In de kranten en het Volkskrant Magazine sla ik de huiselijke en persoonlijkleven-columnisten over, om ze ook daarna niet meer op te zoeken, met uitzondering van Sylvia Witteman, die altijd drie sterren scoort via een bundel columns die ik in drie afleveringen per keer 's avonds voorlees aan mijn echtgenote. Zo ook deze keer, al was de bundeling van stukjes dit keer wel iets te dik. Op een gegeven moment wisten Anneke en ik het wel weer dat mevrouw Witteman het gewone niet schuwt en toch een beetje tegendraads is. Tot de volgende, iets dunnere bundel, zullen we maar zeggen.