What do you think?
Rate this book
The Witcher (Dark Horse Comics) #6
The Witcher: La Complainte de la sorcière
Les flammes s'élèvent alors qu'une sorcière brûle sur le bûcher. Geralt, en quête de sa prochaine mission, reste hanté par les images de cette fatale exécution, comme une menace sourde. Aussi, lorsque la fille d'un riche notable semble avoir été kidnappée, le sorceleur comprend rapidement que sa quête n'est pas une simple mission de sauvetage... Quelque chose le ronge de l'intérieur, quelque chose auquel il ne peut échapper.
104 pages, Hardcover
First published January 11, 2022
22 people are currently reading
531 people want to read
About the author
Bartosz Sztybor
149 books39 followersBartosz Sztybor - polski dziennikarz, publicysta, krytyk filmowy i komiksowy, scenarzysta komiksowy. Wielokrotny laureat konkursu na krótką formę komiksową na MFK. Publikował m.in. w pismach Ozon, Wprost, Esensja, Chichot, Machina, Cinema, periodykach komiksowych i zinach.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 121 reviews
January 26, 2022
A decent story ruined by horrible art. Pages of Del Rey's art look like chicken scratches. I couldn't make out any of what was happening. It was such a sharp contrast to her quite well done painted covers.
Received a review copy from Dark Horse and Edelweiss.
Received a review copy from Dark Horse and Edelweiss.
January 1, 2022
Standard revenge porn with a telegraphed plot and made even more trite with a faux-mystical version of pop psychology.
January 16, 2022
What appears to be a simple request sends Geralt spiraling, sending him to a coven of witches who want to solve problems with therapy rather than magic. But guilt plagues his mind, and he can't shake the feeling that there is more to everything than meets the eye.
This final (for now) volume of Geralt's comic adventures poses some interesting questions, and goes to show once again that not all monsters are as they first appear. The idea of the witches using therapy to deal with their problems is surprisingly poignant, and definitely something Geralt needs after everything he's been through despite his reluctance. The plot itself shakes out with at least one unexpected twist, and while it's not quite as cohesive or satisfying as the previous volume, it's still leagues better than the earlier Witcher tales.
The artwork's where it kind of falls apart. Vanessa Del Ray's style is dark and moody, which is fine for the most part, but it can get a bit crowded and illegible once Geralt enters the forest. Then the final issue is a complete mess, with a shift in panelling that sets it apart from the first three, and some panels literally just turning into squiggly blobs. Maybe there were scheduling issues here, but it's definitely nowhere near as good as the earlier issues and really marrs the ending.
A clever premise let down by some strange artistic choices.
This final (for now) volume of Geralt's comic adventures poses some interesting questions, and goes to show once again that not all monsters are as they first appear. The idea of the witches using therapy to deal with their problems is surprisingly poignant, and definitely something Geralt needs after everything he's been through despite his reluctance. The plot itself shakes out with at least one unexpected twist, and while it's not quite as cohesive or satisfying as the previous volume, it's still leagues better than the earlier Witcher tales.
The artwork's where it kind of falls apart. Vanessa Del Ray's style is dark and moody, which is fine for the most part, but it can get a bit crowded and illegible once Geralt enters the forest. Then the final issue is a complete mess, with a shift in panelling that sets it apart from the first three, and some panels literally just turning into squiggly blobs. Maybe there were scheduling issues here, but it's definitely nowhere near as good as the earlier issues and really marrs the ending.
A clever premise let down by some strange artistic choices.
March 7, 2022
Pretty disappointing overall. The art work was really rough. The dialogue for Geralt was very mindless. Geralt is fairly intelligent and insightful in the novels and video games. This was just hard to read combined with pointless plot I kind of just skimmed the last 1/3. didn't look like I missed much. Overall the graphic novels are by far the weakest form of medium in the Witcherverse.
August 16, 2022
I just wonder if a girl's name Giltine sounded pleasantly to the author's ear or was it a nomen omen, so to say? I am not spoiling, mind you. And why would one call a woman Bandura????
This story had a very strong Sandman vibe. I mean - it felt like a Lord of Dreams himself was meddling with Witcher's world. Very interesting art, I'm glad the editors picked this way with it and the story - while quite predictable one, gave me some unexpected... giggles. Also - here I found a very nice nod to Baltic mythology, which I enjoyed, I guess? I think I liked this, umm, let's say experimental Geralt, and that fact surprised me the most.
This story had a very strong Sandman vibe. I mean - it felt like a Lord of Dreams himself was meddling with Witcher's world. Very interesting art, I'm glad the editors picked this way with it and the story - while quite predictable one, gave me some unexpected... giggles. Also - here I found a very nice nod to Baltic mythology, which I enjoyed, I guess? I think I liked this, umm, let's say experimental Geralt, and that fact surprised me the most.
March 9, 2022
I liked the story, I loved the art of the front cover. .the inside art was a little bit "scratchy " for my taste.
September 4, 2021
(3,9 of 5 for a quality story with rather unappealing art)
Del Rey's cover art is perfectly splendid. I love the covers for their artistic quality and composition. But comics art itself is, for me, a bit repulsive. Messy, ugly and chaotic. I appreciate the dark tone, it's really great and it fits the story. I also like some of the means of presenting the different states of reality/mind and the "unnatural voice". It works nicely. But it would work even better in some less disturbing art.
On the other side, the story is excellent. Twist after twist and hard choices. The quest which especially game fans would expect. I enjoyed it very much (even if I'm not entirely sure about how the end turned out...).
My suggestion, give it chance for the story. And the art may fit other people tastes more than mine.
Del Rey's cover art is perfectly splendid. I love the covers for their artistic quality and composition. But comics art itself is, for me, a bit repulsive. Messy, ugly and chaotic. I appreciate the dark tone, it's really great and it fits the story. I also like some of the means of presenting the different states of reality/mind and the "unnatural voice". It works nicely. But it would work even better in some less disturbing art.
On the other side, the story is excellent. Twist after twist and hard choices. The quest which especially game fans would expect. I enjoyed it very much (even if I'm not entirely sure about how the end turned out...).
My suggestion, give it chance for the story. And the art may fit other people tastes more than mine.
March 28, 2022
Pretty heavy-handed stuff but on-brand for a Witcher story.
I loved the murky art but can understand if it isn't for all tastes.
I loved the murky art but can understand if it isn't for all tastes.
July 19, 2023
The art style really didn’t work for me in this (Geralt looked so old I thought he was Vesimir at first). Also, the dialogue was clunky and the story was hard to follow.
February 1, 2025
Не найсильніший комікс циклу, красиві арти, але сюжет не такий цікавий)
December 27, 2021
The story felt very typical Witcher setting where Geralt finds himself in all kinds of trouble because he cares more than he likes to belive.
The illustrations were not for me, unfortunately, and they drew the experience down quite a bit. But then again I'm glad I read it.
The illustrations were not for me, unfortunately, and they drew the experience down quite a bit. But then again I'm glad I read it.
April 19, 2024
Geralt de Rivia se enfrenta a dos villanos: un guion que no entiende al personaje y un dibujo terrible con un entintado bochornoso. El tomo más olvidable y una demostración de cómo CDProjekt puede hacer algo peor que el Ciberpunk de salida.
May 25, 2022
Decent story, scruffy artwork
An okay read. A decent Witcher fix but serious strikes against the messy artwork. Was not my style of art but the alt covers shown were gorgeous! Where’s THAT artist!
An okay read. A decent Witcher fix but serious strikes against the messy artwork. Was not my style of art but the alt covers shown were gorgeous! Where’s THAT artist!
February 1, 2022
More reviews (and no fluff) on the blog http://surrealtalvi.wordpress.com/
This graphic novel continues in the vein of one-off stories from the Witcher without making it clear whether they are from the novel, computer game or TV series universe. Nor does it really matter as these could fit into any of them - set in the era when Geralt travels the land looking for commissions.Story: Having caught the local witch who had killed some of the village men, Geralt starts to discover that perhaps not all has been as he assumed. As is typical of the Witcher universe, no one is innocent as Geralt sets out to see if the executed witch was deserving of her fate.
Unfortunately I did not enjoy this graphic novel as much as some of the others released of late. First, the art style is not one I enjoy - it feels messy and sometimes it's hard to determine which character is which. The colors are faded, which does fit the story but also makes reading the book a bit of a chore. Second, the story is somewhat predictable if you've read other Witcher stories. Finally, it also feels a bit too long - at least for me the story didn't grip enough to warrant that many pages. None of these make it especially bad, just solidly mediocre. Reviewed from an advance reader copy provided by the publisher.
April 2, 2022
Aaaaaa, trzymajcie mnie, bo przecież ja zaraz ku****y dostanę. Spoilery ogromne poniżej.
Szanowny Panie Sztybor, szanowni Panowie twórcy tego smutnego żartu!
Jestem pewna, że mieliście Panowie szlachetne intencje i że chcieliście dobrze. Mam przekonanie, że głęboko zajmują Państwa sprawy feminizmu, równouprawnienia kobiet, oburzają Państwa ostatnie decyzje polityczne, nie rozumiecie Państwo, dlaczego kobiety zawsze muszą odczuwać jakieś nierówności. Jest to naprawdę godne pochwały i bardzo, bardzo to doceniam, myślę, że Państwa partnerki, siostry, koleżanki, znajome, przyjaciółki, matki, ciotki, babcie i córki również.
Ale, na litość, proszę zrozumieć, że to NIE uprawnia Państwa do pisania o rzeczach naprawdę trudnych jak gwałt czy systemowa przemoc wobec kobiet! A tym bardziej: nie z niby kobiecego punktu widzenia. Nawet, gdy dzieje się to w konwencji fantastycznej.
Zapytacie państwo, co mi przeszkadza, okej, zrozumiem. Na początek pozwolę sobie pominąć oczywisty idiotyzm tego, że Geralt (którego znamy z książek, gier, serialu) miałby być totalnym debilem, który nie podchodzi w podejrzliwy sposób do intencji swojego zleceniodawcy (co, przypominam, robił już wielokrotnie, w tym serii, której kolejny tom Państwo stworzyliście!!!!!!) i nie weryfikuje jego ukrytych zamierzeń, a jednocześnie nie zwraca uwagi na różne poszlaki, które wręcz wskakują mu pod nos, świadczące o złych zamierzeniach zleceniodawcy. Pominę też tę całkowitą sprzeczność, w której Geralt (!!!) z lekkim sercem przyczynia się do morderstwa jakiejś w sumie przypadkowej kobiety ze wsi.
Zacznę może od tego, że z jakiegoś powodu piszecie Państwo o spędzeniu płodu. (Bo, wiadomo, na tym świecie nie ma innych tematów, a za rządów PiS jest to absolutnie "najlepszy" temat, jakim można się zająć w dziele fantastycznym, absolutnie nie triggerujący Państwa czytelników w żaden sposób). Dobrze, niech będzie, na czymś trzeba zarabiać hajs, ale... dlaczego, do cholery, w zupełnie normalny sposób jest powiedziane po macoszemu "Ojciec poprosił laimę (chodzi o plus minus czarownicę), żeby pozbyła się mojego dziecka", i w żaden sposób nie jest to skomentowane jako negatywne wywieranie wpływu na decyzje dorosłej kobiety i negatywna presja?
Idźmy dalej: potem mamy wywód laimy o tym, że zabiła/spowodowała zabicie pięciu mężczyzn, gwałcących i sprzedających kobiety. (Pomijam też już język i "głębię" tych kwestii, które są równe zeru). Geralt nagle staje się Obrońcą Uciśnionych (po tym, jak bezrefleksyjnie pomógł w spaleniu na stosie kobiety xD) i broni "biednych mężczyzn, którzy nic nikomu nie zrobili". Laima jest jednoznacznie zaprezentowana jako okrutna wariatka, której totalnie odwaliło, potem mamy "piękny" akcent w postaci głównego oprawcy bardzo mocno kochanego przez swoją córkę i żonę (co, jak wiadomo, rozlicza wszelkich zbrodniarzy z ich win), no i oczywiście potem ostateczne rozliczenie się z "okrucieństwem" laimy.
Powiem tak: nie rozumiem, po prostu nie rozumiem, kto i z jakiego powodu w literaturze fantastycznej umieszcza taki temat, który serio jest w stanie striggerować gdzieś minimum połowę osób w Polsce. Nie rozumiem też osoby, która to robi totalnie bezrefleksyjnie, nie czując tych wątków, nie rozumiejąc ciężaru emocjonalnego, z jakim się wiążą, i która uważa, że będąc mężczyzną i po prostu nie mając pewnych doświadczeń ani w ogóle nie odczuwając ich w żaden sposób, będzie w stanie zrozumieć tę perspektywę. Nie rozumiem też wydawców, którzy coś takiego przepuszczają dalej i pozwalają na wydanie takiej szmiry. I naprawdę, jeśli nie mielibyśmy w Polsce czy gdziekolwiek w ogóle żadnych twórczyń komiksów i scenarzystek, to okej, moje podejście byłoby inne - ale dlaczego, litości, DLACZEGO ktoś dał temat, który siłą rzeczy rozumieją dobrze głównie kobiety, i kazał o nim pisać mężczyźnie, który serio zawalił sprawę? Nie rozumiem tego, nie rozumiem decyzji twórców i nie rozumiem, po co ktoś wydał takie okropne coś.
Nie wiem, czy to będzie czytelne, ja po prostu jestem wkurzona i zestresowana - bo jedną rzeczą jest, gdy komiks jest po prostu średni albo bardzo średni (jak część pierwsza serii), a inną, gdy próbuje podejmować ciężkie i mocne tematy, ale robi to w sposób idiotyczny, traktując je tylko jak jakiś prosty wytrych fabularny do "podniesienia powagi" opowieści. Naprawdę wstyd.
Na koniec jedna uwaga: możliwe, że Was ten temat czy jego ujęcie aż tak nie striggeruje. To jest okej, każdy z nas ma prawo do własnej opinii, i nikogo nie będę przekonywać, żeby myślał inaczej. Jeżeli natomiast dopiero zastanawiacie się nad kupnem tego tomu, to naprawdę moim zdaniem się powstrzymajcie, bo po prostu szkoda pieniędzy. Oprócz wskazanych wyżej idiotyzmów mamy tutaj niby okej styl graficzny, w którym jednak znowu Geralt często wygląda po prostu dziwnie i nieproporcjonalnie, a mnóstwo rzeczy (onomatopei, ale też niektórych klatek przy szybszym tempie akcji) jest po prostu nieczytelnych. Nie rozumiem, jak takie "The Adventure Zone" może być narysowane tak, że widać każdy szczegół i od razu rozumie się każdy kadr, a do tego pełne inteligentnego humoru i braku tanich chwytów fabularnych, a komiks tak znanej marki jest tak źle zrobiony. Naprawdę, o wiele lepiej zainwestować w Monstressę (tam dopiero jest mrocznie, krwawo, fantastycznie i wspaniale!). A od tego "dzieła" polecam trzymać się z daleka.
Szanowny Panie Sztybor, szanowni Panowie twórcy tego smutnego żartu!
Jestem pewna, że mieliście Panowie szlachetne intencje i że chcieliście dobrze. Mam przekonanie, że głęboko zajmują Państwa sprawy feminizmu, równouprawnienia kobiet, oburzają Państwa ostatnie decyzje polityczne, nie rozumiecie Państwo, dlaczego kobiety zawsze muszą odczuwać jakieś nierówności. Jest to naprawdę godne pochwały i bardzo, bardzo to doceniam, myślę, że Państwa partnerki, siostry, koleżanki, znajome, przyjaciółki, matki, ciotki, babcie i córki również.
Ale, na litość, proszę zrozumieć, że to NIE uprawnia Państwa do pisania o rzeczach naprawdę trudnych jak gwałt czy systemowa przemoc wobec kobiet! A tym bardziej: nie z niby kobiecego punktu widzenia. Nawet, gdy dzieje się to w konwencji fantastycznej.
Zapytacie państwo, co mi przeszkadza, okej, zrozumiem. Na początek pozwolę sobie pominąć oczywisty idiotyzm tego, że Geralt (którego znamy z książek, gier, serialu) miałby być totalnym debilem, który nie podchodzi w podejrzliwy sposób do intencji swojego zleceniodawcy (co, przypominam, robił już wielokrotnie, w tym serii, której kolejny tom Państwo stworzyliście!!!!!!) i nie weryfikuje jego ukrytych zamierzeń, a jednocześnie nie zwraca uwagi na różne poszlaki, które wręcz wskakują mu pod nos, świadczące o złych zamierzeniach zleceniodawcy. Pominę też tę całkowitą sprzeczność, w której Geralt (!!!) z lekkim sercem przyczynia się do morderstwa jakiejś w sumie przypadkowej kobiety ze wsi.
Zacznę może od tego, że z jakiegoś powodu piszecie Państwo o spędzeniu płodu. (Bo, wiadomo, na tym świecie nie ma innych tematów, a za rządów PiS jest to absolutnie "najlepszy" temat, jakim można się zająć w dziele fantastycznym, absolutnie nie triggerujący Państwa czytelników w żaden sposób). Dobrze, niech będzie, na czymś trzeba zarabiać hajs, ale... dlaczego, do cholery, w zupełnie normalny sposób jest powiedziane po macoszemu "Ojciec poprosił laimę (chodzi o plus minus czarownicę), żeby pozbyła się mojego dziecka", i w żaden sposób nie jest to skomentowane jako negatywne wywieranie wpływu na decyzje dorosłej kobiety i negatywna presja?
Idźmy dalej: potem mamy wywód laimy o tym, że zabiła/spowodowała zabicie pięciu mężczyzn, gwałcących i sprzedających kobiety. (Pomijam też już język i "głębię" tych kwestii, które są równe zeru). Geralt nagle staje się Obrońcą Uciśnionych (po tym, jak bezrefleksyjnie pomógł w spaleniu na stosie kobiety xD) i broni "biednych mężczyzn, którzy nic nikomu nie zrobili". Laima jest jednoznacznie zaprezentowana jako okrutna wariatka, której totalnie odwaliło, potem mamy "piękny" akcent w postaci głównego oprawcy bardzo mocno kochanego przez swoją córkę i żonę (co, jak wiadomo, rozlicza wszelkich zbrodniarzy z ich win), no i oczywiście potem ostateczne rozliczenie się z "okrucieństwem" laimy.
Powiem tak: nie rozumiem, po prostu nie rozumiem, kto i z jakiego powodu w literaturze fantastycznej umieszcza taki temat, który serio jest w stanie striggerować gdzieś minimum połowę osób w Polsce. Nie rozumiem też osoby, która to robi totalnie bezrefleksyjnie, nie czując tych wątków, nie rozumiejąc ciężaru emocjonalnego, z jakim się wiążą, i która uważa, że będąc mężczyzną i po prostu nie mając pewnych doświadczeń ani w ogóle nie odczuwając ich w żaden sposób, będzie w stanie zrozumieć tę perspektywę. Nie rozumiem też wydawców, którzy coś takiego przepuszczają dalej i pozwalają na wydanie takiej szmiry. I naprawdę, jeśli nie mielibyśmy w Polsce czy gdziekolwiek w ogóle żadnych twórczyń komiksów i scenarzystek, to okej, moje podejście byłoby inne - ale dlaczego, litości, DLACZEGO ktoś dał temat, który siłą rzeczy rozumieją dobrze głównie kobiety, i kazał o nim pisać mężczyźnie, który serio zawalił sprawę? Nie rozumiem tego, nie rozumiem decyzji twórców i nie rozumiem, po co ktoś wydał takie okropne coś.
Nie wiem, czy to będzie czytelne, ja po prostu jestem wkurzona i zestresowana - bo jedną rzeczą jest, gdy komiks jest po prostu średni albo bardzo średni (jak część pierwsza serii), a inną, gdy próbuje podejmować ciężkie i mocne tematy, ale robi to w sposób idiotyczny, traktując je tylko jak jakiś prosty wytrych fabularny do "podniesienia powagi" opowieści. Naprawdę wstyd.
Na koniec jedna uwaga: możliwe, że Was ten temat czy jego ujęcie aż tak nie striggeruje. To jest okej, każdy z nas ma prawo do własnej opinii, i nikogo nie będę przekonywać, żeby myślał inaczej. Jeżeli natomiast dopiero zastanawiacie się nad kupnem tego tomu, to naprawdę moim zdaniem się powstrzymajcie, bo po prostu szkoda pieniędzy. Oprócz wskazanych wyżej idiotyzmów mamy tutaj niby okej styl graficzny, w którym jednak znowu Geralt często wygląda po prostu dziwnie i nieproporcjonalnie, a mnóstwo rzeczy (onomatopei, ale też niektórych klatek przy szybszym tempie akcji) jest po prostu nieczytelnych. Nie rozumiem, jak takie "The Adventure Zone" może być narysowane tak, że widać każdy szczegół i od razu rozumie się każdy kadr, a do tego pełne inteligentnego humoru i braku tanich chwytów fabularnych, a komiks tak znanej marki jest tak źle zrobiony. Naprawdę, o wiele lepiej zainwestować w Monstressę (tam dopiero jest mrocznie, krwawo, fantastycznie i wspaniale!). A od tego "dzieła" polecam trzymać się z daleka.
April 25, 2024
Kolejny bardzo ciekawy tom, trochę inny od początkowych, w którym Wiedźmin nie lata za potworami, a mimo to cały czas prowadzi pewną i nieustanną walkę. Ponownie miło się zaskoczyłem i zaciekawieniem poznawałem tę krótką historię. Polubiłem się z tą serią komiksów o Wiedźminie. Tym razem kreska znowu się zmieniła. Była mroczna i momentami bardzo nieczytelna, ale robi to swój unikatowy klimat. I bardzo to doceniam.
April 24, 2025
В «Лементі відьми» Бартош Штибор продовжує олюднювати відьмака, уже ніхто не піддає сумнівам той факт, що Ґеральт має емоції та спроможний на почуття, але автор йде ще далі й показує найглибші закамарки відьмацької душі, піддаючи сумніву безстрашність та легендарну холоднокровність Білого Вовка, повсякчас кидаючи виклик його кодексу совісті змушуючи знову й знову робити вибір.
Додайте до всього цього муторного та тривожного дійства рисунок від Ванеси Р. Дель Рей та "брудний" колір від Джорді Беллєра й отримаєте свою порцію хворобливих марень, сплетені з власного та чужого болю, тривог, злоби та жаги помсти.
Додайте до всього цього муторного та тривожного дійства рисунок від Ванеси Р. Дель Рей та "брудний" колір від Джорді Беллєра й отримаєте свою порцію хворобливих марень, сплетені з власного та чужого болю, тривог, злоби та жаги помсти.
September 30, 2022
Beautiful cover and quite okay story, however the art inside was a little too "scratchy" for me, so I got easily lost in the plot. Everything was also quite dark, not too many details. Ended up a bit mediocre.
April 4, 2022
Good God what horrible art. I rushed through this as quickly as possible and it turns out the story is rubbish too. What a huge disappointment.
December 8, 2021
Nevím, tohle byl dost slabý příběh. Plní znovu fomrulku, že Geralt je užitečný idiot, z tohohle hlediska to funguje včetně dvou dobrých zvratů. Ten zbytek už je prostě průser, což je i problém pouhých 4 sešitů na vyprávění kterých mohlo být určitě víc. A asi největší mínus je kresba Vanesy Del Rey která až na pár panelů je úplně šílená a dost nekonzistentní. Barvama jí doprovází Jordie Bellaire která se strašně snaží ale na těch prázdných kresbách prostě nemá co vylepšit.
Fakt škoda, hrozně jsem se tím pronudil.
Fakt škoda, hrozně jsem se tím pronudil.
September 17, 2022
Me han gustado todos los comics de The Witcher hasta ahora, pero creo que este ha sido el que más.
Una historia muy compleja con un dibujo muy acorde que va más allá de matar monstruos. Porque quizá los monstruos no existan.
Una historia muy compleja con un dibujo muy acorde que va más allá de matar monstruos. Porque quizá los monstruos no existan.
December 28, 2023
Rozhodne najslabší diel. Príbehovo mi to skoro až pripomínalo paródiu na psychologické sedenia a ten umelecký štýl, akým to bolo kreslené bol aspoň pre mňa strašný, polovicu času som strávila lúštením, čo na obrázku vlastne vidím. Skrátka sa mi nepáčilo, ako to bolo nakreslené.
July 29, 2025
trzy i pół gwiazdki
Bartosz Sztybor nie zawiódł po raz kolejny. Znowu oryginalna historia a la "Mniejsze zło".
Widziałbym inny styl kreski. Na małych planszach rysunki wydają się zbyt gęste i ciemne.
Bartosz Sztybor nie zawiódł po raz kolejny. Znowu oryginalna historia a la "Mniejsze zło".
Widziałbym inny styl kreski. Na małych planszach rysunki wydają się zbyt gęste i ciemne.
August 3, 2024
Geralt tries to go to the psychologist (crossed out) to the circle of witches. What could possibly go wrong?
Exactly, nothing interesting. Gore, unnecessary sex scenes. Kinda boring...
Exactly, nothing interesting. Gore, unnecessary sex scenes. Kinda boring...
February 9, 2025
Стильна незвична мальовка - досить посередня історія - шедевральні обкладинки Анато Фіннстарк. Загалом - очікував більшого.
May 25, 2022
Le pongo 3 estrellas porque el estilo del dibujo me ha parecido bastante flojo, pero la historia me ha gustado mucho. Muy recomendable esta serie de comics de Geralt de Rivia...
April 1, 2022
I found nothing redeeming in this comic. From the bad art to the uninteresting story there was nothing here worthwhile. The only positive is I only borrowed this from my public library and didn't purchased it, but even then I felt my time would have been better spent elsewhere.
August 15, 2022
»The Witcher 6 - Klagelied der Hexe« ist der nächste in sich abgeschlossene Comic-Einzelband über den beliebten Hexer Geralt von Riva. Die Story stammt von Bartosz Sztybor, den man bereits aus dem vorherigen Band »The Witcher 5 - Verblassende Erinnerungen« kennt. Die Zeichnungen liefert dieses Mal aber jemand Neues, nämlich Vanessa R. Del Rey. Ich wollte diesen Comic unbedingt haben, da ich ein großer The Witcher-Fan bin. Außerdem besitze ich die bereits erschienene Bände und habe mir vorgenommen, die komplette Reihe zu sammeln.
In dem vorliegenden Comic-Abenteuer hört Geralt eine rätselhafte Stimme, die nur er wahrnehmen kann. Während er diesem ungewöhnlichen Zustand auf die Spur geht, wird er von einem Adeligen engagiert, dessen Tochter zu finden und nach Hause zu bringen. Dabei stößt Geralt auf zwei Hexen, denen man nur schwer entfliehen kann.
Dass wir es mit dem gleichen Autor wie in Band 5 zu tun haben, merkt man daran, wie Geralt dargestellt wird. Bartosz Sztybor konzertiert sich wieder auf einen Aspekt von Geralts Psyche und versucht, diesem auf den Grund zu gehen. In Band 6 sind es Geralts Gewissen und Schuldgefühle. Auch wenn es dem Autor leider nicht gelingt, in die Tiefe vorzudringen, ist es trotzdem ein interessanter Ansatz. Auf diese Weise wird Geralts Charakter etwas greifbarer und menschlicher gemacht. Na ja, zumindest für einen Bruchteil, denn der Autor bleibt an der Oberfläche. Ich finde, Sztybor hätte mehr daraus machen können.
Natürlich gibt es auch „typische“ Elemente, wie man sie bereits aus anderen The Witcher-Storys kennt. So bleibt es zum Beispiel nicht ohne Gewaltanwendung und es rollen einige Köpfe. Außerdem kommt man nicht drumherum Geralt bei einem Liebesakt zu sehen. Was Geralts Begleitung in diesem Band angeht, so besteht diese nur aus Plötze. Von Yennifer, Ciri oder Rittersporn ist weit und breit nichts zu sehen.
Mit dem Artwork von Vanessa R. Del Rey hatte ich einige Schwierigkeiten. Viele Zeichnungen sind sehr grob und kantig. In Kombination mit dunklen Farben war das Anschauen des Artworks nicht gerade angenehm. Ich hatte oft Mühe etwas zu erkennen, weil die Zeichnungen sehr schemenhaft sind. Einiges konnte ich nur erahnen, weil es nicht eindeutig zu sehen war. Vielleicht wollte Del Rey mit ihrem Zeichenstil so die düstere Stimmung von The Witcher unterstreichen. Es muss aber nicht so düster und dunkel sein, dass man kaum etwas erkennt.
Fazit: Es heißt bekanntlich, dass Geschmäcker verschieden sind, deshalb verstehe ich, falls jemand mit mir nicht derselben Meinung ist, was das Artwork angeht. Aber ich konnte mich damit leider überhaupt nicht anfreunden. Dazu kommt, dass die Story - die durchaus Potenzial besitzt – nur an der Oberfläche kratzt. Vor diesem Hintergrund lässt mich »The Witcher 6 - Klagelied der Hexe« von Bartosz Sztybor & Vanessa R. Del Rey unzufrieden zurück. Nichtsdestotrotz freue ich mich als loyaler Fan des Witcher-Universums auf alle weiteren Bände, die noch erscheinen werden.
In dem vorliegenden Comic-Abenteuer hört Geralt eine rätselhafte Stimme, die nur er wahrnehmen kann. Während er diesem ungewöhnlichen Zustand auf die Spur geht, wird er von einem Adeligen engagiert, dessen Tochter zu finden und nach Hause zu bringen. Dabei stößt Geralt auf zwei Hexen, denen man nur schwer entfliehen kann.
Dass wir es mit dem gleichen Autor wie in Band 5 zu tun haben, merkt man daran, wie Geralt dargestellt wird. Bartosz Sztybor konzertiert sich wieder auf einen Aspekt von Geralts Psyche und versucht, diesem auf den Grund zu gehen. In Band 6 sind es Geralts Gewissen und Schuldgefühle. Auch wenn es dem Autor leider nicht gelingt, in die Tiefe vorzudringen, ist es trotzdem ein interessanter Ansatz. Auf diese Weise wird Geralts Charakter etwas greifbarer und menschlicher gemacht. Na ja, zumindest für einen Bruchteil, denn der Autor bleibt an der Oberfläche. Ich finde, Sztybor hätte mehr daraus machen können.
Natürlich gibt es auch „typische“ Elemente, wie man sie bereits aus anderen The Witcher-Storys kennt. So bleibt es zum Beispiel nicht ohne Gewaltanwendung und es rollen einige Köpfe. Außerdem kommt man nicht drumherum Geralt bei einem Liebesakt zu sehen. Was Geralts Begleitung in diesem Band angeht, so besteht diese nur aus Plötze. Von Yennifer, Ciri oder Rittersporn ist weit und breit nichts zu sehen.
Mit dem Artwork von Vanessa R. Del Rey hatte ich einige Schwierigkeiten. Viele Zeichnungen sind sehr grob und kantig. In Kombination mit dunklen Farben war das Anschauen des Artworks nicht gerade angenehm. Ich hatte oft Mühe etwas zu erkennen, weil die Zeichnungen sehr schemenhaft sind. Einiges konnte ich nur erahnen, weil es nicht eindeutig zu sehen war. Vielleicht wollte Del Rey mit ihrem Zeichenstil so die düstere Stimmung von The Witcher unterstreichen. Es muss aber nicht so düster und dunkel sein, dass man kaum etwas erkennt.
Fazit: Es heißt bekanntlich, dass Geschmäcker verschieden sind, deshalb verstehe ich, falls jemand mit mir nicht derselben Meinung ist, was das Artwork angeht. Aber ich konnte mich damit leider überhaupt nicht anfreunden. Dazu kommt, dass die Story - die durchaus Potenzial besitzt – nur an der Oberfläche kratzt. Vor diesem Hintergrund lässt mich »The Witcher 6 - Klagelied der Hexe« von Bartosz Sztybor & Vanessa R. Del Rey unzufrieden zurück. Nichtsdestotrotz freue ich mich als loyaler Fan des Witcher-Universums auf alle weiteren Bände, die noch erscheinen werden.
March 4, 2022
Literacki Wiedźmin czy jego komputerowa adaptacja to światy, które sobie co jakiś czas odświeżam. Sapek to osoba o specyficznym charakterze, którego niezbyt lubię, ale szanuję za to co dał fantastyce. Kwestią czasu było też, że ciekawe uniwersum rozrośnie się o seriale czy komiks. I ten ostatni właśnie trafił w moje ręce. Szósta pozycja z serii przynosi nam przygody Geralta, który przygląda się paleniu na stosie w małej miejscowości.
Jak zwykle szuka zajęcia i takowe znajduje, niestety sprawy się komplikują. Jakiekolwiek wątpliwości co do niewinności spalonej kobiety mijają kiedy wiedźmina zaczynają nawiedzać pewne głosy, wizje, etc. Wiedźma była prawdziwa, a znalezienie pewnej dziewczynki, którą to niby miały uprowadzić lokalnej wieszczki, posłuży za katalizator pewnych wydarzeń. Zmarła pragnie zemsty, jednocześnie piorąc lokalne brudy, bo jak to zwykle bywa, każda lokalna społeczność takowe ma.
Jak walczyć z takim czymś? Jak uratować zagrożoną duszę dziecka? Wiedźmin będzie musiał stanąć na wysokości zadania. Akcja prze wartko, aczkolwiek nie porwała mnie tak jak wcześniejsze odsłony. Autor dwoi się i troi, aby historia była ciekawa, ale brak tu tej iskry i nie mówię tu o tej ze stosu...
W dodatku BARDZO nie podeszła mi kreska, niby szczegółowa, charakterystycznie brudna, ale też jednocześnie niechlujna. Geralt wygląda tu bardziej jak Vesemir i miejscami zachowuje się jak jakiś młodzik, w ogóle niezorientowany w tym co się dzieje. Przeszkadzało mi to nieco, bo z światem Wieśka jestem za pan brat, więc niektóre aspekty tego dzieła mi troszkę nie pasowały do całości.
Najsłabszy tytuł z sześciu aktualnie dostępnych na rynku. Wiedźmi lament zamienił bym na Lament Wiedźmina na Oberżniętym Orenem...
Jak zwykle szuka zajęcia i takowe znajduje, niestety sprawy się komplikują. Jakiekolwiek wątpliwości co do niewinności spalonej kobiety mijają kiedy wiedźmina zaczynają nawiedzać pewne głosy, wizje, etc. Wiedźma była prawdziwa, a znalezienie pewnej dziewczynki, którą to niby miały uprowadzić lokalnej wieszczki, posłuży za katalizator pewnych wydarzeń. Zmarła pragnie zemsty, jednocześnie piorąc lokalne brudy, bo jak to zwykle bywa, każda lokalna społeczność takowe ma.
Jak walczyć z takim czymś? Jak uratować zagrożoną duszę dziecka? Wiedźmin będzie musiał stanąć na wysokości zadania. Akcja prze wartko, aczkolwiek nie porwała mnie tak jak wcześniejsze odsłony. Autor dwoi się i troi, aby historia była ciekawa, ale brak tu tej iskry i nie mówię tu o tej ze stosu...
W dodatku BARDZO nie podeszła mi kreska, niby szczegółowa, charakterystycznie brudna, ale też jednocześnie niechlujna. Geralt wygląda tu bardziej jak Vesemir i miejscami zachowuje się jak jakiś młodzik, w ogóle niezorientowany w tym co się dzieje. Przeszkadzało mi to nieco, bo z światem Wieśka jestem za pan brat, więc niektóre aspekty tego dzieła mi troszkę nie pasowały do całości.
Najsłabszy tytuł z sześciu aktualnie dostępnych na rynku. Wiedźmi lament zamienił bym na Lament Wiedźmina na Oberżniętym Orenem...
Displaying 1 - 30 of 121 reviews