Þegar sjónin dofnar og myrkrið færist nær verður eitt skýrt og augljóst. Glæpsins þarf að hefna. En hvernig? Sólveig er ósköp venjuleg kona; tæplega sextug ekkja, móðir og amma. Glæpur sem framinn var fyrir mörgum árum hefur mótað líf hennar og fjölskyldunnar, þótt enginn viti af honum nema hún sjálf. Og hann. Sá sem þarf að deyja.
Þegar sjónin dofnar og myrkrið færist nær verður eitt - og aðeins eitt - skýrt og augljóst. Glæpsins þarf að hefna. En hvernig á hún að fara að því?
Sólveig er ósköp venjuleg kona; tæplega sextug ekkja, móðir og amma. Glæpur sem framinn var fyrir mörgum árum hefur mótað líf hennar og fjölskyldunnar, þótt enginn viti af honum nema hún sjálf. Og hann. Sá sem þarf að deyja.
Blinda er þriðja glæpasaga Ragnheiðar Gestsdóttur. Fyrri bækur hennar eru Úr myrkrinu og Farangur sem hlaut Blóðdropann árið 2021 og er tilnefnd til Glerlykilsins 2023.
Úr myrkrinu:
„Bókin er átakanleg og efnistökin þung, en Ragnheiður er frábær penni og skilar efninu af stakri fagmennsku.“ Lestrarklefinn, 2020.
Farangur:
„… spennan helst í hámarki fram á síðustu blaðsíðu.“ María Bjarkadóttir, 2021
„Farangur staðfestir það að Ragnheiður er fantagóður glæpasagnahöfundur.“ Umsögn dómnefndar, Blóðdropinn 2021.
Ég hef verið hrifin af bókunum hennar Ragnheiðar en þessi náði mér ekki. Ég er sammála mörgu eða vel flestu því sem hún skrifar hér í kringum söguþráðinn en mér fannst þetta ekki alveg virka.
Endirinn gengur fullkomlega upp. Ég byrja á þessari setningu af því að ég var búin að lesa einhverjar umsagnir um að endirinn væri endasleppur. Hann er ekki kirfilega lokaður, það eru auðvitað einhverjir túlkunarmöguleikar, en mér finnst hann ganga upp. Sagan er að mörgu leyti spennandi. Hún byrjar á því að tæplega sextug kona segist (eða hugsar altsvo) ætla að drepa mann og deyja svo sjálf áður en hún verður alblind. Bara mjög lofandi þráður og víða vel ofinn, en því miður ekki alveg nógu frumleg forsenda drápsins. Sonur, dóttir og önnur dóttir fléttast vel inn í allt saman þannig að þegar allt er lagt saman var bókin algjörlega þess virði að vera lesin.
Allt í lagi saga, fáar persónur og hæg framvinda þannig hún var prýðileg fyrir nóttina til að slökkva á kollinum. 😉 Ekki eins góð og fyrri bækur Ragnheiðar.