What do you think?
Rate this book
Autumnville
Op een doodgewone avond in het stadje Autumnville mag Hugo iets ongewoons doen: voor het eerst mag hij in zijn eentje de boekwinkel van zijn vader afsluiten. Zorgvuldig controleert hij of er geen klanten meer in de winkel zijn. Als Hugo daarna buiten staat en de sleutel in het slot steekt, hoort hij een meisje zijn naam roepen. De stem lijkt uit de winkel te komen, maar Hugo weet zeker dat daar niemand is. En er is ook niemand buiten op straat…
Meteen vanaf het begin word je meegezogen in Hugo’s wereld en terwijl je met hem het mysterie rondom het meisje ontrafelt, krijg je steeds sterker het gevoel dat er iets niet klopt. Pas op het allerlaatste moment valt alles samen – en blijf je als lezer sprakeloos achter.
Meteen vanaf het begin word je meegezogen in Hugo’s wereld en terwijl je met hem het mysterie rondom het meisje ontrafelt, krijg je steeds sterker het gevoel dat er iets niet klopt. Pas op het allerlaatste moment valt alles samen – en blijf je als lezer sprakeloos achter.
- GenresYoung Adult
192 pages, Hardcover
Published November 30, 2022
1 person is currently reading
54 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 53 reviews
January 8, 2023
Mysterieuze jeugdthriller, met reden af en toe wat wazig en verwarrend. Dat wordt in een adembenemend slot helemaal duidelijk. En let op: het is niet af, als het af lijkt. Briljant, wat een verhaal! Lees het terwijl je luistert naar het eraan verbonden muzikale project. Heerlijk!
December 13, 2022
Het spijt me, maar ik ga dit toch hardop zeggen: dit boek was... bijzonder slecht. Ik begrijp niets van de positieve reviews hier en op Hebban die het hebben over een goede en logische spanningsopbouw, goede sfeerbeschrijvingen of geloofwaardige personages. Ik vond het verhaal juist op die drie (maar ook op andere) punten enorm tekort schieten.
Hier is het ding: ik weet niet wat er mis is gegaan tussen het punt van schrijven en het punt van uitgeven, maar het lijkt alsof er niet voldoende aandacht aan het bewerken van dit boek gegeven is.
Dat begint met kleine slordigheden als het ontbreken van uitleg rondom de soundtrack van het boek*, maar ook ongecorrigeerde anglicismen, niet bestaande uitdrukkingen ("De ochtend knalt tegen mijn gezicht aan als ik hem tegemoet loop.") en gekke metaforen ("De vraag hoe dit mogelijk is verfrommel ik en gooi ik uit mijn hoofd.").
*Voorin het boek kun je een QR-code scannen om bij de playlist terecht te komen en door het boek heen zijn een aantal paginanummers vervangen door een muzieknoot wat, naar ik aanneem, betekent dat je op dat punt in het verhaal een lied kunt beluisteren, maar dat wordt nergens aangegeven waardoor ik me continu afvroeg wat die muzieknoten daar toch deden.
Ook het plot had behoorlijk wat extra uitwerking kunnen gebruiken. De allesverhullende wending** komt heel laat in het boek (en dat is geen probleem), maar alle aanloop daarnaartoe leest als een hoop willekeurig bijeen geraapte warrige scènes, zonder dat de lezer het gevoel krijgt dat hij dichterbij het antwoord op de vraag komt of meer informatie krijgt. Er is geen duidelijke rode draad te herkennen, terwijl er een scala aan elementen (de meisjesstem, het onleesbare boek, de vogels, de visioenen, het water, de link met Louise) is die daarvoor hadden kunnen zorgen. In plaats daarvan worden ze als confetti in willekeur rondgestrooid terwijl de lezer bij probeert te houden welke dingen Hugo ervaart en wat ze zouden kunnen betekenen. Het thema van de stilstaande tijd was wél goed gedaan. Dat werd hier en daar genoemd en tijdens de climax werd duidelijk welke rol het speelde in Hugo's herinnering. Voor die andere elementen is het soms gissen. Het wordt er allemaal beslist niet duidelijker op.
**Persoonlijk vond ik de wending ook niet verrassend of schokkend. Het concept heb ik al zó vaak gelezen... Bovendien zijn beide elementen hier puur toegevoegd voor maximaal effect:
Ten slotte was ik ook niet onder de indruk van Meijers schrijfstijl. Ik noemde al de anglicismen en vreemde stijlfiguren, maar daarnaast had het verhaal ook behoorlijk last van een gebrek aan goede beschrijvingen. In het Engels wordt dit vaak 'show, don't tell' genoemd, ofwel: laat zíén wat een personage voelt. Zo maak je een emotie tastbaar, geef je inhoud aan de belevingswereld van het personage en wordt het interessant om te lezen. Hugo maakt een intens emotionele reis, maar daar krijg je als lezer weinig van mee door zinnen als deze:
"Ik voel zoveel onrecht nu."
"Ik voel zoveel."
"Vanuit het niets overkomt me een heel naar gevoel."
Hugo vóélt onrecht, of iets heel naars, maar hoe voelt dat dan? Wat doet dat met zijn lijf? En wat is dat nare gevoel dan precies? Maar ook: is dat correct Nederlands, 'onrecht voelen'? Of een gevoel dat je 'overkomt'? (Wederom een anglicisme, denk ik? Als in: to be overcome by feeling? Het lijkt alsof de schrijver een voorliefde heeft voor Engels, want veel namen komen uit het Engels en zo ook die van het dorp Autumnville, dat Amerikaans aandoet. Tegelijkertijd heet Hugo's vader gewoon Willem.
Nu we het erover hebben: waaróm heet het dorp eigenlijk Autumnville? Het wordt nergens duidelijk in welk land dit verhaal zich afspeelt; het lijkt mij niet dat een Nederlands dorp Autumnville zou heten, maar het is me ook niet duidelijk wat Willem, of 'Huug' in een Amerikaans dorp zouden doen. Maar het boek heeft dezelfde titel gekregen, dus dat suggereert dat het dorp belangrijk is, toch? WAAROM DAN?! WAAROM HANGT DIT BOEK VAN WAZIGHEDEN AAN ELKAAR? Ik ben zó moe.)
Lang verhaal kort: het uitgangspunt was spannend en zat vol potentie. De uitwerking kan mij niet bekoren. Het verwarrende plot, de rommelige uitwerking, de zich herhalende stijlfouten; erg jammer. Des te meer omdat ik hier óók een recensie voor de Boekenkrant over moet schrijven. Ik ga me even bezinnen over hoe ik dat met diplomatie en vriendelijkheid kan doen.
Hier is het ding: ik weet niet wat er mis is gegaan tussen het punt van schrijven en het punt van uitgeven, maar het lijkt alsof er niet voldoende aandacht aan het bewerken van dit boek gegeven is.
Dat begint met kleine slordigheden als het ontbreken van uitleg rondom de soundtrack van het boek*, maar ook ongecorrigeerde anglicismen, niet bestaande uitdrukkingen ("De ochtend knalt tegen mijn gezicht aan als ik hem tegemoet loop.") en gekke metaforen ("De vraag hoe dit mogelijk is verfrommel ik en gooi ik uit mijn hoofd.").
*Voorin het boek kun je een QR-code scannen om bij de playlist terecht te komen en door het boek heen zijn een aantal paginanummers vervangen door een muzieknoot wat, naar ik aanneem, betekent dat je op dat punt in het verhaal een lied kunt beluisteren, maar dat wordt nergens aangegeven waardoor ik me continu afvroeg wat die muzieknoten daar toch deden.
Ook het plot had behoorlijk wat extra uitwerking kunnen gebruiken. De allesverhullende wending** komt heel laat in het boek (en dat is geen probleem), maar alle aanloop daarnaartoe leest als een hoop willekeurig bijeen geraapte warrige scènes, zonder dat de lezer het gevoel krijgt dat hij dichterbij het antwoord op de vraag komt of meer informatie krijgt. Er is geen duidelijke rode draad te herkennen, terwijl er een scala aan elementen (de meisjesstem, het onleesbare boek, de vogels, de visioenen, het water, de link met Louise) is die daarvoor hadden kunnen zorgen. In plaats daarvan worden ze als confetti in willekeur rondgestrooid terwijl de lezer bij probeert te houden welke dingen Hugo ervaart en wat ze zouden kunnen betekenen. Het thema van de stilstaande tijd was wél goed gedaan. Dat werd hier en daar genoemd en tijdens de climax werd duidelijk welke rol het speelde in Hugo's herinnering. Voor die andere elementen is het soms gissen. Het wordt er allemaal beslist niet duidelijker op.
**Persoonlijk vond ik de wending ook niet verrassend of schokkend. Het concept heb ik al zó vaak gelezen... Bovendien zijn beide elementen hier puur toegevoegd voor maximaal effect:
Ten slotte was ik ook niet onder de indruk van Meijers schrijfstijl. Ik noemde al de anglicismen en vreemde stijlfiguren, maar daarnaast had het verhaal ook behoorlijk last van een gebrek aan goede beschrijvingen. In het Engels wordt dit vaak 'show, don't tell' genoemd, ofwel: laat zíén wat een personage voelt. Zo maak je een emotie tastbaar, geef je inhoud aan de belevingswereld van het personage en wordt het interessant om te lezen. Hugo maakt een intens emotionele reis, maar daar krijg je als lezer weinig van mee door zinnen als deze:
"Ik voel zoveel onrecht nu."
"Ik voel zoveel."
"Vanuit het niets overkomt me een heel naar gevoel."
Hugo vóélt onrecht, of iets heel naars, maar hoe voelt dat dan? Wat doet dat met zijn lijf? En wat is dat nare gevoel dan precies? Maar ook: is dat correct Nederlands, 'onrecht voelen'? Of een gevoel dat je 'overkomt'? (Wederom een anglicisme, denk ik? Als in: to be overcome by feeling? Het lijkt alsof de schrijver een voorliefde heeft voor Engels, want veel namen komen uit het Engels en zo ook die van het dorp Autumnville, dat Amerikaans aandoet. Tegelijkertijd heet Hugo's vader gewoon Willem.
Nu we het erover hebben: waaróm heet het dorp eigenlijk Autumnville? Het wordt nergens duidelijk in welk land dit verhaal zich afspeelt; het lijkt mij niet dat een Nederlands dorp Autumnville zou heten, maar het is me ook niet duidelijk wat Willem, of 'Huug' in een Amerikaans dorp zouden doen. Maar het boek heeft dezelfde titel gekregen, dus dat suggereert dat het dorp belangrijk is, toch? WAAROM DAN?! WAAROM HANGT DIT BOEK VAN WAZIGHEDEN AAN ELKAAR? Ik ben zó moe.)
Lang verhaal kort: het uitgangspunt was spannend en zat vol potentie. De uitwerking kan mij niet bekoren. Het verwarrende plot, de rommelige uitwerking, de zich herhalende stijlfouten; erg jammer. Des te meer omdat ik hier óók een recensie voor de Boekenkrant over moet schrijven. Ik ga me even bezinnen over hoe ik dat met diplomatie en vriendelijkheid kan doen.
January 4, 2023
Een heerlijk, mysterieus verhaal, dat leest als een puzzel. Werkelijk onmogelijk om weg te leggen, sfeervol en met een heel eigen stijl.
January 21, 2023
Ik moet hier nog even over nadenken. Het idee is tof en mooi, maar ik blijf achter met een sterk gevoel van teleurstelling.
"Je hebt weleens gezegd dat ik niet moet verdrinken in mijn eigen fantasie, maar opa heeft mij zijn reddingsvest gegeven."
"Je hebt weleens gezegd dat ik niet moet verdrinken in mijn eigen fantasie, maar opa heeft mij zijn reddingsvest gegeven."
December 31, 2022
Rick Meijer drenkt Autumnville vanaf het begin in enkele metaforen, en daardoor wordt de lezer aan het denken gezet. De sfeer van het stadje Autumnville, de boekwinkel van zijn gestorven opa, het lijkt allemaal te passen bij een melancholische setting. De lezer proeft een zweem van verschillende emoties, waarvan een sluimerend verdriet toch het meeste aanwezig is. De auteur heeft een subtiele spanning in de verhaallijn weten aan te brengen. Het moment dat de lezer zich pas echt gaat afvragen wat er daadwerkelijk aan de hand is, blijkt een bloedstollende wending te zijn. Er moet dan wel meer onder het oppervlak liggen, dan dat lezers in de eerste instantie door zullen hebben. De pagina’s die met muzieknoten genummerd zijn hebben een duidelijke aanduiding, een grotere betekenis met een extra gelaagde boodschap. Het is ronduit interessant om te zien hoe de ouders van Hugo met het opvallende gedrag van hun zoon omgaan. Het begint vrij normaal, en slaat om naar een steeds vreemdere gewaarwording. Urban Young Adult was tot nu nog niet uitgevonden, maar door Autumnville bestaat dat genre ineens wel. Ondanks dat dit misschien niet door elke jeugdige lezer begrepen zal worden, blijft het toch uitermate briljant.
March 5, 2023
Dit is zo onwijs tof geschreven! Leest heel prettig, er wordt goed naar het plot toegewerkt en je wordt compleet in het verhaal gezogen.
Wat mij betreft de Thomas Olde Heuvelt voor de jeugd!
(En het is spannend, maar niet scary-eng 😉)
Wat mij betreft de Thomas Olde Heuvelt voor de jeugd!
(En het is spannend, maar niet scary-eng 😉)
September 18, 2025
Ehhh neee
February 21, 2023
Een mysterieus en spannend boek voor lezers van 13 jaar en ouder met bijbehorende soundtrack is de korte samenvatting van het persbericht dat wij voor deze titel binnenkregen op onze boekenblog e-mail. Het kon niet anders dan mijn aandacht trekken want waar muziek en schrijven wordt gecombineerd vind je mij. Een mooie duistere hardcover waarvan de omslag me enigszins doet denken aan ‘Where the wild things are’ viel al gauw in mijn brievenbus dankzij Uitgeverij Ploegsma. Vervolgens las ik het verhaal ook vlug maar de recensie liet door omstandigheden wat langer op zich wachten.
Zoals ik al zei vind ik de cover mooi, wel duister maar daar hou ik van en lijkt de titel opvallend als een lichtsnoer van de omslag te springen. Ik heb eerst het verhaal gelezen en later de bijpassende soundtrack geluisterd en onderwijl nog eens terug gebladerd. Tevens vertelde de schrijver mij naderhand online subtiel wat over de muziek en bijpassende passages. Deze volgorde vind ik persoonlijk het meest passend omdat ik op die manier mijn concentratie in de eerste instantie volledig bij alle facetten van het verhaal kon houden.
“Zijn leven was zeker niet zonder zorgen, maar zijn ogen spraken rust.”
De schrijfstijl leest prettig en ongecompliceerd, jeugdig, toegankelijke bewoording passend bij de doelgroep vanaf 13 jaar. Korte en duidelijke zinnen zorgen ervoor dat je al lezende door de tekst heen vliegt, betrokken blijft en je verbeelding z’n gang kan laten gaan.
“Met het olielampje voor me uit gestoken loop ik naar de plek waar ik het geluid vandaan hoorde komen.”
Inhoudelijk leest het verhaal vlot, meeslepend tot soms ronduit vaag waar uiteindelijk wel een verklaring opvolgt. Zelf kreeg ik halverwege een vermoeden wat de uitkomst zou kunnen zijn, puur door leeservaring. Toch is het absoluut een origineel uitgewerkt geheel, interessant en bijzonder in combinatie met de muziek. Het is leuk om als lezer te ontdekken hoe de muziek past bij de geschreven tekst. De stijl van de muziek vind ik persoonlijk niet zo zeer heel erg Young Adult gericht, doet wat te melancholiek aan voor de jonge luisteraar vermoed ik. Echter is het verhaal ook behoorlijk serieus te noemen en leerzaam op diverse momenten waardoor ik het niet helemaal goed in kan schatten. De hoofdkarakters zijn wellicht wel herkenbaar door hun leeftijd en manier van doen voor de jongere lezers. De muzieksfeer is in ieder geval intens, zo ervaar ik het althans en dat past dan weer perfect bij de inhoud van het boek.
“Een paar stappen verder staat een deur op een kier. Er komt licht achter vandaan.”
Met plezier heb ik ‘Autumnville’ gelezen en beluisterd. Een aanrader voor de nieuwsgierige lezer die klaar is om een apart mysterie in vliegende vaart te ontrafelen en verrast te worden met de onverwachtse uitkomst.
Lieve leesgroet, Elsa.
Zoals ik al zei vind ik de cover mooi, wel duister maar daar hou ik van en lijkt de titel opvallend als een lichtsnoer van de omslag te springen. Ik heb eerst het verhaal gelezen en later de bijpassende soundtrack geluisterd en onderwijl nog eens terug gebladerd. Tevens vertelde de schrijver mij naderhand online subtiel wat over de muziek en bijpassende passages. Deze volgorde vind ik persoonlijk het meest passend omdat ik op die manier mijn concentratie in de eerste instantie volledig bij alle facetten van het verhaal kon houden.
“Zijn leven was zeker niet zonder zorgen, maar zijn ogen spraken rust.”
De schrijfstijl leest prettig en ongecompliceerd, jeugdig, toegankelijke bewoording passend bij de doelgroep vanaf 13 jaar. Korte en duidelijke zinnen zorgen ervoor dat je al lezende door de tekst heen vliegt, betrokken blijft en je verbeelding z’n gang kan laten gaan.
“Met het olielampje voor me uit gestoken loop ik naar de plek waar ik het geluid vandaan hoorde komen.”
Inhoudelijk leest het verhaal vlot, meeslepend tot soms ronduit vaag waar uiteindelijk wel een verklaring opvolgt. Zelf kreeg ik halverwege een vermoeden wat de uitkomst zou kunnen zijn, puur door leeservaring. Toch is het absoluut een origineel uitgewerkt geheel, interessant en bijzonder in combinatie met de muziek. Het is leuk om als lezer te ontdekken hoe de muziek past bij de geschreven tekst. De stijl van de muziek vind ik persoonlijk niet zo zeer heel erg Young Adult gericht, doet wat te melancholiek aan voor de jonge luisteraar vermoed ik. Echter is het verhaal ook behoorlijk serieus te noemen en leerzaam op diverse momenten waardoor ik het niet helemaal goed in kan schatten. De hoofdkarakters zijn wellicht wel herkenbaar door hun leeftijd en manier van doen voor de jongere lezers. De muzieksfeer is in ieder geval intens, zo ervaar ik het althans en dat past dan weer perfect bij de inhoud van het boek.
“Een paar stappen verder staat een deur op een kier. Er komt licht achter vandaan.”
Met plezier heb ik ‘Autumnville’ gelezen en beluisterd. Een aanrader voor de nieuwsgierige lezer die klaar is om een apart mysterie in vliegende vaart te ontrafelen en verrast te worden met de onverwachtse uitkomst.
Lieve leesgroet, Elsa.
January 7, 2023
Vooral de schrijfstijl van dit boek is tenenkrommend te noemen. Elke keer weer die “huh wat is er gebeurd?” En “waar ben ik?” “wat is er aan de hand?” De auteur heeft nog nooit gehoord van “show don’t tell”. Alles wordt uitgelegd, maar is tegelijkertijd heel wazig. Jongeren praten ook helemaal niet zo in het echt (welke jongere zegt “kanjer” tegen een andere jongere?) Het boek was zeer vermoeiend. Ik denk dat het boek veel beter was geweest als het in de hij-vorm zou zijn geschreven ipv in de ik-vorm. De hoofdpersoon is vlak en saai. De kaft en de flaptekst triggerde me enorm, maar de uitwerking van het plot vind ik helaas waardeloos. Het einde… dat heb ik al ZO VAAK ergens gelezen. Het is niet om de auteur af te vallen, maar ik denk dat jongeren hier niet warm van worden.
NB Het eerste liedje van het thema Autumnville is mooi op Spotify en Sophie Pluijm heeft wel een briljant mooie voorkant gemaakt.
NB Het eerste liedje van het thema Autumnville is mooi op Spotify en Sophie Pluijm heeft wel een briljant mooie voorkant gemaakt.
November 26, 2023
Heel leuk
December 21, 2023
Spannend maar erg ingewikkeld boek
December 11, 2022
Mocht je op zoek zijn naar een spannend jeugdboek dan heb je met 'Autumnville' het juiste boek in handen. Wat een ongelooflijk goed verhaal heeft Rick Meijer geschreven.
Vanaf de eerste bladzijde zit je meteen in het verhaal en het is duidelijk dat er iets onheilspellends te gebeuren staat. Wat willen de verhalen en wijsheden van opa aan Hugo vertellen? Wie roept hem en vooral waarom wordt hij geroepen?
Het verhaal heeft een hele goede en logische spanningsopbouw.
Hier en daar komen er wat uitdrukkingen en/of zinnen in voor waardoor het boek wel voor de al wat gevorderde lezer is. Het is zeker ook niet voor tere zieltjes. Want 'De Wolf' in het verhaal zou menig kind wakker kunnen houden. Gek eigenlijk dat er voor boeken, net als bij films, geen icoontjes bestaan.
'Autumnville' is aan te raden voor jeugd van 13 jaar en ouder. Er is ook een qr-code met een bijpassende soundtrack bijgemaakt.
Het belang van boeken lezen, maar vooral het gebruik maken van je fantasie en je daarvoor niet te hoeven schamen, wordt heel erg goed naar voren gebracht. De sfeerbeschrijvingen in het boek zijn ook goed gedaan. Wat zou ik graag willen vertoeven op de zolder van de boekwinkel.
De personages zijn geloofwaardig neergezet en vooral het belang van vriendschap komt goed naar voren. Net als vertrouwen. De opmaak met de krantenknipsels achterin is subliem gevonden. Dat daar de eindconclusie in verborgen ligt heb ik nog nooit eerder op die manier gezien en vond ik briljant bedacht.
Schrijver Rick Meijer heeft met zijn boek 'Autumnville' een pareltje aan de boekenkasten weten toe te voegen. Eerder schreef hij het prentenboek 'Pingwing'. Met als thema: familie, heimwee en thuiskomen. Ook een aanrader.
Het is te hopen dat er nog meer van dit soort verhalen uit zijn schrijverspen mogen voortvloeien.
Vanaf de eerste bladzijde zit je meteen in het verhaal en het is duidelijk dat er iets onheilspellends te gebeuren staat. Wat willen de verhalen en wijsheden van opa aan Hugo vertellen? Wie roept hem en vooral waarom wordt hij geroepen?
Het verhaal heeft een hele goede en logische spanningsopbouw.
Hier en daar komen er wat uitdrukkingen en/of zinnen in voor waardoor het boek wel voor de al wat gevorderde lezer is. Het is zeker ook niet voor tere zieltjes. Want 'De Wolf' in het verhaal zou menig kind wakker kunnen houden. Gek eigenlijk dat er voor boeken, net als bij films, geen icoontjes bestaan.
'Autumnville' is aan te raden voor jeugd van 13 jaar en ouder. Er is ook een qr-code met een bijpassende soundtrack bijgemaakt.
Het belang van boeken lezen, maar vooral het gebruik maken van je fantasie en je daarvoor niet te hoeven schamen, wordt heel erg goed naar voren gebracht. De sfeerbeschrijvingen in het boek zijn ook goed gedaan. Wat zou ik graag willen vertoeven op de zolder van de boekwinkel.
De personages zijn geloofwaardig neergezet en vooral het belang van vriendschap komt goed naar voren. Net als vertrouwen. De opmaak met de krantenknipsels achterin is subliem gevonden. Dat daar de eindconclusie in verborgen ligt heb ik nog nooit eerder op die manier gezien en vond ik briljant bedacht.
Schrijver Rick Meijer heeft met zijn boek 'Autumnville' een pareltje aan de boekenkasten weten toe te voegen. Eerder schreef hij het prentenboek 'Pingwing'. Met als thema: familie, heimwee en thuiskomen. Ook een aanrader.
Het is te hopen dat er nog meer van dit soort verhalen uit zijn schrijverspen mogen voortvloeien.
July 22, 2024
Hey boek leuk mij wel spannend, dus maar even geleend bij de bieb. Bij de jeugd stond het, maar nu achteraf had het ook wel bij volwassen kunnen staan.
Wat begint met een mysterie eindigt toch heel anders dan verwacht. Maar erg mooi beschreven.
Het is meer dan mysterie, het is leren loslaten, omgaan met verlies en hoe je geheugen soms trucjes met je uithaalt.
Ik vond het erg mooi, een ander kan daar natuurlijk iets anders van vinden. Maar de boodschap kwam bij mij goed binnen.
Wat begint met een mysterie eindigt toch heel anders dan verwacht. Maar erg mooi beschreven.
Het is meer dan mysterie, het is leren loslaten, omgaan met verlies en hoe je geheugen soms trucjes met je uithaalt.
Ik vond het erg mooi, een ander kan daar natuurlijk iets anders van vinden. Maar de boodschap kwam bij mij goed binnen.
February 25, 2024
Wat een boek! ik moest mezelf tegenhouden om het niet in een ruk uit te lezen. De spanning was te snijden! Van alle thrillers was dit een van de beste die ik had gelezen.
January 14, 2023
Wat een teleurstelling. Ik snap de positieve recensies niet. Het verhaal is cliché, warrig en saai, de schrijfstijl is amateuristisch en veel te uitleggerig (tell, don't show), karakters zijn 2d en de plottwist wil veel te veel tegelijk zijn. Een goede editor had hier korte metten mee gemaakt. De cover is prachtig... Jammer dat dat het enige is.
January 31, 2025
Rick Meijer is geboren in 1979 en toen hij 34 was dacht hij opeens: ik wil schrijver worden! Zijn eerste boek Breekpunt was een sportief avonturenverhaal. Hij wilde dat graag schrijven omdat hij daar als kind ook zo van hield en zijn lezers datzelfde spannende gevoel wilde laten ervaren. Zijn laatste boek Autumnville is een Young Adult en geschikt voor 13+. Het is een spannend en mysterieus boek waarvan je pas op het einde de volledige ontknoping begrijpt.
“Soms lijkt het alsof ik niet op deze wereld ben. Alsof mijn gedachten ergens anders rondlopen terwijl mijn lichaam zich schuilhoudt op één plek. Stilletjes wachtend op iemand die het wakker maakt en me terug brengt, maar ik kan niet terug. Ik zit vast. Vast in mijn eigen boek.”
Met deze woorden begint het boek. Woorden van Hugo, een tienerjongen die 2 hele goede vrienden heeft en een hele bijzondere opa met een boekwinkel. Of nou ja hij hád een opa want aan het begin van het boek beschrijft hij de dag van de begrafenis van zijn opa. Hugo was altijd graag in de boekwinkel te vinden. Alleen, maar ook wel eens samen met zijn vrienden. Hij kon dan uren op de boekenzolder doorbrengen. Opa kwam er dan ook bij en samen hadden ze de meest bijzondere gesprekken.
“Ook al is mijn slaapkamer best sfeervol, als ik op de boekenzolder ben en de lont van een olielamp aansteek gebeurt er iets. Iets magisch.”
Samen met zijn vader zet hij de boekwinkel voort en op een avond geeft zijn vader hem de verantwoordelijke taak om de winkel af te sluiten. Als hij de laatste sleutel omdraait hoor hij een meisje zijn naam roepen. Het lijkt uit de winkel te komen, maar daar was toch niemand meer? Vervolgens hoort hij nogmaals zijn naam roepen en meteen daar achteraan help! Geschrokken gaat hij er zo snel mogelijk vandoor, naar huis toe. Vanaf dit moment volgen er meer wonderlijke gebeurtenissen en word je compleet meegezogen in het verhaal. Er is iets wat Hugo moet weten, zich moet herinneren, maar wat? Hij kan er net niet bij komen. Elke keer als het bijna zijn bewustzijn binnen komt drijven vervliegt het weer..
“Er is hier iets. Iets onnatuurlijks, ik voel het. Het donker valt als een koude deken over mij heen, maar ik geef niet op. Ook als schreeuwt mijn lichaam anders. Het antwoord op al mijn vragen is hier ergens. Zweeft achter één van deze deuren en ik ga de sleutel vinden. Ik ga ze allemaal vinden.”
Dit verhaal zal me nog lang bij blijven. Ik moet echt zoeken om de juiste woorden te vinden die dit boek kunnen omschrijven zonder het tekort te doen. Het is afwisselend mysterieus, spannend, magisch, duister en liefdevol en ook weer alles tegelijkertijd. Het gaat over vriendschap, familie, vertrouwen, verraad, intuïtie en over alle bijkomende gevoelens en emoties die bij het leven horen. Ik heb dit boek als een luisterboek tot me genomen en wilde bepaalde stukken weer opnieuw opzoeken en afluisteren om het nogmaals te horen, want ik moest en zou alles begrijpen tot in het laatste detail. Na het boek heb ik nog een keer het laatste uur afgeluisterd, gewoon omdat ik alles nog eens wilde doorvoelen en ik kon het hierbij ook echt niet droog houden. Ongelofelijk knap dat iemand zoiets op papier kan zetten, chapeau! Dit boek schreeuwt er om verfilmd te worden. De cover is ontworpen door Sophie Pluim en past perfect bij de raadselachtige sfeer van het boek, de mistflarden die komen en gaan bij Hugo. Naast de fijne vertelstem maakt de prachtig gekozen muziek bij bepaalde stukken het boek helemaal compleet. Aub meer van dit soort boeken.
“Soms lijkt het alsof ik niet op deze wereld ben. Alsof mijn gedachten ergens anders rondlopen terwijl mijn lichaam zich schuilhoudt op één plek. Stilletjes wachtend op iemand die het wakker maakt en me terug brengt, maar ik kan niet terug. Ik zit vast. Vast in mijn eigen boek.”
Met deze woorden begint het boek. Woorden van Hugo, een tienerjongen die 2 hele goede vrienden heeft en een hele bijzondere opa met een boekwinkel. Of nou ja hij hád een opa want aan het begin van het boek beschrijft hij de dag van de begrafenis van zijn opa. Hugo was altijd graag in de boekwinkel te vinden. Alleen, maar ook wel eens samen met zijn vrienden. Hij kon dan uren op de boekenzolder doorbrengen. Opa kwam er dan ook bij en samen hadden ze de meest bijzondere gesprekken.
“Ook al is mijn slaapkamer best sfeervol, als ik op de boekenzolder ben en de lont van een olielamp aansteek gebeurt er iets. Iets magisch.”
Samen met zijn vader zet hij de boekwinkel voort en op een avond geeft zijn vader hem de verantwoordelijke taak om de winkel af te sluiten. Als hij de laatste sleutel omdraait hoor hij een meisje zijn naam roepen. Het lijkt uit de winkel te komen, maar daar was toch niemand meer? Vervolgens hoort hij nogmaals zijn naam roepen en meteen daar achteraan help! Geschrokken gaat hij er zo snel mogelijk vandoor, naar huis toe. Vanaf dit moment volgen er meer wonderlijke gebeurtenissen en word je compleet meegezogen in het verhaal. Er is iets wat Hugo moet weten, zich moet herinneren, maar wat? Hij kan er net niet bij komen. Elke keer als het bijna zijn bewustzijn binnen komt drijven vervliegt het weer..
“Er is hier iets. Iets onnatuurlijks, ik voel het. Het donker valt als een koude deken over mij heen, maar ik geef niet op. Ook als schreeuwt mijn lichaam anders. Het antwoord op al mijn vragen is hier ergens. Zweeft achter één van deze deuren en ik ga de sleutel vinden. Ik ga ze allemaal vinden.”
Dit verhaal zal me nog lang bij blijven. Ik moet echt zoeken om de juiste woorden te vinden die dit boek kunnen omschrijven zonder het tekort te doen. Het is afwisselend mysterieus, spannend, magisch, duister en liefdevol en ook weer alles tegelijkertijd. Het gaat over vriendschap, familie, vertrouwen, verraad, intuïtie en over alle bijkomende gevoelens en emoties die bij het leven horen. Ik heb dit boek als een luisterboek tot me genomen en wilde bepaalde stukken weer opnieuw opzoeken en afluisteren om het nogmaals te horen, want ik moest en zou alles begrijpen tot in het laatste detail. Na het boek heb ik nog een keer het laatste uur afgeluisterd, gewoon omdat ik alles nog eens wilde doorvoelen en ik kon het hierbij ook echt niet droog houden. Ongelofelijk knap dat iemand zoiets op papier kan zetten, chapeau! Dit boek schreeuwt er om verfilmd te worden. De cover is ontworpen door Sophie Pluim en past perfect bij de raadselachtige sfeer van het boek, de mistflarden die komen en gaan bij Hugo. Naast de fijne vertelstem maakt de prachtig gekozen muziek bij bepaalde stukken het boek helemaal compleet. Aub meer van dit soort boeken.
March 17, 2023
Hugo woont in Autumnville waar hij met zijn vrienden Mickey en Julian naar school gaat. In de boekenwinkel die voor zijn opa’s dood van hem was, verdwijnt voor Hugo de scheiding tussen realiteit en fantasie soms meer dan hem lief is. Maar sinds zijn eigen vader de boekenwinkel heeft overgenomen, is er iets veranderd. Als zijn vader hem op een avond de sleutels van de boekenwinkel geeft en hem vertrouwt dat hij de winkel kan afsluiten, gebeurt er iets vreemds. Hugo hoort een stem zijn naam roepen. Vanaf dat moment is hij nergens meer zeker van.
Het verhaal van Hugo start met de begrafenis van zijn opa. Hij betekende veel voor Hugo, net als de boekenwinkel waar hij werkte. Gelukkig kan hij in de boekenwinkel herinneringen op halen, maar al snel neemt het verhaal een duisterdere wending. Wat dat betreft past de cover er heel goed bij, want Hugo en daarmee ook de lezers tasten nog wel een tijdje in het duister.
Hugo’s personage is over het algemeen gemakkelijk te volgen, hij heeft enkele vrienden, gaat naar school, maakt huiswerk, maar is verzot op boeken. In tegenstelling tot de mysterieuze gebeurtenissen die hij allemaal meemaakt, lijkt Hugo in eerste instantie vrij voorspelbaar. Maar ook dat verandert. Al snel zorgen steeds meer elementen ervoor dat je als lezer niet goed weet waar je precies aan toe bent en waar het verhaal naartoe gaat.
De bijbehorende soundtrack die Rick Meijer in samenwerking met Barry van Spronsen heeft gecomponeerd en doormiddel van een QR-code met de lezer kan delen, voegt ook zeker wat toe aan het verhaal. Als iemand die graag instrumentale muziek luistert tijdens het lezen maakt het de ervaring net een tikkeltje intenser. Onderaan de desbetreffende bladzijdes staat aangegeven wanneer er weer een muziekstuk geluisterd kan worden.
In de eerste helft lijkt alles vrij snel te verlopen, maar naarmate de mysteries groter worden en de antwoorden uitblijven, lijkt het allemaal ineens heel snel te gaan. Voor je het weet zijn er nog maar een paar hoofdstukken over en is er nog steeds geen duidelijke clou. Alle kleine hints en fragmenten die iets weg hebben zouden kunnen geven van de ontknoping zijn vrij cryptisch. Zo tast je meermaals in de duisternis. Een duisternis die voelbaar is in het verhaal, in de soundtrack en in het omslag.
De uiteindelijke ontknoping vindt ook pas plaats op een van de allerlaatste bladzijdes. Wat dat betreft scheelt het dat het boek vrij dun is, dan is het zowat in één keer uit te lezen. Elke gebeurtenis zorgt er in elk geval wel voor dat je verder wilt blijven lezen, dus daarin schiet het zeker niet te kort. Het eind is vrij abrupt, maar brengt uiteindelijk ook nog enkele verrassingen met zich mee.
Het verhaal van Hugo start met de begrafenis van zijn opa. Hij betekende veel voor Hugo, net als de boekenwinkel waar hij werkte. Gelukkig kan hij in de boekenwinkel herinneringen op halen, maar al snel neemt het verhaal een duisterdere wending. Wat dat betreft past de cover er heel goed bij, want Hugo en daarmee ook de lezers tasten nog wel een tijdje in het duister.
Hugo’s personage is over het algemeen gemakkelijk te volgen, hij heeft enkele vrienden, gaat naar school, maakt huiswerk, maar is verzot op boeken. In tegenstelling tot de mysterieuze gebeurtenissen die hij allemaal meemaakt, lijkt Hugo in eerste instantie vrij voorspelbaar. Maar ook dat verandert. Al snel zorgen steeds meer elementen ervoor dat je als lezer niet goed weet waar je precies aan toe bent en waar het verhaal naartoe gaat.
De bijbehorende soundtrack die Rick Meijer in samenwerking met Barry van Spronsen heeft gecomponeerd en doormiddel van een QR-code met de lezer kan delen, voegt ook zeker wat toe aan het verhaal. Als iemand die graag instrumentale muziek luistert tijdens het lezen maakt het de ervaring net een tikkeltje intenser. Onderaan de desbetreffende bladzijdes staat aangegeven wanneer er weer een muziekstuk geluisterd kan worden.
In de eerste helft lijkt alles vrij snel te verlopen, maar naarmate de mysteries groter worden en de antwoorden uitblijven, lijkt het allemaal ineens heel snel te gaan. Voor je het weet zijn er nog maar een paar hoofdstukken over en is er nog steeds geen duidelijke clou. Alle kleine hints en fragmenten die iets weg hebben zouden kunnen geven van de ontknoping zijn vrij cryptisch. Zo tast je meermaals in de duisternis. Een duisternis die voelbaar is in het verhaal, in de soundtrack en in het omslag.
De uiteindelijke ontknoping vindt ook pas plaats op een van de allerlaatste bladzijdes. Wat dat betreft scheelt het dat het boek vrij dun is, dan is het zowat in één keer uit te lezen. Elke gebeurtenis zorgt er in elk geval wel voor dat je verder wilt blijven lezen, dus daarin schiet het zeker niet te kort. Het eind is vrij abrupt, maar brengt uiteindelijk ook nog enkele verrassingen met zich mee.
January 27, 2024
Wat een bijzonder verhaal!
Ik had in eerste instantie geen idee waar het naartoe ging. Het is goed doordacht en ook juist tot een eind gemaakt.
Er komen veel aspecten aan bod; zoals vriendschap, pesten, dood. Ook dacht ik af en toe dat er mentaal iets niet helemaal goed zat. Je wordt vaak op het verkeerde been gezet maar wel mooi en prachtig omschreven.
Het laatste stukje had voor mij niet zo zeer gehoeven, maar daardoor lijkt het gebaseerd op feiten.
Ik had in eerste instantie geen idee waar het naartoe ging. Het is goed doordacht en ook juist tot een eind gemaakt.
Er komen veel aspecten aan bod; zoals vriendschap, pesten, dood. Ook dacht ik af en toe dat er mentaal iets niet helemaal goed zat. Je wordt vaak op het verkeerde been gezet maar wel mooi en prachtig omschreven.
Het laatste stukje had voor mij niet zo zeer gehoeven, maar daardoor lijkt het gebaseerd op feiten.
January 14, 2024
Ik vind het raar dat dit een kinderboek is. Er zit zoveel in. Als kind lees je waarschijnlijk het griezelige verhaal. Als volwassene zie je het healing proces van trauma. Een parel. En dan de soundtrack erbij. Knap.
This entire review has been hidden because of spoilers.
October 31, 2023
Dit is een boek dat eigenlijk nog even moet bezinken voordat ik weet wat ik er precies van vind. Het ging een andere kant op dan ik dacht, ik had meer over boeken en magische werelden verwacht. Dat had ik heel leuk gevonden, maar het ‘mystery-element’ (of hoe je het ook maar wil noemen) dat het verhaal bleek te hebben had ook wel iets. Ook was er niet echt een herfstthema, al leken de titel en de cover daarop te wijzen. Er lijkt geen duidelijke lijn in het verhaal te zitten en je vraagt je af wat je nou eigenlijk aan het lezen bent. Pas helemaal op het eind wordt veel duidelijk en zie je hoeveel er al in het hele verhaal verweven zat, wat er steeds al aan de hand was, en dat is iets wat ik altijd erg kan waarderen. Toch blijven er wel wat vragen over. Ik ben vrij vlot door het verhaal heen gegaan zonder te veel na te denken, en dat is misschien maar goed ook. Nu vond ik de ontknoping mooi, maar wel triester dan ik had gedacht, best heftig voor een jeugdboek.
August 31, 2023
"Ik wou dat ik dat kon. Gewoon alles over me heen laten komen."
oohh, dit vond ik echt een leuk boek om te lezen! het duurde maar een avondje en ik was er al weer door heen gevlogen. Het lijkt in het eerste opzicht een simpel boek, maar tussen de pagina's zitten allemaal raadsels en geheimen verborgen. Dit was erg leuk om er proberen achter te komen.
oohh, dit vond ik echt een leuk boek om te lezen! het duurde maar een avondje en ik was er al weer door heen gevlogen. Het lijkt in het eerste opzicht een simpel boek, maar tussen de pagina's zitten allemaal raadsels en geheimen verborgen. Dit was erg leuk om er proberen achter te komen.
February 25, 2024
what. the. fuck
Plot wel een beetje verwacht, maar ook echt totaal niet!
Best leuk boek :)
Plot wel een beetje verwacht, maar ook echt totaal niet!
Best leuk boek :)
December 14, 2022
Rick Meijer ( 1979) hield zelf als kind al van avonturenverhalen. Het idee zelf iets te creëren heeft hij altijd wel gehad maar pas op zijn vierendertigste bedacht hij schrijver te willen worden. Er volgde een sportief avonturenverhaal ( Breekpunt) in 2017 en na een tweede verhaal maakte hij de prentenboeken ” ik ben echt niet bang ” en ” Pingwing”. Met Autumville ” slaat hij weer een andere weg in. Een afslag waarvan ik heel blij ben dat hij hem genomen heeft! Ik heb genoten van dit originele en bijzondere verhaal. Wat een heel project is geworden. Samen met Barry van Spornsen maakte hij een soundtrack bij het boek. Te beluisteren via de QR code in het boek of te vinden op Spotify. Terwijl ik mijn recensie schrijf laat ik de soundtrack op de achtergrond spelen en waan mij weer even in de wereld waar Hugo zich bevond, ver weg in Autumnville….
Over het verhaal: ” Op een doodgewone avond in het stadje Autmunville mag Hugo iets ongewoons doen : voor het eerst mag hij in zijn eentje de boekwinkel van zijn vader afsluiten. Zorgvuldig controleert hij of er geen klanten meer zijn. Als Hugo daarna buiten staat en de sleutel in het slot steekt, hoort hij een meisje zijn naam roepen. De stem lijkt uit de winkel te komen, maar Hugo weet zeker dat daar niemand meer is. Er er is ook niemand buiten op straat… Het is het begin van een periode van verwondering, bijzondere gebeurtenissen, verdriet en afscheid maar ook van vriendschap en liefde.
Quote op booktrailer : “soms lijkt het alsof ik niet op deze wereld ben. Er is hier iets, iets onnatuurlijks. Ik voel het !”
In het ogenschijnlijk saaie stadje Autumnville kabbelen de dagen door. Hugo en zijn vriend Mickey vinden dat wel prima maar hun vriend Justin vind dat de reden zo snel mogelijk weg te wezen uit deze saaie bende. Maar als snel valt het wel mee met die saaiheid. We gaan van start met het terugdenken aan de begrafenis van de opa van Hugo, degene die Hugo de liefde voor boeken en verhalen meegaf. De vader van Hugo heeft de boekenwinkel overgenomen en wil dat Hugo wat meer met zijn benen op de grond komt te staan. Als Hugo een meisje hoort roepen als hij de winkel afsluit is dat het begin van een bijzonder verhaal. Een verhaal waar Hugo, tegen wil en dank, de hoofdrol in zal gaan spelen. Hij wordt heen en weer geslingerd tussen zijn emoties, tussen gevoel en verstand en als lezer slinger je net zo hard mee. Het verhaal kent een paar sterke wendingen en zorgt ervoor dat je een heuse pageturner in je handen hebt. Je moet blijven lezen.
Een handzaam boek met mooie cover en illustratie op de eerste pagina van Sophia Pluim. De illustratie laat Hugo zien in een verlaten straat met een bijzondere weerspiegeling in een plas water. Een ietwat duistere illustratie die goed past bij dit duistere en mysterieuze verhaal. Ik ga verder niets meer over de inhoud vertellen want een spoiler is zo weggegeven als je enthousiast bent over een boek.
Het is een handzaam boek, een hardcover waarop een afbeelding met aantrekkingskracht. Korte hoofdstukken en achterin ter afsluiting nog wat afbeeldingen van artikelen die over ‘ de zaak ‘ in Autumnville gaan. Iets wat de laatste vragen zullen beantwoorden. De spanningsopbouw is goed uitgedacht. Sommige stukjes zetten je aan het denken en bij andere stukjes leef je volledig mee met Hugo en de andere karakters. Het is een spannend boek voor lezers van 12plus die wel wat gewend zijn. Het heeft hier en daar een horrorachtig sfeertje en ach ik hou daar gewoon van.
Kortom ik vond het jammer dat het zo snel uit was en daarnaast ook weer knap dat iemand in nog geen 170 pagina’s zo’n sterk en origineel verhaal in elkaar weet te zetten met een net zo sterk einde.
Over het verhaal: ” Op een doodgewone avond in het stadje Autmunville mag Hugo iets ongewoons doen : voor het eerst mag hij in zijn eentje de boekwinkel van zijn vader afsluiten. Zorgvuldig controleert hij of er geen klanten meer zijn. Als Hugo daarna buiten staat en de sleutel in het slot steekt, hoort hij een meisje zijn naam roepen. De stem lijkt uit de winkel te komen, maar Hugo weet zeker dat daar niemand meer is. Er er is ook niemand buiten op straat… Het is het begin van een periode van verwondering, bijzondere gebeurtenissen, verdriet en afscheid maar ook van vriendschap en liefde.
Quote op booktrailer : “soms lijkt het alsof ik niet op deze wereld ben. Er is hier iets, iets onnatuurlijks. Ik voel het !”
In het ogenschijnlijk saaie stadje Autumnville kabbelen de dagen door. Hugo en zijn vriend Mickey vinden dat wel prima maar hun vriend Justin vind dat de reden zo snel mogelijk weg te wezen uit deze saaie bende. Maar als snel valt het wel mee met die saaiheid. We gaan van start met het terugdenken aan de begrafenis van de opa van Hugo, degene die Hugo de liefde voor boeken en verhalen meegaf. De vader van Hugo heeft de boekenwinkel overgenomen en wil dat Hugo wat meer met zijn benen op de grond komt te staan. Als Hugo een meisje hoort roepen als hij de winkel afsluit is dat het begin van een bijzonder verhaal. Een verhaal waar Hugo, tegen wil en dank, de hoofdrol in zal gaan spelen. Hij wordt heen en weer geslingerd tussen zijn emoties, tussen gevoel en verstand en als lezer slinger je net zo hard mee. Het verhaal kent een paar sterke wendingen en zorgt ervoor dat je een heuse pageturner in je handen hebt. Je moet blijven lezen.
Een handzaam boek met mooie cover en illustratie op de eerste pagina van Sophia Pluim. De illustratie laat Hugo zien in een verlaten straat met een bijzondere weerspiegeling in een plas water. Een ietwat duistere illustratie die goed past bij dit duistere en mysterieuze verhaal. Ik ga verder niets meer over de inhoud vertellen want een spoiler is zo weggegeven als je enthousiast bent over een boek.
Het is een handzaam boek, een hardcover waarop een afbeelding met aantrekkingskracht. Korte hoofdstukken en achterin ter afsluiting nog wat afbeeldingen van artikelen die over ‘ de zaak ‘ in Autumnville gaan. Iets wat de laatste vragen zullen beantwoorden. De spanningsopbouw is goed uitgedacht. Sommige stukjes zetten je aan het denken en bij andere stukjes leef je volledig mee met Hugo en de andere karakters. Het is een spannend boek voor lezers van 12plus die wel wat gewend zijn. Het heeft hier en daar een horrorachtig sfeertje en ach ik hou daar gewoon van.
Kortom ik vond het jammer dat het zo snel uit was en daarnaast ook weer knap dat iemand in nog geen 170 pagina’s zo’n sterk en origineel verhaal in elkaar weet te zetten met een net zo sterk einde.
April 5, 2023
IJzersterk debuut met mooie woordkeuzes en subtiel samensmeltende verhaallijnen
“Op een doodgewone avond in het stadje Autumnville mag Hugo iets ongewoons doen: voor het eerst mag hij in zijn eentje de boekwinkel van zijn vader afsluiten. Zorgvuldig controleert hij of er geen klanten meer in de winkel zijn. Als Hugo daarna buiten staat en de sleutel in het slot steekt, hoort hij een meisje zijn naam roepen. De stem lijkt uit de winkel te komen, maar Hugo weet zeker dat daar niemand is. En er is ook niemand buiten op straat…”
Aanvankelijk deed het verhaal me heel erg denken aan Films die nergens draaien van Yorick Goldewijk, dat in 2022 de Gouden Griffel won. Autumnville benadert het niveau daarvan en verdient absoluut een plekje in de schijnwerpers. Gaandeweg het mysterieuze verhaal, dat een zoektocht is naar het verleden en ware vriendschap, krijgt het een origineel en eigen karakter. Inhoudelijk verveelt het geen moment, want qua spanning is het geweldig goed opgebouwd. Datzelfde geldt voor de verschillende verhaallijnen, die aan het eind subtiel samensmelten.
Het verhaal is helder en makkelijk leesbaar en bevat prachtige poëtische zinnen als “… dat de drukte van het leven stilletjes in slaap zal vallen.” en “Mijn vader had zijn hoofd steeds in de wolken, zonder dat zijn voeten de aarde verlieten.” Tussen de rode draad door plaatst Rick Meijer subtiele en ogenschijnlijk nietszeggende passages, maar die vallen aan het eind allemaal als puzzelstukjes in elkaar. Bovendien is het erg knap dat er in ongeveer 150 bladzijden een uitstekend afgerond verhaal wordt neergezet. Daardoor blijft het zeer interessant voor de minder ervaren lezen.
Klein minpuntje aan het boek vind ik de goedbedoelde muzikale omlijsting. Persoonlijk vind ik de via een QR-code beschikbare liedjes niets aan het boek toevoegen. Misschien was dit idee interessanter geworden wanneer er op de bladzijden van de bijbehorende passages QR-codes waren opgenomen.
Aanvankelijk is het verhaal, dat thriller- en horrorachtige elementen bevat, zeer realistisch, maar gedurende het verhaal zijn fantasie en werkelijkheid steeds meer met elkaar verweven. Soms zijn die overgangen wat abrupt, maar de wendingen aan het eind zijn sterker en werken toe naar een steeds spannender wordende en ontroerende climax van het verhaal. Wanneer je denkt dat het dan afgelopen is en het verhaal een open einde dreigt te krijgen, volgen er nog een aantal pagina’s met krantenverslagen en een recherchedossier. Dit is een slimme vondst die nog meer opheldering biedt. De lezer wordt echter nogmaals op het verkeerde been gezet, want na wat lege pagina’s volgt pas het definitieve einde.
Sophie Pluim verdient een compliment voor het ontwerpen van de veel spanning oproepende boekomslag en het mooi vormgegeven schutblad, dat letterlijk een mooie, geheimzinnige weerspiegeling van het verhaal is, wat je pas aan het eind begrijpt. Autumnville staat omschreven als geschikt voor 13+, maar het is beslist al wel te lezen voor sterke lezers vanaf een jaar of 11.
“Op een doodgewone avond in het stadje Autumnville mag Hugo iets ongewoons doen: voor het eerst mag hij in zijn eentje de boekwinkel van zijn vader afsluiten. Zorgvuldig controleert hij of er geen klanten meer in de winkel zijn. Als Hugo daarna buiten staat en de sleutel in het slot steekt, hoort hij een meisje zijn naam roepen. De stem lijkt uit de winkel te komen, maar Hugo weet zeker dat daar niemand is. En er is ook niemand buiten op straat…”
Aanvankelijk deed het verhaal me heel erg denken aan Films die nergens draaien van Yorick Goldewijk, dat in 2022 de Gouden Griffel won. Autumnville benadert het niveau daarvan en verdient absoluut een plekje in de schijnwerpers. Gaandeweg het mysterieuze verhaal, dat een zoektocht is naar het verleden en ware vriendschap, krijgt het een origineel en eigen karakter. Inhoudelijk verveelt het geen moment, want qua spanning is het geweldig goed opgebouwd. Datzelfde geldt voor de verschillende verhaallijnen, die aan het eind subtiel samensmelten.
Het verhaal is helder en makkelijk leesbaar en bevat prachtige poëtische zinnen als “… dat de drukte van het leven stilletjes in slaap zal vallen.” en “Mijn vader had zijn hoofd steeds in de wolken, zonder dat zijn voeten de aarde verlieten.” Tussen de rode draad door plaatst Rick Meijer subtiele en ogenschijnlijk nietszeggende passages, maar die vallen aan het eind allemaal als puzzelstukjes in elkaar. Bovendien is het erg knap dat er in ongeveer 150 bladzijden een uitstekend afgerond verhaal wordt neergezet. Daardoor blijft het zeer interessant voor de minder ervaren lezen.
Klein minpuntje aan het boek vind ik de goedbedoelde muzikale omlijsting. Persoonlijk vind ik de via een QR-code beschikbare liedjes niets aan het boek toevoegen. Misschien was dit idee interessanter geworden wanneer er op de bladzijden van de bijbehorende passages QR-codes waren opgenomen.
Aanvankelijk is het verhaal, dat thriller- en horrorachtige elementen bevat, zeer realistisch, maar gedurende het verhaal zijn fantasie en werkelijkheid steeds meer met elkaar verweven. Soms zijn die overgangen wat abrupt, maar de wendingen aan het eind zijn sterker en werken toe naar een steeds spannender wordende en ontroerende climax van het verhaal. Wanneer je denkt dat het dan afgelopen is en het verhaal een open einde dreigt te krijgen, volgen er nog een aantal pagina’s met krantenverslagen en een recherchedossier. Dit is een slimme vondst die nog meer opheldering biedt. De lezer wordt echter nogmaals op het verkeerde been gezet, want na wat lege pagina’s volgt pas het definitieve einde.
Sophie Pluim verdient een compliment voor het ontwerpen van de veel spanning oproepende boekomslag en het mooi vormgegeven schutblad, dat letterlijk een mooie, geheimzinnige weerspiegeling van het verhaal is, wat je pas aan het eind begrijpt. Autumnville staat omschreven als geschikt voor 13+, maar het is beslist al wel te lezen voor sterke lezers vanaf een jaar of 11.
January 21, 2023
Na het lieflijke en speelse prentenboek Pingwing, laat auteur Rick Meijer nu met Autumnville zien dat hij ook het Young Adult-genre perfect aankan! Sophie Pluim zorgde voor een mooi omslag en schutbladen. Via een QR-code vooraan in het boek kan je de bijhorende muziek beluisteren, gecomponeerd door de auteur. Een bijzonder mooie toevoeging!
Autumnville is een ietwat saai dorpje dat in een rustige vallei is gelegen. De opa van Hugo baatte hier jarenlang met liefde een boekenwinkel uit. Na zijn dood nam zijn zoon de taak over, en nu is kleinzoon Hugo oud genoeg om te helpen in de boekwinkel. Als hij voor de eerste keer helemaal alleen de winkel mag afsluiten, hoort hij een stem weerklinken. “Hugo help me!” Hoewel de stem aardig en meisjesachtig klinkt, heeft Hugo schrik en vertelt hij thuis niets over dit voorval.
“Ik was bang voor het feit dat ik zeker wist dat de schreeuw vanuit de winkel kwam. En dat kon dus niet, want er was niemand.”
De licht poëtische schrijfstijl van Rick Meijer versterkt het gevoel dat er iets bijzonders en mysterieus aan de hand is. Als Hugo ook ’s nachts een stem hoort, wordt het verhaal een beetje grimmiger en vormt er als het ware een dunne scheidingslijn tussen droom en werkelijkheid.
De auteur heeft veel aandacht besteed aan het uitwerken van de karakters en gevoelens van de hoofdpersonages. De wijze opa, een liefdevolle moeder, een begripvolle vriend Mikey, de mysterieuze Louise… Al deze persoonlijke eigenschappen representeren een mooie plaats binnen het verhaal. Ook de ogenschijnlijke details, zoals het fietsslot dat steeds hapert en de aanwezigheid van vogels, blijken achteraf belangrijke elementen te zijn. Ook knap hoe de Wolf van vroeger het kwaad van nu symboliseert.
“Maar hoe hard je ook strijdt, hoe sterk je hart ook klopt, soms sluimert het kwaad net zolang achter de spiegel totdat het glas breekt.”
Na het ongelooflijk mooie begin, voelde het middenstuk een beetje te speels en langdradig aan. Maar het einde is dan weer knap bedacht. Een resem krantenartikels en een recherchedossier geven antwoorden op het mysterieuze verhaal. Een beetje verbeeldingskracht en openstaan voor mystiek is wel nodig bij Autumnville.
Er valt zoveel te vertellen over dit boek en er komen zoveel opmerkelijke thema’s aan bod, maar je moet het verhaal eigenlijk gewoon zélf beleven. Mooi, intens, luguber, mysterieus, zacht en heel gevoelig.
“Volgens hem was elk boek een toegangspoort naar een andere wereld. Het enige wat je hoeft te doen om die wereld binnen te gaan, is de kaft open te slaan. Maar de sleutel van de échte deur zit in je eigen hoofd verstopt. Je moet ervoor openstaan deze te willen vinden.”
Autumnville is een ietwat saai dorpje dat in een rustige vallei is gelegen. De opa van Hugo baatte hier jarenlang met liefde een boekenwinkel uit. Na zijn dood nam zijn zoon de taak over, en nu is kleinzoon Hugo oud genoeg om te helpen in de boekwinkel. Als hij voor de eerste keer helemaal alleen de winkel mag afsluiten, hoort hij een stem weerklinken. “Hugo help me!” Hoewel de stem aardig en meisjesachtig klinkt, heeft Hugo schrik en vertelt hij thuis niets over dit voorval.
“Ik was bang voor het feit dat ik zeker wist dat de schreeuw vanuit de winkel kwam. En dat kon dus niet, want er was niemand.”
De licht poëtische schrijfstijl van Rick Meijer versterkt het gevoel dat er iets bijzonders en mysterieus aan de hand is. Als Hugo ook ’s nachts een stem hoort, wordt het verhaal een beetje grimmiger en vormt er als het ware een dunne scheidingslijn tussen droom en werkelijkheid.
De auteur heeft veel aandacht besteed aan het uitwerken van de karakters en gevoelens van de hoofdpersonages. De wijze opa, een liefdevolle moeder, een begripvolle vriend Mikey, de mysterieuze Louise… Al deze persoonlijke eigenschappen representeren een mooie plaats binnen het verhaal. Ook de ogenschijnlijke details, zoals het fietsslot dat steeds hapert en de aanwezigheid van vogels, blijken achteraf belangrijke elementen te zijn. Ook knap hoe de Wolf van vroeger het kwaad van nu symboliseert.
“Maar hoe hard je ook strijdt, hoe sterk je hart ook klopt, soms sluimert het kwaad net zolang achter de spiegel totdat het glas breekt.”
Na het ongelooflijk mooie begin, voelde het middenstuk een beetje te speels en langdradig aan. Maar het einde is dan weer knap bedacht. Een resem krantenartikels en een recherchedossier geven antwoorden op het mysterieuze verhaal. Een beetje verbeeldingskracht en openstaan voor mystiek is wel nodig bij Autumnville.
Er valt zoveel te vertellen over dit boek en er komen zoveel opmerkelijke thema’s aan bod, maar je moet het verhaal eigenlijk gewoon zélf beleven. Mooi, intens, luguber, mysterieus, zacht en heel gevoelig.
“Volgens hem was elk boek een toegangspoort naar een andere wereld. Het enige wat je hoeft te doen om die wereld binnen te gaan, is de kaft open te slaan. Maar de sleutel van de échte deur zit in je eigen hoofd verstopt. Je moet ervoor openstaan deze te willen vinden.”
March 5, 2023
Autumnville - Rick Meijer
Het boek voor jongeren (13+), en natuurlijk ouder! Je wordt als lezer in het verhaal gezogen en meegenomen in de (fantasie?) wereld van Hugo.
"Ik droom, ik droom, ik droom. Ik zeg het wel duizend keer tegen mijzelf, maar het gehuil gaat maar niet weg. Hij is er weer!"
Autumnville is een mysterieus, spannend en fantasierijk verhaal over de 15 jarige Hugo in het stadje Autumnville.
"Op een doodgewone avond in het stadje Autumnville mag Hugo iets ongewoons doen: voor het eerst mag hij in zijn eentje de boekwinkel van zijn vader afsluiten. Zorgvuldig controleert hij of er geen klanten meer in de winkel zijn. Als Hugo daarna buiten staat en de sleutel in het slot steekt, hoort hij een meisje zijn naam roepen. De stem lijkt uit de winkel te komen, maar Hugo weet zeker dat daar niemand is. En er is ook niemand buiten op straat…"
Rick schrijft heel beeldend, alsof ik naar een film zat te kijken. De hoofdstukken zijn kort en er worden geen lange zinnen gebruikt. Rick neemt je mee in een fantasie wereld die zomaar waargebeurd kan zijn. De toevoeging van krantenartikelen maken het heel realistisch.
Bij dit verhaal heeft Rick samen met zijn muzikale vriend, Barry een playlist gemaakt. Hiermee hebben ze Autumnville een muzikale wereld gegeven. De Book soundtrack is mijn favoriet, dat nummer kwam echt binnen en heeft mij geraakt. Hierdoor voelde ik mij nog meer verbonden met Hugo en het verhaal. Mooi wat muziek doet, een verhaal komt nog meer tot leven!
"Hugo! Help me!
Ik deins nog meer naar achteren en staar naar de deur van de winkel. Nee, dat kan niet. Dat bestaat niet! Ik heb alles gecontroleerd, alleen ik en de boeken waren binnen.
Maar die stem...
Die komt vanuit de winkel."
Rick heeft de 15 jarige Hugo perfect omschreven zoals een puber van die leeftijd kan zijn. Dromerig, warrig, haak hierdoor niet af, maar neem Hugo bij de hand en verdwaal in het mysterieuze Autumnville!
Tijdens het lezen had ik steeds het gevoel dat er "iets" was, iets wat ik niet kon plaatsen. Het slot maakt de puzzel af en de voor mij ontbrekende stukjes vallen op zijn plaats. Verder wil ik niets meer verklappen, lees dit boek!
Sophie Pluim heeft de omslag ontworpen. Zo passend bij het verhaal. Mysterieus, spannend, fantasierijk, de cover roept echt vragen op en sprak mij meteen aan!
Het boek voor jongeren (13+), en natuurlijk ouder! Je wordt als lezer in het verhaal gezogen en meegenomen in de (fantasie?) wereld van Hugo.
"Ik droom, ik droom, ik droom. Ik zeg het wel duizend keer tegen mijzelf, maar het gehuil gaat maar niet weg. Hij is er weer!"
Autumnville is een mysterieus, spannend en fantasierijk verhaal over de 15 jarige Hugo in het stadje Autumnville.
"Op een doodgewone avond in het stadje Autumnville mag Hugo iets ongewoons doen: voor het eerst mag hij in zijn eentje de boekwinkel van zijn vader afsluiten. Zorgvuldig controleert hij of er geen klanten meer in de winkel zijn. Als Hugo daarna buiten staat en de sleutel in het slot steekt, hoort hij een meisje zijn naam roepen. De stem lijkt uit de winkel te komen, maar Hugo weet zeker dat daar niemand is. En er is ook niemand buiten op straat…"
Rick schrijft heel beeldend, alsof ik naar een film zat te kijken. De hoofdstukken zijn kort en er worden geen lange zinnen gebruikt. Rick neemt je mee in een fantasie wereld die zomaar waargebeurd kan zijn. De toevoeging van krantenartikelen maken het heel realistisch.
Bij dit verhaal heeft Rick samen met zijn muzikale vriend, Barry een playlist gemaakt. Hiermee hebben ze Autumnville een muzikale wereld gegeven. De Book soundtrack is mijn favoriet, dat nummer kwam echt binnen en heeft mij geraakt. Hierdoor voelde ik mij nog meer verbonden met Hugo en het verhaal. Mooi wat muziek doet, een verhaal komt nog meer tot leven!
"Hugo! Help me!
Ik deins nog meer naar achteren en staar naar de deur van de winkel. Nee, dat kan niet. Dat bestaat niet! Ik heb alles gecontroleerd, alleen ik en de boeken waren binnen.
Maar die stem...
Die komt vanuit de winkel."
Rick heeft de 15 jarige Hugo perfect omschreven zoals een puber van die leeftijd kan zijn. Dromerig, warrig, haak hierdoor niet af, maar neem Hugo bij de hand en verdwaal in het mysterieuze Autumnville!
Tijdens het lezen had ik steeds het gevoel dat er "iets" was, iets wat ik niet kon plaatsen. Het slot maakt de puzzel af en de voor mij ontbrekende stukjes vallen op zijn plaats. Verder wil ik niets meer verklappen, lees dit boek!
Sophie Pluim heeft de omslag ontworpen. Zo passend bij het verhaal. Mysterieus, spannend, fantasierijk, de cover roept echt vragen op en sprak mij meteen aan!
April 18, 2023
Na het lezen van de twee vorige boeken van Rick Meijer, stond zijn nieuwste boek nog altijd op mijn verlanglijst om te gaan lezen. Eindelijk is de tijd daar om van zijn nieuwe en veelbelovende boek te gaan genieten. Het is een heel ander boek dan zijn voorgaande boeken, dus ik ben erg benieuwd. De mysterieuze en duistere cover maakt me nieuwsgierig. Daarnaast heb ik al muziek gehoord die aansluit op zijn boek, dat veel goeds belooft.
Hugo woont met zijn ouders in het stadje Autmnville. Voor het eerst mag hij de boekwinkel van zijn vader afsluiten. Zorgvuldig loopt hij alle stappen van het afsluiten door, maar wanneer hij de derde sleutel van de boekwinkel wil omdraaien, hoort hij een meisje zijn naam roepen. De stem lijkt uit de winkel te komen, maar Hugo heeft goed gecontroleerd dat daar niemand meer was. Buiten op straat is ook niemand te zien.
Zonder moeite weet Rick Meijer je mee te slepen in een fantasierijk, mysterieus en spannend verhaal. Al snel ben je compleet verloren en laat het boek je niet meer los.
We volgen het personage Hugo dat Rick enorm goed heeft weten uit te diepen, als lezer kan je compleet met Hugo mee in het verhaal op gaan. Rick Meijer heeft een hele levendige, vlotte en krachtige schrijfstijl. Hij houdt goed rekening met de lezers vanaf 13 jaar in zijn woord en zinsbouw. Rick weet het verhaal zo te schrijven dat je het verhaal echt voor je ogen ziet gebeuren, terwijl het ook boordevol fantasie zit. Echt bijzonder. Daarnaast zijn de krantenkoppen een enorm sterke toevoeging aan het verhaal. De opbouw naar het plot is sterk, hij weet bij je als lezer vele vragen op te roepen. Want er moet toch iets zijn met de warrige, chaotische en soms paniekerige Hugo. Wat zou de verklaring zijn?
Bij het boek is ook een QR-code die verwijst naar muziek die perfect past bij het verhaal. Deze combinatie geeft de hele beleving echt een extra dimensie.
Autumnville is een bijzonder, origineel en fantasierijk verhaal dat enorm beeldend en levendig beschreven is. Je gaat mee in het bizarre, warrige en chaotische hoofd en leven van Hugo. Wat is er toch aan de hand? Het verhaal weet constant je nieuwsgierigheid te triggeren en vragen op te roepen waardoor het boek moeilijk is weg te leggen. Echt een aanrader.
Hugo woont met zijn ouders in het stadje Autmnville. Voor het eerst mag hij de boekwinkel van zijn vader afsluiten. Zorgvuldig loopt hij alle stappen van het afsluiten door, maar wanneer hij de derde sleutel van de boekwinkel wil omdraaien, hoort hij een meisje zijn naam roepen. De stem lijkt uit de winkel te komen, maar Hugo heeft goed gecontroleerd dat daar niemand meer was. Buiten op straat is ook niemand te zien.
Zonder moeite weet Rick Meijer je mee te slepen in een fantasierijk, mysterieus en spannend verhaal. Al snel ben je compleet verloren en laat het boek je niet meer los.
We volgen het personage Hugo dat Rick enorm goed heeft weten uit te diepen, als lezer kan je compleet met Hugo mee in het verhaal op gaan. Rick Meijer heeft een hele levendige, vlotte en krachtige schrijfstijl. Hij houdt goed rekening met de lezers vanaf 13 jaar in zijn woord en zinsbouw. Rick weet het verhaal zo te schrijven dat je het verhaal echt voor je ogen ziet gebeuren, terwijl het ook boordevol fantasie zit. Echt bijzonder. Daarnaast zijn de krantenkoppen een enorm sterke toevoeging aan het verhaal. De opbouw naar het plot is sterk, hij weet bij je als lezer vele vragen op te roepen. Want er moet toch iets zijn met de warrige, chaotische en soms paniekerige Hugo. Wat zou de verklaring zijn?
Bij het boek is ook een QR-code die verwijst naar muziek die perfect past bij het verhaal. Deze combinatie geeft de hele beleving echt een extra dimensie.
Autumnville is een bijzonder, origineel en fantasierijk verhaal dat enorm beeldend en levendig beschreven is. Je gaat mee in het bizarre, warrige en chaotische hoofd en leven van Hugo. Wat is er toch aan de hand? Het verhaal weet constant je nieuwsgierigheid te triggeren en vragen op te roepen waardoor het boek moeilijk is weg te leggen. Echt een aanrader.
April 30, 2023
Meeslepend, mysterieus, verrassend verhaal, waarbij
niet alleen de woorden spreken, maar ook de muziek.
Laat ik bij het begin beginnen. Een duistere, geheimzinnige cover. Met de oplichtende naam ‘Autumnville’, die als een sluier het boek in wil. Mooi ontworpen door Sophie Pluim. Bij het openslaan van het boek vind je nog een tekening van haar. Hugo staat in het licht van de lantaarnpaal, met zijn rug naar de boekenwinkel. Daar hoort Hugo ook voor het eerst de stem die hem roept. Passend bij het boek, veel duisternis, veel vaagheid en blijkbaar is in het licht ook niet alles wat het lijkt.
Vanaf het begin werd ik gegrepen door die sluier. Ik had het gevoel dat ik geen letter mocht missen. En dat klopt ook, de gebeurtenissen tussen het heden en het verleden zijn sterk met elkaar verweven. Als een soort mist tussen de woorden, dwaal je door het boek heen. Soms lijkt de mist wat op te trekken, om vervolgens weer wazig te worden. Hierdoor blijf je nieuwsgierig. Het is erg beeldend geschreven, vooral door de knap gevonden metaforen die Rick gebruikt.
Het boek gaat vooral over vriendschap, verdriet, trots, angst en een groot verantwoordelijkheidsgevoel.
De diepere boodschap van het boek, blijft lang verborgen. Alleen Hugo kan de laatste bladzijde omslaan. Pas op een verrassend einde , door onder andere wat knipsels, passen de stukjes uiteindelijk in elkaar. Dan blijkt des te meer dat niet alles is wat het lijkt.
Bijzonder is ook de paginanummering, die wordt hier en daar vervangen door een muzieknoot. Op die pagina kun je luisteren, via de QR code in het boek of op Spotify, naar de muzikale wereld van Autumnville. De muziek van deze playlist is gecomponeerd en wordt gespeeld door de schrijver zelf en Barry van Spronsen, een goede vriend van Rick Meijer. Deze passende muziek beweegt ook als een sluierende notenbalk door het verhaal.
Al met al, een compleet geheel. Verrassend en meeslepend. En ik weet zeker dat je bij een tweede keer lezen, toch weer dingen leest, die je de eerste keer ontgaan zijn.
Een echte aanrader.
niet alleen de woorden spreken, maar ook de muziek.
Laat ik bij het begin beginnen. Een duistere, geheimzinnige cover. Met de oplichtende naam ‘Autumnville’, die als een sluier het boek in wil. Mooi ontworpen door Sophie Pluim. Bij het openslaan van het boek vind je nog een tekening van haar. Hugo staat in het licht van de lantaarnpaal, met zijn rug naar de boekenwinkel. Daar hoort Hugo ook voor het eerst de stem die hem roept. Passend bij het boek, veel duisternis, veel vaagheid en blijkbaar is in het licht ook niet alles wat het lijkt.
Vanaf het begin werd ik gegrepen door die sluier. Ik had het gevoel dat ik geen letter mocht missen. En dat klopt ook, de gebeurtenissen tussen het heden en het verleden zijn sterk met elkaar verweven. Als een soort mist tussen de woorden, dwaal je door het boek heen. Soms lijkt de mist wat op te trekken, om vervolgens weer wazig te worden. Hierdoor blijf je nieuwsgierig. Het is erg beeldend geschreven, vooral door de knap gevonden metaforen die Rick gebruikt.
Het boek gaat vooral over vriendschap, verdriet, trots, angst en een groot verantwoordelijkheidsgevoel.
De diepere boodschap van het boek, blijft lang verborgen. Alleen Hugo kan de laatste bladzijde omslaan. Pas op een verrassend einde , door onder andere wat knipsels, passen de stukjes uiteindelijk in elkaar. Dan blijkt des te meer dat niet alles is wat het lijkt.
Bijzonder is ook de paginanummering, die wordt hier en daar vervangen door een muzieknoot. Op die pagina kun je luisteren, via de QR code in het boek of op Spotify, naar de muzikale wereld van Autumnville. De muziek van deze playlist is gecomponeerd en wordt gespeeld door de schrijver zelf en Barry van Spronsen, een goede vriend van Rick Meijer. Deze passende muziek beweegt ook als een sluierende notenbalk door het verhaal.
Al met al, een compleet geheel. Verrassend en meeslepend. En ik weet zeker dat je bij een tweede keer lezen, toch weer dingen leest, die je de eerste keer ontgaan zijn.
Een echte aanrader.
This entire review has been hidden because of spoilers.
March 27, 2023
Rick Meijer ken je misschien wel van de prentenboeken Ik ben écht niet bang en Pingwing. Dit zijn prachtige verhalen met mooie boodschappen. Nu is een tijdje geleden zijn nieuwste boek Autumnville verschenen. En hiermee slaat Rick Meijer een nieuwe weg in en focust hij op iets oudere kinderen, vanaf ongeveer een jaar of 13. Het moet een mysterieuze pageturner zijn waarin alles pas op het einde samen valt. Ik heb hoge verwachtingen van Autumnville en ik ben benieuwd of Rick Meijer deze waar gaat maken!
Autumnville is zo een boek waarbij je gedachten zeker niet mogen afdwalen tijdens het lezen. Alle details in het verhaal zijn namelijk belangrijk, omdat alle gebeurtenissen met elkaar te maken hebben. Dit maakt Autumnville af en toe een beetje ingewikkeld, maar ook heel erg intrigerend. Je eigen gedachten maken overuren tijdens het lezen van Autumnville, ook omdat Rick Meijer ervoor kiest om alles een beetje vaag en mysterieus te houden. Niks is wat het lijkt en de lijn tussen wat echt is en wat niet vervaagd redelijk snel.
Autumnville is een boek voor jongeren vanaf een jaar of 13 en gaat uiteindelijk ook een beetje de literaire kant op. Als lezer word je namelijk heel erg aangezet om zelf na te denken over het verhaal, omdat veel dingen vergezocht lijken (en een beetje vaag). Als Autumnville uit is, moet het verhaal ook echt even landen. Maar daarna kan je de meeste lijntjes wel met elkaar verbinden. Toch zal het voor veel jongeren een heftig boek zijn dat misschien niet altijd even goed begrepen zal worden. Vaak zal je tijdens het lezen dan ook even terug moeten bladeren om te kijken hoe het nou precies zat om op die manier het hele plaatje te zien.
Zoals ik eerder al even aanhaalde verbergt Rick Meijer meestal mooie en diepere boodschappen in zijn verhalen. Dit is ook zo bij Autumnville. Hij laat je verder kijken dan wat je ziet. Vaak zit er meer verborgen achter iemand dan je zou denken. Daarnaast is ieder personage in de vriendengroep uniek. Hugo is echt iemand die zijn fantasie en dromen achterna jaagt, Justin probeert een beetje stoer te zijn en Mikey is heel enthousiast! Dit zorgt voor een hele leuke dynamiek in het verhaal. Wel had voor mij de wolf (het kwaad) een iets grotere rol mogen hebben, zodat het geheel nog iets dreigender over zou komen.
Kortom, Rick Meijer heeft met Autumnville een bijzonder, mysterieus, bij vlagen spannend, vaag en intrigerend verhaal neergezet voor jongeren vanaf een jaar of 13. Het is niet een verhaal dat je even tussendoor leest, want je moet echt je aandacht erbij hebben. Alle details en gebeurtenissen zijn met elkaar verbonden en niks is wat het lijkt. Soms moet je verder kijken dan wat je ziet. De grens tussen realiteit en droom is dun. Autumnville is heftig en sommige jongeren zullen de achterliggende gedachte er misschien niet helemaal uithalen.
Autumnville is zo een boek waarbij je gedachten zeker niet mogen afdwalen tijdens het lezen. Alle details in het verhaal zijn namelijk belangrijk, omdat alle gebeurtenissen met elkaar te maken hebben. Dit maakt Autumnville af en toe een beetje ingewikkeld, maar ook heel erg intrigerend. Je eigen gedachten maken overuren tijdens het lezen van Autumnville, ook omdat Rick Meijer ervoor kiest om alles een beetje vaag en mysterieus te houden. Niks is wat het lijkt en de lijn tussen wat echt is en wat niet vervaagd redelijk snel.
Autumnville is een boek voor jongeren vanaf een jaar of 13 en gaat uiteindelijk ook een beetje de literaire kant op. Als lezer word je namelijk heel erg aangezet om zelf na te denken over het verhaal, omdat veel dingen vergezocht lijken (en een beetje vaag). Als Autumnville uit is, moet het verhaal ook echt even landen. Maar daarna kan je de meeste lijntjes wel met elkaar verbinden. Toch zal het voor veel jongeren een heftig boek zijn dat misschien niet altijd even goed begrepen zal worden. Vaak zal je tijdens het lezen dan ook even terug moeten bladeren om te kijken hoe het nou precies zat om op die manier het hele plaatje te zien.
Zoals ik eerder al even aanhaalde verbergt Rick Meijer meestal mooie en diepere boodschappen in zijn verhalen. Dit is ook zo bij Autumnville. Hij laat je verder kijken dan wat je ziet. Vaak zit er meer verborgen achter iemand dan je zou denken. Daarnaast is ieder personage in de vriendengroep uniek. Hugo is echt iemand die zijn fantasie en dromen achterna jaagt, Justin probeert een beetje stoer te zijn en Mikey is heel enthousiast! Dit zorgt voor een hele leuke dynamiek in het verhaal. Wel had voor mij de wolf (het kwaad) een iets grotere rol mogen hebben, zodat het geheel nog iets dreigender over zou komen.
Kortom, Rick Meijer heeft met Autumnville een bijzonder, mysterieus, bij vlagen spannend, vaag en intrigerend verhaal neergezet voor jongeren vanaf een jaar of 13. Het is niet een verhaal dat je even tussendoor leest, want je moet echt je aandacht erbij hebben. Alle details en gebeurtenissen zijn met elkaar verbonden en niks is wat het lijkt. Soms moet je verder kijken dan wat je ziet. De grens tussen realiteit en droom is dun. Autumnville is heftig en sommige jongeren zullen de achterliggende gedachte er misschien niet helemaal uithalen.
Displaying 1 - 30 of 53 reviews