What do you think?
Rate this book
De regen kwam van binnen
Dennis groeit op in het ultieme sprookje. Binnenkort grijpt Jehovah in en zullen alleen zijn Getuigen overleven. Met die belofte voor ogen slaat hij verjaardagen en feestdagen over en voldoet zo goed mogelijk aan alle andere regels.
Dat gaat lang goed… tot hij stopt met geloven.
Wat volgt is een emotionele worsteling. Als Dennis uitspreekt wat hij voelt, zou hij worden uitgesloten. Familieleden en vrienden mogen dan niet meer met hem omgaan. Alles staat op het spel, daarom doet hij net alsof en leidt een compleet dubbelleven.
Uiteindelijk heeft hij twee voor altijd liegen of voor zichzelf kiezen.
Durft hij op de resetknop te drukken en gaat hij terug naar fabrieksinstellingen? Dat betekent kiezen voor een wereld die hij nooit heeft leren kennen.
Dat gaat lang goed… tot hij stopt met geloven.
Wat volgt is een emotionele worsteling. Als Dennis uitspreekt wat hij voelt, zou hij worden uitgesloten. Familieleden en vrienden mogen dan niet meer met hem omgaan. Alles staat op het spel, daarom doet hij net alsof en leidt een compleet dubbelleven.
Uiteindelijk heeft hij twee voor altijd liegen of voor zichzelf kiezen.
Durft hij op de resetknop te drukken en gaat hij terug naar fabrieksinstellingen? Dat betekent kiezen voor een wereld die hij nooit heeft leren kennen.
- GenresNonfictionAudiobook
320 pages, Kindle Edition
Published October 7, 2022
12 people are currently reading
96 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 49 reviews
October 7, 2022
De regen kwam van binnen
Puur, openhartig, eerlijk zijn de eerste woorden die mij te binnen schieten.
Interessant verhaal, het is ruw en vol emotie.
De schrijver neemt je mee in zijn verleden. Leest vlot weg. Bijna alsof je tegenover hem zit in een rustig restaurant op zn heerlijke groene sofa met een cappuccino en een taartje voor je op tafel.
Dikke aanrader dus !
Enne Dennis, je hebt het over een thriller die je eigenlijk wilde schrijven? Je hebt mijn aandacht! Die zou ik graag willen lezen! ik zou je willen aanmoedigen om het op te schrijven.
Puur, openhartig, eerlijk zijn de eerste woorden die mij te binnen schieten.
Interessant verhaal, het is ruw en vol emotie.
De schrijver neemt je mee in zijn verleden. Leest vlot weg. Bijna alsof je tegenover hem zit in een rustig restaurant op zn heerlijke groene sofa met een cappuccino en een taartje voor je op tafel.
Dikke aanrader dus !
Enne Dennis, je hebt het over een thriller die je eigenlijk wilde schrijven? Je hebt mijn aandacht! Die zou ik graag willen lezen! ik zou je willen aanmoedigen om het op te schrijven.
October 20, 2022
Toen het boek binnenkwam kon ik het niet laten om gelijk de proloog te lezen. Wat kwam dit al binnen. Ik wist gelijk dat dit een verhaal zou worden wat nog lang zou blijven hangen. Wat een mooi, puur en eerlijk boek is dit zeg. Het verhaal van Dennis kwam echt bij me binnen.
We hebben allemaal wel een beeld over Jehovah’s getuigen; ze komen bij je aan de deur, doen hun verhaal, zetten een voet tussen de deur als je niet wil luisteren, vieren geen verjaardagen etc. Maar dat er zoveel meer achter zit, dat had ik van te voren niet gedacht. Het was voor mij echt een eye-opener.
Een verhaal wat ook zeker verteld moet worden. Wat goed en knap Dennis dat je je eigen verhaal naar buiten hebt gebracht. Daar is moed en kracht voor nodig!
Het verhaal wordt op een fijne en vlotte manier geschreven. Er zit humor in, maar ook zinnen die je raken. Als voorbeeld: Ik voelde mezelf een plantje die veel te lang in een te kleine pot had gestaan. Uiteindelijk ben je mooi tot bloei gekomen!
Is dit dan alleen een verhaal over de religie van Jehovah, met zijn regels en gebruiken. Nee, het is zoveel meer! Het gaat over op zoek gaan naar erkenning en waardering, de zoektocht naar jezelf mogen en kunnen zijn, de liefde voor je ouders die goede bedoelingen hebben, maar daardoor ook beperkingen hebben omdat ze niet beter weten, de afscherming van de maatschappij en dan de wereld die voor je opengaat als je eindelijk de stap durft te nemen om voor jezelf te kiezen.
Ik hoop dat veel mensen die boek gaan lezen, en dan durven te kiezen voor zichzelf.
Maar dat we ook onze ogen openen voor de mensen die in sektes leven, waar machtsmisbruik, kindermisbruik en de positie van vrouwen nog steeds de orde van de dag zijn. Want er zit zoveel meer achter dan dat we denken te weten.
We hebben allemaal wel een beeld over Jehovah’s getuigen; ze komen bij je aan de deur, doen hun verhaal, zetten een voet tussen de deur als je niet wil luisteren, vieren geen verjaardagen etc. Maar dat er zoveel meer achter zit, dat had ik van te voren niet gedacht. Het was voor mij echt een eye-opener.
Een verhaal wat ook zeker verteld moet worden. Wat goed en knap Dennis dat je je eigen verhaal naar buiten hebt gebracht. Daar is moed en kracht voor nodig!
Het verhaal wordt op een fijne en vlotte manier geschreven. Er zit humor in, maar ook zinnen die je raken. Als voorbeeld: Ik voelde mezelf een plantje die veel te lang in een te kleine pot had gestaan. Uiteindelijk ben je mooi tot bloei gekomen!
Is dit dan alleen een verhaal over de religie van Jehovah, met zijn regels en gebruiken. Nee, het is zoveel meer! Het gaat over op zoek gaan naar erkenning en waardering, de zoektocht naar jezelf mogen en kunnen zijn, de liefde voor je ouders die goede bedoelingen hebben, maar daardoor ook beperkingen hebben omdat ze niet beter weten, de afscherming van de maatschappij en dan de wereld die voor je opengaat als je eindelijk de stap durft te nemen om voor jezelf te kiezen.
Ik hoop dat veel mensen die boek gaan lezen, en dan durven te kiezen voor zichzelf.
Maar dat we ook onze ogen openen voor de mensen die in sektes leven, waar machtsmisbruik, kindermisbruik en de positie van vrouwen nog steeds de orde van de dag zijn. Want er zit zoveel meer achter dan dat we denken te weten.
March 29, 2024
Dit is de beste biografie die ik ooit gelezen heb! De eerste avond ben ik een uur langer op gebleven omdat ik zo in het boek zat en per se wilde verder lezen.
Al een tijdje ben ik zeer geïnteresseerd in geloven en sektes. Ik lees en kijk hier veel over. Dus toen ik voor het eerst over dit boek hoorde, wilde ik dit zonder twijfel lezen!
Dennis zat als kind bij de jehova’s, maar werd afvallige. Het gaat over de tijd in zijn jeugd maar ook de struggles die op latere leeftijd komen.
Het einde van het boek sprak me net iets minder aan, maar dat mocht de pret niet drukken.
Het boek is zeer prettig geschreven. Vrij luchtig, maar dat is wel prettig vind ik bij een boek met een zeer beladen onderwerp.
Ik ben niet iemand die snel 5 sterren geeft. En ok, het laatste deel was net iets minder. 4,5 ster voor mij en aangezien ik alleen hele sterren geef, rond ik het af op:
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Al een tijdje ben ik zeer geïnteresseerd in geloven en sektes. Ik lees en kijk hier veel over. Dus toen ik voor het eerst over dit boek hoorde, wilde ik dit zonder twijfel lezen!
Dennis zat als kind bij de jehova’s, maar werd afvallige. Het gaat over de tijd in zijn jeugd maar ook de struggles die op latere leeftijd komen.
Het einde van het boek sprak me net iets minder aan, maar dat mocht de pret niet drukken.
Het boek is zeer prettig geschreven. Vrij luchtig, maar dat is wel prettig vind ik bij een boek met een zeer beladen onderwerp.
Ik ben niet iemand die snel 5 sterren geeft. En ok, het laatste deel was net iets minder. 4,5 ster voor mij en aangezien ik alleen hele sterren geef, rond ik het af op:
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
November 2, 2022
Dennis Biesma schrijft openhartig en ook een beetje bot. Hij vloekt opvallend veel en schuift niets onder stoelen of banken. Zo benadrukt hij een paar keer dat de gemeenschap van Jehova’s veel weg heeft van een sekte en dat er ook sprake is van kindermisbruik. Hij deelt hoe neerbuigend ouderlingen denken en praten over vrouwen, maar ook hoe de gemeenschap denkt over homoseksualiteit. Ik ben er aardig van geschrokken en ik vind het erg goed dat Dennis Biesma dit verhaal naar buiten heeft gebracht!
Lees verder op mijn blog
Lees verder op mijn blog
June 15, 2023
Het verhaal van de kreeften die je in een pan water doet en aan de kook brengt. Je merkt het niet als je erin zit. Dennis groeit op in een gezin van Jehova's getuigen. Hij merkt wel dat hij anders is. Toch accepteert hij dat anders zijn zonder al te veel morren. Tot het moment dat hij kritische vragen krijgt en hij niet langer kan vertrouwen op de stellingen en uitspraken die hij altijd geleerd heeft. Eerlijk en persoonlijk verhaal. Niet mijn stijl (daarom 2 sterren), wel een belangrijk verhaal om te vertellen. Biesma worstelt tot en met de laatste bladzijde met zijn 'wakker worden' en het loslaten van het geloof van zijn ouders. Soms is de stijl een beetje houterig. Alsof hij geen woorden vindt om uit te drukken wat hij voelt.
December 24, 2024
Indrukwekkende inkijk in het leven van een Jehova's getuige die worstelt met het geloof. Persoonlijk verhaal over het zich ontworstelen met respect voor zijn nog gelovende familieleden.
December 11, 2023
Dit is een autobiografisch verhaal van Dennis Biesma zelf.
Het was al een tijdje dat ik dit boek wou lezen en echt wel uit interesse want zeg nu zelf, wie heeft nu nog geen predikers aan de deur gehad en is er nu niet benieuwd naar hun beweegredenen. Ik moet zeggen mijn mond viel met momenten open want wie had nu gedacht dat ze wekelijks hun uren van veldwerk moeten doorgeven en alles rapporteren. Na het lezen vind ik het toch wel extreem van wat ze doen. Wie de regels niet volgt wordt uitgesloten en mag geen contact meer hebben met vrienden en familie. Een sociaal leven met ander-gelovigen is er bijna niet. Ik vind het wel chapeau dat hij uit een gemeenschap is gestapt waar je al van kleins af aan in bent opgegroeid. Maar wat had hij nog te verliezen. Integendeel hij heeft er veel voor terug gekregen.
Het was al een tijdje dat ik dit boek wou lezen en echt wel uit interesse want zeg nu zelf, wie heeft nu nog geen predikers aan de deur gehad en is er nu niet benieuwd naar hun beweegredenen. Ik moet zeggen mijn mond viel met momenten open want wie had nu gedacht dat ze wekelijks hun uren van veldwerk moeten doorgeven en alles rapporteren. Na het lezen vind ik het toch wel extreem van wat ze doen. Wie de regels niet volgt wordt uitgesloten en mag geen contact meer hebben met vrienden en familie. Een sociaal leven met ander-gelovigen is er bijna niet. Ik vind het wel chapeau dat hij uit een gemeenschap is gestapt waar je al van kleins af aan in bent opgegroeid. Maar wat had hij nog te verliezen. Integendeel hij heeft er veel voor terug gekregen.
February 20, 2024
Fascinerend, verbazingwekkend en heel persoonlijk verhaal van Dennis Biesma, die zich na een proces dat jaren, zo niet decennia, duurt laat uitsluiten bij/van de Jehova's Getuigen. Echt een moedig boek, gezien de wereld waar hij in opgroeide.
May 14, 2025
Pittig boek, waar je je soms doorheen moet worstelen. Wel erg leerzaam!!
March 20, 2023
Ik las een review van iemand op Instagram en ik wist gelijk: deze is voor mij!
En gaandeweg het lezen bleek dit de waarheid: Dennis Biesma beschrijft het beknellende en dogmatische leven in de gemeenschap van Jehova's Getuigen (JG.)
Zijn beschrijvingen, letterlijke voorbeelden en gevolgen van deze opvoeding/ manier van leven komen akelig dichtbij de manier waarop en waar ik ben opgevoed: De Evangelische Gemeente.
Dennis gebruikt mooie woorden, heldere metaforen en scherpe analyses om zijn punt duidelijk te maken. Een boek dat ik aanraad aan iedereen die is opgevoed in een dogmatische, manipulatieve omgeving en voor iedereen die daar meer over wil weten.
En oh ja: het is ook "gewoon" en mooi boek ;)
En gaandeweg het lezen bleek dit de waarheid: Dennis Biesma beschrijft het beknellende en dogmatische leven in de gemeenschap van Jehova's Getuigen (JG.)
Zijn beschrijvingen, letterlijke voorbeelden en gevolgen van deze opvoeding/ manier van leven komen akelig dichtbij de manier waarop en waar ik ben opgevoed: De Evangelische Gemeente.
Dennis gebruikt mooie woorden, heldere metaforen en scherpe analyses om zijn punt duidelijk te maken. Een boek dat ik aanraad aan iedereen die is opgevoed in een dogmatische, manipulatieve omgeving en voor iedereen die daar meer over wil weten.
En oh ja: het is ook "gewoon" en mooi boek ;)
October 5, 2024
Ik ben blijkbaar de eerste die dit boek een waardering van 1 ster geeft, maar ik heb dit boek dan ook echt met moeite uitgelezen.
Het boek trok mijn aandacht, omdat ik weinig kennis heb van Jehovah's Getuigen en dit een autobiografie met een kritische blik op die gemeenschap zou zijn. Dat is het ook, maar ik kan er niet aan voorbijgaan dat het boek vol taalfouten staat en de auteur continu lijkt te willen bewijzen in dat hij slim, succesvol en kritisch is - en dat doet hij weinig subtiel.
Allereerst het taalgebruik. Er worden veel stijlfiguren gebruikt en die slaan de plank regelmatig mis. Dit gaat van overmatige gekunsteldheid ('zijn glimmende lach') tot een flauwe diagnose van een jonge, wispelturige vrouw ('de bipolaire zoutpilaar had de echte Madelon weggenomen en stond daar nu in haar plaats').
Daarnaast staat het boek vol spelfouten ('ik beantwoorde', '[d]oordat mijn opa en oma voor het ene kind kozen, raakte ze het andere kind kwijt'), foutieve verwijswoorden ('iets dat'), klunzige interpunctie, pleonasmen ('mijn persoonlijke herinneringen en gedachten') en foutief samengestelde zinnen.
Nu is dit boek in eigen beheer uitgebracht, maar er worden op de laatste pagina's redacteuren, een corrector en diverse proeflezers bedankt. Hoe kan dit dan toch zo uitgegeven zijn?
Ook stuitte ik op logische fouten, zoals: 'Op basis van hun eigen cijfers blijkt dat er jaarlijks meer dan zeventigduizend mensen worden uitgesloten. Dat zijn zeventigduizend gezinnen die elk jaar worden verscheurd.' In zijn eigen boek heeft de auteur het al over verschillende uitsluitingen binnen het eigen gezin. Waarom trekt hij dan de conclusie dat iedere uitsluiting een apart gezin betreft?
Nog een irritatie is het gebruik van clichés. 'Wij van Wc-eend adviseren Wc-eend' en de analogie van de rode en de blauwe pil uit The Matrix zijn daar voorbeelden van. Het feit dat die niet alleen worden aangestipt, maar ook nog worden uitgelegd, helpt dan niet mee.
De grootste irriterende factor was de ongenuanceerde bewijsdrang van de auteur. Zo vermeldt hij (wederom clichématig) dat geluk hem zit in de mensen om je heen, maar niet voordat hij expliciet heeft moeten benoemen dat hij veel reist, een goede baan heeft en in een mooi koophuis woont. Ook komt meerdere malen terug dat de auteur zich graag laat omringen door hoogopgeleiden (en benoemt hij letterlijk dat zijn vader daarentegen niet slim was), dat hij veel talent heeft voor spreken en overtuigen en schuwt hij zinnen als deze niet: 'Als ik mijn boek onder haar [zijn pseudoniem, red.] naam zou uitbrengen, was het nog steeds een moedige daad, maar het zou een daad zijn zonder gezicht.'
De onderstaande passage op de website van de uitgeverij van de auteur doet ook niet onder voor deze onbescheiden borstklopperij:
'Ik had altijd de droom om via een grote reguliere uitgever mijn boek te publiceren, maar het is lastig om als beginnende schrijver daar binnen te komen. Er worden jaarlijks duizenden boeken geschreven. Veel grote uitgevers hanteren een manuscripten-stop. Na een zoektocht van meer dan een half jaar kreeg ik alleen aanbiedingen van de minder bekende uitgeverijen. Ik miste de klik. Mijn ambitie ligt best hoog. Ik schrijf niet omdat ik per se zo graag een boek wil publiceren. Ik schrijf omdat ik echt wat te vertellen heb. Een belangrijk verhaal. Een verhaal dat schreeuwt om het grote publiek te bereiken.'
"God give me the confidence of a mediocre white dude" - Sarah Hagi.
Het boek trok mijn aandacht, omdat ik weinig kennis heb van Jehovah's Getuigen en dit een autobiografie met een kritische blik op die gemeenschap zou zijn. Dat is het ook, maar ik kan er niet aan voorbijgaan dat het boek vol taalfouten staat en de auteur continu lijkt te willen bewijzen in dat hij slim, succesvol en kritisch is - en dat doet hij weinig subtiel.
Allereerst het taalgebruik. Er worden veel stijlfiguren gebruikt en die slaan de plank regelmatig mis. Dit gaat van overmatige gekunsteldheid ('zijn glimmende lach') tot een flauwe diagnose van een jonge, wispelturige vrouw ('de bipolaire zoutpilaar had de echte Madelon weggenomen en stond daar nu in haar plaats').
Daarnaast staat het boek vol spelfouten ('ik beantwoorde', '[d]oordat mijn opa en oma voor het ene kind kozen, raakte ze het andere kind kwijt'), foutieve verwijswoorden ('iets dat'), klunzige interpunctie, pleonasmen ('mijn persoonlijke herinneringen en gedachten') en foutief samengestelde zinnen.
Nu is dit boek in eigen beheer uitgebracht, maar er worden op de laatste pagina's redacteuren, een corrector en diverse proeflezers bedankt. Hoe kan dit dan toch zo uitgegeven zijn?
Ook stuitte ik op logische fouten, zoals: 'Op basis van hun eigen cijfers blijkt dat er jaarlijks meer dan zeventigduizend mensen worden uitgesloten. Dat zijn zeventigduizend gezinnen die elk jaar worden verscheurd.' In zijn eigen boek heeft de auteur het al over verschillende uitsluitingen binnen het eigen gezin. Waarom trekt hij dan de conclusie dat iedere uitsluiting een apart gezin betreft?
Nog een irritatie is het gebruik van clichés. 'Wij van Wc-eend adviseren Wc-eend' en de analogie van de rode en de blauwe pil uit The Matrix zijn daar voorbeelden van. Het feit dat die niet alleen worden aangestipt, maar ook nog worden uitgelegd, helpt dan niet mee.
De grootste irriterende factor was de ongenuanceerde bewijsdrang van de auteur. Zo vermeldt hij (wederom clichématig) dat geluk hem zit in de mensen om je heen, maar niet voordat hij expliciet heeft moeten benoemen dat hij veel reist, een goede baan heeft en in een mooi koophuis woont. Ook komt meerdere malen terug dat de auteur zich graag laat omringen door hoogopgeleiden (en benoemt hij letterlijk dat zijn vader daarentegen niet slim was), dat hij veel talent heeft voor spreken en overtuigen en schuwt hij zinnen als deze niet: 'Als ik mijn boek onder haar [zijn pseudoniem, red.] naam zou uitbrengen, was het nog steeds een moedige daad, maar het zou een daad zijn zonder gezicht.'
De onderstaande passage op de website van de uitgeverij van de auteur doet ook niet onder voor deze onbescheiden borstklopperij:
'Ik had altijd de droom om via een grote reguliere uitgever mijn boek te publiceren, maar het is lastig om als beginnende schrijver daar binnen te komen. Er worden jaarlijks duizenden boeken geschreven. Veel grote uitgevers hanteren een manuscripten-stop. Na een zoektocht van meer dan een half jaar kreeg ik alleen aanbiedingen van de minder bekende uitgeverijen. Ik miste de klik. Mijn ambitie ligt best hoog. Ik schrijf niet omdat ik per se zo graag een boek wil publiceren. Ik schrijf omdat ik echt wat te vertellen heb. Een belangrijk verhaal. Een verhaal dat schreeuwt om het grote publiek te bereiken.'
"God give me the confidence of a mediocre white dude" - Sarah Hagi.
May 2, 2025
Veel (pijnlijke) herkenning als je bent opgegroeid in de sekte van Jehovah’s getuigen. En hoe mooi het leven kan zijn als je los komt, voor jezelf mag denken en eindelijk jezelf leert te zijn
October 7, 2022
This content is so important! I saw so much abuse in America of children and women in the Jehovah’s Witness cult, it would blow your mind. I have escaped too after being in a 4th generation cult. This awareness is so important because cults like Jehovah’s are targeting the youth and it’s part of the training to lie. It takes years to take back your life, but these wonderful stories of survival bring hope, healing and awareness. Thank you for writing this. :)
January 10, 2023
Dennis heeft een fijne manier van schrijven en beschrijft duidelijk de details hoe het was om als Jehovah Getuige te zijn opgegroeid en hoe het kan zijn als je uit deze sekte durft te stappen. Voor iedereen is dit anders, maar het is altijd pijnlijk.
Fijn dat er ook een ebook van is.
Fijn dat er ook een ebook van is.
February 20, 2024
Prachtig boek dat eerlijk terugblikt op een leven als Jehova’s getuigen en ondanks de narigheid ook de mooie kant vertelt. Diep respect voor dit bijzondere, mooie en ook ontroerende verhaal…
October 31, 2022
Met verbijstering en interesse gelezen.
In de straat waar ik als kind woonde, was ook een groot gezin die Jehova getuigen waren.
Kan me daar nog wel dingen van herinneren.
3 maal een "GVD".. in dit boek.
Je komt dat natuurlijk vaker tegen maar stoorde me toch wel... zeker als je weet hoe hij is opgevoed.
Dat hij een andere weg heeft gekozen ... kan dat goed begrijpen ...
Het kindermisbruik binnen deze sekte... kan daar met mijn verstand niet bij en zou willen dat dit nog meer onder de aandacht wordt gebracht... en gestraft gaat worden.
December 1, 2022
Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl.
Zoals de meeste volgers weten, lezen we erg graag non-fictie verhalen, dus ik kon niet wachten om dit boek te gaan lezen. Na de korte inhoud gelezen te hebben en de lovende reacties op sociale media over dit boek, werd ik steeds nieuwsgieriger. Ik was dan ook erg blij toen ik dit boek op kon pakken om te gaan lezen.
Ik zag ook dat net het luisterboek verschenen was en wat ik persoonlijk altijd erg prettig vind, is om het luisterboek te luisteren terwijl ik het boek aan het lezen ben. Het boek is ingesproken door Dirk van den Brand en ik had onder het lezen en luisteren echt het gevoel alsof Dennis het verhaal aan mij persoonlijk gericht had. Dit gevoel werd nog eens extra versterkt door het voorlezen van Dirk van den Brand. De stem van Dirk vond ik erg passend bij het verhaal.
Toen ik het boek open sloeg viel meteen op dat Dennis het boek ook voor ons gesigneerd had. Dit maakt een boek toch altijd net wat persoonlijker.
Het verhaal begint met een proloog, waarbij de vader van Dennis op sterven ligt. Dennis besluit om zijn vader tegemoet te komen door te bidden tot Jehova, de fantasiewereld waar hij niet meer in gelooft. Ondanks dat hij zijn vader hierin tegemoetkomt, uit zijn vader toch nog enkele woorden die hem raken en die een hoop gevoelens bij hem oproepen en die ervoor zorgen dat hij normaal uit zijn vel gesprongen zou zijn. Hierna gaan we terug in de tijd. Wat meteen opvalt is dat Dennis, ondanks dat hij niet meer in de Jehova gelooft, nergens echt haatdragend over komt. Hij vertelt ook over de mooie dingen die hij toch meegemaakt heeft bij de Jehova. Maar hij durft aan de kaak te stellen dat een Jehova getuige nooit kritisch nadenkt over dingen en klakkeloos dingen voor waar aanneemt die vertelt worden.
Het mooiste moment vond ik toch wel dat Dennis verteld dat een voorganger verteld over een meisje die uitdagend gekleed op stap gaat en uiteindelijk meerdere keren verkracht wordt. Volgens de voorganger kwam dit door het meisje en niet door de mannen die haar verkracht hadden. Dennis hoort naast zich opeens zijn schoonzus Inge-Marie in opstand komen. Ze houdt het niet meer en zegt hardop ‘Ik hoop dat jij een keer door een grote neger keihard in je anus wordt verkracht.’ Deze uitdrukking wordt hier ook gebruikt als iemand echt iets totaal verkeerds zegt. En op de manier waarop Dennis dit schrijft merk je dat dit uit de grond van haar hart komt. En dit is nog maar één voorbeeld van dingen waarbij, door gewoon enkele woorden of dingen te omschrijven, Dennis precies duidelijk weet te maken welke emoties er aan te pas komen. Ik houd van zijn schrijfstijl.
Vanaf hoofdstuk 24 krijg je naar mijn gevoel enkele toevoegingen aan het verhaal, die een beetje losstaan van de voorgaande hoofdstukken, maar misschien wel nog duidelijker maken wat de Jehova gedaan heeft en wat dit voor al voor geloof is. Zo beantwoordt Dennis in hoofdstuk 24 de vraag of Jehova volgens hem aan de kenmerken van een sekte voldoen en na het boek gelezen te hebben en de 26 kenmerken opgesomd en uitgewerkt te zien kan ik het alleen maar volmondig eens zijn dat dit bij een sekte hoort. Ik heb het geluk gehad dat ik een opvoeding gehad heb, waarin geloof geen grote rol speelde en ik door mijn ouders vrij gelaten werd om eigen keuzes te maken. Ik denk dat de ouders van Dennis hierin niet echt beter wisten. Doordat zij ook met Jehova opgegroeid zijn, waren de regels van de Jehova heilig voor hen en deze zijn doorgegeven aan de kinderen. Dennis is naar mijn gevoel vooral door zijn eerste vrouw Sophie, gedwongen om over bepaalde dingen van de Jehova na te denken en hier kritisch naar te kijken, waardoor hij zich is gaan afvragen of alles wel zo goed is wat Jehova zegt.
Wat wel duidelijk naar voren komt en wat ik hierin erg prettig vond tijdens het lezen, Dennis veroordeelt de Jehova getuigen niet, hij laat ze in hun waarde, maar durft wel zelf te zeggen dat hij liever wat kritischer is. Ik denk dat dit boek heel veel stof doet opwaaien binnen de Jehova, maar wellicht gaan er hierdoor meer mensen kritisch nadenken over het geloof.
Zoals de meeste volgers weten, lezen we erg graag non-fictie verhalen, dus ik kon niet wachten om dit boek te gaan lezen. Na de korte inhoud gelezen te hebben en de lovende reacties op sociale media over dit boek, werd ik steeds nieuwsgieriger. Ik was dan ook erg blij toen ik dit boek op kon pakken om te gaan lezen.
Ik zag ook dat net het luisterboek verschenen was en wat ik persoonlijk altijd erg prettig vind, is om het luisterboek te luisteren terwijl ik het boek aan het lezen ben. Het boek is ingesproken door Dirk van den Brand en ik had onder het lezen en luisteren echt het gevoel alsof Dennis het verhaal aan mij persoonlijk gericht had. Dit gevoel werd nog eens extra versterkt door het voorlezen van Dirk van den Brand. De stem van Dirk vond ik erg passend bij het verhaal.
Toen ik het boek open sloeg viel meteen op dat Dennis het boek ook voor ons gesigneerd had. Dit maakt een boek toch altijd net wat persoonlijker.
Het verhaal begint met een proloog, waarbij de vader van Dennis op sterven ligt. Dennis besluit om zijn vader tegemoet te komen door te bidden tot Jehova, de fantasiewereld waar hij niet meer in gelooft. Ondanks dat hij zijn vader hierin tegemoetkomt, uit zijn vader toch nog enkele woorden die hem raken en die een hoop gevoelens bij hem oproepen en die ervoor zorgen dat hij normaal uit zijn vel gesprongen zou zijn. Hierna gaan we terug in de tijd. Wat meteen opvalt is dat Dennis, ondanks dat hij niet meer in de Jehova gelooft, nergens echt haatdragend over komt. Hij vertelt ook over de mooie dingen die hij toch meegemaakt heeft bij de Jehova. Maar hij durft aan de kaak te stellen dat een Jehova getuige nooit kritisch nadenkt over dingen en klakkeloos dingen voor waar aanneemt die vertelt worden.
Het mooiste moment vond ik toch wel dat Dennis verteld dat een voorganger verteld over een meisje die uitdagend gekleed op stap gaat en uiteindelijk meerdere keren verkracht wordt. Volgens de voorganger kwam dit door het meisje en niet door de mannen die haar verkracht hadden. Dennis hoort naast zich opeens zijn schoonzus Inge-Marie in opstand komen. Ze houdt het niet meer en zegt hardop ‘Ik hoop dat jij een keer door een grote neger keihard in je anus wordt verkracht.’ Deze uitdrukking wordt hier ook gebruikt als iemand echt iets totaal verkeerds zegt. En op de manier waarop Dennis dit schrijft merk je dat dit uit de grond van haar hart komt. En dit is nog maar één voorbeeld van dingen waarbij, door gewoon enkele woorden of dingen te omschrijven, Dennis precies duidelijk weet te maken welke emoties er aan te pas komen. Ik houd van zijn schrijfstijl.
Vanaf hoofdstuk 24 krijg je naar mijn gevoel enkele toevoegingen aan het verhaal, die een beetje losstaan van de voorgaande hoofdstukken, maar misschien wel nog duidelijker maken wat de Jehova gedaan heeft en wat dit voor al voor geloof is. Zo beantwoordt Dennis in hoofdstuk 24 de vraag of Jehova volgens hem aan de kenmerken van een sekte voldoen en na het boek gelezen te hebben en de 26 kenmerken opgesomd en uitgewerkt te zien kan ik het alleen maar volmondig eens zijn dat dit bij een sekte hoort. Ik heb het geluk gehad dat ik een opvoeding gehad heb, waarin geloof geen grote rol speelde en ik door mijn ouders vrij gelaten werd om eigen keuzes te maken. Ik denk dat de ouders van Dennis hierin niet echt beter wisten. Doordat zij ook met Jehova opgegroeid zijn, waren de regels van de Jehova heilig voor hen en deze zijn doorgegeven aan de kinderen. Dennis is naar mijn gevoel vooral door zijn eerste vrouw Sophie, gedwongen om over bepaalde dingen van de Jehova na te denken en hier kritisch naar te kijken, waardoor hij zich is gaan afvragen of alles wel zo goed is wat Jehova zegt.
Wat wel duidelijk naar voren komt en wat ik hierin erg prettig vond tijdens het lezen, Dennis veroordeelt de Jehova getuigen niet, hij laat ze in hun waarde, maar durft wel zelf te zeggen dat hij liever wat kritischer is. Ik denk dat dit boek heel veel stof doet opwaaien binnen de Jehova, maar wellicht gaan er hierdoor meer mensen kritisch nadenken over het geloof.
February 3, 2023
Dennis debuteert sterk. Ik kan best een kritische lezer zijn. Bij sommige boeken moet je wel eens even een hoofdstukje doorzetten. Zo niet bij dit boek. Dennis schrijft helder en oprecht. Hij doet letterlijk een boekje open over hoe het is om op te groeien bij de Jehova getuigen. Oprecht en met zelfreflectie vertelt hij over zijn toewijding in zijn jeugd, zijn twijfels en vervolgens zijn heldere inzicht over hoe de organisatie werkelijk in elkaar steekt. Dan blijkt hoe er moed voor nodig is om daar uit te stappen. Meeslepend en bij vlagen indringend verhaal. Aanrader!
January 24, 2023
Openhartig, eerlijk en interessant. Niet veel “nieuws” maar het boek leest vlot, daarom toch een aanrader.
4/5 ⭐️
4/5 ⭐️
October 20, 2022
In minder dan een week uitgelezen! Los van het onderwerp heeft Dennis een heerlijke schrijfstijl! Je wordt enorm meegenomen het verhaal. De schrijver vertelt je op een hele open en eerlijke manier over zijn jeugd in een gezin van Jehavo Getuigen, hoe hij erin meegenomen werd en hoe zijn ontwikkeling
is geweest.
Wat ik erg waardeer is dat het verhaal over JG op een heel neutrale wijze verteld wordt waar het niet om hem persoonlijk gaat. Hij laat de andere personen geheel in hun waarde! In de woordkeuze en stijl kijk je gewoon door zijn ogen en beleef je het mee.
is geweest.
Wat ik erg waardeer is dat het verhaal over JG op een heel neutrale wijze verteld wordt waar het niet om hem persoonlijk gaat. Hij laat de andere personen geheel in hun waarde! In de woordkeuze en stijl kijk je gewoon door zijn ogen en beleef je het mee.
December 14, 2022
Luisterboek. 3,5*
Erg verhalend en informatief; een echte autobiografie, daar moet ik zelf soms aan wennen, dat lees ik niet zovaak. Bizar de indoctrinatie, gebrek aan vrijheden, zo veel verboden en ontzeggingen. Emotioneel hoe mensen in deze sekte met elkaar om moeten gaan in bepaalde situaties, en dit dan ook normaal vinden. Gezinsleden die elkaar moeten doodverklaren en de hypocrisie achter regels, heel bizar.
Laatste stukje is voor mij iets te filosofisch. Fijne voorleesstem!
Erg verhalend en informatief; een echte autobiografie, daar moet ik zelf soms aan wennen, dat lees ik niet zovaak. Bizar de indoctrinatie, gebrek aan vrijheden, zo veel verboden en ontzeggingen. Emotioneel hoe mensen in deze sekte met elkaar om moeten gaan in bepaalde situaties, en dit dan ook normaal vinden. Gezinsleden die elkaar moeten doodverklaren en de hypocrisie achter regels, heel bizar.
Laatste stukje is voor mij iets te filosofisch. Fijne voorleesstem!
December 3, 2022
Ronduit bizar.
June 18, 2024
Ik las dit boek voor de groep Boeken toer lezen van boeken van onbekende auteurs. Waarvoor dank.
In deze autobiografie beschrijft Dennis Biesma hoe het is om op te groeien en te leven bij de Jehova's Getuigen. Zoals hij aan het begin van het boek zegt, is het zijn verhaal en zijn versie van de werkelijkheid. Desalniettemin zullen er ongetwijfeld mensen zijn die zich in zijn verhaal herkennen.
In het boek volg je Dennis vanaf zijn vroegste jeugdherinneringen, door zijn schooltijd en tienerjaren, naar volwassen man en de persoon die hij nu is. Je wordt meegenomen naar zijn worsteling als klasgenoten op de basisschool vragen waarom hij niet mag trakteren op zijn verjaardag. Maar ook de hypocrisie van niet mogen roken, maar allerlei andere slechte dingen zijn wel toegestaan.
Zoals bij elke religie zijn er binnen de religieuze gemeenschap verschillende meningen over hoe streng of niet streng de leer moet worden uitgevoerd. Ook het verplicht langs de deuren gaan komt aan bod. Tegelijkertijd krijg je ook een inkijkje in hoe het leven als Jehova's Getuige werkelijk is. Er zijn veel regels en er is veel dat niet mag, maar uit alles blijkt dat Dennis opgroeit in een gezin waar van hem wordt gehouden. Het is niet alleen kommer en kwel. Bovendien weet hij niet beter, want contact met de buitenwereld wordt ontmoedigd.
De emotionele worsteling die Dennis doormaakt op het moment dat hij stopt met geloven kon ik goed invoelen. Hiervoor uitkomen betekent uitsluiting en geen contact meer met je familie en vrienden. Is dat het waard? Hoe lang houd je zo'n dubbelleven vol?
Ik ben zelf opgegroeid binnen de Nederlandse Hervormde Kerk, (nu onderdeel van de Protestantse Kerk Nederland) en herkende best wel een aantal dingen die in dit boek beschreven staan. Toch vind ik de Jehova's getuigen wel een extreme vorm die meer met regels dan met liefde te maken heeft. In dit boek worden daar talloze voorbeelden van gegeven.
Het boek is in een vlotte toegankelijke stijl geschreven. Dat maakt dat, ondanks het heftige onderwerp, het boek gemakkelijk te lezen is. Want heftig dat is het. Een emotionele rollercoaster die je een inkijk geeft in een hele enge wereld die van regels en elkaar in de gaten houden aan elkaar hangt. Dennis heeft heel goed beschreven hoe die wereld eruit ziet.
Ik hoop dat door dit boek bij velen de ogen zullen opengaan. Maar vooral dat het bij die ene persoon terechtkomt wiens leven daardoor positief zal veranderen.
In deze autobiografie beschrijft Dennis Biesma hoe het is om op te groeien en te leven bij de Jehova's Getuigen. Zoals hij aan het begin van het boek zegt, is het zijn verhaal en zijn versie van de werkelijkheid. Desalniettemin zullen er ongetwijfeld mensen zijn die zich in zijn verhaal herkennen.
In het boek volg je Dennis vanaf zijn vroegste jeugdherinneringen, door zijn schooltijd en tienerjaren, naar volwassen man en de persoon die hij nu is. Je wordt meegenomen naar zijn worsteling als klasgenoten op de basisschool vragen waarom hij niet mag trakteren op zijn verjaardag. Maar ook de hypocrisie van niet mogen roken, maar allerlei andere slechte dingen zijn wel toegestaan.
Zoals bij elke religie zijn er binnen de religieuze gemeenschap verschillende meningen over hoe streng of niet streng de leer moet worden uitgevoerd. Ook het verplicht langs de deuren gaan komt aan bod. Tegelijkertijd krijg je ook een inkijkje in hoe het leven als Jehova's Getuige werkelijk is. Er zijn veel regels en er is veel dat niet mag, maar uit alles blijkt dat Dennis opgroeit in een gezin waar van hem wordt gehouden. Het is niet alleen kommer en kwel. Bovendien weet hij niet beter, want contact met de buitenwereld wordt ontmoedigd.
De emotionele worsteling die Dennis doormaakt op het moment dat hij stopt met geloven kon ik goed invoelen. Hiervoor uitkomen betekent uitsluiting en geen contact meer met je familie en vrienden. Is dat het waard? Hoe lang houd je zo'n dubbelleven vol?
Ik ben zelf opgegroeid binnen de Nederlandse Hervormde Kerk, (nu onderdeel van de Protestantse Kerk Nederland) en herkende best wel een aantal dingen die in dit boek beschreven staan. Toch vind ik de Jehova's getuigen wel een extreme vorm die meer met regels dan met liefde te maken heeft. In dit boek worden daar talloze voorbeelden van gegeven.
Het boek is in een vlotte toegankelijke stijl geschreven. Dat maakt dat, ondanks het heftige onderwerp, het boek gemakkelijk te lezen is. Want heftig dat is het. Een emotionele rollercoaster die je een inkijk geeft in een hele enge wereld die van regels en elkaar in de gaten houden aan elkaar hangt. Dennis heeft heel goed beschreven hoe die wereld eruit ziet.
Ik hoop dat door dit boek bij velen de ogen zullen opengaan. Maar vooral dat het bij die ene persoon terechtkomt wiens leven daardoor positief zal veranderen.
September 30, 2024
Wat een indringend en hier en daar beklemmend verhaal, respect voor de openheid die Dennis geeft over alles wat hij heeft meegemaakt en hoe hij is opgegroeid.
Ik vond het heel netjes hoe Dennis op een respectvolle manier over een wereld schrijft waar hij mee heeft gebroken.
Zonder lelijk te reageren, maar altijd kritisch over deze organisatie met sectarische kenmerken.
Met dit boek geeft Dennis Biesma de lezer een kijkje in de wereld van de Jehova's getuigen.
Een heel persoonlijk relaas waarin hij terugblikt op zijn jeugd.
Als kind van ouders die volgelingen zijn van " De religie", kent Dennis niet anders dan dat waar hij mee wordt opgevoed.
Naast de gevolgen die het onderdeel zijn van de Jehova's, schrijft hij ook heel liefdevol over zijn ouders en zijn kindertijd.
Het besef dat hij anders was dan andere kinderen, komt op het moment dat hij geen verjaardagen mag vieren, en geen traktaties mag aannemen van andere kinderen.
Ook moet hij al op heel jonge leeftijd mee op "velddienst", wat inhoudt dat hij met zijn vader mee van deur tot deur moet om redding aan de mensen " in de wereld" te brengen.
Door de vroege indoctrinatie wordt Dennis zelf ook een goede gelovige die er naar streeft zijn best te doen binnen de religie, en van betekenis te zijn.
Ook wanneer dit inhoudt dat wanneer zijn oudere broer besluit om de religie de rug toe te keren, hij hem daarvoor veroordeeld.
Want vanaf dat moment bestaat een ex Jehova niet meer voor wat jaren lang zijn broeders en zusters zijn geweest.
Dat houdt ook in, dat wanneer zijn werkelijke familie hem op straat zou tegen komen, zij hem als dood beschouwen en hem straal voorbij zouden lopen.
Dennis besluit al op de jonge leeftijd van 13 jaar gedoopt te willen worden om zich nog meer in te zetten voor de wil van Jehova en de organisatie.
Maar de pubertijd en ontluikende seksualiteit doen hem ook verlangen naar wereldse zaken.
Een reden dat veel jongeren al heel jong trouwen want seks voor het huwelijk is uitgesloten.
En bovendien zijn er altijd broeders en zusters die je gangen na gaan en je ter verantwoording geroepen wordt bij de oudsten van de gemeente.
En wanneer iemand een grove zonde begaat en geen berouw toont, wordt uitgesloten van de religie.
De ideeën die Dennis heeft komen steeds verder af te staan van wat hem altijd is gepredikt.
Maar zomaar breken met de religie is ook niet zomaar gedaan, want dat heeft verstrekkende gevolgen voor je sociale leven, vrienden en familie.
Ik vond het heel netjes hoe Dennis op een respectvolle manier over een wereld schrijft waar hij mee heeft gebroken.
Zonder lelijk te reageren, maar altijd kritisch over deze organisatie met sectarische kenmerken.
Met dit boek geeft Dennis Biesma de lezer een kijkje in de wereld van de Jehova's getuigen.
Een heel persoonlijk relaas waarin hij terugblikt op zijn jeugd.
Als kind van ouders die volgelingen zijn van " De religie", kent Dennis niet anders dan dat waar hij mee wordt opgevoed.
Naast de gevolgen die het onderdeel zijn van de Jehova's, schrijft hij ook heel liefdevol over zijn ouders en zijn kindertijd.
Het besef dat hij anders was dan andere kinderen, komt op het moment dat hij geen verjaardagen mag vieren, en geen traktaties mag aannemen van andere kinderen.
Ook moet hij al op heel jonge leeftijd mee op "velddienst", wat inhoudt dat hij met zijn vader mee van deur tot deur moet om redding aan de mensen " in de wereld" te brengen.
Door de vroege indoctrinatie wordt Dennis zelf ook een goede gelovige die er naar streeft zijn best te doen binnen de religie, en van betekenis te zijn.
Ook wanneer dit inhoudt dat wanneer zijn oudere broer besluit om de religie de rug toe te keren, hij hem daarvoor veroordeeld.
Want vanaf dat moment bestaat een ex Jehova niet meer voor wat jaren lang zijn broeders en zusters zijn geweest.
Dat houdt ook in, dat wanneer zijn werkelijke familie hem op straat zou tegen komen, zij hem als dood beschouwen en hem straal voorbij zouden lopen.
Dennis besluit al op de jonge leeftijd van 13 jaar gedoopt te willen worden om zich nog meer in te zetten voor de wil van Jehova en de organisatie.
Maar de pubertijd en ontluikende seksualiteit doen hem ook verlangen naar wereldse zaken.
Een reden dat veel jongeren al heel jong trouwen want seks voor het huwelijk is uitgesloten.
En bovendien zijn er altijd broeders en zusters die je gangen na gaan en je ter verantwoording geroepen wordt bij de oudsten van de gemeente.
En wanneer iemand een grove zonde begaat en geen berouw toont, wordt uitgesloten van de religie.
De ideeën die Dennis heeft komen steeds verder af te staan van wat hem altijd is gepredikt.
Maar zomaar breken met de religie is ook niet zomaar gedaan, want dat heeft verstrekkende gevolgen voor je sociale leven, vrienden en familie.
December 27, 2024
Via een post in Boekenwurmen op Facebook zag ik het boek ‘De regen kwam van binnen’ van Dennis Biesma passeren. Omdat ik zelf ben opgegroeid met een ouder bij de Jehovah’s Getuigen was ik meteen getriggerd om het boek te lezen.
Van bij de proloog werd ik al terug gekatapulteerd naar mijn kindertijd en met momenten was het voor mij heel zwaar alle emoties terug te ervaren. Elk woord, elke situatie is voor mij zo herkenbaar dat ik het boek ergens halverwege een paar dagen moest opzijleggen om weer even bij te komen.
Uiteindelijk heb ik er heel veel herkenning in terug gevonden. Dennis heeft exact neergeschreven hoe ik het vooral als kind tot jongere heb ervaren maar nooit echt heb kunnen verwoorden.
Ik heb me als sowieso al bedeesd kind heel vaak anders gevoeld in de klas, op school, in de sportclub. Je mag als kind niet meedoen als er voor Moederdag een cadeautje wordt geknutseld, je mag niet op een verjaardagsfeestje ingaan en wordt dan ook snel niet meer uitgenodigd en zo kan ik nog wel even doorgaan,.. Dit zijn op zich kleine issues als voorbeeld maar je bent op die manier op alle vlak het buitenbeentje, je groeit op onder de dreiging van een wereld die binnenkort zal vergaan, dit is niet bepaald een zorgeloos opgroeien en dat heeft me tot op een bepaald niveau gevormd. Door de onderdrukking kan je jezelf als persoon niet ontplooien wat je net als tiener wel moet kunnen. Dit zal misschien niet voor elke jongere die opgroeit onder de religie zo hevig van toepassing zijn maar mij heeft het in elk geval getekend.
Vaak denk ik dat ik graag mijn kindertijd -jeugd zou herbeleven maar dan zonder overschaduwd te zijn door “het geloof”. Dan zeg ik mezelf daar beter niet te veel bij stil te staan maar met momenten kan ik me daar bedroefd over voelen. Ik besef dat ik me daardoor pas op veel latere leeftijd ben gaan ontplooien en eigenlijk pas toen ik op heel jonge leeftijd van mijn ouderlijke thuis ben weggegaan om op eigen benen te staan en mijn vleugels uit te slaan maar ook dit heeft zijn tijd nodig gehad.
Ik ben nooit echt sterk geweest om mezelf te uiten en het was voor mij dan ook bewonderenswaardig te kunnen lezen hoe Dennis Biesma met de juiste woorden elke lezer, al dan niet met voorkennis van de Jehovah Getuigen een inzicht weet te geven in de religie. Daarom een dikke chapeau en dank je wel. Mooi werk neergezet!
Van bij de proloog werd ik al terug gekatapulteerd naar mijn kindertijd en met momenten was het voor mij heel zwaar alle emoties terug te ervaren. Elk woord, elke situatie is voor mij zo herkenbaar dat ik het boek ergens halverwege een paar dagen moest opzijleggen om weer even bij te komen.
Uiteindelijk heb ik er heel veel herkenning in terug gevonden. Dennis heeft exact neergeschreven hoe ik het vooral als kind tot jongere heb ervaren maar nooit echt heb kunnen verwoorden.
Ik heb me als sowieso al bedeesd kind heel vaak anders gevoeld in de klas, op school, in de sportclub. Je mag als kind niet meedoen als er voor Moederdag een cadeautje wordt geknutseld, je mag niet op een verjaardagsfeestje ingaan en wordt dan ook snel niet meer uitgenodigd en zo kan ik nog wel even doorgaan,.. Dit zijn op zich kleine issues als voorbeeld maar je bent op die manier op alle vlak het buitenbeentje, je groeit op onder de dreiging van een wereld die binnenkort zal vergaan, dit is niet bepaald een zorgeloos opgroeien en dat heeft me tot op een bepaald niveau gevormd. Door de onderdrukking kan je jezelf als persoon niet ontplooien wat je net als tiener wel moet kunnen. Dit zal misschien niet voor elke jongere die opgroeit onder de religie zo hevig van toepassing zijn maar mij heeft het in elk geval getekend.
Vaak denk ik dat ik graag mijn kindertijd -jeugd zou herbeleven maar dan zonder overschaduwd te zijn door “het geloof”. Dan zeg ik mezelf daar beter niet te veel bij stil te staan maar met momenten kan ik me daar bedroefd over voelen. Ik besef dat ik me daardoor pas op veel latere leeftijd ben gaan ontplooien en eigenlijk pas toen ik op heel jonge leeftijd van mijn ouderlijke thuis ben weggegaan om op eigen benen te staan en mijn vleugels uit te slaan maar ook dit heeft zijn tijd nodig gehad.
Ik ben nooit echt sterk geweest om mezelf te uiten en het was voor mij dan ook bewonderenswaardig te kunnen lezen hoe Dennis Biesma met de juiste woorden elke lezer, al dan niet met voorkennis van de Jehovah Getuigen een inzicht weet te geven in de religie. Daarom een dikke chapeau en dank je wel. Mooi werk neergezet!
October 11, 2022
Een boek wat je gelezen moet hebben.
De regen kwam van binnen is een boek wat je van dichtbij meeneemt in het ‘veilige’ leven van een kind dat opgroeit binnen de organisatie van Jehovah’s Getuigen. Net als zijn hele familie kijkt Dennis uit naar het leven in een paradijs waar pijn en verdriet niet meer bestaan. Dat leven in een utopische wereld krijg je niet voor niets, je moet daar dingen voor doen en vooral ook laten. Als kind binnen deze geïsoleerde religie is het leven al moeilijk, maar opgroeien en langzaam volwassen worden brengt eigen hindernissen met zich mee. Geloof ik alles wat wordt geleerd? Wil ik dit wel? Kan ik hieruit ontsnappen? En zo ja, wat gaat me dat kosten?
De resetknop lokt, maar de prijs hiervoor is verschrikkelijk.
Als broer van Dennis ken ik het verhaal, al heb ik daar ook grote stukken van gemist. De pijn, het verdriet, je hart ligt op straat en je ziel ligt ernaast. De kracht van Dennis als schrijver is hoe hij je op een open en eerlijke manier meeneemt in zijn verhaal. Het is een boek wat je laat lachen, je adem laat inhouden bij het omslaan naar de volgende pagina en soms de tranen over je gezicht laat rollen. Dit boek moet gelezen worden. Het onderwerp is belangrijk en bewustwording is nodig.
Van mij 5 sterren voor de manier waarop de lezer tot in zijn ziel wordt meegenomen.
De regen kwam van binnen is een boek wat je van dichtbij meeneemt in het ‘veilige’ leven van een kind dat opgroeit binnen de organisatie van Jehovah’s Getuigen. Net als zijn hele familie kijkt Dennis uit naar het leven in een paradijs waar pijn en verdriet niet meer bestaan. Dat leven in een utopische wereld krijg je niet voor niets, je moet daar dingen voor doen en vooral ook laten. Als kind binnen deze geïsoleerde religie is het leven al moeilijk, maar opgroeien en langzaam volwassen worden brengt eigen hindernissen met zich mee. Geloof ik alles wat wordt geleerd? Wil ik dit wel? Kan ik hieruit ontsnappen? En zo ja, wat gaat me dat kosten?
De resetknop lokt, maar de prijs hiervoor is verschrikkelijk.
Als broer van Dennis ken ik het verhaal, al heb ik daar ook grote stukken van gemist. De pijn, het verdriet, je hart ligt op straat en je ziel ligt ernaast. De kracht van Dennis als schrijver is hoe hij je op een open en eerlijke manier meeneemt in zijn verhaal. Het is een boek wat je laat lachen, je adem laat inhouden bij het omslaan naar de volgende pagina en soms de tranen over je gezicht laat rollen. Dit boek moet gelezen worden. Het onderwerp is belangrijk en bewustwording is nodig.
Van mij 5 sterren voor de manier waarop de lezer tot in zijn ziel wordt meegenomen.
January 9, 2023
Dit indrukwekkende verhaal heb ik in een ruk uitgelezen en liet me toen nog dagen niet los.
Het autobiografische boek gaat over Dennis die opgroeit in de Jehovah. Wat aanvankelijk een warm bad en fijne omgeving lijkt, verandert naarmate hij ouder wordt, in een emotionele worsteling. Langzaam ontdekt hij dat hij niet langer in dit keurslijf kan functioneren. Maar als hij die gedachte wil accepteren zal hij uitgesloten worden en zullen familie en vrienden met hem breken. Hij probeert een tijdje een dubbel leven te leiden, maar uiteindelijk zal hij een keuze moeten maken.
De schrijfstijl van dit boek is bijzonder prettig en toegankelijk. Hoewel het verhaal juist helemaal niet makkelijk en doorsnee is.
Tijdens het lezen glij je over de zinnen en voor je het weet zit je midden in de Koninkrijkzaal. Je wandelt mee met zijn angsten, zijn eenzaamheid en zijn frustraties.
De schrijver heeft het proces van loslating ontzettend mooi en nauwgezet beschreven. Niet met een schop na of harde woorden maar liefdevol en eerlijk. Hij is wel duidelijk dat dit geloof meer kapot maakt dan je lief is.
Dennis leert uiteindelijk om trouw te blijven aan zich zelf hoewel hij de mensen om zich heen dan kan verliezen. Maar uiteindelijk ontdekt hij dat buiten het centrum ook een fantastische wereld is.
Chapeau voor dit prachtige debuut!
Het autobiografische boek gaat over Dennis die opgroeit in de Jehovah. Wat aanvankelijk een warm bad en fijne omgeving lijkt, verandert naarmate hij ouder wordt, in een emotionele worsteling. Langzaam ontdekt hij dat hij niet langer in dit keurslijf kan functioneren. Maar als hij die gedachte wil accepteren zal hij uitgesloten worden en zullen familie en vrienden met hem breken. Hij probeert een tijdje een dubbel leven te leiden, maar uiteindelijk zal hij een keuze moeten maken.
De schrijfstijl van dit boek is bijzonder prettig en toegankelijk. Hoewel het verhaal juist helemaal niet makkelijk en doorsnee is.
Tijdens het lezen glij je over de zinnen en voor je het weet zit je midden in de Koninkrijkzaal. Je wandelt mee met zijn angsten, zijn eenzaamheid en zijn frustraties.
De schrijver heeft het proces van loslating ontzettend mooi en nauwgezet beschreven. Niet met een schop na of harde woorden maar liefdevol en eerlijk. Hij is wel duidelijk dat dit geloof meer kapot maakt dan je lief is.
Dennis leert uiteindelijk om trouw te blijven aan zich zelf hoewel hij de mensen om zich heen dan kan verliezen. Maar uiteindelijk ontdekt hij dat buiten het centrum ook een fantastische wereld is.
Chapeau voor dit prachtige debuut!
February 26, 2023
Via de leesclub van de boekenreizigers heb ik De regen kwam van binnen, geschreven door Dennis Biesma, gelezen. Dennis groeit op in een gezin die lid is van de Jehova Getuigen. In dit boek verteld hij over die tijd bij de Jehova getuigen en hij verteld over wat de invloed hiervan op zijn leven is. In eerste instantie gaat hij volledig mee in het geloof, maar er komt een punt dat hij, door Sophie, zelf meer gaat nadenken over het geloof, wat zijn rol hierin is en wat het voor hem betekent. Dan komt er toch een emotionele worsteling. Als hij zich uitspreekt over dat hij niet meer gelooft, zal hij worden uitgesloten van de Jehova getuigen, zullen de contacten met familie en vrienden binnen deze Jehova getuigen worden afgesneden en zal hij alles helemaal zelf moeten doen. En weer helemaal opnieuw moeten beginnen. Natuurlijk wist ik wel iets van Jehova Getuigen, met name het langs de deuren gaan om te prediken was me wel bekend. Maar om op via een boek te lezen wat het met de hoofdpersoon en de familie doet als leden van de familie uit de Jehova getuigen stappen was wel triest. De schrijfstijl is vlot en het verhaal/belevenissen is met veel respect beschreven.
5*
5*
July 30, 2024
In De regen kwam van binnen vertelt Dennis Biesma over zijn leven als Jehova Getuige. Openlijk vertelt hij over de manipulatie, betutteling, de huichelarij, en het buitensluiten. Lezers krijgen onverhoopt het gevoel na de eerste honderd bladzijden dat Jehova’s eerder een soort van sekte is wellicht. Nogal schrijnend om te zien hoe vooral jonge kinderen in deze community worden gehersenspoeld. Biesma geeft de lezer al dan niet op luchtige wijze de broodnodige stof tot nadenken. De vergelijking die de schrijver met The Matrix maakt, tikt de spijker op zijn kop. Daarnaast leert men wat de termen PIMI, POMI, PIMO, en POMO betekenen. Later in het boek onderbouwt de auteur zelf of deze religie toch niet stiekem onder een sekte valt. Het is een boek dat dus voor nieuwe inzichten kan zorgen. De biografie is vooral heel herkenbaar als men ook te maken heeft gehad met een bepaald type machtsmisbruik en manipulatie. Een aannemelijke eyeopener voor welke religie, levensstijl of houvast in het leven dan ook.
November 25, 2022
Ik had eigenlijk nog geen boek gevonden over het verhaal van een ex Jehovah getuige. Toen ik het boek van Dennis zag dacht ik : eindelijk, nu zal ik eens de andere kant van het verhaal horen. Want dit is helemaal anders of de mening van mensen die wel getuigen kennen, maar er geen zijn. Ik vind het heel moedig dat Dennis met zijn verhaal naar buiten komt. Vele zaken die mochten en niet mochten wist ik wel, maar vele ook weer niet, en soms viel mijn mond er van open wat ik allemaal las. Zelf heb ik een hele tijd contact gehad met getuigen maar men heeft me nooit zover gekregen om van mij een getuige te maken. Daarom voel ik mij nu ook opgelucht dat ik dit boek heb kunnen lezen, ik was dus de enige niet die voelde omdat je er niet bij hoort, dan kom je niet in het paradijs. Dit was net wat wij, die met die geloof in contact geweest zijn nodig hadden.
Displaying 1 - 30 of 49 reviews