De zomer van de zwarte jurkjes

by Remco Campert

Columns over uiteenlopende onderwerpen.

143 pages, Paperback

First published January 1, 1996

About the author

Remco Campert (28 July 1929 – 4 July 2022) was a Dutch author, poet and columnist.

For more information go here: http://en.wikipedia.org/wiki/Remco_Ca...

Reviews

[Cathérine · Rating 4 out of 5]

De stukjes zijn afwisselend van kwaliteit maar sommige zijn onweerstaanbaar grappig en deden me luidop schaterlachen. Wat me maar heel zelden overkomt. Maar dat zal wel aan mij liggen...

[José Van Rosmalen · Rating 3 out of 5]

In deze bundel staan bijna zeventig columns en verhaaltjes, soms geestig, soms een tikkeltje flauw. Het aardigste vind ik de persoonlijke columns, zoals ‘voor altijd: Kees de jongen’, een boek waarin de jonge Remco Campert zichzelf herkende. Niet geschreven door een bekende literator, maar door de socialistische onderwijzer Theo Thijssen. De onopgesmukte schrijfstijl van Thijssen inspireerde Campert.
Vaak haakt Campert in op de actualiteit, zoals bij een scheidend echtpaar waarbij de vrouw een omgangsregel met de papegaai eist. Campert trekt dit verhaal naar het absurde toe. Niet alles in deze bundel is even sterk, de zelfverzonnen spreekwoorden weten bij mij geen (glim)lach te ontlokken. Daarom voor het geheel drie sterren.

[Linda · Rating 2 out of 5]

Ik heb in het verleden ontzettend genoten van de korte stukjes van Campert, en had me daarom verheugd op dit boekje, dat ik nog niet had gelezen. Het viel tegen. Of ik ben veranderd, of dit is een schrijfperiode van Campert die mij minder aanspreekt, ik weet het niet.

Er zitten best mooie stukken (bijv: 'Parlementair') en observaties bij:

Teruggekeerd van vakantie zit ik nu al dagenlang bangig binnen. Misschien ga ik morgen even naar buiten en mag de tv een kwartiertje aan. Zoveel Nederland om me heen; het lijkt me beter om dat niet allemaal in één keer tot me te nemen.

Toch vond ik grotere delen saai en onaansprekend. De terugkerende hoofdstukjes met spreekwoorden deden me helemaal niks.

[Wouter]

‘Vlees is leed.’

Ik doe niets liever dan lezen. Het is mijn grote passie in het leven.

Oost west, zuid noord.