What do you think?
Rate this book
Peninsula
‘Hij bracht zijn gezicht tot vlak bij het hare, sloot zijn ogen en voelde haar lippen meteen tegen de zijne duwen. Een oud lied weerklonk door de straten. Een tel lang hielden elektronen op met suizen, vergat het licht zijn schrikbarende snelheid. In een flits kan een wereld vernield worden. Misschien geldt het omgekeerde ook: een blik, enkele woorden kunnen jarenlang wachten, een lawine aan verdriet verzachten.’
Met elegantie en trefzekere taal schetst Lieven Stoefs in Peninsula een familieportret van vier generaties. Van een trillend been bij een allereerste ontmoeting op een autobus, naar een zoektocht die een halve eeuw later langs een Grieks schiereiland, voetbalvelden en fabrieken schuift. Op indrukwekkende wijze verschijnt een wereld waar liefde en wanhoop onafscheidelijk zijn.
‘Alleen de rimpelingen in het water zien we, nooit de inslag, de steen die het oppervlak raakt.’
Met elegantie en trefzekere taal schetst Lieven Stoefs in Peninsula een familieportret van vier generaties. Van een trillend been bij een allereerste ontmoeting op een autobus, naar een zoektocht die een halve eeuw later langs een Grieks schiereiland, voetbalvelden en fabrieken schuift. Op indrukwekkende wijze verschijnt een wereld waar liefde en wanhoop onafscheidelijk zijn.
‘Alleen de rimpelingen in het water zien we, nooit de inslag, de steen die het oppervlak raakt.’
208 pages, Paperback
First published October 10, 2022
11 people are currently reading
206 people want to read
About the author
Lieven Stoefs
2 books10 followersLieven Stoefs is ingenieur en schrijver. Hij groeide op in Griekenland. Zijn kortverhalen verschenen onder meer in Kluger Hans en Op Ruwe Planken. Met zijn debuut Peninsula werd hij genomineerd voor De Bronzen Uil.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 27 of 27 reviews
Read
August 17, 2023Ik heb Peninsula gelezen, de uitstekende debuutroman van Leuvenaar Lieven Stoefs.
De hoofdpersoon verhuist als kind met zijn ouders naar Griekenland en weer terug. Moeder kan niet aarden en lijdt aan een depressie. Zelf wordt hij ingenieur en ziet mensen die vingers verloren hebben door hun werk in de fabriek. Overal waar hij werkt, volgt hij kabels, buizen, leidingen: hij wil weten waar ze naartoe gaan.
Peninsula is - denk ik - een boek over levensdraden. Over iemand die probeert te volgen maar er nooit helemaal bij hoort, die slechts met een draadje vasthangt aan het gewone leven. Voortdurend observeert hij de mensen; er ligt altijd een kloof tussen hem en de anderen. Het enige waarin hij helemaal opgaat, is voetbal. Maar ook daar is er afstand: hij ziet tegelijk voetballers ouder worden: hun kracht en hun talent verdwijnt.
Peninsula is goed gedaan, gedurfd geschreven, met veel aandacht voor de taal. Mooi. Een aanrader.
Volledig leesverslag: https://wimoosterlinck.wpcomstaging.c...
De hoofdpersoon verhuist als kind met zijn ouders naar Griekenland en weer terug. Moeder kan niet aarden en lijdt aan een depressie. Zelf wordt hij ingenieur en ziet mensen die vingers verloren hebben door hun werk in de fabriek. Overal waar hij werkt, volgt hij kabels, buizen, leidingen: hij wil weten waar ze naartoe gaan.
Peninsula is - denk ik - een boek over levensdraden. Over iemand die probeert te volgen maar er nooit helemaal bij hoort, die slechts met een draadje vasthangt aan het gewone leven. Voortdurend observeert hij de mensen; er ligt altijd een kloof tussen hem en de anderen. Het enige waarin hij helemaal opgaat, is voetbal. Maar ook daar is er afstand: hij ziet tegelijk voetballers ouder worden: hun kracht en hun talent verdwijnt.
Peninsula is goed gedaan, gedurfd geschreven, met veel aandacht voor de taal. Mooi. Een aanrader.
Volledig leesverslag: https://wimoosterlinck.wpcomstaging.c...
February 4, 2023
Hier vond ik nou echt eens niets aan. Alles was wel mooi geschreven en verwoord, maar tegelijkertijd kon ik het gevoel niet van mij afschudden dat dat het ook was: mooi. Ik voelde niet wat er achter Stoefs' beeldspraak schuilde. Iets meer diepgang was mooi geweest.
Dus, ja. Hieronder nog een mooie quote:
"De zee leek het zonlicht als een enorme spiegel te bundelen tot een loeihete flits die precies mijn richting uit schoot. Na enkele tellen kon ik niet anders dan het plastic luikje omlaag schuiven. Met die eenvoudige handeling verdween Griekenland uit mijn leven."
Dus, ja. Hieronder nog een mooie quote:
"De zee leek het zonlicht als een enorme spiegel te bundelen tot een loeihete flits die precies mijn richting uit schoot. Na enkele tellen kon ik niet anders dan het plastic luikje omlaag schuiven. Met die eenvoudige handeling verdween Griekenland uit mijn leven."
November 12, 2022
Van bij de eerste halve bladzijde werd ik achterover geblazen door de zinnen en beschrijvingen. Heerlijk! Er werd een ware wereld in mij geschapen die bij momenten zo overrompelend intens was dat ik het even moest laten liggen, er geen ruimte meer was voor "meer" of zo
Het boek voelt voor mij meer aan als een collectie kortverhalen, waar tussen de verhalen wel een duidelijke lijn bestaat en over het boek heen er ook een soort cirkel is die "rond" blijkt.
Absoluut een top-debuut
Het boek voelt voor mij meer aan als een collectie kortverhalen, waar tussen de verhalen wel een duidelijke lijn bestaat en over het boek heen er ook een soort cirkel is die "rond" blijkt.
Absoluut een top-debuut
November 20, 2023
Leesverslag voor De Bronzen Uil:
‘Peninsula’ is een poëtisch coming-of-ageverhaal van een jongen die opgroeit tussen twee werelden in: België en het Griekse schiereiland. In deze roman gaat het niet om grote gebeurtenissen, maar om een aaneenschakeling van anekdotes die verhoudingen blootleggen: tot de wereld en tot de mensen om je heen.
Prachtig en veelzeggend is de sleutelscène waarin de hoofdfiguur als kind de diepte in staart bij het kanaal van Korinthe. De plek creëert verwarring: het kanaal zorgde voor een amputatie, de Peloponnesos is geen schiereiland meer en zou nooit een eiland worden. Die onbestemde toestand roept bij de verteller medelijden op.
Daarmee is de toon gezet: melancholie en weemoed zijn nooit ver weg. Ook zelf beweegt de verteller zich als een schiereiland door zijn leven. Hij voelt weinig verbinding met zijn depressieve moeder en als volwassene met zijn collega’s in de fabriek.
Het verhaal is fragmentarisch. Elk hoofdstuk staat op zichzelf, biedt een scène om in te lijsten. Stoefs toont zich een groot stilist: de taal is intelligent en verzorgd, snijdt en zalft. De metaforen staan op punt: ‘Er schoof vliegensvlug wat in haar geest, een valluik klapte toe en sneed haar van mij af.’
Her en der voelt het boek wat steriel, maar bij ‘Peninsula’ is dat eigenlijk positief: het maakt de kloof alleen maar tastbaarder.
‘Peninsula’ is een poëtisch coming-of-ageverhaal van een jongen die opgroeit tussen twee werelden in: België en het Griekse schiereiland. In deze roman gaat het niet om grote gebeurtenissen, maar om een aaneenschakeling van anekdotes die verhoudingen blootleggen: tot de wereld en tot de mensen om je heen.
Prachtig en veelzeggend is de sleutelscène waarin de hoofdfiguur als kind de diepte in staart bij het kanaal van Korinthe. De plek creëert verwarring: het kanaal zorgde voor een amputatie, de Peloponnesos is geen schiereiland meer en zou nooit een eiland worden. Die onbestemde toestand roept bij de verteller medelijden op.
Daarmee is de toon gezet: melancholie en weemoed zijn nooit ver weg. Ook zelf beweegt de verteller zich als een schiereiland door zijn leven. Hij voelt weinig verbinding met zijn depressieve moeder en als volwassene met zijn collega’s in de fabriek.
Het verhaal is fragmentarisch. Elk hoofdstuk staat op zichzelf, biedt een scène om in te lijsten. Stoefs toont zich een groot stilist: de taal is intelligent en verzorgd, snijdt en zalft. De metaforen staan op punt: ‘Er schoof vliegensvlug wat in haar geest, een valluik klapte toe en sneed haar van mij af.’
Her en der voelt het boek wat steriel, maar bij ‘Peninsula’ is dat eigenlijk positief: het maakt de kloof alleen maar tastbaarder.
March 1, 2023
Moeilijk om de vinger te leggen op de reden, maar het kostte mij echt moeite om deze roman van Lieven Stoefs uit te lezen. Op karakter dus, want het lukt mij nog steeds niet om een boek aan de kant te leggen... Ik vond het een warrig, weinig zeggend verhaal dat mij op geen enkel moment raakte.
November 25, 2022
Zoveel mooie woorden, zoveel liefde in dit kwetsbare verhaal.
August 24, 2025
Als een ruïne in Griekenland: mooie fragmenten, maar zonder veel samenhang. En dat wordt niet goed gemaakt door een overvloed aan adjectieven en wankele metaforen. Het stuk over de mentale gezondheid van zijn moeder is me wel bijgebleven, dat had voor mij nog breder uitgewerkt mogen worden.
June 29, 2024
Machtig. Zo beeldend, zo poëtisch en zo toegankelijk.
March 16, 2024
Record voor meeste keren luidop "wauw" zeggen na het lezen van een passage? Gaat naar dit boek. Elk verhaal is zo doordrongen van beeldende taal dat ik het kan ruiken. Alsof elk hoofdstuk z'n eigen filter heeft, een kleurenpalet waaruit je het bekijkt. Soms verlies je je een beetje in de beeldspraak en voelt het misschien wat 'gemaakt', maar al bij al voelde dit als een bundeltje kunst.
October 10, 2025
Mooi boek over, tja… het leven.
Zo zijn er veel natuurlijk. De poëtische taal maakt evenwel dat het boek boven het maaiveld uitsteekt. Geen meters maar toch een beetje. Tegelijk verminderd diezelfde taal de emotionele impact hier en daar omdat het soms lijkt alsof Stoefs net iets teveel bezig was met mooie zinnen formuleren en daardoor het contact met de grond wat verliest. Toch met veel plezier gelezen.
Zo zijn er veel natuurlijk. De poëtische taal maakt evenwel dat het boek boven het maaiveld uitsteekt. Geen meters maar toch een beetje. Tegelijk verminderd diezelfde taal de emotionele impact hier en daar omdat het soms lijkt alsof Stoefs net iets teveel bezig was met mooie zinnen formuleren en daardoor het contact met de grond wat verliest. Toch met veel plezier gelezen.
December 26, 2023
Niet mijn ding. Boek vol kortverhalen die één groot verhaal zouden moeten brengen. Elk kortverhaal is heel poëtisch geschreven, maar brengt naar mijn gevoel weinig inhoud, weinig verhaal. Ik ben jammer genoeg gestopt op pagina 169.
October 4, 2025
Sfeervolle, kunstige zinnen, korte hoofdstukken die niet chronologisch zijn maar eerder zijn herinnering en gemoed volgen. Een gevoelig boekje met voor mij het meest indringende en mooie hoofdstuk : de hongerkunstenares.
August 24, 2023
Ik heb ervan gehouden om dit boek te lezen. Peninsula is een spel van levenslijnen, zintuiglijk en beeldrijk neergeschreven. Het bevat enkele krachtige passages, vooral wanneer Stoefs zijn observaties rijkelijk stoffeert. Zoals de passages in de kunststoffabrieken: ik wist niet dat ik er over wou lezen tot ik het deed of de wijze waarop hij schrijft over de liefde.
Ja, dit boek heeft nog wat te kampen met aloud debutantenruis maar wie daar doorheen kijkt, vangt een glimp op van een talentvolle auteur die opstaat.
Ja, dit boek heeft nog wat te kampen met aloud debutantenruis maar wie daar doorheen kijkt, vangt een glimp op van een talentvolle auteur die opstaat.
November 4, 2022
Een mooi debuut van Lieven Stoefs. Ik had wel wat moeite om in het boek te geraken. Ik verwachtte in het begin dialogen en verhaallijnen, en kreeg in de plaats gedachten, gevoelens en veel ruimte om het verhaal zelf in te vullen. Naar mijn aanvoelen soms een beetje teveel, al is het een stijl die ik zelf graag toepaste in een lang vervlogen poging tot zelf schrijven :-). Een boek om traag te lezen en te laten bezinken.
Extra punt trouwens voor de woordjes Grieks in het boek!
Extra punt trouwens voor de woordjes Grieks in het boek!
November 21, 2023
Ik hou van auteurs die je als lezer de ruimte geven je eigen verbeeldingskracht te gebruiken en je toelaten een deel van het verhaal zelf in te vullen. In zijn debuut ‘Peninsula’ slaagt Lieven Stoefs er wonderwel in dit te verwezenlijken.
De auteur schotelt ons 25 tranches de vie voor waarin hij scènes uit zijn eigen leven portretteert (zijn liefdes, zijn zoontje, zijn voetbalactiviteiten), uit het leven van zijn ouders (de mentale problemen van zijn moeder) en uit dat van zijn grootouders (hoe zijn grootvader verliefd werd op zijn grootmoeder, hoe hij haar verloor).
Die stukjes van gemiddeld 7 pagina’s lang deden mij bij momenten aan ‘The Book of Disquiet’ denken van Fernando Pessoa. Dat is een van mijn lievelingsboeken omdat het me op een troostende manier verdrietig kan maken op momenten dat ik nood heb aan draagbaar verdriet. Het is ook een boek dat ik soms uit de kast haal om er op een willekeurige pagina in te beginnen lezen. Elk stukje laat zich perfect apart savoureren.
Het verhaal van ‘Peninsula’ wordt indirect verteld. Je ontdekt het door middel van anekdotes die niet altijd chronologisch gepresenteerd worden. Het hoofdpersonage verhuist na het eerste leerjaar met zijn ouders en broers naar Griekenland. Daar loopt hij school en speelt hij voetbal, tot het gezin zes jaar later terugkeert naar België. Wat volgt, zijn zes jaren waarin zijn ouders enkel interesse tonen in rapportcijfers en de netheid van zijn kamer. Je merkt dat er iets scheelt met zijn moeder, maar je weet niet goed wat. Na de zes loden jaren leren we zijn eerste liefde kennen, een meisje met krullen.
Buiten beeld van de lezer wordt het hoofdpersonage ingenieur. We zien enkel hoe hij als ingenieur solliciteert bij fabrieken en gaat samenwonen met het meisje met de krullen, maar dat laatste blijft niet duren. Ondertussen maakt hij zich zorgen om zijn moeder: zal zij ook zelfmoord plegen zoals de jongen van 16 in het middelbaar? Nee, dat doet ze niet: tijdens een cruise wordt een grappig portret van het ouderpaar geschetst.
Na een bijna-begin van een nieuwe relatie in Barcelona, ontmoet het hoofdpersonage de vrouw die de moeder van zijn zoon zal worden. Zijn grootmoeder overlijdt; hij begint aan een nieuwe job; voetballen lukt niet meer zo goed als toen hij twintig was. Wanneer hij op zijn eentje een bezoekje brengt aan Griekenland, blijkt zijn Grieks niet meer zo goed te zijn als hij zich herinnert.
In het laatste hoofdstuk (met als titel ‘Stoet’) passeren alle personages uit het boek nog eens de revue en komt er nog een tweeling bij. Een mooi afscheid van de mensen die we als lezer in het boek leerden kennen.
Ik hield ook enorm van de taal. Dit is een van de vele voorbeelden van een zin die me deed wegdromen: ‘Een hoogte stelt de keuze scherp: de keuze van de schoonheid of de diepte van de sprong.’
Mijn enthousiasme heeft misschien deels te maken met het feit dat ik zelf ook ingenieur ben en dat ik een aantal ervaringen gemeen heb met de auteur. Zo noem ik mijzelf ook schrijver, terwijl veel mensen zeggen: ‘Een echte ingenieur, die schrijft toch niet?’
O jawel, dat doen ze zeker wel! In het geval van Lieven Stoefs doen ze dat zelfs heel goed.
De auteur schotelt ons 25 tranches de vie voor waarin hij scènes uit zijn eigen leven portretteert (zijn liefdes, zijn zoontje, zijn voetbalactiviteiten), uit het leven van zijn ouders (de mentale problemen van zijn moeder) en uit dat van zijn grootouders (hoe zijn grootvader verliefd werd op zijn grootmoeder, hoe hij haar verloor).
Die stukjes van gemiddeld 7 pagina’s lang deden mij bij momenten aan ‘The Book of Disquiet’ denken van Fernando Pessoa. Dat is een van mijn lievelingsboeken omdat het me op een troostende manier verdrietig kan maken op momenten dat ik nood heb aan draagbaar verdriet. Het is ook een boek dat ik soms uit de kast haal om er op een willekeurige pagina in te beginnen lezen. Elk stukje laat zich perfect apart savoureren.
Het verhaal van ‘Peninsula’ wordt indirect verteld. Je ontdekt het door middel van anekdotes die niet altijd chronologisch gepresenteerd worden. Het hoofdpersonage verhuist na het eerste leerjaar met zijn ouders en broers naar Griekenland. Daar loopt hij school en speelt hij voetbal, tot het gezin zes jaar later terugkeert naar België. Wat volgt, zijn zes jaren waarin zijn ouders enkel interesse tonen in rapportcijfers en de netheid van zijn kamer. Je merkt dat er iets scheelt met zijn moeder, maar je weet niet goed wat. Na de zes loden jaren leren we zijn eerste liefde kennen, een meisje met krullen.
Buiten beeld van de lezer wordt het hoofdpersonage ingenieur. We zien enkel hoe hij als ingenieur solliciteert bij fabrieken en gaat samenwonen met het meisje met de krullen, maar dat laatste blijft niet duren. Ondertussen maakt hij zich zorgen om zijn moeder: zal zij ook zelfmoord plegen zoals de jongen van 16 in het middelbaar? Nee, dat doet ze niet: tijdens een cruise wordt een grappig portret van het ouderpaar geschetst.
Na een bijna-begin van een nieuwe relatie in Barcelona, ontmoet het hoofdpersonage de vrouw die de moeder van zijn zoon zal worden. Zijn grootmoeder overlijdt; hij begint aan een nieuwe job; voetballen lukt niet meer zo goed als toen hij twintig was. Wanneer hij op zijn eentje een bezoekje brengt aan Griekenland, blijkt zijn Grieks niet meer zo goed te zijn als hij zich herinnert.
In het laatste hoofdstuk (met als titel ‘Stoet’) passeren alle personages uit het boek nog eens de revue en komt er nog een tweeling bij. Een mooi afscheid van de mensen die we als lezer in het boek leerden kennen.
Ik hield ook enorm van de taal. Dit is een van de vele voorbeelden van een zin die me deed wegdromen: ‘Een hoogte stelt de keuze scherp: de keuze van de schoonheid of de diepte van de sprong.’
Mijn enthousiasme heeft misschien deels te maken met het feit dat ik zelf ook ingenieur ben en dat ik een aantal ervaringen gemeen heb met de auteur. Zo noem ik mijzelf ook schrijver, terwijl veel mensen zeggen: ‘Een echte ingenieur, die schrijft toch niet?’
O jawel, dat doen ze zeker wel! In het geval van Lieven Stoefs doen ze dat zelfs heel goed.
This entire review has been hidden because of spoilers.
August 31, 2023
Peninsula
Lieven Stoefs
Paperback
ISBN 978-94-6401-812-7 203
Pelckmans
€ 22,00
Lieven Stoefs is ingenieur en schrijver. Hij groeide op in Griekenland. Zijn kortverhalen verschenen onder meer in Kluger Hans en Op Ruwe Planken. Peninsula is zijn debuutroman.
Hierin schetst hij met elegantie en trefzekere taal een familieportret van vier generaties.
De auteur verhaalt de herinneringen van een man, die als jongen naar Griekenland verhuist en later terugkeert naar België om er een volwassen leven van diverse generaties uit te tekenen. De lezer beleeft fanatiek bevochten voetbalwedstrijden, en raakt verzeild in diverse fabrieken waarin het ik-personage terecht komt. Ook de wereld van de liefde geketend aan wanhoop wordt intensief verkend.
Op indrukwekkende wijze verschijnt een wereld waar liefde en wanhoop onafscheidelijk zijn.
‘In een flits kan een wereld vernield worden. Misschien geldt het omgekeerde ook: een blik, enkele woorden kunnen jarenlang wachten, een lawine aan verdriet verzachten.’
De prachtige taal is de grote troef in dit debuut, die dwingt je om verder te lezen en te genieten. Met het verhaal had ik het persoonlijk iets moeilijker. Het werk voelde voor mij meer aan als een collectie kortverhalen, waar weliswaar tussen de verhalen wel een duidelijke band bestaat maar dat toch even doorbijten vraagt om er in te geraken.
Peninsula is wel degelijk een intelligente en geslaagde roman die wel wat inspanning van de lezer vraagt.
Lieven Stoefs
Paperback
ISBN 978-94-6401-812-7 203
Pelckmans
€ 22,00
Lieven Stoefs is ingenieur en schrijver. Hij groeide op in Griekenland. Zijn kortverhalen verschenen onder meer in Kluger Hans en Op Ruwe Planken. Peninsula is zijn debuutroman.
Hierin schetst hij met elegantie en trefzekere taal een familieportret van vier generaties.
De auteur verhaalt de herinneringen van een man, die als jongen naar Griekenland verhuist en later terugkeert naar België om er een volwassen leven van diverse generaties uit te tekenen. De lezer beleeft fanatiek bevochten voetbalwedstrijden, en raakt verzeild in diverse fabrieken waarin het ik-personage terecht komt. Ook de wereld van de liefde geketend aan wanhoop wordt intensief verkend.
Op indrukwekkende wijze verschijnt een wereld waar liefde en wanhoop onafscheidelijk zijn.
‘In een flits kan een wereld vernield worden. Misschien geldt het omgekeerde ook: een blik, enkele woorden kunnen jarenlang wachten, een lawine aan verdriet verzachten.’
De prachtige taal is de grote troef in dit debuut, die dwingt je om verder te lezen en te genieten. Met het verhaal had ik het persoonlijk iets moeilijker. Het werk voelde voor mij meer aan als een collectie kortverhalen, waar weliswaar tussen de verhalen wel een duidelijke band bestaat maar dat toch even doorbijten vraagt om er in te geraken.
Peninsula is wel degelijk een intelligente en geslaagde roman die wel wat inspanning van de lezer vraagt.
May 3, 2025
3,5
“Amorf, verstard weefsel werd voor het eerst in jaren doorbloed. Delen van mij die afgestorven leken, herademden, al zal ik nooit weten wat het zuurstoftekort aangericht heeft. Hoe weeg je bittere avonden, lege zomers? Welke schaduw werpt wat afwezig en onmogelijk was? De eerste, gedeelde blik met een meisje. Daverende handen en lippen tijdens een heimelijke nachtuitstap. Thuis nu en dan een zachte, begrijpende blik, enkele druppels wijsheid. Dempte al wat later kwam het verdriet, of holde het dat net dieper uit? Wat doe je met gaten in je ziel? Een achterstand die nooit in te halen valt. Vanaf dan werd dat mijn nieuwe hoofdwet: ik zal altijd te laat komen, elke situatie een eeuwigheid trager lezen dan anderen. ” (p. 52-53)
“Amorf, verstard weefsel werd voor het eerst in jaren doorbloed. Delen van mij die afgestorven leken, herademden, al zal ik nooit weten wat het zuurstoftekort aangericht heeft. Hoe weeg je bittere avonden, lege zomers? Welke schaduw werpt wat afwezig en onmogelijk was? De eerste, gedeelde blik met een meisje. Daverende handen en lippen tijdens een heimelijke nachtuitstap. Thuis nu en dan een zachte, begrijpende blik, enkele druppels wijsheid. Dempte al wat later kwam het verdriet, of holde het dat net dieper uit? Wat doe je met gaten in je ziel? Een achterstand die nooit in te halen valt. Vanaf dan werd dat mijn nieuwe hoofdwet: ik zal altijd te laat komen, elke situatie een eeuwigheid trager lezen dan anderen. ” (p. 52-53)
September 26, 2023
Wonderschone proza, maar daarmee is ook het meeste gezegd.
De diepgang strandde in de mooie woorden. De auteur zegt heel weinig, met heel veel woorden. Daar is niets mis mee, maar liet me na een tijdje wel op mijn honger zitten.
De achterflapbeschrijving, 'een familieportret van vier generaties', vond ik bijzonder misleidend. Vier generaties passeren in de loop van de roman de revue, ja, maar drie ervan krijgen (in mijn beleving) nauwelijks ademruimte om echt tot hun recht te komen.
De diepgang strandde in de mooie woorden. De auteur zegt heel weinig, met heel veel woorden. Daar is niets mis mee, maar liet me na een tijdje wel op mijn honger zitten.
De achterflapbeschrijving, 'een familieportret van vier generaties', vond ik bijzonder misleidend. Vier generaties passeren in de loop van de roman de revue, ja, maar drie ervan krijgen (in mijn beleving) nauwelijks ademruimte om echt tot hun recht te komen.
February 5, 2025
Lieven neemt je over verschillende generaties mee naar de puurheid van het leven. Dat kan hard en donker zijn, maar evenzeer verrassend licht. Hij heeft volgens mij zijn woorden bijzonder zorgvuldig en met liefde naar de hoofdfiguren van het verhaal gekozen. Ik hou van de stijl van schrijven en de unieke verwoording. Het lezen meer dan waard!
September 9, 2025
Best leesbaar, maar ik mis samenhang of inhoud. Middelmatig qua stijl, af en toe leuke metaforen, maar ook niet echt wauw. Maar het leidt nergens heen. Ideaal voor in de auto op reis (je kunt het gemakkelijk opzij leggen en terug oppikken), maar ik heb niet het gevoel dat je iets mist door het niet te lezen...
April 10, 2024
Start mooi poëtisch, maar wordt al snel te lang. De beschrijvingen zijn mooi, maar ze maken het boek te lang. Er wordt geen spanning gecreeërd waardoor je als lezer ook geen behoefte hebt om verder te lezen. (Niet uitgelezen)
July 2, 2023
3 1/2 *
September 29, 2023
3,5 half puntje extra voor de vele prachtige zinnen en beschrijvingen
April 7, 2024
Stilistisch heel mooi. Maar voor mij te fragmentair; een aaneenschakeling van slices of life die slechts zelden echt tot leven komen.
September 22, 2025
Industrie in poëzie
Prachtig verwoord
Prachtig verwoord
Displaying 1 - 27 of 27 reviews