Vrijstaat Lux

by Mathias Pagnaer

Vrijstaat Lux vertelt het verhaal van een vriendengroep die verzuipt in de betekenisloze normaliteit die hun leven is: matig bevredigende jobs, matig bevredigende partners, matig bevredigende vrijetijdsactiviteiten en matig bevredigend mijmeren over vervlogen hoogdagen doorspekt met matig bevredigende masturbatie. Om hun chronisch gebrek aan grootsheid te overstijgen, stichten deze dertigers Vrijstaat Lux, een leefgemeenschap waarin ieder individu zijn specifieke eigenheid mag ontplooien. Door een uitgekiende socialemediastrategie groeit hun project uit tot een bastion voor ‘zoekenden’ en buitenbeentjes die nooit binnenbeentjes zullen worden. Al blijkt dit buitensporige succes uiteindelijk meer een vloek dan een zegen.


Vrijstaat Lux is een weergaloos en geestig portret van een vriendengroep wiens idealen botsen op de werkelijkheid en waarbij groepsgevoel en eigenbelang om voorrang strijden.

Genres: Fiction

328 pages, Paperback

Published August 1, 2022

Reviews

[Laura · Rating 3 out of 5]

Geïrriteerd en entertained tegelijkertijd.
Met name de eerste 30 blz pretentieus taalgebruik maar daarna wel vermakelijk.

[Eline schrijft hier · Rating 3 out of 5]

Het leven van millennials is niet makkelijk. Daar weet Rob Persoons, de hoofdpersoon in Vrijstaat Lux van Mathias Pagnaer, alles van. Zijn droom (nou ja, eigenlijk die van zijn vader) om profwielrenner te worden is al voor zijn dertigste in rook opgegaan. Zijn baantje als verslaggever staat op de tocht. Hij woont als dertiger noodgedwongen weer bij zijn ouders in een saai Vlaams dorp. En een vriendin heeft Rob evenmin. Zijn vorige liefde ging er zelfs vandoor met zijn beste vriend. Iedere millennial weet: dit zijn de hoofdingrediënten voor het ultieme faalgevoel. Wanneer vriend Klaas met het voorstel komt om leefgemeenschap Vrijstaat Lux op te richten, stemt Rob gretig in.

Wil je mijn volledige recensie lezen? Ga dan naar elineschrijfthier.nl. ↖️🙋🏻‍♀️

[Charlieleest · Rating 4 out of 5]

🌦️ In ‘Vrijstaat Lux’ leren we een vriendengroep kennen met matig bevredigende jobs, partners en vrijetijdsactiviteiten. Met een matig bevredigend leven, quoi. Ze besluiten een leefgemeenschap op te richten waarin ieder individu zijn eigenheid mag ontplooien. Vrijstaat Lux is geboren en groeit snel. Dit succes blijkt uiteindelijk eerder een vloek dan een zegen te zijn.

🌦️ Allereerst, het is een leefgemeenschap, geen commune. De kernleden draaien bij het woord ‘commune’ zó hard met hun ogen dat je enkel nog het wit van hun oogbol ziet. Doe hen (en jezelf) dat dus niet aan.

🌦️ ‘Vrijstaat Lux’ speelt zich af in een oer-Vlaams dorp. Zo eentje waar iedereen alles gezien en gehoord heeft. Vooral hoofdpersonage Rob kan slecht om met ‘de verwachtingen’ en met zijn falen hieraan te voldoen. Hij voelt zich best comfortabel in de schaduw van zijn beste vriend Klaas. Het is hij die op het idee komt om een leefgemeenschap op te richten. Natuurlijk gaat Rob daarin mee.

🌦️ Is het allemaal rozengeur en maneschijn eens de vriendengroep leeft volgens hun regels? Natuurlijk niet. Ook in een gemeenschap waarin gelijkheid en ontwikkeling voorop staan, denken mensen vaak in de eerste plaats aan zichzelf. Met alle gevolgen van dien.

🌦️ Mathias Pagnaer schreef een grappig, schrijnend, schurend boek; in heel mooie zinnen. De personages hebben zoveel herkenbare kantjes en ook de beschrijvingen van de typische Vlaamse dorpsbewoner zijn zowel een beetje hilarisch als een beetje droevig. Alleen al het leren kennen van Rob en het meemaken van de ontwikkeling die hij doormaakt, maken dit boek het lezen meer dan waard.

🌦️ “𝙼𝚒𝚓𝚗 𝚐𝚛𝚘𝚘𝚝𝚜𝚝𝚎 𝚘𝚋𝚜𝚝𝚊𝚔𝚎𝚕 𝚒𝚗 𝚑𝚎𝚝 𝚕𝚎𝚟𝚎𝚗 𝚠𝚊𝚜 𝚍𝚊𝚝 𝚍𝚎 𝚝𝚠𝚒𝚓𝚏𝚎𝚕 𝚊𝚕 𝚝𝚘𝚎𝚜𝚕𝚘𝚎𝚐 𝚗𝚘𝚐 𝚟𝚘𝚘𝚛 𝚒𝚔 𝚎𝚗𝚝𝚑𝚘𝚞𝚜𝚒𝚊𝚜𝚝 𝚔𝚘𝚗 𝚠𝚘𝚛𝚍𝚎𝚗 𝚘𝚟𝚎𝚛 𝚗𝚒𝚎𝚞𝚠𝚎 𝚔𝚊𝚗𝚜𝚎𝚗.”

🌦️ “𝙼𝚊𝚊𝚛 𝚣𝚘𝚊𝚕𝚜 𝚊𝚕𝚝𝚒𝚓𝚍 𝚠𝚎𝚛𝚍 𝚒𝚔 𝚟𝚎𝚛𝚕𝚊𝚖𝚍 𝚍𝚘𝚘𝚛 𝚝𝚎𝚐𝚎𝚗𝚐𝚎𝚜𝚝𝚎𝚕𝚍𝚎 𝚐𝚎𝚍𝚊𝚌𝚑𝚝𝚎𝚗 𝚍𝚒𝚎 𝚕𝚊𝚗𝚐 𝚐𝚎𝚕𝚎𝚍𝚎𝚗 𝚎𝚎𝚗 𝚙𝚊𝚌𝚝 𝚑𝚊𝚍𝚍𝚎𝚗 𝚐𝚎𝚜𝚕𝚘𝚝𝚎𝚗 𝚍𝚊𝚝 𝚣𝚎 𝚎𝚕𝚔𝚊𝚊𝚛 𝚔𝚠𝚎𝚕𝚕𝚎𝚗𝚍 𝚒𝚗 𝚎𝚟𝚎𝚗𝚠𝚒𝚌𝚑𝚝 𝚣𝚘𝚞𝚍𝚎𝚗 𝚑𝚘𝚞𝚍𝚎𝚗.”

[Anneleen · Rating 3 out of 5]

Gelezen/geluisterd voor het werk, ik weet niet of ik het anders zou hebben opgepikt.

De zinnen bevatten te veel woorden/zijn pretentieus, tenzij het als een kritiek bedoeld is. Het hele boek had voor de helft korter kunnen zijn. Vrij irritant.
En ja, oké, de schrijver haat Vlaamse dorpen en Niels Destadsbader, dat is nu wel duidelijk.

Hoofdpersoon is een onaangename, omhooggevallen lafaard, en geen enkel ander personage is sympathiek. Het einde is geen einde.

Maar toch entertainend!

[Elke · Rating 4 out of 5]

Leest als een trein, met heel veel humor en verbale knipogen. Maatschappijkritisch zonder belerend te zijn. Heerlijk hoe dit boek weergeeft hoe slim en superieur een mens zichzelf kan vinden en hoe vaak het tegendeel dan toch weer blijkt. Mooie neerzetting van herkenbare personages. Ik zat helaas wel met een liedje van Niels Destadsbader in mijn hoofd wanneer het boek uit was.

[Brenden Van lingen · Rating 4 out of 5]

Het leven is soms saai. Voor veel mensen wordt het een sleur. Sommige zijn zelfs zo ontevreden dat ze zich helemaal uit hun huidige leven willen onttrekken. De personages in dit verhaal komen tot die laatste conclusie. Ze richten samen een leefgemeenschap op: “Vrijstaat Lux”. Ze hopen zo hun etiket die de maatschappij hen omgebonden heeft af te werpen. Vrijstaat Lux moet een plaats zijn waar eenheid telt en niemand alleen staat. Het lijkt allemaal te mooi om waar te zijn maar zoals vaak in verhalen is het dan ook te mooi om waar te zijn. De zelfgecreëerde hemel binnen Vrijstaat Lux begint langzaam aan te veranderen in een hel waar ieders idealen uiteindelijk toch de kop beginne uitsteken.

De schrijver brengt het boek op een levende manier naar voren. Op den duur begon ik zelfs te geloven in Vrijstaat Lux als een ontvluchting van onze soms drukke en harde maatschappij maar het verhaal doet me snel uit deze bevreemdende was komen. De schrijfstijl en taalgebruik is zoals het leven is. Zacht en gemoedelijk wanneer nodig maar vooral ook scherp, ruw en vit wanneer nodig. De schrijver neemt geen blad voor de mond. Vaak is er ook een licht maatschappij kritische toon op te merken

Dit alles maakt Vrijstaat Lux een bijzonder menselijke vertelling die uitnodigt tot reflectie maar vooral het gevoel geeft dat het leven toch niet zo slecht als we soms denken.

[Willem · Rating 4 out of 5]

Genoten van de grote hoeveelheid mooie en rake zinnen die Pagnaer schreef, jammer dat het zo abrupt stopte.

[Dylan Thesingh · Rating 4 out of 5]

Zeer onderhoudend.

[Karolien Christiaens · Rating 5 out of 5]

Uitstekend debuut! Origineel uitgangspunt en stimuleert om verder te denken. Het soort boek dat je niet graag opzij legt.