Liway woont in de Filippijnen op het eiland Mindanao. Haar oma is een van de belangrijkste leiders van de Lumad, een inheemse bevolkingsgroep. Zij strijdt voor het behoud van het grondgebied van haar stam. Liway is dol op haar oma, maar ziet ook dat ze zich veel zorgen maakt. Leonie woont meer dan tienduizend kilometer ver weg, in Nederland. Leonie en Liway ontmoeten elkaar voor de eerste keer als Leonie met haar ouders tijdens de zomervakantie op het eiland is om de school van Liway te ondersteunen. Leonies oma is nog niet zo lang geleden overleden en Leonie vindt het erg fijn om met Liways oma te praten. Maar op een dag gebeurt er iets wat niemand had verwacht, zeker Leonie niet...
Wat een belangrijk, bijzonder, ontroerend en pakkend boek is dit geworden! Steun het goede doel, leer zelf wat nieuws, lees het voor aan je (klein)kinderen en maak de wereld een beetje mooier! Mijn volledige recensie komt tijdens de blogtour op mijn blog te staan, dus hou mijn blog zeker in de gaten!
Leonie en Liway wonen ontzettend ver van elkaar vandaan en hun levens zijn totaal verschillend. Toch zien ze, als ze elkaar ontmoeten, vooral wat ze gemeen hebben.
Liway woont in de Filippijnen, waar haar oma de belangrijkste leider van de Lumad (een inheemse bevolkingsgroep) is. Leonie woont in Nederland en haar oma is net overleden. Ze mist haar enorm.
“Kijk, deze passen er mooi bij. Dit wordt een ketting voor jouw dappere Lola. Als zij een draak was, was zij een echte strijder.” Isolde Boers & Ilena Saturay
Tijdens de zomervakantie bezoeken Leonie en haar ouders het eiland waar Liway woont en helpen ze mee op haar school. De meisjes raken bevriend en maken vervolgens iets mee dat ze nooit meer zullen vergeten.
In het jeugdboek De legende van de Waterdraak vertellen Isolde Boers en Ilena Saturay het verhaal van een inheems volk, waarvan zowel hun leefgebied als hun leefwijze wordt bedreigd. Het verhaal is fictief, maar de omstandigheden zijn dat helaas niet.
Eigenlijk lees je in dit mooie boek over dingen die vreselijk mis gaan in onze wereld, maar de auteurs zetten daar ook zaken tegenover die de wereld juist weer ontzettend de moeite waard maken. Tegenover vernietiging en onderdrukking staat liefde, saamhorigheid en zorgzaamheid.
Isolde Boers en Ilena Saturay hebben een interessant en leerzaam verhaal geschreven, dat begrijpelijk wordt overgebracht. De gebeurtenissen worden helder verteld, en in de manier waarop de situatie van de inheemse volken wordt aangekaart is duidelijk rekening gehouden met de jongere lezer.
De legende van de Waterdraak van Isolde Boers en Ilena Saturay is een boeiend verhaal dat wordt begeleid door prachtige zwart-wit illustraties. Net zoals wij iets van het verhaal opsteken, vinden de makers van dit boek dat iedereen de kans moet krijgen om te leren. De opbrengst van dit boek zal dan ook volledig ten goede komen van de Lumad-scholen zoals die waarover je in dit boek kunt lezen. Dit goed doordachte, leerzame en essentiële verhaal krijgt 4.5 sterren van mij.
Twee meisjes zijn even oud maar wonen kilometers uit elkaar. Toch hebben ze veel dingen gemeen en als Leonie met haar ouders mee op werkvakantie gaat naar de Lumad school op de Fillipijnen sluiten ze een vriendschap. Leonie maakt ook kennis met de oma van Liway en sluit haar in haar hart. De oma van Liway doet haar denken aan haar eigen oma die pas overleden is. Ze vertelt hun over de legende van de waterdraak, een verhaal dat kracht en geduld laat zien en hun kan helpen in moeilijke tijden. Dan gebeurt er iets vreselijks en uiteindelijk moet Leonie weer naar huis. Zal het nog goed komen? Wat zeker is is dat ze altijd vriendinnen zullen blijven.
Dit is een mooi verhaal dat vertelt over een warme vriendschap tussen twee meisjes maar ook over de omstandigheden waar Liway en haar stam mee te maken krijgen. De auteurs hebben er samen een mooi geheel van gemaakt met bijzondere illustraties en mooie teksten die lang bij zullen blijven. Je ziet hoe Leonie door de omstandigheden waarin ze verkeert verandert en meer en meer betrokken raakt bij haar vrienden van ver. Zelfs als ze weer thuis is . Dan probeert ze Liway te steunen. 4 De legende van de waterdraak zelf is een oude legende dat prima in het verhaal past en veel duidelijk maakt. Een verhaal dat je nooit meer wilt vergeten en keer op keer wilt vertellen. De verschillen en de overeenkomsten tussen de twee meisjes worden realistisch weergegeven middels duidelijke voorbeelden. En dat de oma’s op elkaar lijken is leuk, lijken niet alle oma’s op elkaar?
Een mooi verhaal dat vertelt over de problemen van de Lumad en daar aandacht voor wil vragen zonder de kracht van het verhalen vertellen te verliezen.
Een prachtig verhaal over twee culturen die elkaar ontmoeten en toch handelen met liefde. In dit verhaal zit een krachtige boodschap, maar ook een hele mooie symboliek voor de volwassen lezers. Het boek is zeker ook leuk voor (kleine) kinderen om uit voorgelezen te worden omdat het tot de verbeelding spreekt.
Vandaag mocht ik dit prachtige jeugdboek lezen van Isolde Boers en @ilenasaturay waar ik ook als volwassene veel plezier aan beleefde. Het verteld op een verhalende manier over de moeilijkheden waar het Filippijnse volk tegen vecht. Zonder er te veel nadruk op te leggen komen ook normen en waarden aan de orde die wij in de westerse cultuur vergeten schijnen te hebben. Erg mooi.