What do you think?
Rate this book
طبیعت طبیعت
13 people want to read
About the author
Edgar Morin
424 books374 followersEdgar Morin (born Edgar Nahoum) is a French philosopher and sociologist who has been internationally recognized for his work on complexity and "complex thought," and for his scholarly contributions to such diverse fields as media studies, politics, sociology, visual anthropology, ecology, education, and systems biology. He holds degrees in history, economics, and law. Though less well known in the United States due to the limited availability of English translations of his over 60 books, Morin is renowned in the French-speaking world, Europe, and Latin America.
At the beginning of the 20th century, Morin's family migrated from the Greek town of Salonica to Marseille and later to Paris, where Edgar was born. He first became tied to socialism in connection with the Popular Front and the Spanish Republican Government during the Spanish Civil War.
When the Germans invaded France in 1940, Edgar fled to Toulouse, where he assisted refugees and committed himself to Marxist socialism. As a member of the French Resistance he adopted the pseudonym Morin, which he would use for the rest of his life. He joined the French Communist Party in 1941. In 1945, Morin married Violette Chapellaubeau and they lived in Landau, where he served as a Lieutenant in the French Occupation army in Germany.
In 1946, he returned to Paris and gave up his military career to pursue his activities with the Communist party. Due to his critical posture, his relationship with the party gradually deteriorated until he was expelled in 1951 after he published an article in Le Nouvel Observateur. In the same year, he was admitted to the National Center of Scientific Research (CNRS).
Morin founded and directed the magazine Arguments (1954–1962). In 1959 his book Autocritique was published.
In 1960, Morin travelled extensively in Latin America, visiting Brazil, Chile, Bolivia, Peru and Mexico.He returned to France where he published L'Esprit du Temps.
That same year, French sociologist Georges Friedmann brought him and Roland Barthes together to create a Centre for the Study of Mass Communication that, after several name-changes, became the Edgar Morin Centre of the EHESS, Paris.
Beginning in 1965, Morin became involved in a large multidisciplinary project, financed by the Délégation Générale à la Recherche Scientifique et Technologique in Plozévet.
In 1968, Morin replaced Henri Lefebvre at the University of Nanterre. He became involved in the student revolts that began to emerge in France. In May 1968, he wrote a series of articles for Le Monde that tried to understand what he called "The Student Commune." He followed the student revolt closely and wrote a second series of articles in Le Monde called "The Revolution without a Face," as well as co-authoring Mai 68: La brèche with Cornelius Castoriadis and Claude Lefort.
In 1969, Morin spent a year at the Salk Institute for Biological Studies in La Jolla, California.
In 1983, he published De la nature de l’URSS, which deepened his analysis of Soviet communism and anticipated the Perestroika of Mikhail Gorbachev.
Morin was married to Johanne Harrelle, with whom he lived for 15 years.
In 2002, Morin participated in the creation of the International Ethical, Scientific and Political Collegium.
In addition to being the UNESCO Chair of Complex Thought, Morin is known as a founder of transdisciplinarity and holds honorary doctorates in a variety of social science fields from 21 universities (Messina, Geneva, Milan, Bergamo, Thessaloniki, La Paz, Odense, Perugia, Cosenza, Palermo, Nuevo León, Université de Laval à Québec, Brussels, Barcelona, Guadalajara, Valencia, Vera Cruz, Santiago, the Catholic University of Porto Alegre, the Universidade Federal do Rio Grande do Norte, and Candido Mendes University Rio de Janeiro.
The University of Messina in Sicily, Ricardo Palma University in Lima, and the Centre National de la Recherche Scientifique (CNRS), the French National Research Center in
At the beginning of the 20th century, Morin's family migrated from the Greek town of Salonica to Marseille and later to Paris, where Edgar was born. He first became tied to socialism in connection with the Popular Front and the Spanish Republican Government during the Spanish Civil War.
When the Germans invaded France in 1940, Edgar fled to Toulouse, where he assisted refugees and committed himself to Marxist socialism. As a member of the French Resistance he adopted the pseudonym Morin, which he would use for the rest of his life. He joined the French Communist Party in 1941. In 1945, Morin married Violette Chapellaubeau and they lived in Landau, where he served as a Lieutenant in the French Occupation army in Germany.
In 1946, he returned to Paris and gave up his military career to pursue his activities with the Communist party. Due to his critical posture, his relationship with the party gradually deteriorated until he was expelled in 1951 after he published an article in Le Nouvel Observateur. In the same year, he was admitted to the National Center of Scientific Research (CNRS).
Morin founded and directed the magazine Arguments (1954–1962). In 1959 his book Autocritique was published.
In 1960, Morin travelled extensively in Latin America, visiting Brazil, Chile, Bolivia, Peru and Mexico.He returned to France where he published L'Esprit du Temps.
That same year, French sociologist Georges Friedmann brought him and Roland Barthes together to create a Centre for the Study of Mass Communication that, after several name-changes, became the Edgar Morin Centre of the EHESS, Paris.
Beginning in 1965, Morin became involved in a large multidisciplinary project, financed by the Délégation Générale à la Recherche Scientifique et Technologique in Plozévet.
In 1968, Morin replaced Henri Lefebvre at the University of Nanterre. He became involved in the student revolts that began to emerge in France. In May 1968, he wrote a series of articles for Le Monde that tried to understand what he called "The Student Commune." He followed the student revolt closely and wrote a second series of articles in Le Monde called "The Revolution without a Face," as well as co-authoring Mai 68: La brèche with Cornelius Castoriadis and Claude Lefort.
In 1969, Morin spent a year at the Salk Institute for Biological Studies in La Jolla, California.
In 1983, he published De la nature de l’URSS, which deepened his analysis of Soviet communism and anticipated the Perestroika of Mikhail Gorbachev.
Morin was married to Johanne Harrelle, with whom he lived for 15 years.
In 2002, Morin participated in the creation of the International Ethical, Scientific and Political Collegium.
In addition to being the UNESCO Chair of Complex Thought, Morin is known as a founder of transdisciplinarity and holds honorary doctorates in a variety of social science fields from 21 universities (Messina, Geneva, Milan, Bergamo, Thessaloniki, La Paz, Odense, Perugia, Cosenza, Palermo, Nuevo León, Université de Laval à Québec, Brussels, Barcelona, Guadalajara, Valencia, Vera Cruz, Santiago, the Catholic University of Porto Alegre, the Universidade Federal do Rio Grande do Norte, and Candido Mendes University Rio de Janeiro.
The University of Messina in Sicily, Ricardo Palma University in Lima, and the Centre National de la Recherche Scientifique (CNRS), the French National Research Center in
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
April 14, 2016
دوستانِ گرانقدر، این کتاب از 521 صفحه و 3 بخشِ کلی تشکیل شده و هر بخش شاملِ فصل هایِ مختلف میباشد... مهمترین مسائلی که در این کتاب به آنها پرداخته شده است از این قرار است: نظم و بی نظمی و سازمان در طبیعت و جهان، مبانیِ علمی و بازگشت به آن، پیچیدگیِ کهکشان ها، پیچیدگیِ طبیعت، اتصال ها و ارتباطات در طبیعت، سیبرنتیک تا سازمانِ ارتباطی و حلقه هایِ شناخت شناسی
تلاش میکنم خلاصه ای از آنچه از این کتاب فهمیدم را در زیر برایِ شما خردگرایان بنویسم
عزیزان، «ادگار مورن» سعی نموده تا به خواننده ثابت کند که این طبیعت و این جهان بیشتر « شکسپیری» است تا اینکه « نیوتنی» باشد... یعنی بیشتر از آنکه قوانینِ فیزیکی در این طبیعت به چشم آید، سناریوهایی از قصۀ پریان، جنگ، آشوب، ویرانی، مسخرگی، شادی و غم و رنج، در آن جریان دارد، و ما نمیدانیم که سناریویِ اصلی کدام است
با بحران و تغییرِ فیزیکِ کلاسیک که زمان در آن به نوعی جایی نداشت، فیزیک احیاء شد. و توسطِ این فیزیکِ احیاء شده می توانیم، جهانی را از نو به وجود آوریم، که همچون جهانِ گذشته «مفتون کننده» نباشد.. وحدتِ این جهانِ جدید عمیق تر از همگون سازیِ فیزیکِ کلاسیک است.. این جهان از خود بی نظمی، پراکندگی، تنوع و دوباره نظم، به وجود می آورد.. بنابر این وحدتِ این جهان، وحدتِ پیچیده ای است... در این چنین جهانی ماده جوهرِ نهاییِ نیست، بلکه یکی از وجوهِ آن است که با سازمان پایداری پیدا میکند... هیچ چیزی در این جهان نیست که موقتی نباشد، زیرا این جهان در حالِ حرکت و تبدیل و نو شدن میباشد
گاهی علم را بحران قلمداد میکنند، اما باید بدانیم که از همین بحرانِ علم است که داده ها و پنداره هایِ تازه ای پدید می آید که امکان میدهد جهانِ تازه ای بسازیم. پنداره هایی که بینشِ ساده اندیشانۀ جهان را دچارِ بحران کرده است، همانهایی هستند که امکانِ فهمِ جهانِ پیچیده را فراهم میسازند... پنداره هایی که فیزیکِ نفی کننده را نفی میکند، امکانِ احیایِ فیزیکِ زاینده را هم میدهد
فیزیک و علم و دانش با کشفِ رازهایِ طبیعت، جهان را غیرِ طبیعی کرد، توافقِ مشاهده ها، باعثِ حذفِ مشاهده گر شد و جدایی تجربی باعثِ حذفِ محیطِ اختلال آور گردید
در پیشرفتِ فیزیک و کاوشِ راز ها و پیچیدگی هایِ طبیعت هدف ها دستخوشِ لغزندگی و جابجایی شدند. وسیله یا دستکاری به هدف تبدیل شد و دستکاری برایِ آزمایش، جایِ خود را به آزمایش برایِ دستکاری داد... محصولاتِ فرعی شکوفاییِ علم و تکنیک ها به فراورده هایِ اصلیِ اجتماعی تبدیل شدند
------------------------------------------------------------------------------
دوستانِ گرامی و عزیزم، طراحیِ ذهن آدمی در طبیعت، به گونه ای بنا شده است که از معانیِ واژه ها، برداشت هایِ متفاوتی در خود دارد... اما در طولِ تاریخ حاکمیتِ پیران و ریش سفیدهایِ قبایلِ قومی که ریشه در باورِ دینی دارد، اذهانِ عموم را طوری برنامه ریزی کرده اند، تا ذهنیتِ انسان ها درفهمِ یک کلمه و یک واژه تعریفِ مشترکی درخود داشته باشد و آن اشتراکِ شعورِ جمعی معنایی جز « خدا » نیست که مدعی هستند همة هستی را بنا نهاده است
عزیزانم، هرچه امروز از شناختِ این جهان داریم از تلاشِ اندیشمندان و فیزیکدان هایِ بزرگ است، نه از کتابهایِ به اصطلاح آسمانی که با پیشرفتِ روز افزونِ دانش، داستان هایِ این کتاب ها را امروزه کودکان نیز قبول ندارند... ما وقتی خرد و دانش و فیزیک را داریم، دیگر چه نیازی است تا، با مُتوسّل شدن به معانیِ ماوراء الطّبیعه، طبیعتِ حاضر خود را به تعریف کشیم؟ چرا ما خود را اجبار کرده ایم که همۀ مبانی حیات خود را با کسبِ اجازه از دین و موهوماتِ آن، مُوَجّه جلوه دهیم؟ ما باید این را بفهمیم که این فقرِ ادراک و شعورِ برخی از انسان ها، از جهانِ عینی است که آنها را به تَوَهُّماتِ ذهنی خودساخته ای که امروزه شاهدِ آن هستیم، کشانده است
امیدوارم این توضیحاتِ برایِ شما خردگرایان، مفید بوده باشه
«پیروز باشید و ایرانی»
تلاش میکنم خلاصه ای از آنچه از این کتاب فهمیدم را در زیر برایِ شما خردگرایان بنویسم
عزیزان، «ادگار مورن» سعی نموده تا به خواننده ثابت کند که این طبیعت و این جهان بیشتر « شکسپیری» است تا اینکه « نیوتنی» باشد... یعنی بیشتر از آنکه قوانینِ فیزیکی در این طبیعت به چشم آید، سناریوهایی از قصۀ پریان، جنگ، آشوب، ویرانی، مسخرگی، شادی و غم و رنج، در آن جریان دارد، و ما نمیدانیم که سناریویِ اصلی کدام است
با بحران و تغییرِ فیزیکِ کلاسیک که زمان در آن به نوعی جایی نداشت، فیزیک احیاء شد. و توسطِ این فیزیکِ احیاء شده می توانیم، جهانی را از نو به وجود آوریم، که همچون جهانِ گذشته «مفتون کننده» نباشد.. وحدتِ این جهانِ جدید عمیق تر از همگون سازیِ فیزیکِ کلاسیک است.. این جهان از خود بی نظمی، پراکندگی، تنوع و دوباره نظم، به وجود می آورد.. بنابر این وحدتِ این جهان، وحدتِ پیچیده ای است... در این چنین جهانی ماده جوهرِ نهاییِ نیست، بلکه یکی از وجوهِ آن است که با سازمان پایداری پیدا میکند... هیچ چیزی در این جهان نیست که موقتی نباشد، زیرا این جهان در حالِ حرکت و تبدیل و نو شدن میباشد
گاهی علم را بحران قلمداد میکنند، اما باید بدانیم که از همین بحرانِ علم است که داده ها و پنداره هایِ تازه ای پدید می آید که امکان میدهد جهانِ تازه ای بسازیم. پنداره هایی که بینشِ ساده اندیشانۀ جهان را دچارِ بحران کرده است، همانهایی هستند که امکانِ فهمِ جهانِ پیچیده را فراهم میسازند... پنداره هایی که فیزیکِ نفی کننده را نفی میکند، امکانِ احیایِ فیزیکِ زاینده را هم میدهد
فیزیک و علم و دانش با کشفِ رازهایِ طبیعت، جهان را غیرِ طبیعی کرد، توافقِ مشاهده ها، باعثِ حذفِ مشاهده گر شد و جدایی تجربی باعثِ حذفِ محیطِ اختلال آور گردید
در پیشرفتِ فیزیک و کاوشِ راز ها و پیچیدگی هایِ طبیعت هدف ها دستخوشِ لغزندگی و جابجایی شدند. وسیله یا دستکاری به هدف تبدیل شد و دستکاری برایِ آزمایش، جایِ خود را به آزمایش برایِ دستکاری داد... محصولاتِ فرعی شکوفاییِ علم و تکنیک ها به فراورده هایِ اصلیِ اجتماعی تبدیل شدند
------------------------------------------------------------------------------
دوستانِ گرامی و عزیزم، طراحیِ ذهن آدمی در طبیعت، به گونه ای بنا شده است که از معانیِ واژه ها، برداشت هایِ متفاوتی در خود دارد... اما در طولِ تاریخ حاکمیتِ پیران و ریش سفیدهایِ قبایلِ قومی که ریشه در باورِ دینی دارد، اذهانِ عموم را طوری برنامه ریزی کرده اند، تا ذهنیتِ انسان ها درفهمِ یک کلمه و یک واژه تعریفِ مشترکی درخود داشته باشد و آن اشتراکِ شعورِ جمعی معنایی جز « خدا » نیست که مدعی هستند همة هستی را بنا نهاده است
عزیزانم، هرچه امروز از شناختِ این جهان داریم از تلاشِ اندیشمندان و فیزیکدان هایِ بزرگ است، نه از کتابهایِ به اصطلاح آسمانی که با پیشرفتِ روز افزونِ دانش، داستان هایِ این کتاب ها را امروزه کودکان نیز قبول ندارند... ما وقتی خرد و دانش و فیزیک را داریم، دیگر چه نیازی است تا، با مُتوسّل شدن به معانیِ ماوراء الطّبیعه، طبیعتِ حاضر خود را به تعریف کشیم؟ چرا ما خود را اجبار کرده ایم که همۀ مبانی حیات خود را با کسبِ اجازه از دین و موهوماتِ آن، مُوَجّه جلوه دهیم؟ ما باید این را بفهمیم که این فقرِ ادراک و شعورِ برخی از انسان ها، از جهانِ عینی است که آنها را به تَوَهُّماتِ ذهنی خودساخته ای که امروزه شاهدِ آن هستیم، کشانده است
امیدوارم این توضیحاتِ برایِ شما خردگرایان، مفید بوده باشه
«پیروز باشید و ایرانی»
Displaying 1 of 1 review