Ο γενικός αρχειοθέτης

by Ηλίας Χ. Παπαδημητρακόπουλος

Από όλα τα μέλη του σώματος, τα πόδια συγκεντρώνουν τη λιγότερη εκτίμηση, σχεδόν την περιφρόνησή μας, κι ας μην μπορούμε ούτε για κατούρημα να πάμε χωρίς αυτά. Στο σπίτι, όταν κάποιο ρούχο, ή πετσέτα, ήταν για πέταμα, έλεγαν μην το πετάτε, αφήστε το για τα πόδια. Για την περιφρονητική μας αυτή στάση, ίσως να φταίει και το γεγονός ότι τα πόδια εύκολα ιδρώνουν, βρωμάνε και μυρίζουν. Όσοι έχουν υπηρετήσει στον στρατό, ξέρουν πόσο οδυνηρή είναι η είσοδος αργά τη νύχτα, και μάλιστα χειμώνα, στον θάλαμο: η μπόχα από τις αρβύλες, τις κάλτσες και τα πόδια των θαλαμιζομένων σου φέρνει τέτοια αναγούλα, που την θυμάσαι σε όλο τον υπόλοιπο βίο σου. [...] (Από την έκδοση)

Genres: Short Stories, Fiction

128 pages, Paperback

First published January 1, 1989

About the author

Ο Ηλίας Χ. Παπαδημητρακόπουλος ήταν Έλληνας συγγραφέας, πεζογράφος και στρατιωτικός ιατρός.

Reviews

[Evangelos Makrakis · Rating 4 out of 5]

Εξαιρετικά μικρά διηγήματα βγαλμένα από χρόνους περασμένους. Έντονες εικόνες και συναισθήματα …

[TwinklyRabbit · Rating 5 out of 5]

Excellent writing. Low tones, humor and nostalgia, memories and feelings. Very personal language, common modern greek of everyday life mixed up with scholar expressions. A great master of short form. (Τhe first short story of the collection is the best, with a very special teenage aroma).

[Antonis Michailidis · Rating 5 out of 5]

Ο μαέστρος της μικρής φόρμας λέγεται Ηλίας Χ. Παπαδημητρακόπουλος. Το ξαναδιάβασα στην καλαίσθητη έκδοση των Εκδόσεων Γαβριηλίδη.

[Achilleas · Rating 3 out of 5]

Ενδιαφέρον, αλλά κατώτερο από άλλες συλλογές διηγημάτων του συγγραφέα.

[Nickolas B. · Rating 4 out of 5]

Διηγήματα μικρής φόρμας γεμάτα νοσταλγία, χιούμορ και παράδοξα της ελληνικής επαρχίας.

[Effie · Rating 3 out of 5]

3-

[Ζαφείρης Μπέρσος · Rating 4 out of 5]

"...είχα θρονιαστεί σ ένα ωραίο παράθυρο, στα πίσω έδρανα, και από εκεί μπορούσα απερίσπαστος να ρεμβάζω επί ώρες, παρατηρώντας τα χωράφια, τις σταφίδες, ακόμα και τη θάλασσα με τις ατέλειωτες, έρημες ακρογιαλιές..."

".. ο Σινόπουλος ήρθε πρώτος το απομεσήμερο. Φερόταν τελείως φυσιολογικά, σαν να μην είχε μεσολαβήσει ολόκληρος ο κάτω κόσμος..."