Jump to ratings and reviews
Rate this book

ต้นส้มอยู่บ้านเขา แต่ผลส้มหล่นมาบ้านเราตลอดเลย #1

ต้นส้มอยู่บ้านเขา แต่ผลส้มหล่นมาบ้านเราตลอดเลย เล่ม 1

Rate this book
'‘โก๋’ เด็กชายผู้ชื่นชอบส้มเป็นชีวิตจิตใจ แต่ไม่ใช่ส้มที่ไหนก็ได้
ต้องเป็นส้มจากต้นข้างบ้านเท่านั้น เพราะส้มจากที่ไหนๆ ก็ไม่อร่อยถูกใจเท่าที่นี่
ทั้งหอมหวาน ทั้งอร่อย ทุกอย่างที่เป็นส้มบ้านนั้น...โก๋ชอบมันทั้งหมด
ยกเว้นก็แต่เจ้าของต้นส้มตัวจริง เด็กคนนั้น คนที่มีชื่อเท่ๆ เหมือนกันกับโก๋
ทุกคนพากันเรียกเขาว่า ‘โก๋สอง’ ตามครรลองคนชื่อเหมือน ส่วนโก๋ก็ได้ชื่อว่า ‘โก๋หนึ่ง’ ไปโดยปริยาย
แต่ก็คงเหมือนกันได้เพียงแค่ชื่อ เพราะนิสัยใจคอที่แตกต่างกันสุดขั้ว
ราวกับสวรรค์ได้ส่งเทพเซียนมาลงทัณฑ์ปีศาจส้มตัวแสบ
เรื่องราวของสองโก๋ที่ดำเนินไป พวกเขาต่างเติบโตทั้งร่างกายและความรู้สึกที่ก่อตัวขึ้นในหัวใจ
แม้แรกเจอยังไม่ได้รัก แต่เมื่อได้เริ่มมารู้จักกันสักพัก ความรักก็เริ่มก่อตัว

264 pages, Paperback

Published October 1, 2022

5 people are currently reading
76 people want to read

About the author

Littleskyofme

18 books10 followers

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
7 (43%)
4 stars
6 (37%)
3 stars
3 (18%)
2 stars
0 (0%)
1 star
0 (0%)
Displaying 1 of 1 review
Profile Image for ปลาทู คือแมว.
74 reviews1 follower
March 3, 2026
เรื่องน่ารักมาก แม้จะเป็นแนวสโลว์เบิร์นแต่ไม่น่าเบื่อเลย ตัวละครกับเนื้อเรื่องพัฒนาไปได้อย่างสนุนสนานตลอดทั้งเล่ม แต่นะ...ตัวละครแบบโก๋หนึ่ง(นายเอก)มันอันตรายต่อความรู้สึกคนอ่านอย่างเราเป็นอันมาก คิดว่าใครชอบก็ชอบเลย ใครเหม็นหน้าก็จะ....ใช่ค่ะ เป็นแบบเรา 555+ ครินจ์สุดๆ กับการที่น้องเรียกตัวเองว่า "พี่โก๋"ๆ อยู่นั่น สภาพเถอะพ่อ บอกตรงๆ ว่าไม่เอ็นดูเลยสักนิด นิสัยเปรตพอทน ความเด็กฟันไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมนี่พอเลย หลงตัวเองจัด มีช่วงหลังจากที่ทะเลาะกับโก๋สองนี่แหละ นางถึงค่อยดูมีสมองไว้คิดอ่านอะไรบ้าง แต่ขอเถอะ หยุดเรียกตัวเองว่าพี่สักที รู้สึกโดนยัดเยียดให้เอ็นดูนางมาก อันจริงพยายามจะรู้สึกดีกับนางนะ พอกำลังเคลิ้มๆ ปุ๊บ ไอ้หนู่นี่มันเรียกตัวเองว่าพี่อีกละ และมีหลายครั้งที่น้องแสดงทัศนคติแบบโลกหมุนรอบตัวเองด้วย สภาพชั้นคือกำหมัด เหมือนเจอเด็กเปรตกลางที่สาธาฯ อดทนไว้ ลูกชายเรารักเขา..... แต่โตสักทีเถอะ ขอร้องเลย
Displaying 1 of 1 review