Αλέκος Σακελλάριος: Το ταλέντο βγήκε απ' τον παράδεισο

by Μάκης Δελαπόρτας

Και ξαφνικά γινόμαστε οι Κολόμβοι της δεκαετίας του 2000. Ανακαλύπτουμε τον Αλέκο Σακελλάριο, και τον καλό ελληνικό κινηματογράφο. Ο Αλέκος Σακελλάριος, βέβαια (όπως έλεγε κι ο Φρέντυ Γερμανός) μοιάζει με την Αμερική! Πρώτα ανακαλύφθηκε από τους Ινδιάνους και μετά από τους Ευρωπαίους.

Οι Ινδιάνοι ήταν το πλατύ κοινό που τον αγάπησε αυθόρμητα και αληθινά, και τον βάφτισε εθνικό συγγραφέα της ελληνικής κωμωδίας.

Και οι Ευρωπαίοι, ήταν η βλοσυρή μας διανόηση που δεν ήθελε να ανακαλύψει τον Σακελλάριο. Δεν της άρεσε που έβγαζε γέλιο, και επικοινωνούσε με το κοινό του μ' έναν τρόπο μαγικό, μοναδικό. Ως γνωστό, για μια μερίδα ψυχασθενών διανοούμενων η επικοινωνία είναι ποινικό αδίκημα.

Θα έπρεπε να περάσουν δύο και πλέον δεκαετίες για να παραδεχτούν ακόμη και οι αρνητές του τον Αλέκο Σακελλάριο, και οι υπεύθυνοι των εθνικών και κρατικών θεάτρων να εντάξουν στο ρεπερτόριό τους έργα του και ν' ανεβούν όταν εκείνος πια δεν θα υπήρχε στη ζωή.

Ο Αλέκος Σακελλάριος υπήρξε πραγματικά, με την έννοια του όρου, ο πολυγραφότερος και ο πιο πολυπράγμων "καλλιτέχνης" του ελληνικού σόου-μπιζ.

Γεννήθηκε με πολλά ταλέντα που στριμώχνονταν συνέχεια μέσα του, προσπαθώντας να πάρει κάποιο απ' όλα σειρά.

Υπήρχαν περίοδοι που ενώ έγραφε σενάρια θεατρικά, γύριζε ταινίες στον Φίνο, κι ενώ χρονογραφούσε σε κάποιο έντυπο, έγραφε το ρομαντικότερο τραγούδι της δεκαετίας.

Πάνω απ' όλα, όμως, ο Αλέκος Σακελλάριος υπήρξε χιουμορίστας. Έμφυτο χιούμορ που ήξερε να το εξισορροπεί με μοναδικό τρόπο. Άνθρωπος έξυπνος και ευτυχισμένος, αφού κατάφερε να διεισδύσει βαθιά στη νοοτροπία του νεοέλληνα μικροαστού, να αγγίξει τον σφυγμό του και να καθρεφτίσει την καθημερινότητά του.

Η προσφορά του υπήρξε ουσιαστική στην πολιτιστική ζωή ενός έθνους για πενήντα και πλέον χρόνια.

Το έργο του έχει σαν βάση όχι τη μεταφυσική, όχι την ύποπτη αφαίρεση, όχι τον εγωιστικό και απαθή εγωκεντρισμό, όχι την ψυχρή εγκεφαλικότητα που είναι τις περισσότερες φορές στείρα, όχι την ένοχη σιωπή, αλλά το ανθρώπινο στοιχείο σ' όλες τις στιγμές του μεγαλείου της καθημερινής ζωής του κάθε ανθρώπου. Οι ώρες της θαυμαστής καθημερινότητας χτύπησαν βαθιά μέσα του για να τις μετουσιώσει σε δημιουργία με την ανήσυχη πνευματική και καλλιτεχνική του ιδιοσυγκρασία. Η θαυμαστή προσφορά του άφησε αποτυπώματα στην ψυχή του ελληνικού λαού και αυτά τα αποτυπώματα είναι που θα του αναγνωρίζουν για πάντα οι επόμενες γενιές των Ελλήνων.

Τον Αλέκο Σακελλάριο τον γνώρισα ένα απόγευμα το καλοκαίρι του 1988 (τρία χρόνια πριν φύγει), εκεί στην οδό Ευελπίδων, στο μπαλκόνι του σπιτιού του.

216 pages, Hardcover

First published November 1, 2001

About the author

Ο Μάκης Δελαπόρτας γεννήθηκε στον Πειραιά και σπούδασε στη Δραματική Σχολή Αθηνών. Αποφοίτησε το 1982 και από τότε συμμετείχε ως ηθοποιός σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες, θεατρικά έργα και τηλεοπτικά σίριαλ. Η αγάπη του για τον ελληνικό κινηματογράφο τον οδήγησε το 1989 να ασχοληθεί με τη δισκογραφία και να επιμεληθεί περισσότερους από 300 δίσκους, σώζοντας και καταγράφοντας σημαντικά σάουντρακ μεγάλων Ελλήνων συνθετών. Το 1998 άρχισε να ασχολείται και με τις βιογραφίες των μεγάλων Ελλήνων ηθοποιών, φτάνοντας μέχρι σήμερα να έχει υπογράψει 50 βιβλία, λευκώματα και συλλεκτικές μονογραφίες για τους κορυφαίους καλλιτέχνες του κινηματογράφου και του θεάτρου. Από το 2010, ανεβάζει στο θέατρο τις δικές του παραστάσεις που σημειώνουν πάντα μεγάλη επιτυχία. Έχει τιμηθεί αρκετές φορές από την πολιτεία και τους πολιτιστικούς φορείς της χώρας για τη σημαντική του προσφορά στη διάσωση και την καταγραφή του πολιτιστικού υλικού από το θέατρο και τον κινηματογράφο.