What do you think?


ناداستان ۰۱۵: بچه
با آثاری از:
اختر اعتمادی
بنفشه رحمانی
فرزانه دوستی
مهتاب صداقت...
اختر اعتمادی
بنفشه رحمانی
فرزانه دوستی
مهتاب صداقت...
244 pages, Hardcover
Published August 1, 2022
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
November 27, 2022
اولین شماره مجله ناداستان با سردبیری خانم مهراوه فردوسی عزیز.با اینکه جای خالی آقای طلوعی رو در مجله میشد حس کرد ولی مطالب مجله کاملا رضایت بخش از کار دراومده. چیزی که درباره این شماره نپسندیدم تصویر روی جلد هست خیلی تصاویر بهتری در ارتباط با موضوع بچه میشد براي طرح جلد کار کرد.
این شماره با بازخوانی پرونده قتل بابک خرمدین به دست پدرش با قلم خانم فردوسی شروع میشه که تکان دهنده و جذابه!
روایت نشان دادن دنیا به تو،کنتراسپتیو و حرفی که از گفتن آن عاجزیم رو در این شماره خیلی دوست دارم.
این شماره با بازخوانی پرونده قتل بابک خرمدین به دست پدرش با قلم خانم فردوسی شروع میشه که تکان دهنده و جذابه!
روایت نشان دادن دنیا به تو،کنتراسپتیو و حرفی که از گفتن آن عاجزیم رو در این شماره خیلی دوست دارم.
January 3, 2023
ازسرکنجکاوی برای مطالعه مطلبی درباره مرحوم " بابک خرم دین " که به دست پدرش به قتل رسید ، آن راخریدم که تقریبا" تمام مطالب مربوطه تکراری بود . ولی دومقاله دیگرش رابیشتردوست داشتم. یکی مقاله ای از نویسنده نروژی "کارل اوه کینوسگارد" به نام چه چیزی باغث می شود دنیا ارزش دوست داشتن داشته باشد ودرآن برای کودک به دنیا نیامده اش بعضی موضوعات دنیایی را شرح میدهد مثلا"سیب ، تنهایی یا تختخواب و..که بسیاردلنشین است :
"هیچ زمانی به اندازه وقتی که خوابیم آسیب پذیرنیستیم .شب ها بی پناه بدون آن که بدانیم دوروبرمان چه خبراست روی تخت هایمان درازمیکشیم.تخت جایی است که درآن گوشه میگیریم برای آرامش...اگرتصورکنیم ساختمانها ازشیشه ساخته شده اند وتمام اتاقها روشن است ، دیدن صحنه مارامشّوش خواهدکرد.همه جا پرمیشودازمردمی که بی حرکت درپیله هایشان درازکشیده اند اتاق به اتاق به طول کیلومترها ...تخت خواب قایقی است که هرشب سوارش می شویم تامارابه آن سوی شب برساند."
دوم ، مقاله ای ازنیکزاد نورپناه به نام " حرفی که ازگفتن آن عاجزیم " . عکسی از نویسنده وپدروبرادرش هم سرمطلع مقاله است که بادیدن عکس پدرش را شناختم (احتمالا" ) . نوشته بسیارزیبایی است .
"هیچ زمانی به اندازه وقتی که خوابیم آسیب پذیرنیستیم .شب ها بی پناه بدون آن که بدانیم دوروبرمان چه خبراست روی تخت هایمان درازمیکشیم.تخت جایی است که درآن گوشه میگیریم برای آرامش...اگرتصورکنیم ساختمانها ازشیشه ساخته شده اند وتمام اتاقها روشن است ، دیدن صحنه مارامشّوش خواهدکرد.همه جا پرمیشودازمردمی که بی حرکت درپیله هایشان درازکشیده اند اتاق به اتاق به طول کیلومترها ...تخت خواب قایقی است که هرشب سوارش می شویم تامارابه آن سوی شب برساند."
دوم ، مقاله ای ازنیکزاد نورپناه به نام " حرفی که ازگفتن آن عاجزیم " . عکسی از نویسنده وپدروبرادرش هم سرمطلع مقاله است که بادیدن عکس پدرش را شناختم (احتمالا" ) . نوشته بسیارزیبایی است .
October 10, 2022
این شماره ناداستان خیلی بهتر از شمارههای قبلیش بود. نمیدونم تاثیر موضوع این شمارهست، یا تغییر سردبیر.
اولین روایت، از مهراوه فردوسی (سردبیر) در مورد بابک خرمدین و مادر و پدرش هست. به نظرم خیلی اشتباه بزرگیه این روایت رو اول انتخاب کنی... تقریبا دو، سه روز دستم به شروع مجله نمیرفت و نفسم میگرفت وقتی به قتل بابک خرمدین فکر می کردم. چه برسه به اینکه جزییات این پرونده رو بخوام بخونم... هنوزم بهش فکر میکنم حالم بد میشه.
ولی من فکر میکردم فقط با روایت اول قلبم درد میگیره. بعد فهمیدم با اکثر روایتها همین حس رو دارم. اونقدر برام سنگین بود که بند به بند پیش میرفتم و بینش چند ثانیه تنفس میدادم به خودم.
گمونم فقط اگه سرپرستی بچهای رو به عهده داشته باشین عمق درد روایتها را متوجه میشین.
از بین شمارههای منتشر شده، دردناکترین شماره ناداستان برای من همین شماره بود.
دست مریزاد میگم به تیم ناداستان. بعد از مدتها شمارهای چاپ کردن تا من بتونم برم به اطرافیانم بگم "راستی شماره جدید ناداستان رو خوندی؟"
دیگر روایتهایی که دوست داشتم:
- آشپزخانهی جهنم
- زندگان ناپدید
- نشان دادن دنیا به تو
- حرفی که از گفتن آن عاجزیم
- خانهی سمیه
- زمین من
- بچهها در پس کوچه
- لانهی بچه گنجشکهای مُرده
- خرده جنایتهای بچهداری
اولین روایت، از مهراوه فردوسی (سردبیر) در مورد بابک خرمدین و مادر و پدرش هست. به نظرم خیلی اشتباه بزرگیه این روایت رو اول انتخاب کنی... تقریبا دو، سه روز دستم به شروع مجله نمیرفت و نفسم میگرفت وقتی به قتل بابک خرمدین فکر می کردم. چه برسه به اینکه جزییات این پرونده رو بخوام بخونم... هنوزم بهش فکر میکنم حالم بد میشه.
ولی من فکر میکردم فقط با روایت اول قلبم درد میگیره. بعد فهمیدم با اکثر روایتها همین حس رو دارم. اونقدر برام سنگین بود که بند به بند پیش میرفتم و بینش چند ثانیه تنفس میدادم به خودم.
گمونم فقط اگه سرپرستی بچهای رو به عهده داشته باشین عمق درد روایتها را متوجه میشین.
از بین شمارههای منتشر شده، دردناکترین شماره ناداستان برای من همین شماره بود.
دست مریزاد میگم به تیم ناداستان. بعد از مدتها شمارهای چاپ کردن تا من بتونم برم به اطرافیانم بگم "راستی شماره جدید ناداستان رو خوندی؟"
دیگر روایتهایی که دوست داشتم:
- آشپزخانهی جهنم
- زندگان ناپدید
- نشان دادن دنیا به تو
- حرفی که از گفتن آن عاجزیم
- خانهی سمیه
- زمین من
- بچهها در پس کوچه
- لانهی بچه گنجشکهای مُرده
- خرده جنایتهای بچهداری
December 26, 2024
مجله اي عالي براي مطالعه با موضوع هاي عالي
February 5, 2024
روایت هایی که دوست داشتم:
نشان دادن دنیا به تو
کنتراسپتیو
خانه ی سمیه
لانهی بچه گنجشکهای مرده
نشان دادن دنیا به تو
کنتراسپتیو
خانه ی سمیه
لانهی بچه گنجشکهای مرده
January 31, 2025
مجله ناداستان، شماره ۱۵
`بچه`
به نظرم ضعیفترین و دم دستیترین شماره بود.🐒
`بچه`
به نظرم ضعیفترین و دم دستیترین شماره بود.🐒
Displaying 1 - 6 of 6 reviews







