visione del mondo, in un "amaro, titanico sforzo" tra forma cinematografica e pessimismo apocalittico.

Traduzioni scorrevoli di Anna Mioni.

[Brian · Rating 5 out of 5]

It's hard to find many interviews with Kubrick because he did so few of them but this book puts them all together in one volume. A couple of the interviews I had read before on the internet (show you how few there were) but regardless this book is an invaluable resource for filmmakers from the best filmmaker of all time.

Did you know that Kubrick never used a story boards?!

A very thoughtful book and well told as Kubrick usually gets right to the point and really lets you know what he is thinking. A lot of these interviews are online though if you want to save some money. This book was given to me as a gift.

[Djll · Rating 2 out of 5]

Too soon to rate it. I'm reading it by skipping around. There's virtually nothing in it covering The Shining, The Killing, or Lolita, which is too bad. Richard Schickel's piece, mostly about Barry Lyndon, is laudatory and illuminating. (But there's not much actual interviewing done in it, at least, not represented in quotations.) The Playboy interview on extraterrestrial questions gets rather silly after awhile. Makes one wish there were a Kubrick around now to grapple with these questions (in film), knowing what we know now about the universe. Some might say, "Well, that's what Terence Malick is for." -- ?

(Having finished it). So-so. Some good reads and some non-essential reads in it.

[Diego Petrucci · Rating 4 out of 5]

Contiene molte interviste realizzate nel corso degli anni, che più o meno coprono tutte le opere di Kubrick. È un libro ripetitivo, data la natura stessa delle interviste — devi pur presentare il personaggio ai lettori, perciò l'adolescenza di Kubrick viene ripercorsa un centinaio di volte — ma comunque ottimo. Non do 5 stelline per alcuni difettucci, ma è comunque un libro che i fan del regista dovrebbero leggere almeno una volta nella vita.

[Honza Marcinek · Rating 5 out of 5]

Stejně jako mám rád Hitchcock/Truffaut rozhovory kvůli své autenticitě, tak jsem si oblíbil i tuto knihu. O Kubrickovi toho bylo napsáno nespočet, ale nic mi nedalo víc informací o jeho myšlení jako je tato kniha. Jeho perfekcionismus v rámci tvorby jeho filmů se odráží právě v dlouhodobé přípravě na každý film a jeho znalosti o tématu byly dechberoucí. Tato kniha vám ukáže jiný pohled na tohoto úžasného režiséra, protože se vám v podstatě dostane vše "z první ruky".