Fijne moederdag!💓 Ik heb dit boek recent gelezen en vond vandaag de perfecte dag om mijn recensie te posten.
In dit boek vertellen Loiza en haar moeder hun verhaal over de gendertransitie van Loiza. Ik heb één seizoen van Holland’s next top model gekeken en toevallig was dat het seizoen van Loiza Lamers. Ik vond haar meteen al geweldig en sindsdien heb ik haar onder andere gevolgd in expeditie robinson en ben ik recent naar een masterclass van haar geweest! Tijdens die masterclass groeide mijn respect voor haar nog meer en daar heb ik dit boek (gesigneerd!) gekocht. Tijdens het lezen van dit boek, kreeg ik nòg meer respect voor Loiza, maar ook voor haar moeder. De liefde tussen hen is zo inspirerend! Ik vond het zo mooi om te lezen hoe zij en haar man Loiza zo veel steunen en dit ook vanaf het begin hebben gedaan❤️
Het mooiste aan het boek vond ik dat het zo echt is. Ook de minder leuke dingen worden besproken en ik vind het zo knap dat ze zo open zijn hierover. Ik heb gelachen en gehuild tijdens het lezen van dit boek. Het boek is opgebouwd uit verschillende hoofdstukken met aan het begin een brief van een kind of ouder met een vraag, waarna Loiza of Mirjam hun verhaal doen en het hoofdstuk eindigt met een antwoordbrief. Dat vond ik zo mooi, op deze manier gingen ze echt op de vraag van die persoon in, maar gaven ze ondertussen ook algemene antwoorden waar iedereen die hiermee te maken heeft en er vragen over heeft iets uit kan halen.
Kortom, ik vond het een mooi, inspirerend en eerlijk boek en ik raad het zeker aan!
4+1 sterren. Loiza Lamers, vooral bekend als eerste transgender winnares van Hollands Next Top Model en vervolgens van diverse andere programma's en meer. Als je haar een beetje gevolgd hebt, dan weet je dat ze nuchter en gedreven is, maar het lezen van het verhaal samen met haar moeder leek mij een intrigerend concept. En dat is het ook absoluut. Het boek beantwoord de vele vragen die Loiza en haar moeder hebben gekregen en nog steeds krijgen van bekenden en van wild vreemde mensen, die zelf met het onderwerp te maken krijgen. Ouders van kinderen die transgender zijn, of net ontdekt hebben dat hun kind transgender is, maar ook transgenders zelf, van verwachtingen tot het delen van ervaringen. In het format van 'brief van schrijver' - 'persoonlijk verhaal Loiza en Miriam - 'antwoord op brief van schrijver' komen veel onderwerpen aan bod. En dat zijn vaak niet de makkelijkste onderwerpen. Rauw, persoonlijk, inspirerend, maar ook down to earth. De schrijfstijl is prettig en neemt je op toegankelijke wijze mee. Daarom de 4 sterren. Maar de extra ster, wat het 5 sterren maakt is vooral dat dit boek precies aan de intentie die het heeft voldoet. Ja, er zou vast nog veel meer te vertellen zijn. En ja, misschien is het vroeg in het leven van Loiza zelf om meteen een soort van memoir te maken van dit boek, maar het boek is bedoeld voor ouders, voor kinderen, voor omstanders, voor vrienden, familie, klasgenoten, collega's. Voor iedereen die benieuwd is hoe het nou uiteindelijk echt is en voor degenen die het eng vinden, raar, ongepast of onnatuurlijk. Lees het boek, laat het tot je doordringen hoe veel erbij komt kijken voor je een traject als dit ingaat, doormaakt en volbrengt. En dat is nou juist ook vooral één van de laatste antwoorden die ze op een brief geeft. Voor de wereld zal ze nog geen volwaardige vrouw zijn, maar altijd transgender. Ze is realistisch genoeg om in te zien dat de wereld nog niet zover is. Maar ze is geslaagd in dit pad in haar leven, en zo ook haar ouders, broer en zus. Prachtig boek, aanrader voor iedereen en ik hoop dan ook dat het voor veel mensen hulp en steun biedt.
Een interessant boek om te lezen. Ik ken Loiza alleen van de keren dat ze meedeed aan Expeditie Robinson. Daardoor was ik toch wel naar haar verhaal. Loiza en haar moeder Mirjam vertellen over haar jeugd en het transitieproces. Ze doen dit aan de hand van berichten die ze binnen krijgen. Die opzet is leuk. Ze zijn ook openhartig over hun ervaringen. Toch denk ik dat bepaalde dingen nog wel uitgebreider belicht zouden kunnen worden, zoals onvruchtbaarheid en bijvoorbeeld het pesten op school. Het wordt wel aangestipt, maar niet heel uitgebreid. Toch denk ik dat dit boek transgenders en hun omgeving zeker kan helpen. Dat is ook de reden dat ze dit boek geschreven hebben. Loiza heeft geluk gehad dat haar ouders, broer en zus het gemakkelijk geaccepteerd hebben. Dat is lang niet altijd het geval.
De gedachte achter de totstandkoming van dit boek is zo mooi. Loiza en haar moeder beantwoorden vragen die voor genderdysfore kinderen heel interessant en leerzaam kunnen zijn. Dit is een boek dat jaren geleden al voor veel mensen een hulpmiddel zou zijn geweest. Ik kan alleen maar hopen dat het meer mensen in de toekomst zal helpen!
Wat bijzonder om zo mee te kunnen kijken in Loiza’s leven. Erg fijn en toegankelijk geschreven en überhaupt belangrijk dat er over gepraat blijft worden. 💕
Mirjam beschrijft in dit boek voornamelijk hoe ze als moeder alles beleefde. Waar ze spijt van heeft en waar ze juist heel trots op is. Loiza schrijft ook heel openhartig over de dingen die ze niet goed vond gaan, waarom het soms botste thuis bijvoorbeeld. Maar ze doet dit op een heel respectvolle manier. Ook gaat Loiza in op haar depressies en hoe ze haar leven vormgaf na de transitie.
Loiza Lamers was de eerste transgender-vrouw die Hollands Next Top Model won. Ze werd een voorbeeld voor velen en kreeg steeds meer berichten. Loiza en haar moeder Mirjam proberen zo veel mogelijk vragen persoonlijk te beantwoorden. Ze schreven dit boek, om bekendheid te geven en meer mensen hun vragen te kunnen beantwoorden. Zowel Loiza haar jeugd als haar volwassen leven wordt beschreven. Loiza en Mirjam beantwoorden brieven en e-mails van mensen met vragen en weidden hierover uit. Samen bieden ze antwoorden aan zowel ouders als kinderen. Ze zijn heel open in hun antwoorden en het boek geeft echt een kijkje in hun leven. Ze hebben een bijzondere band die je beter leert begrijpen.
‘Ik ben niet gewoon een vrouw, nee, ik ben bijzonder op een manier waarop ik helemaal niet bijzonder wil zijn’
Deze quote greep mij aan omdat dit helaas voor vele transgenders een pijnlijke waarheid is. Iets dat Loiza ook aanstipt in haar boek. Heel bijzonder om te lezen vond ik ook, dat tijdens de consultatie de verloskundige zeker dacht te weten dat het een meisje zou worden, zij herkende Luus als eerste. Een heel open verhaal waarin je goed kunt meeleven. Er wordt belangrijk advies en veel informatie gegeven. Ook als je zelf geen vragen hebt omtrent dit onderwerp kan het lezen van dit boek heel nuttig zijn. Een mooi en belangrijk verhaal, waarvan ik hoop dat het voor meer bekendheid en een stukje betere wereld zorgt.
Interessant boek. Ik vind Loiza een ontzettende motivatie en ik vond het prachtig Hoe haar moeder Mirjam en zij door middel van hun eigen ervaringen mensen die hetzelfde doormaken hebben kunnen helpen met dit mooie boek
Een aantal keer per jaar komt er een boek voorbij waarbij je denkt: welke woorden kan ik gebruiken om dit boek nu echt recht aan te doen? En laat 'Loiza' van Loiza en Mirjam Lamers daar nu een krachtig voorbeeld van zijn. Dit boek is bijzonder, openhartig emotioneel, goudeerlijk, af en toe gewoon hartverscheurend, maar het belangrijkste van alles: krachtig. Loiza en Mirjam hebben namelijk de woorden gevonden - aan de hand van hun eigen verhaal - om mensen en gezinnen te helpen die zich in een soortgelijke positie bevinden en om alle vragen die mensen misschien hebben rondom het 'transgender' te beantwoorden. En ik denk echt dat alles aanbod komt: van de operatie, de reacties van omgeving, twijfels die misschien toeslaan gaandeweg tot onzekerheid.
Daarnaast kan ik alleen maar lovende woorden kwijt over zowel de opbouw als de schrijfstijl. Ik vloog er doorheen en ik kan alleen maar zeggen: Loiza, voor bij ben je vrouw. Geen twijfel over mogelijk!
Ik heb Loiza al lange tijd heel erg hoog zitten. Ik zal nooit vergeten dat ik als zestienjarige zag hoe ze voor heel Nederland uit de kast kwam tijdens Hollands Next Topmodel, en hoe ik vervolgens bij de finale een flink aantal keer op haar heb gestemd terwijl ik dat normaal echt nooit deed. Ze sprak mij meteen aan als persoon, ik vond haar verhaal enorm interessant. Als ze nu meedoet aan televisie programma's, van Been There Done That tot Expeditie Robinson of De Verraders, kijk ik altijd en ben ik telkens weer fan van haar. Toen ik dit boek ontdekte wilde ik het natuurlijk meteen lezen, en ik ben blij dat ik dat heb gedaan. De schrijfstijl is enorm prettig, het boek gaf me een heel warm en comfortabel en veilig gevoel, ook al zijn de onderwerpen die besproken worden soms enorm heftig. Ik denk dat het enorm goed is dat dit boek bestaat - het gaat vele genderdisforische kinderen en hun ouders helpen, dat weet ik zeker.
Met respect voor Loiza dit boek gelezen. Haar verhaal komt, vind ik, niet zo uit de verf, het is een beetje een zelfhulpboek in ‘Lieve Mona’ stijl. Ik heb die hulp niet nodig ;-) en hou niet perse van het lezen van Lieve Mona’s. Ik hou vooral van biografieën en inspirerende mensen en verhalen, dus voor mijn publiek had er denk ik meer in gezeten. Echter voor mensen die worstelen met genderdysforie is het denk ik een zeer inspirerend en behulpzaam boek!
Erg knap hoe Loiza allemaal samen met haar moeder onder woorden brengt wat genderdysforie betekent en hoe haar transitieproces is gegaan.
De gekozen stijl vond ik echter niet altijd geslaagd. In het verhaal beginnen de (vele) hoofdstukken met brieven aan Loiza en/of haar moeder die zij dan ook beantwoorden. Dat leidde mij uiteindelijk teveel af van het verhaal en dat vind ik jammer. Daarom een iets lagere rating.
Loiza en Mirjam Lamers spelen open kaart over gendertransitie. Rond haar zesde levensjaar deelde Loiza het nieuws met haar ouders: het lichaam waarin zij was geboren paste niet bij haar. Hoe reageer je als ouder wanneer je zoon aangeeft je dochter te zijn? Is het misschien een fase? En welke uitdagingen staan je als transgender persoon te wachten? Om anderen houvast te geven tijdens hun traject delen Loiza en haar moeder Mirjam waar zij met trots én spijt op terugkijken. Geen enkel pad is hetzelfde, maar met onvoorwaardelijke liefde vind je vanzelf de juiste weg.
In dit verhaal lees je de weg die Loiza heeft afgelegd om te zijn wie ze nu is. Tussen de verhalen door, lees je brieven en emails die mensen naar Loiza en haar moeder sturen. Op die vragen geven ze eerlijke en open antwoorden. Het is zeker een belangrijk boek voor de kinderen en gezinnen die in dezelfde situatie zitten. Hopelijk krijgen ze door het lezen van dit boek veel advies hoe ze het beste met dingen om kunnen gaan.
Mooi geschreven en ik kan me voorstellen dat als je zelf transgender bent of iemand kent, dat dit een fijn boek is om te lezen. Ik vond het zelf vooral interessant hoe het proces gegaan is. In Loiza worden situaties vanuit Loiza zelf, maar ook vanuit haar moeder beschreven, dat zorgt ervoor dat je meer inzicht krijgt in hoe het is voor de persoon zelf, maar ook hoe de omgeving ermee omgaat.
Mooi boek . Met emotionele momenten maar mooie momenten . Loiza is een sterke vrouw en dat komt in dit boek ook goed naarvoren . Ook kwetsbare momenten zijn goed beschreven . Ik als lezer kon me goed inleven .
5 sterren omdat het gewoon een verhaal was, is, en blijft, dat gelezen moet worden. Wie er wat mee moet of wil, kan het goed gebruiken. Voor de rest van nederland heb begrip en liefde voor elk medemens.
Het boek geeft een inkijkje in hoe het is/kan zijn om zulke levensveranderende keuzes te maken. Fijn om te lezen en zo meer te weten te komen over het leven en de ervaringen van een transgender persoon.
Een mooi, liefdevol boek. Het boek leest heel makkelijk weg en je leest de liefde voor elkaar door de pagina’s heen. Ik vond het interessant om te lezen en het boek is prettig opgezet met het systeem van vraag, verhaal, antwoord.
Op zich een heel mooi verhaal maar vraag me af en toe wel af of ze nog sterker in haar schoenen had gestaan als haar moeder niet al haar obstakels in het leven had weggenomen.