Een vleugje kaneel

by Olivia Hill

Aspen is al een poosje werkeloos en woont in bij haar moeder. Dan krijgt ze een baan aangeboden in Canada. De Yukon school voor speciaal onderwijs heeft een directeur nodig en zij is volgens het personeel geknipt voor de functie. Vol goede hoop vertrekt ze vanuit het zonnige Los Angeles naar Dawson City, waar de temperatuur ver onder nul ligt.

Dat ze terecht komt op een school met een duister verleden wordt haar daar pas duidelijk. Erg bruisend is de school ook niet meer. Er zitten maar vijftien kinderen op en in totaal werken er drie mensen: Bob de leraar, stokoude Marlow de leerlingbegeleider en Parker, de kok die tevens conciërge is.

Aspen kan al snel goed overweg met de sexy kok en moet zelfs bij hem intrekken omdat haar appartement tot aan het plafond vol blijkt te staan met rommel. Ondertussen begint ze zich steeds meer af te vragen wat er gebeurd is waardoor de school er nu zo slecht aan toe is. En wat zit er precies verborgen in de rechtervleugel, die compleet dichtgetimmerd is? Samen met Parker probeert ze het mysterie te ontrafelen voor de school echt helemaal dicht moet...

Genres: Fiction

270 pages, Paperback

First published November 18, 2022

About the author

Bios are tough. I'm an author and game designer based out of Tokyo. I've a soft spot for horror, urban fantasy, and science fiction. I write about vampires, about social issues, and the intersection of mythology and real life. I believe stories about monsters are actually stories about people, and that every good story about monsters is a story about the way people live and interact.

Should I have written that in the third person? That'd be weird, wouldn't it? "Olivia Hill is an author and game designer based out of..." It's really awkward, if you know I'm writing it about myself. But isn't this commentary kind of meta anyway? Is this really the purview of author bio? Do I really need to be worrying about this when the world could fall apart at any minute? Should I really be writing books when I only have a limited time on this earth, and could theoretically be doing something more meaningful? Does anything have meaning?

Long story short, you should buy my books. Because what if they're actually very important? What if they change the world, the way Bill & Ted changed the world with Wyld Stallyns? Wouldn't you want to be part of that before it's a thing?

Reviews

[Elke Eelbode · Rating 4 out of 5]

Wat een leuk boek voor tussendoor! Een vleugje romantiek, wat spanning maar vooral leuk om te lezen.

[Floor tussendeboeken · Rating 3 out of 5]

Een cosy mystery die af en toe iets cosier was dan ik had verwacht. (Lees: romance tussen twee personen inclusief smut) Op een gegeven moment had ik meer het gevoel alsof ik gewoon een contemporary romance aan het lezen was. Gelukkig maakte het laatste stuk van het verhaal weer wat goed, maar ik ben niet omver geblazen.

[RamonaLeest · Rating 4 out of 5]

Aspen vindt een baan waar ze meteen nieuwsgierig naar is. Ze laat haar vertrouwde plek achter en vertrekt naar Canada waar zij de directeur gaat worden van een school voor kinderen die speciaal onderwijs nodig hebben. Wanneer Aspen aankomt in Dawson City merkt ze al dat het heel anders is dan thuis. Waar ze de warmte achterliet gaat ze de kou tegemoet.

Aspen is eerder dan het personeel van de school haar verwacht al op plaats van bestemming. Ze komt er al snel achter dat er ook wel een duister verleden schuilt achter deze school. Er zitten maar vijftien kinderen op school en er werken maar drie mensen. Een van die werkende mensen valt meteen in het oog van Aspen. De knappe Parker is niet alleen de kok maar ook de conciërge van dit gebouw.
Wanneer dan ook haar appartement nog niet bewoonbaar is trekt ze maar al te graag bij deze in. De chemie is er maar of het wat wordt? Dan laat ik even in het midden 😉

En dan is er nog een gedeelte van de school dat dichtgetimmerd is nadat er jaren geleden een jongetje vermist is geraakt. Samen met Parker, de knappe kok, gaat ze alles op alles zetten om het dichtgetimmerde gedeelte weer toegankelijk te maken voor de kinderen. Maar ook wil ze op deze manier meer ruimte hebben voor eventueel nieuwe aanmeldingen om de school weer bruisend te maken.

Ik heb al eerder werk van Hill gelezen. Dit boek voelt weer zo fijn aan. Het is makkelijk te lezen en je kabbelt lekker met het verhaal mee. De ietwat bange Aspen maakt het op sommige momenten zelfs nog wel lachwekkend in deze cozy mystery. Een heerlijk weg lees boek met de vooral heel veel liefde voor de mens.

[Saskia Boree · Rating 4 out of 5]

Olivia Hill verteld deze keer het verhaal van Aspen en Parker. In Een vleugje kaneel komt Aspen de directeur vervangen op een school voor speciaal onderwijs. Lezers leren de personages gestaag kennen. Ze zijn dus zorgvuldig uitgewerkt, ook omdat er sprake is van kinderen met trauma’s. Over de reeds overleden mevrouw Wilson, de vorige directeur wordt ook een griezelig boekje opengeslagen. De nalatenschap van deze vorige directeur is al een mysterie op zich, en al helemaal wanneer het verhaal van de vermiste Alfie ter sprake komt. Zoals bij de meeste verhalen van Oliva Hill laat het echte mysterie enige tijd op zich wachten. De verhaallijn is wel al meteen cozy, zoals je van het genre mag verwachten. Er wordt wel in de richting van een mysterie gegaan. Er is tot het laatste moment weinig spanning. De lezer wil hoe dan ook het boek niet wegleggen. Op het laatste moment, in de laatste vijftig bladzijden, wordt pas duidelijk wat het mysterie is. Olivia Hill werkt, iets waar de schrijfster inmiddels om bekend staat in haar cozy mystery’s, naar een aandoenlijk einde, waar een lichte twist in het plot zit.

[Anna · Rating 3 out of 5]

It says it's a mystery, but it's not really a mystery... Fine as a quick inbetween though

[Kirsten]

Ik vond het een leuk boek maar meer was het ook niet. Het idee van een cozy mysterie is leuk maar het was er bijna niet. Ik vond dat jammer want het idee is leuk alleen de uitvoering niet. Ik vond de personages leuk maar ook niet meer dan dat. Ik weet het niet, ik geloof dat dit niet helemaal mijn boek was…

[Kim Coenen · Rating 4 out of 5]

Inmiddels heb ik bijna alles gelezen wat Olivia Hill geschreven heeft. Met het verschijnen van haar nieuwe boek, was er natuurlijk geen twijfel over mogelijk dat ik die ook gewoon moest lezen. Olivia Hill heeft een hele fijne, vlotte en prettige schrijfstijl die me erg aanspreekt. Daarnaast spreekt de cover van haar nieuwe boek me enorm aan. Op de cover zien we een sneeuwlandschap met vrolijk gekleurde huizen en op de voorgrond een kat die op een boek zit met wat bloed aan zijn pootje. Dit maakt me erg nieuwsgierig naar het verhaal.

Aspen is al een poosje werkeloos en woont in bij haar moeder. Dan krijgt ze een baan aangeboden in Canada. De Yukon school voor speciaal onderwijs heeft een directeur nodig en zij is volgens het personeel geknipt voor de functie. Vol goede hoop vertrekt ze vanuit het zonnige Los Angeles naar Dawson City, waar de temperatuur ver onder nul ligt.
Dat ze terecht komt op een school met een duister verleden wordt haar daar pas duidelijk. Erg bruisend is de school ook niet meer. Er zitten maar vijftien kinderen op en in totaal werken er drie mensen: Bob de leraar, stokoude Marlow de leerlingbegeleider en Parker, de kok die tevens conciërge is.
Aspen kan al snel goed overweg met de sexy kok en moet zelfs bij hem intrekken omdat haar appartement tot aan het plafond vol blijkt te staan met rommel. Ondertussen begint ze zich steeds meer af te vragen wat er gebeurd is waardoor de school er nu zo slecht aan toe is. En wat zit er precies verborgen in de rechtervleugel, die compleet dichtgetimmerd is? Samen met Parker probeert ze het mysterie te ontrafelen voor de school echt helemaal dicht moet...

Door de vlotte, krachtige schrijfstijl en het gevoel dat Olivia Hill in het verhaal weet te leggen, weet ze je goed het verhaal in te trekken. Het verhaal begint wanneer Aspen haar ouderlijke woning verlaat en op weg gaat naar haar nieuwe baan, avontuur en uitdaging in Canada. Dit is voor Aspen een grote stap. Door de sfeer, de heerlijke beschrijving maar ook de vlotte dialogen zit je zonder twijfel diep in het verhaal dat je vervolgens niet meer los wil laten.

Olivia Hill heeft de verschillende karakters in het verhaal goed en sterk weg weten te zetten. Aangezien we het verhaal van Aspen beleven heeft Olivia dit karakter goed uitgediept. Om sommige karakters laat ze wat open gaten, waardoor je een umheimlich gevoel bij deze karakters opbouwt. Dit heeft Olivia goed gedaan, want dat bouwt de spanning en de nieuwsgierigheid in het verhaal goed op. Daarnaast blijft het verhaal veel wendingen en soms ook hele onverwachte wendingen nemen waardoor het verhaal geen moment verveelt.

Naarmate het plot vordert weet Olivia de spanningsboog goed op te bouwen. Ook al had ik enigszins wel een idee waar het plot en het epiloog tot zou leiden, het stelde me absoluut niet teleur, het zorgde namelijk voor een perfect rond verhaal. Hierdoor sluit je het boek ook uiteindelijk met een heerlijk gevoel.

Olivia Hill heeft mijn hoge verwachtingen zeker weer waar weten te maken. Deze feelgood/cosy crime weet je zeker van het begin tot het einde te vermaken. Zodra je begint lees je het verhaal ongetwijfeld in één ruk uit. Ik zeg, ook dit boek van Olivia is weer een absolute must-read!

[Jeanine · Rating 4 out of 5]

📚 Blogtour 📚 ⭐⭐⭐⭐

'Een vleugje kaneel' - Olivia Hill

Nadat haar relatie is uitgegaan accepteert Aspen, die in Los Angeles woont, een baan in Canada als directrice op de Yukon-school. De voormalige directrice van die school is plotseling overleden. Het is een school voor speciaal onderwijs. De meeste leerlingen van de school hebben gedragsproblemen door wat zij in hun verleden hebben meegemaakt en hebben extra aandacht nodig. Het is maar een kleine school, er zijn in totaal vijftien leerlingen aanwezig. Deze leerlingen wonen allemaal in ook het schoolgebouw, net als de meeste leerkrachten. Een van de medewerkers op school is Parker. Hij is conciërge, manusje van alles en werkt daarnaast in de kantine. Ook Aspen zal in het schoolgebouw gaan wonen. Haar appartement is echter nog niet klaar en ze moet tijdelijk bij Parker intrekken.

Aspen komt er na aankomst achter dat de driekwart van de school al jaren op slot zit. Niemand weet wat er zich achter de gesloten deuren bevindt. Na een vermissing van een leerling nam de toestroom van nieuwe leerlingen in de loop der tijd af en de voormalige directrice heeft toen besloten een groot deel van de school te sluiten en dicht te timmeren. Aspen begint zich dan ook steeds meer af te vragen wat er nou precies gebeurd is en wil dit tot op de bodem uitzoeken.

'Een vleugje kaneel' is niet alleen maar een feelgood, het verhaal bevat ook een mysterie wat het geheel een extra dimensie geeft. De schrijfster brengt het verhaal op een boeiende, maar toch ook speelse en grappige manier. Daarnaast zijn er ook ontroerende momenten, vooral wat de kinderen betreft. Zo sloot ik Greyson en de lieve, kleine Sue direct in mijn hart. En dan Parker en Aspen. Wat een leuke personages! Tijdens hun samenwerking groeien zij steeds dichter naar elkaar toe. Parker was al vanaf het eerste moment dat hij Aspen zag onder de indruk van haar. Maar ook Aspen voelde zich gelijk aangetrokken tot Parker, ondanks het feit dat ze eigenlijk zijn baas is. Olivia Hill weet de romantiek tussen de twee personages goed over te brengen. En dan die plottwist op het einde! Het maakt het verhaal helemaal af.

Ik word er altijd helemaal blij van als er een boek van Olivia Hill uitkomt. Ze schrijft heerlijke romantische boeken en heeft een aangename schrijfstijl. Ook deze keer stelde de schrijfster mij niet teleur. Ik heb enorm genoten van 'Een vleugje kaneel' en geef het dan ook met veel plezier 4 sterren.

Met dank aan Dutch Venture Publishing voor het recensie-exemplaar

[Nienkethepanda | dauntlesswxzard.reads · Rating 3 out of 5]

Content Warnings: dood, trauma’s, getraumatiseerde kinderen
-
Beoordeling:
3 uit 5 sterren

Samenvatting:
Aspen heeft, na weer een tijdje bij haar moeder te hebben gewoond, een baan gevonden als directeur van een ‘bruisende’ school voor speciale kinderen. Vol goede moed gaat ze op weg, maar eenmaal aangekomen blijkt de situatie iets duisterder dan gedacht…
Ze heeft ineens niet zo veel zin meer en voelt zich ook niet helemaal veilig in het grote gebouw. Vervelende ontdekkingen dragen dan ook niet positief bij aan dit gevoel. Gelukkig is daar Parker, de conciërge en kok van de school en hij maakt alles net een stukje draaglijker *smirk*.
Hoe zal Aspen het gaan doen als nieuwe directeur? En worden de mysteries opgelost?

Recensie:
Ik vond dit een leuk en vlot boek voor tussendoor, maar ik was wel wat teleurgesteld tijdens het lezen en na het boek te hebben uitgelezen. Op de omslag staat dat dit een ‘Cozy mystery’ is, terwijl er voor mijn gevoel vrij weinig mystery aan te pas kwam. Het cozy gedeelte komt zeker terug – winters Canada, sneeuw, gezelligheid – en misschien zelfs iets te gezellig – seksuele relatie. Er worden her en der opmerkingen gemaakt over onopgeloste mysteries en er worden gaandeweg wat ontdekkingen gedaan die alles nog mysterieuzer maken, maar de focus ligt daar niet op tot 75% van het boek. Ik vond dat erg jammer, want ik houd ontzettend van mysteries.
Ik wil wel nog kwijt dat dit zeker een leuk verhaal is en ook echt lekker vlot wegleest. Het is niet moeilijk geschreven en je vliegt er dan ook snel doorheen. Daarnaast was de erotiek erg mild (coming from someone that really dislikes smutty/erotic books) en vond ik het niet super erg om te lezen. Ik had echter wel graag van tevoren willen weten dat dat in het boek zat en ik vond het daarom jammer daar eigenlijk geen signalen over bekend waren vanuit de flaptekst.
De personages waren wel echt superleuk. Ik had echt het idee dat ik de docenten en kinderen zo door de school kon zien huppelen. Sue vond ik dan ook echt een schatje! Ik vond het wel jammer dat er maar vrij weinig kinderen aan bod zijn gekomen in het verhaal, daar had ik graag nog wat meer over gelezen.

Conclusie:
Ik zou het boek niet afraden, maar ik zou wel willen uitnodigen om goed te bekijken of het iets voor jou is.

[sheila_hjv_inbooks · Rating 4 out of 5]

Een oude school, een sexy kok en een mysterie

De Yukon school voor speciaal onderwijs was niet helemaal wat Aspen had verwacht toen ze de baan als schooldirecteur aannam. Maar ze was niet voor niets vanuit het zonnige LA naar het ijskoude Canada gereisd, dus ze zou ervoor gaan.

Niet alleen heeft de school maar vijftien leerlingen en drie personeelsleden, het heeft ook best een duister verleden. Gelukkig is iedereen blij met haar komst, en zij is op haar beurt behoorlijk gecharmeerd van de sexy kok Parker.

“Hij reed op een enorm oranje en geel geschilderd gebouw af. Het was best afzichtelijk, maar het viel in elk geval wel op.” Olivia Hill

Aspen wil dolgraag ontdekken waarom de school er zo slecht aan toe is. Samen met Parker probeert ze het mysterie te ontrafelen, en dat brengt hen onder andere naar de stijf dichtgetimmerde rechtervleugel van de school.

Een vleugje kaneel van Olivia Hill is een cozy verhaal met een vleugje liefde en een toefje geheimzinnigheid.

De verhalen van Olivia Hill zijn te herkennen aan de hartverwarmende hoofdpersonen, een ontroerende verhaallijn en een stukje cozy mysterie. En persoonlijk kan ik daar enorm van genieten. Niet in de laatste plaats omdat er meestal ook wel een fijne rol is weggelegd voor een pluizige metgezel met een hoge aaibaarheidsfactor, waarvan de aanwezigheid vaak al kenbaar wordt gemaakt op haar aansprekende feelgood covers.

De verwaarloosde school en de afgesloten vleugel zijn als locatie ideaal voor een stevig mysterie, en wakkeren ook direct de nieuwsgierigheid van de lezer aan. Daar bovenop brengt Olivia Hill een lief verhaal over de hoofdpersonen, en belicht ze op ingetogen wijze ook het aangrijpende verhaal van twee van de jonge leerlingen. Dat wordt op zo’n prettige manier gedaan dat je, ook al weet je dat dat teveel zou zijn, eigenlijk het liefst ook de rest van de leerlingen op deze manier had willen leren kennen.

Een vleugje kaneel van Olivia Hill is, in tegenstelling tot de ijzige kou in het verhaal, een warm en liefdevol boek, maar wel één met een spannend raadsel en een onsympathieke oud directeur.

⭐️⭐️⭐️⭐️

sheila_hjv_inbooks

[Miranda · Rating 3 out of 5]

I have thoughts about this book. It's not about the writing style, the pacing, (most of the content) or anything to do with the premise on itself. I took off 2 stars, for the last portion of the book. And by portion, I mean the ABSOLUTE last part of the book.
Everything I am about to say is a spoiler, be warned.

Other than that, it reads well enough. It's enjoyable, up until.. that part.

First and foremost, I have to be honest about my thoughts. I think this author simply wanted to write a christmas-setting smutbook, where the setting was filler to create awkward, unfitting, and way too explicit scenes. Cozy mystery is meant to be about a murder mystery, and is known to NOT have sexual content. That being said, it was annoying, but not the full reason I took off two stars in the very last bit of the novel. That part comes next;

I cannot, and will not; ever stand behind the choices these characters made. This man, an ex husband of the most hated woman on this school or not, does not deserve to be yeeted into the boiler room to be cremated by people he doesn't know. Cheater or not, he has been missing, and he has a whole family out there waiting for answers about what happened to their father/spouse/child. And to just go and decide, nah, his family doesn't need closure, we need to just throw this HUMAN BEING into the oven, because it suits our needs and desires. It 'suits' the school image. Who cares about other humans, right? Let alone this one! It's been foreeeeeveeeeer. We don't need to call the police! What is wrong with this author? It was so incredibly out-of-character, I don't even know where to start with this absolute DEPRAVITY. Which is what it is, make no mistake. No amount of sugar spice and (f....) dash of cinnamon can lighten that mood. And what is with that off-the-cuff comment about oh, yeah, I killed my ex wife, but it's no problem, because no one liked her. Excuse me? What? I know this is fiction, but come ON. Oh and you know the psychiatrist is alfie the moment his name is dropped. A bit on the nose, that one.

[Danique · Rating 4 out of 5]

Ik heb inmiddels al meerdere verhalen van Olivia Hill gelezen en ik vond ze allemaal ontzettend tof! toen ik zag dat er weer een nieuw verhaal van haar uit zo komen kon ik natuurlijk niet wachten! helemaal deze cover zag er ontzettend cozy uit, een beetje kerstig zelfs!

net zoals andere verhalen van Olivia Hill is dit weer een cozy mysterie. toch moet ik wel zeggen dat, hoewel er zeker een mysterieus randje aan het verhaal zit, deze vrij miniem is. Dit kwam omdat voor mijn gevoel de spanning vrij laat op gang kwam en heel beperkt aanwezig is. och is dat ene kleine beetje mysterie genoeg om je als lezer zijnde ook daadwerkelijk aan het lezen te houden, je wil namelijk weten wat nou dat mysterie is! tegen het einde van het verhaal kom je wat meer te weten over het desbetreffende mysterie en vallen de puzzelstukjes op de plek. Toch had ik het persoonlijk wel leuk gevonden als er nog wat meer spanning in het verhaal had gezeten.

De personages waren goed uitgewerkt. Je leert vooral Aspen, het hoofdpersonage, gedurende het verhaal goed kennen. Ook is ze niet perfect en ontwikkelt ze zich. Hierdoor voelt ze wat realistischer aan en is ze als lezer zijnde een fijn personage om over te lezen. ook Parker was een tof personage om over te lezen. de chemie tussen Aspen en Parker die groeit spat bijna van de bladzijden af en maakt het verhaal nog leuker.

de sfeer van het verhaal vond ik ontzettend leuk en cozy, het is echt dat sfeertje wat je bij een typische feelgood kan verwachten. Ik vond bijvoorbeeld de Yukon school, waar het verhaal zich afspeelt heel tof! Ook het feit dat dit een school is voor speciaal onderwijs vond ik een erg leuk detail!

Al met al heb ik weer ontzettend genoten van de schrijfstijl van Olivia Hill en ik kan niet wachten om een volgend verhaal van haar hand te lezen!

beoordeling: 4 / 5

[Lit Turner · Rating 2 out of 5]

"Een vleugje kaneel" van Olivia Hill had zoveel meer kunnen zijn dan het uiteindelijk is geworden. Het idee alleen al – Aspen als nieuwe directeur van een bruisende school voor speciale kinderen, een groot gebouw vol geheimen, en een flinke dosis winters Canadese gezelligheid – belooft een spannend, meeslepend verhaal. Helaas blijft het bij een belofte die niet wordt waargemaakt.

Het verhaal mist voor mijn gevoel echt mysterie. Waar ik op een intrigerend en spannend plot had gehoopt, krijg ik vooral veel beschrijvingen van het dagelijks leven van Aspen, haar lichte angstgevoelens en haar interacties met Parker, de charmante conciërge en kok. Parker zorgt gelukkig voor wat afleiding en luchtigheid, maar kan niet compenseren dat het verhaal verder vrij vlak blijft.

Wat daarnaast echt storend was, is de vertaling. De veelvuldige Engelse woorden in een verder Nederlandse tekst storen voortdurend en halen je uit het verhaal. Het voelt onhandig en rommelig aan, en geeft de indruk dat er niet voldoende aandacht aan de vertaling is besteed.

De cozy elementen – sneeuw, winter, gezelligheid – zijn wel goed uitgewerkt en geven het boek een fijne sfeer, maar het is te weinig om het geheel overeind te houden. Wat overblijft is een verhaal dat af en toe vermakelijk is, maar nergens echt beklijft of verrast. Het had zoveel meer kunnen zijn: een spannend mysterie vol intriges en onverwachte wendingen, maar het blijft een oppervlakkige feelgood.

[Liz DivaBooks · Rating 5 out of 5]

Een heerlijke Cosy Crime van Olivia Hill is spannend en romantisch. Het grote geheim wordt mondjesmaat onthuld en niets is wat het lijkt.
De schijfstijl is vlot en weet de lezer mee te nemen naar de school.

De rest van de recensie lees je hier
https://divabooks.nl/2022/11/16/blogt...

[Life with Steffie · Rating 3 out of 5]

Het mysterie word overspoeld door de romance en insta love… wel entertaining maar geen hoogstandje

[Ilse · Rating 4 out of 5]

verwacht geen ingewikkeld verhaal met veel spanning en wat horror

maar wel een romantisch verhaal, met een vleugje mysterie, wat kerstgevoel en een happy end