ภาพวาดโครงกระดูก เล่ม 2

骷髅幻戏图 #2

by Xi Zi Xu, ซีจื่อซวี่, qMondae (Translator)

มีรายงานว่าเกิดเหตุการณ์ประหลาดขึ้นที่สวนสนุกจยาเยวี่ย
เมื่อเด็กมัธยมกลุ่มหนึ่งแอบเข้าไปเปิดประสบการณ์หลอน
ในสวนสนุกที่ปิดทำการเพราะเพิ่งเกิดเหตุรถไฟเหาะหลุดจากราง
และโปรยร่างนักท่องเที่ยวลงมาอย่างสยดสยอง
แต่แล้วเด็กกลุ่มนั้นกลับหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย
ราวกับว่าเด็กๆ ไม่ได้ก้าวเท้าเข้าไปในสวนสนุกเลยแม้แต่ก้าวเดียว
หลินปั้นซย่าและซ่งชิงหลัวจึงนำทีมเข้าไปตามหาเด็กกลุ่มนี้
โดยที่ยังไม่มีข้อมูลใดๆ ว่าสิ่งที่ทำให้เกิดเรื่องพวกนี้ขึ้นคืออะไร
และไม่อาจมั่นใจได้เลยว่าผู้สังเกตการณ์และผู้บันทึกอย่างพวกเขา
จะสามารถมีชีวิตรอดออกมาจากโลกในสวนสนุกจยาเยวี่ยได้หรือไม่

Warning: death, suicide, murder, blood, dead bodies
นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นจากจินตนาการของผู้เขียน
ไม่มีความเกี่ยวข้องกับบุคคล สถานที่ หรือเหตุการณ์จริงใดๆ
เนื้อหามีประเด็นอ่อนไหวเกี่ยวกับการตาย การฆ่าตัวตาย การฆาตกรรม
มีการบรรยายถึงเลือดและสภาพศพ ซึ่งอาจส่งผลกระทบทางจิตใจ
สำหรับผู้อ่านที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป
โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

Genres: Horror, Thriller, Mystery, Suspense, Boys Love

376 pages, Paperback

First published July 20, 2020

About the author

Associated Names:
* Xi Zi Xu (English)
* 西子绪 (Simplified Chinese)
* 西子緒 (Traditional Chinese)
* ซีจื่อซวี่ (Thai)

Reviews

[Ning · Rating 3 out of 5]

เป็นเรื่องที่อ่านได้เรื่อยๆ พล็อตน่าสนใจ เหมือนจะเป็นเรื่องผี วัตถุลี้ลับ แต่ก็พยายามเอาวิทยาศาสตร์เข้าช่วย แต่ไม่มีอะไรให้รู้สึกว่าหยุดอ่านไม่ได้ ไม่มีอะไรให้รู้สึกว่าน่าติดตามขนาดนั้น

ตัวละครน่าสนใจประมาณนึง เหมือนจะมีเบื้องหลัง แต่ไม่รู้จะเฉลยตอนไหน

สรุปคงตามต่อ เพราะอยากรู้อย่างเดียวเลย.. ชื่อเรื่องนี้ท่านได้แต่ใดมา .. อ่านมา2 เล่ม ยังไม่รู้เลย

[addie · Rating 3 out of 5]

3.5/5 ช่วงแรกน่าเบื่อนิดหน่อย แต่ตอนหลังเริ่มมีปม

[Rada Chalapipat · Rating 4 out of 5]

ถ้าให้เรียงลำดับความหลอนในบรรดานิยายของนข.คนนี้เท่าที่เคยอ่านมา ต้องยกให้เรื่องนี้มาเป็นที่หนึ่งตามมาด้วย My 5 elements และ fantasy farm ตามลำดับ เล่มนี้เริ่มด้วย
...ตอนต่อของดินแดนแห่งพันธะสัญญาในดินแดนชายชอบของรัสเซียที่ทีมของนายเอกคู่รอง #หลี่ซู ผู้สังเกตการณ์คนเผือกช่างเม้าเพื่อนสนิทของพระเอก #ซ่งชิงหลัว หายตัวไป แล้วทีมของพระนายที่ประกอบด้วย #หลี่เย่ พระเอกคู่รองร่างหมีชาวรัสเซียและผู้บันทึกท้องถิ่นที่ตามไปช่วยเหลือก็พลัดหลงกันในทุ่งร้าง แต่ละคนต้องเจอกับตัวปลอมหรือสัตว์ประหลาดที่เกิดจากดินโคลน หลอกกันไปหลอกกันมา หนีตายเฉียดตายกันชุลมุนจนสุดท้ายได้เจอวัตถุนอกรีตในดินแดนอาถรรพ์แห่งการบูชายัญ งานนี้นายเอกและตัวละครสมทบฝ่ายร้ายมีบทเยอะกว่าพระเอกที่มาโชว์มาดเท่ในช่วงท้ายแต่สุดท้ายก็ถูกนายเอกมาดอ่อนโยนน่ารัก #หลินปั้นซย่า ขโมยซีนขโมยใจด้วยการกล่าวคำสาบานเสมือนสละชีพแทนพระเอกในนาทีที่ทุกคนคาดไม่ถึง

...ติวโส่วจ้วนหรือเกมมอญซ่อนผ้าเป็นคดีวัยรุ่นหายตัวไป 7 คนหลังจากมีเหตุการณ์คนเสียชีวิต 7 คนในรถไฟเหาะที่ตกรางของสวนสนุกในภาพปก เราว่าตอนนี้หลอนและโหดร้ายที่สุดในเล่ม รอบนี้คู่หูพระนายไปสืบคดีช่วงกลางคืนพร้อมกับสาวสวยผู้สังเกตการณ์ที่ไร้เงาและผู้บันทึกมือใหม่จนครบ 7 คน อ่านตอนนี้ช่วงดึกๆอาจจะหลอนๆหน่อย เมื่อกลุ่มเด็ก 8 คนต่างก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงมีแปดแล้วใครเป็นผีที่เกินมา เกมคือใครมีผ้าเช็ดหน้าสีแดงชุ่มเลือดอยู่กับตัวต้องรีบเอาผ้าให้คนอื่นเพื่อให้คนนั้นตายแทนตัวเอง นี่ก็คนหลอกคน คนหลอกผี ผีหลอกคน บทส่วนใหญ่จะอยู่ที่ตัวละครสมทบ พระนายโผล่มาตอนท้ายและแน่นอนว่าเป็นคู่หูที่ช่วยกันหาวัตถุนอกรีตและทำลายมิติอาถรรพ์ลงได้ งานนี้นายเอกยอมพลีชีพร่างแหลกเหลวสร้างความประทับใจให้พี่ซ่งอีกครั้งนึง ส่วนที่มาที่ไปของวัตถุนอกรีตออกจะเหลือเชื่อไปหน่อยในการพยายามโยงให้เกี่ยวข้องกับความรักที่ไม่สมหวังของวัยรุ่น ในส่วนของตัวละครสมทบก็มาแต่จำนวนแต่มีบทบาทแค่บางคนจนนึกเสียดายว่าจะตั้งใจให้เป็นเลข 7 จนดูฟุ่มเฟือยตัวละครมากไปหน่อย

...กลับบ้านและน้องสาว เป็นบทที่เปิดเผยที่มาที่ไปที่ทำให้นายเอกเป็นคนรู้สึกตัวช้าไม่กลัวอะไรจนมีชื่อเสียงโด่งดังในหมู่ผู้สังเกตการณ์ ตอนนี้เกิดขึ้นเพราะป้านายเอกป่วยหนักจนลุงเขยโทร.มาขอให้กลับบ้านนอกไปเยี่ยมเพื่อจะได้ขอเงินหลาน งานนี้พระเอกเป็นฮีโร่ตั้งแต่เริ่มเห็นความผิดปกติบางอย่างของนายเอก เดินทางไปเป็นเพื่อนนายเอกจนสุดท้ายเป็นคนช่วยนายเอกและน้องสาวที่ไม่มีอยู่จริงให้หลุดออกจากมิติความกลัวในตู้เสื้อผ้าซึ่งต่อเนื่องไปยังตู้เก็บของในบ้านเก่า ต้นกำเนิดความเลวร้ายแห่งการทารุณกรรมเด็กในยุคที่จีนให้มีลูกคนเดียว ช่วงนี้นายเอกเริ่มเขินม้วนหูแดงหน้าแดงบ่อยขึ้น พระเอกก็ยังคงรุกเงียบไตามสไตล์เสือซุ่มเช่นเดิม จบท้ายด้วยตอน "ฝัน" เมื่อความฝันเป็นวัตถุนอกรีดที่แพร่ระบาดให้คนที่หลับไปอาจจะเสียชีวิตได้ในวันที่ฝนหยุดตก และมีทั้งประชาชนรวมถึงผู้สังเกตการณ์ได้ตายไปแล้วรวมสามร้อยคน พระนายเหลือเวลา 7 วันในการแก้ปัญหานี้ก่อนที่ทั้งเมืองจะรับภัยพิบัติจากฝนตกหยักต่อเนื่องกันอีกไม่ได้แล้ว

เรื่องนี้เป็นการสืบคดีที่มีปมซ้อนปมในแต่ละตอนแยกกัน อาจจะเหลือเชื่อแต่ก็สนุกน่าติดตามจริงๆ

[orangejasmine · Rating 3 out of 5]

i liked it.

เป็นนิยายที่เรียกว่าเดาทางไม่ค่อยถูกค่ะ จากชื่อเรื่องก่อนเลย กว่าเราจะรู้ว่าเรื่องนี้เกี่ยวกับภาพวาดโครงกระดูกยังไงก็เล่มสามแล้ว เรื่องราวแรกๆ นึกว่าจะเป็นหมอผีปราบผี เดาผิดอีก จริงๆ คือการเป็นคู่ดำรงของคนกับวัตถุนอกรีด และการปราบวัตถุนอกรีต ซ่งชิงหลัวทำงานนี้มาก่อนนานแล้ว ส่วนหลินปั้นซย่าเรียกว่าจับพลัดจับผลูเข้ามาเพราะความจนมันน่ากลัว แรกๆ อ่านสนุกอยู่นะคะ ช่วงที่ช่วยกันปราบ ช่วยกันตามหา แต่ขณะเดียวกันก็รู้สึกว่ายังมีจุดอ่อน เพราะบางคดีก็ทิ้งไว้อย่างนั้นแบบปล่อยให้องค์กรจัดการ บางคดีก็สาเหตุของการเกิดวัตถุนอกรีตไม่ชัดเจนอะไรแบบนี้ ตอนแรกก็คิดว่าแต่ละคดีมันจะลิงค์ไปตอนจบแล้วไปเฉลยรวดเดียวรึเปล่า สรุปก็ไม่มี เลยรู้สึกว่าจุดนี้เป็นพล็อตโฮลอยู่บ้าง แต่ก็ยังดีที่ได้เข้าใจว่าทำไมปั้นซย่าถึงความรู้สึกช้า

หลังจากเฉลยเรื่องภาพวาดโครงกระดูกแล้วก็โอเค รู้ที่มาที่ไปของฝั่งซ่งชิงหลัวแล้ว จากนั้นก็เฉลยเรื่องของแม่ (ที่สุดท้ายแล้วก็ไม่เคลียร์อีกเช่นกัน) ก็นึกว่าจะมีการแก้ปม รักษาอาการอะไรกันไป ที่ไหนได้ เรื่องพลิกกลับไปฝั่งหลินปั้นซย่าเฉย แล้วหลังจากนั้นครึ่งเล่มสี่ก็รู้สึกว่าอ่านอะไรไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่แล้ว อะไรคือจาก horror suspense กลายเป็น fantasy จ๋า เป็นเทพอะไรไปเฉยเลย ต้นสายปลายเหตุส่วนตัวก็ไม่รู้สึกว่ามันชัดเจนอะไรมากเท่าไหร่ แต่ก็ยังกอดความหวังว่าอ่ะ ปั้นซย่าตัวเอกของเราน่าจะมีของดีอะไรบ้างแหละ สุดท้ายก็ต้องผิดหวังอีก ถ้าไม่มีเสี่ยวฮวาก็คือชิงหลัวก็คงถูกทิ้งไว้อย่างนั้นจนตาย แล้วตอนจบที่แบบก็ดีลกันดีๆ ได้ แล้วทำไมไม่ดีลกันดีๆ ตั้งแต่แรก จะมาทำให้ดราม่าทำไม ดีลกันได้แต่แรกยังจะดูว่าปั้นซย่ามีความพิเศษมากกว่าอีก สรุปคือ ตอนจบก็งงๆ นิดหน่อย แบบ เออๆ ก็ได้ๆ

เส้นรักยังพอโอเคค่ะ น่ารักอยู่ จับความรู้สึกได้ตั้งแต่ช่วงเริ่มหวั่นไหวไปถึงคลั่งรักสุดๆ ตอนรักกันอยู่ด้วยกันก็น่ารักมาก (ตอนห้ามกันซื้อวัตถุโบราณก็คือน่ารักมากจริงๆ) มีตอนท้ายที่รู้สึกว่าชิงหลัว ooc ไปหน่อย กลายเป็นพระเอกติด red flag ไปเฉยเลยจากคำพูดคำจาของเขา อ่านแล้วอึ้งๆ หน่อย

สำนวนแปลโอเคเลยค่ะ อ่านได้ไม่ติดเลย แต่ติดที่เนื้อเรื่องนี่แหละ สะดุดหลุม มันมีความไม่เคลียร์ในหลายจุดจริงๆ

ป.ล. ใครเข้าใจว่าหลินปั้นซย่าโดดลงมาจากรางรถไฟเหาะแล้วไม่ตา��� มาอธิบายให้เราฟังหน่อยนะคะ เราพลิกกลับไปอ่านหลายรอบก็ยังไม่เก็ตว่าทำไมไม่ตายแล้วกลับไปโผล่นอกสวนสนุกได้ยังไง ผ่านรูหนอนมิติควอนตัมออกไปเหรอ งงมากค่ะ ทั้งที่ก่อนโดดลงมาชิงหลัวก็ไม่ได้ทำอะไร ก็แค่ชวนกันโดด

[Bunnyb · Rating 5 out of 5]

เล่ม 2 ช่วงแรกยังต่อเนื่องจากเล่มแรก คือไปคลี่คลายปัญหาที่รัสเซีย
ส่วนตัวไม่ค่อยชอบเคสนี้เท่าไหร่ แต่เคสที่สองในเล่มคือปริศนาคนตาย
ที่สวนสนุกสนุกดี นอกจากซ่งชิงหลัวกับหลินปั้นซย่า ทางองค์กรยังส่งคนมา
ร่วมงานด้วยอีก 5 คน มีคนนึงที่เด่นหน่อยเป็นผู้หญิงชื่อ "เสิ่นจวินเยี่ยน"
คนนี้ดูน่าสนใจ เป็นผู้หญิงเก่งคนนึง บุคลิกไม่เย็นชา ชอบหยอกล้อหลินปั้นซย่าด้วย 😂
คาดว่าในเล่มต่อไปอาจจะได้เจอกันอีก

เคสที่สวนสนุก ตัวละครส่วนใหญ่เป็นเด็กมัธยมกับความตายที่คอนเซ็ปต์คล้ายๆ กับ
มอญซ่อนผ้า ขำหลินปั้นซย่าที่คิดอะไรไม่ได้เหมือนชาวบ้านเค้าเลย
เจอรถไฟเหาะผีสิงก็ไม่กลัว ชอบด้วยซ้ำเพราะชีวิตนี้ยังไม่เคยขึ้นรถไฟเหาะในสวนสนุกมาก่อน
ตรงนี้มีจุดที่ทำให้สงสัยว่าตกลงซ่งชิงหลัวเป็นมนุษย์รึเปล่า ถ้าเป็นมนุษย์ก็คงไม่ใช่มนุษย์ธรรมดา

ท้ายเล่ม เป็นดราม่าแบบเครียดเลย เพราะหลินปั้นซย่าต้องกลับไปหาอดีตที่เจ็บปวด
เพราะลุงโทรมาตามกลับบ้านบอกว่าป้าป่วยหนัก เราจะได้รู้ว่าตอนเป็นเด็กหลินปั้นซย่าโตมายังไง
น่าสงสารขนาดไหน จริงๆ ก็เดาไว้แล้วว่าคงรันทด แต่พออ่านแบบละเอียดคืออย่างน่าสงสาร
และเครียดมาก ขนาดหลินปั้นซย่ากลับมาเจอลุงตอนโตแล้วยังเหมือนจะสติหลุด
ดีที่ซ่งชิงหลัวอาสาตามมาเป็นเพื่อน ไม่งั้นตอนจบคงไม่ดีแน่ๆ
ก่อนหน้านี้หลินปั้นซย่าพูดถึงน้องสาวเค้ามาหลายครั้ง ตอนนี้ได้รู้กันชัดๆ
ว่าน้องสาวเค้าคือใคร (สงสัยได้เอาไปเป็นเพื่อนเสี่ยวคู 😄😂)

ตอนจบของเล่มเข้าสู่เคสใหม่แล้ว เกี่ยวกับความฝันเป็นพิษ?? แต่เพิ่งเปิดเรื่อง
ต้องไปต่อเล่ม 3

สรุป เล่มสองก็สนุกดี อ่านเพลิน อยากรู้ว่าต่อไปจะเป็นยังไง ลุ้นตามไปเรื่อยๆ
ความโรแมนติกยังไม่มี แต่เห็นแล้วว่าสองคนนี้เริ่มรู้ตัวแล้วว่าตัวเค้าผิดปกติไป
(ซ่งชิงหลัวน่าจะนำไปก่อน หลินปั้นซย่ายังดูคล้ายๆ เด็กน้อย ^^)
การแปลก็ดีมาก ยกเว้นหลายครั้งที่เวลาพูดถึงตา นักแปลชอบใช้คำว่า "ดวงเนตร"
จะสะดุดทุกครั้งที่เจอ เพราะมันก็ไม่ใช่สถานการณ์ที่จำเป็นต้องใช้คำที่ยกระดับขึ้นมาแบบนี้อ่ะค่ะ

[Reader · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้ออกรสออกชาติแทบทุกบท โคตรจะชอบ ช่วงแรกของเล่มเนื้อหามันต่อจากของเล่ม1 ซึ่งไอ้บทนั้นอะใช้คำว่าว่างปมเนื้อเรื่องได้ดีมาก (จริงๆมันวางปมดีแทบทุกบท ชอบว่ะ) ความที่มันก็แอบเชิงสืบสวนเล็กๆเพราะต้องคลี่คลายเรื่องแปลกต่างๆที่เกิดจากวัตถุนอกรีต ฉะนั้นมันจะมีหลักการคิดหรือการเล่าอะไรที่คาดเดาไม่ได้ นี่เป็นจุดขายที่ดีเพราะมันต่างจากการอธิบายนิยายฆาตกรรมธรรมดา เงื่อนไขบางอย่างของวัตถุอาถรรพ์คือถึงจะพยายามคาดเดา แต่มันจะออกมาฉีกกว่าที่เราเดาเสมอที่สำคัญคือในเรื่องชอบหลอกให้ตายใจ เหมือนเจอจุดเชฟแต่พออ่านต่อ
อ่าวเฮ้ยจุดเซฟที่คิดว่าปลอดภัยที่สุดมันมาจากสิ่งที่อันตรายที่สุด
ตัวละครในเรื่องนอกจากหลินปั้นอย่ากับจี้เล่อชุยแล้ว คนอื่นๆดูเป็นพวกพูดอะไรกำกวมกันหมด มีความลับในทุกคำพูดมากคุณพี่ เล่มนี้เล่าจบไปประมาณ3บทและเกริ่นเข้าบทที่4 ไอ้3บทที่คลี่คลายไปอะ ถึงจะไม่ได้มีเลิฟไลน์อะไรให้ชัดแจ๋วแต่การกระทำแฟนมาก ผลัดกันเสี่ยงตายช่วยกันแสนดีกันทั้งคู่เหมือนแอบมีใจให้กันทั้งคู่แต่ไม่รู้ตัว มองว่าตัวเองแค่เอ็นดูเขามั่ง มันมีเรื่องที่ใช้กฎอ้างอิงกับมอญช่อนผ้า เกมเด็กธรรมดาทุกคนเล่นเป็นแต่บทนั้นคือเอามาโยงกับเรื่องผีได้สนุกมากกก โคตรลุ้น อ่านแล้ววางไม่ได้ เดาผีไม่ได้ เดานู่นเดานี่ สรุปเดาอะไรไม่ได้เลย มันหักแล้ว
หักอีกหักแล้วหักอีก โคนันเรียกพี่ เฮจิเรียกพ่อ ส่วนบทสุดท้ายที่มีการเฉลยในเล่ม อึดอัด+อบอุ่น ความอึดอัดมาจากการประสบพบเจอกับอดีตอันโหดร้ายของหลินปั้นอย่า น้องก็แค่เด็กโชคร้ายที่พ่อแม่ตายแต่เด็กและต้องทนอยู่กับลงป้าที่ไม่ดี รู้สึกว่าส่วนหนึ่งในบทนี้มันเคยถูกพูดถึงบ้างในตอนอื่นไปแล้ว พอมาลงลึกแล้วสงสารจับใจ ซ่งชิงหลัวโคตรจะได้ชีนพี่พระเอก พร้อมไฟว์กับทุกคนทุกสิ่งและทุกอย่างที่ทำร้ายเธอทั้งทางร่างกายและจิตใจ ไม่สนว่าคนหรือผีแล้วเราจะหาคนที่แสนดีเท่าพี่ซ่งได้จากไหนอีก

[A’ n h Kate ྀི · Rating 5 out of 5]

Phong cách quen thuộc của Tây Tử Tự đọc là nhận ra liền đến giờ vẫn chưa thấy anh người yêu tương lai của Bán Hạ lạc đi đâu cả.

Ông anh Bán Hạ này đến cả ma quỷ cũng phải kiêng dè, muốn làm gì thì làm 😂không dám động vào cơ mà, cũng tại phản ứng chậm nhớ lại chuyện từng nhìn thấy mới bỗng nhiên lại sợ 😟🥹 Mà anh người Nga kia bị ám ảnh luôn rồi không biết là có bị sao không nữa tung xúc sắc mà thấy ổng không sao là cũng may mà cứ thấy sai sai 🤔

Má Tự viết truyện đúng là không làm mình thất vọng được quay lại cái thời đọc truyện của bả mở đầu thì hài 🥹😖 nhưng về cuối bả hành hết nhân vật quần chúng.

Động đến nhân vật đứng cùng chủ chốt nữa chắc mình ngất mất thôi, mà cô bé Thẩm Thanh Di có tiềm năng phết đó chứ làm người ghi chép thì hơi phí tài năng của cô bé. Mình nhiệt liệt đề cử làm việc cùng Lâm Bán Hạ và Tống Khinh La 🤩

Sang phần của em gái tự nhiên buồn ngang…

Là “ em gái “ nhưng lại không phải là “ em gái “ không biết là Bán Hạ có đưa tiền cho em họ mình không nữa….dù sao cũng là người cùng dòng máu dù ghét thế nào vẫn phải giúp. Mặc dù họ tàn nhẫn thật đó, họ phải trả giá rồi đó, thôi thì thương hại lần cuối từ nay về sau…không gặp lại.

Cái kết cho những kẻ xấu xa là vậy đành phải chấp nhận thôi chứ biết sao giờ “ Gieo nhân nào thì gặp quả ấy. “

Kết là mãn nguyện sắp tới dị vật 47777 lại hoành hành rồi….

[Moonegg · Rating 5 out of 5]

สนุกเหมือนเดิม ค่อนข้างสงสารอดีตของหลินปั้นซย่าที่โดนลุงป้าทุบตีตอนเด็กมาก อยากให้แก้แค้นสุดๆแต่คนคือเสียสติจนแก้แค้นไม่ได้แล้ว เรื่องช็อคสุดๆของเล่มนี้คือส่วนที่บอกว่าจริงๆน้องสาวที่คิดถึงมาตลอดไม่มีตัวตนอยู่จริงเป็นแค่วัตถุนอกรีต คือโอ้ย น่าสงสารมาก 😔😔😔😔😔 เล่มนี้มีฉากเอ๊ะๆกับความสัมพันธ์มาหน่อย เช่นตอนไปสวนสนุกแล้วอยู่บนรางรถไฟ หลินปั้นซย่าแบบ จะล่กไปไหน เค้ารู้หมดแล้วว่าตัวเองgay panic😭

[Kritya Lee · Rating 4 out of 5]

จริงๆเราชอบความซับซ้อนของเล่มนี้ ไม่มากไปจนปวดหัว ไม่ต้องมาพลิกอ่านสองสามรอบเพื่อให้เข้าใจ แต่ก็หลอกให้เราเดาผิดไปเรื่อย 555 เราแค่รู้สึกว่ามันลากไปนิดนึงแล้วเรื่องมันดูวนๆ แถมความแค้นที่มีก็ไม่อินกับมันว่าทำไมกลายเป็นวิญญาณร้า�� แล้ว “วัตถุ” นี้ทำไมเป็นปัญหา (เหมือนป้ายเลขห้องอ่ะนะ ทำไมต้องเป็นป้ายเลขห้องล่ะ เป็นลูกบิดประตูได้ไหม (-_-)?

[YuRin Lười Đọc · Rating 4 out of 5]

Ở quyển 2, mình thấy câu chuyện bắt đầu vô mạch và lôi cuốn hơn. Vật dị đoan cũng ngày càng nguy hiểm, mình thích nhất là phần Vứt Khăn Tay, câu chuyện của nó khá hay đối với mình, cũng mang lại cảm giác rùng rợn mình muốn. CP chính có chems rất ổn, chậm mà chắc tựa như những tác phẩm khác của Tây Tử Tự. Tuy nhiên, văn phong vẫn có chút lê thê, đó là cảm nhận riêng của mình.

[Mali Zhan · Rating 3 out of 5]

รีวิวรวม 4 เล่ม จบ
สนุกดีนะคเ
2เล่มแรกเขียนดีค่ะ มีความสยองขวัญ อ่านแล้วขนลุกเลย แต่เหมือนบรรยายเยอะเกินไปหน่อยบางช่วงก็แอบน่าเบื่อ พอเข้าเล่ม 3/3 นี่เราอ่านได้ช้าลงมาก เหมือนมันเนือยๆ
แต่โดยรวมก็คือคนแต่งเก่ง จินตนาการล้ำเลิศ

[True Blue]

drop ở 60% quá trình

[Ploy Inthira · Rating 5 out of 5]

ให้ห้าดาวเพราะพาร์ทติวโส่วจ้วนล้วนๆ ความชอบส่วนตัวสุดๆ 555555555555 นี่ว่าคดีในเล่มนี้สนุกแล้วก็หลอนกว่าเล่มแรกนิดหน่อย (ไม่นับพาร์ทรัสเซียนะ) อ่านได้เพลินๆ

[Nguyễn Vy · Rating 4 out of 5]

So với cuốn gì mà Kính vạn hoa chết chóc của cùng tác giả thì mình thích series này hơn, một phần là nhân vật không bị chết nhiều như series kia, hai là nhân vật nữ trong này cũng không phải bình hoa di động gì. Tuy vậy điểm yếu là nằm chủ yếu ở tiêu đề Bức họa múa rối xương, nhưng trong truyện kỳ thực cũng chả phải là bí ẩn gì to tát và hấp dẫn cho cam, thực sự là tụt cảm xúc với tình tiết đó

[triệu · Rating 2 out of 5]

truyện dễ đọc nhưng cũng dễ chán, chemistry của cặp đôi chính thấy nhạt, gượng ép làm sao. còn dàn nhân vật phụ số lượng thì khá nhiều nhưng đều một màu, và chán như nhau. các chi tiết kinh dị tác giả cố miêu tả kinh dị nhưng lại khá bình thường và lặp lại nhiều riết bị nhàm ấy. quá trình điều tra để phá giải vật dị đoan để qua ải đáng rẽ ra phải gây tò mò và hay nhất nhưng nhân vật Tống Kinh La lại, tự biết cách phá giải tự xử lý luôn? không so sánh không đau thương sao so với Kính vạn hoa chết chóc truyện này tác giả viết kém thế nhỉ

[Minh Trang · Rating 4 out of 5]

"Nhưng ta sẽ không bao giờ biết, giữa ngày mai và chuyện ngoài ý muốn, cái nào sẽ đến trước."

2 cô gái nhỏ trong câu chuyện này - Thẩm Thanh Di và Tiểu Hoa - đều thật là đáng thương. Có 2 người vô cùng yêu thương 2 cô bé, và cả 2 cô đều khiến họ đau khổ rất nhiều.

Vụ tàu lượn siêu tốc đúng là cực kì căng thẳng 😧 cũng may là cuối cùng mọi người đã chế ngự được vật dị đoan và giải thoát được cho những bạn trẻ xui xẻo đi lạc trong công viên đó.

Không biết sang tập 3 có câu chuyện nào lý giải được tiêu đề Bức họa múa rối xương không nhỉ? Chứ mình đọc hết tập 2 rồi vẫn không hiểu sao sách được đặt tên như vậy 😂
-----
Btw, bạn nào muốn mua sách đẹp với giá hợp lý thì ghé page mình xem nha :")
facebook.com/hieusachcuaGaby ❤

[Vinh Dang · Rating 1 out of 5]

Chán như tập 1