Spannende korte inhoud, dus hup, ik vloog erin.
Eerste hoofdstuk zonk de moed me in de schoenen want vrouwelijk hoofdpersonage geschreven door een man en ze is in het eerste moment al naakt met vermelding van koude rilling. Cringe. Ook passeerden emoties veel te rap. Traan, geen traan, lach, boos, verward etc. Hoe vaak Anne wel niet reageert met “huh? Wat?” op wat mensen zeggen terwijl ze niet verzonken was in gedachten.
Maar toen werd het beter. Het perspectief van verschillende kanten bood afwisseling en gaf meteen aan dat het niet ging om de zoektocht wie de moordenaar was, maar naar het motief en wat het einddoel was. Wij wisten telkens meer dan de politie en dat maakte het zo spannend dat ik alinea’s wilde skippen om te zien wat er zou gebeuren. Ze kijken naar de mogelijke matchen in collega’s en ik dacht “ja! Ze komen dichter”, maar telkens ze iets dachten te vinden, bleek het niet te maken te hebben met wat ik dacht dat ze vonden.
Van kilometers ver wist ik dat Anne zijn wonder zou zijn. In de vermelding van het tienjarig wonder in de speeltuin, zei hij dat het 17 jaar geleden was, dus zijn wonder was 27 jaar was nu. Het vermoeden zat er al lang in, maar toen Anne zei dat haar 18 jaar zo’n 9 jaar geleden was en dat haar 27 maakte, was ik het heel zeker. Ergens was ik teleurgesteld dat ik het van zover zag aankomen en dat het geen twist was, maar ik kreeg snel het besef dat het zo duidelijk was dat het de bedoeling was dat wij het zouden beseffen. Vooral toen hij Robert Verelst heette.
Geen twist verwachtende, vond ik het boek nog steeds fantastisch spannend om te zien of de slachtoffers het zouden overleven en in welke zin ze gekoppeld waren aan onze dader per slachtoffer dat verscheen. Had het dan ook niet verwacht dat de slachtoffers nog zouden leven, dus de onverwachtse twist was welkom.
Mijn enige opmerking op het einde, was dat ik wilde weten hoe het ging met de slachtoffers erna. Ik wilde meer pagina’s. Ik wilde meer weten. De laatste zin van Anne die 7 nachten gaat slapen, was het meest savage en super einde dat ze had kunnen bieden. Ik ontdekte halfweg het boek dat dit een reeks was met Zeven als eerste boek. Ik was teleurgesteld, want alles is een reeks tegenwoordig, maar na het einde ben ik blij dat het een reeks is en hoop ik dat we meer te horen krijgen van de nasleep van dit verhaal.
Ups en downs, maar de downs waren niks vergeleken met de ups dus dit boek is een 5 ster voor me.