Swansdale

by P.F. Thomése

Swansdale speelt zich af in het gelijknamige Engelse plaatsje en is het verhaal van twee gebroken gezinnen, de Dalbergs en de Bergdahls, het ene wat meer gebroken dan het andere. In het bijzonder is Swansdale het prille liefdesverhaal van de bijna-wees Elsa en de mysterieuze jongen Percy. Zij heeft haar moeder nooit gekend; hij tast in het duister over zijn vader. Ze zijn als broer en zus van dode, door henzelf tot leven gefantaseerde ouders. Intussen zitten ze ieder voor zich opgesloten in een gezin waar ze het niet uithouden.
Percy beweert dat zijn vader gesneuveld is in de Vietnamoorlog en dat hij, net als hijzelf, afkomstig is uit Ypsilanti, dat in Amerika ligt.
Elsa kent alleen haar moeders voornaam, Joan, die ze soms uitspreekt in de hoop dat het iets betekent. Verder heeft ze een terugkerend herinneringsbeeld van een witte jurk, waarvan ze altijd heeft gedacht dat het haar moeder was op weg naar een feest.
Wanneer de werkelijkheid doodloopt, zit er niets anders op dan te vluchten, vindt Percy. Maar Elsa kan haar hoop niet opgeven. Het is alles wat ze heeft.

384 pages, Hardcover

First published September 29, 2022

Reviews

[Tjibbe Wubbels · Rating 3 out of 5]

Deze roman is wat lastig te plaatsen: is het een psychologische studie van een jeugdliefde? Is het een ode aan de liefde? Een Coming of age soms? Of is het een studie naar hoe de ene persoon de ander nooit werkelijk kan kennen en zelf inkleurt? Of allemaal natuurlijk. Het is in ieder geval een vlot geschreven en interessant boek, maar het kan me op de een of andere manier niet volledig grijpen door te veel innerlijke monologen over ideeën en te weinig werkelijke gebeurtenissen. Wel ben ik Thomése dankbaar voor de quote "Ze haatte hem met heel haar liefde" en het geniale bijvoeglijk naamwoord "slapzakkerig"!

[Raf Vandenbussche · Rating 4 out of 5]

Een intens boek over hoe verlangen en niet vervuld verlangen twee jonge mensen, pubers van alle leeftijden, in hun greep houdt, midden de dreigende volwassen wereld …het indringend onvoorspelbare als constante schaduw …prachtige taal echte literatuur …torenhoog boven veel nieuwlichterij…

“Verlangen heeft afstand nodig anders wordt het geplet tussen de kaften van een bekend verhaal en in dode voorspelbaarheid van zijn horizonten beroofd”

[Joke · Rating 4 out of 5]

Ik ben onder de indruk van deze nieuwe Thomese. De schrijfstijl is ongelooflijk. Je leeft mee met de innerlijke leefwereld van de twee hoofdpersonages, alles beleef je vanuit hun gedachten en gevoelens die zich vaak wat warrig en chaotisch laten uitschrijven. Er is geen conversatie, alleen interpretaties van conversaties. Heel erg mooi, en boeiend. Ik las elke vrije moment. zo was ik getriggerd.

[Jan-Willem · Rating 3 out of 5]

Ik hou van de boeken van Thomése (bijvoorbeeld De onderwaterzwemmer). Dit boek viel me tegen. Ik moest telkens denken aan Lampje van Annet Schaap. De toon lijkt erg op elkaar, maar dan lees ik liever een echt kinderboek.

[Anne Bergsma · Rating 3 out of 5]

Thomése schreef een hedendaagse Romeo en Julia, of een moderne Lohengrin. Een aardige poging, maar het geheel doet me wat te veel denken aan de navertelling van een boek dat er niet is. Dat euvel doet zich wat mij betreft vooral voor in het laatste deel, waar ineens een Kretense theorbespeler het toneel bestijgt. Wellicht wordt het navertel-effect wel mede veroorzaakt door het vrijwel ontbreken van dialogen. Die worden door mij node gemist.

[Wim Chielens · Rating 3 out of 5]

Ach wat jammer. Wat begon als een magistraal boek, verzandt in een langdradig en oeverloos uitdeinend geschrijf. Zoals een rivier die als een klaterende, onstuimige beek start bij de bron maar in een al te brede deltamonding met talloze vertakkingen tergend langzaam naar zee schuift.
Thomése beschrijft op een prachtige manier wat omgaat in het hoofd van twee pubers die zich tot elkaar aangetrokken voelen en proberen te ontdekken wat daar emotioneel en fysiek mee kan gebeuren. Hij situeert dat prille liefdesverhaal in een afgelegen dorp ergens aan de kust van Cornwall. De namen van de hoofdfiguren, Elsa en Percy (Perceval) verwijzen ook naar de hoofdpersonages uit de Lohengrin. Zo'n culturele knipoog kan ik nog wel hebben, maar hoe Thomése het verhaal afwikkelt is echt jammer: tergend traag, met een lawine aan nevenplotjes en zijverhaaltjes die er weinig toe doen, terwijl hij ondertussen ook zijn leitmotiv ontelbare keren herhaalt: mensen moeten van elkaar verwijderd zijn om zich dichtbij te voelen. Wat zo fantastisch mooi begon in deel 1 verwatert al wat in deel 2 en dooft uit als een kampvuurtje door malse regen in deel 3. Op dertig bladzijden van het einde introduceert hij nog een nieuw personage waarvan hij het nodig vindt om ook diens biografie nog eens helemaal uit de doeken te doen. De lezer is dan eigenlijk al moegetergd zodat hij er bijna om moet lachen. 5 sterren die uitdoven naar eentje, dat worden er dus 3 in het eindverdict.

[Maarten · Rating 3 out of 5]

Het boek heeft zijn authentieke charme, van een tijdloze roman over de liefde tussen twee tieners.

Maar dat “tijdloze liefdesroman” lijkt een doel op zich te zijn geworden. Er is nauwelijks sprake van verwijzingen naar de echte wereld, er zijn geen dialogen en alles speelt zich hoofdzakelijk in de hoofden af.

En er gebeurt heel lang bijna niets. Sommige zinnen lijken een parodie op wazige nietszeggende literatuur.

Dit boek is misschien vakwerk, maar ik kan het niemand aanraden.

[Desiree Meijer · Rating 1 out of 5]

Erg teleurstellend boek, terwijl Thomése zo'n geweldige schrijver is. Veel personages (Mrs Hansen, Vader, Geoff, Vicky, stiefvader, moeder Linda) blijven erg vlak en zelfs de karakters Elsa en Percy worden eigenlijk maar weinig uitgediept.
Thomése vult in dit boek erg veel voor de lezer in en hij doet dat helaas weinig subtiel (na voor de zoveelste keer 'dat mens' te hebben gelezen, snap je wel dat Elsa Mrs Hansen niet heel erg mag.) Maar ook de stijl -ik bedoel: wie kan er mooier schrijven dan Thomése?- is bij vlagen verschrikkelijk. Ik zou het bijna kitsch noemen. (Ik snap: romantiek, maar toch...)
Het romantische gestuntel tussen de hoofdpersonages, wat in eerste instantie nog ontroerend te noemen is, duurt maar voort en is uiteindelijk ronduit ergerlijk.
Klap op de vuurpijl is echter 'de ruil' -om het hier even cryptisch te omschrijven. Hier ga ik niet eens wat over zeggen, want dit is gewoon té absurd.
Het doet mij wel afvragen hoe het wereldje van boekrecensenten werkt. Hoe kan het dat dit boek van zoveel recensenten vier sterren krijgt? Heeft dan alleen de recensent van het NRC de moed gehad om objectief, onafhankelijk en onbevooroordeeld over zo'n grote naam als Thomése te schrijven?

Niet dat ik het hoop, maar stel dat men overweegt een nieuwe druk uit te brengen, dat raad ik aan om blz. 101 er nog eens op na te lezen. Eerst beweert moeder Linda hier 'dat ze geen van drieën weten hoe je (Elsa) heet', waarna nog geen halve bladzijde verder Percy zegt: 'Dat heb ik Elsa allemaal allang verteld.'

[Marc Dilliën]

Ik heb dit boek na het eerste deel weggelegd, een wat wit-zwart tekening, diepe psychologische tekeningen van de personages maar de personages zijn opgedeeld in goede, begrijpende en sympathieke mensen en een groep echt slecht mensen, die echter niets meer zijn dan uitvergrote cliches. Laat dit boek over aan de liefhebbers van dit genre, maar niets voor mij.

[Roxane Vandenberghe · Rating 3 out of 5]

De eerste twee delen heb ik graag gelezen, inhoudelijk boeiend en origineel en stilistisch vlot en dynamisch. Het derde deel was er te veel aan; het had in mijn ogen nog weinig te maken met de jonge protagonisten uit het eerste en tweede deel, en hun relatie tot elkaar en hun naasten. Op den duur werd het zelfs drammerig.

[Lidwien van den Wollenberg · Rating 2 out of 5]

Helaas...het pakte me helemaal niet.

het enige positieve vond ik hoe de schrijver in het puberhoofd wist te kruipen.
Aan de buitenkant onbewogen en ongeïnteresseerd en aan de binnenkant kolkt het.

[Lieve Van · Rating 4 out of 5]

Ik houd van het thema, de zoektocht naar identiteit en connectie, en van Engeland.
Door de sterke aanwezigheid van het landschap in het verhaal maar de Nederlandse schrijfstijl ervaarde ik soms frictie. Toch blijft het boek een aanrader.

[Frederik · Rating 3 out of 5]

Twee tieners worden door elkaar aangetrokken en tegelijk afgestoten door eigen persoonlijke drama's. Wat begon als veelbelovend werd echter snel langdradig. Het verhaal sleepte zich voort en kreeg een rommelig, erbij gesleurd einde. Jammer, want op zich heeft Thomése best wel een goeie pen.

[Arya Stark · Rating 3 out of 5]

Mooi op een kalme manier.

[Bart · Rating 3 out of 5]

3 ⭐️

[Moniek Zuidema · Rating 3 out of 5]

Mooi, maar iets te traag naar mijn mening.

[Liesbeth d'Haens · Rating 3 out of 5]

Naar boven afgeronde 2,5⭐️

[Lezers van bibliotheek de Priool · Rating 3 out of 5]

Goed geschreven, maar het verhaal is erg vreemd en raar. De vele herhalingen maken het af en toe langdradig.
"Review door een lezer van bibliotheek 'de Priool'-Bocholt

[Rein · Rating 3 out of 5]

Een psychologische streekroman die nogal gemanierd overkomt en niet de kwaliteit heeft die Engelse schrijvers over het algemeen bieden. Door de vele herhalingen wordt de lezer getergd. Het begint wel mooi met de Amerikaanse jongen Percy die naar balletles in het dorp Swansdale komt en daar een onstuimige dans ten uitvoer brengt. Elsa is meteen in de ban van hem, maar het blijft allemaal erg veel van hetzelfde. Saai dus.