Η θεωρία των Δίδυµων Φλογών αφορά τη συνάντηση δύο ανθρώπων στη ζωή, η οποία προκαλεί την ολοκληρωτική αλλαγή των αναζητήσεων, την αποκαθήλωση του εγώ και την αναγέννηση της έννοιας της αγάπης και στους δύο.
Η Άρτεµη, ένα µεταιχµιακό ον, διχασµένο ανάµεσα στην ορθολογική επιστήµη της φυσικής και στην καλλιτεχνική της ενασχόληση µε τη ζωγραφική, λίγο πριν φτάσει τα τριάντα, αποφασίζει να εγκαταλείψει την εξασφαλισµένη της ζωή και να αποτολµήσει ένα ταξίδι αυτό-ανακάλυψης στο Λονδίνο. Εκεί, έρχεται αντιµέτωπη µε τη φιλοσοφία της Νέας Εποχής και γνωρίζει τον Δηµήτρη. Η έλξη µεταξύ των δύο νέων είναι ακαριαία, όµως οι ακραίες πατριαρχικές αντιλήψεις του Δηµήτρη ξυπνούν στην Άρτεµη τα πιο αντιδραστικά φεµινιστικά της ιδεώδη. Η φύση της επαφής τους τους οδηγεί να αντιµετωπίσουν τους δαίµονές τους και να αναγνωρίσουν τον άγγελο µέσα τους.
Ένα βιβλίο για τα όρια µεταξύ επιστήµης και µεταφυσικής, το οποίο θίγει τα εσωτερικά εµπόδια στις σύγχρονες ερωτικές σχέσεις και την εσφαλµένη συντήρηση στερεοτύπων που αφορούν τα δύο φύλα.
Ένα βιβλίο για την διερεύνηση της αγάπης και την έµφυτη ορµή του ανθρώπου να εξελίσσεται, προσεγγίζοντας το προσωπικό του φως.
Μα πάνω απ’ όλα…
Ένα βιβλίο για την απρόβλεπτη µαγεία της ζωής και το ταξίδι.
1. Κάποιες φορές, σε αυτή τη ζωή, χρειάζεται να είσαι το φύλλο που αφήνεται να το παρασύρει το ποτάμι κι άλλες φορές να μεταμορφώνεσαι εσύ στα ορμητικά νερά του που καθορίζουν την πορεία της εξέλιξης.
2. Οι πιο υπέροχοι άνθρωποι σ’ αυτή τη ζωή έχουν κι αυτοί τους δαίμονές τους, μα όμως έμαθαν να χορεύουν μαζί τους, χωρίς να τους επιτρέπουν να ηγούνται αυτού του χορού.
3. Τα σημάδια βρίσκονται πάντοτε στην διάθεσή μας. Λίγη σημασία έχει εάν εκείνα υπάρχουν πραγματικά. Είναι η πίστη μας σε αυτά που μας προσφέρει καθοδήγηση.
4. Θέλεις κάτι και το εκφράζεις αφήνοντας την ευχή σου να ταξιδέψει μακριά από εσένα. Όσο την κρατάς σφιχτά κοντά σου περιορίζεις κι εσένα κι εκείνη…Περιορίζεις την ίδια την ζωή.
5. Οι άνθρωποι δεν είναι καλοί ή κακοί, άγγελοι ή δαίμονες, τρελοί ή λογικοί…Είμαστε όλοι μας κράματα πολλών μερών και η ουσία μας ξεπερνά αυτούς τους χαρακτηρισμούς.
6. Προδιαγράφεται ένα ταξίδι μπροστά σου. Ένα ταξίδι που θα σου προσφέρει την αυτό-ανακάλυψή σου. Μπορεί να σε φέρει αντιμέτωπη με τους φόβους σου, με τα χειρότερα στοιχεία του εαυτού σου, αλλά θα σε συμβούλευα να το ακολουθήσεις.
7. Κάθε ανθρώπινη επαφή ενδέχεται να σου αποθέσει οίκτο, συμπόνια, ενοχή, πολλές φορές προβολές άσχετες μ’ εσένα και τις δικές σου συμπεριφορές, γιατί έτσι είναι η ανθρώπινη φύση.
8. Δεν μπορούμε πάντα να ξεφύγουμε από μια άσχημη κατάσταση. Τότε είναι που καλούμαστε να καταφέρουμε να μετουσιώσουμε την ενέργειά της και να αντικρύσουμε το αληθινό φως που εκείνη μπορεί να μας παρέχει.
9. Το αληθινά σωστό μονοπάτι μας δοκιμάζει και μας ανταμείβει, μας τρομοκρατεί αλλά και μας γαληνεύει. Στα λάθος μονοπάτια η ψυχή εξασφαλίζεται, εκεί δεν ευδοκιμεί ούτε η σαγήνη, ούτε η πρόκληση, ούτε η εξέλιξη, μα ούτε και η ευτυχία.
Ένα πολύ ενδιαφέρον φιλοσοφικό μυθιστόρημα που με προβλημάτισε και με μαγνήτισε ταυτόχρονα. Δεν έχω ξαναδιαβάσει κάτι παρόμοιο και μου κίνησε την περιέργεια από την αρχή.
Είναι ένα βιβλίο που επικεντρώνεται στις ανθρώπινες σχέσεις, στον ψυχισμό, στα όνειρα, στις επιλογές και τα λάθη, στη πορεία και την εξέλιξη διαφορετικών ανθρώπων και την αλληλεπίδραση τους.
Η πρωταγωνίστρια η Άρτεμη πηγαίνει στο Λονδίνο να ακολουθήσει το όνειρο της χωρίς να έχει κάτι σίγουρο εκεί από δουλειά και διαμονή. Παρά τις δυσκολίες της, θα γνωρίσει ανθρώπους που θα είναι καθοριστικοί για την εξέλιξη της, θα αλλάξει τρόπο σκέψης ακολουθώντας τις συμβουλές τους και έτσι κάποια πράγματα θα φτιάξουν στη ζωή της.
Ένας μόνο άνθρωπος θα στοιχειώνει της σκέψεις της, ο Δημήτρης που αν και τον γνωρίζει λίγο νιώθει μια ανεξήγητη οικειότητα και έλξη για εκείνον. Όμως από τη στιγμή που κοντραρίστηκαν πάνω στα πιστεύω τους και τις αντιλήψεις τους κατάλαβε ότι δεν έχουν τίποτα κοινό. Γιατί όμως τον σκέφτεται συνέχεια και στοιχειώνει μέχρι και τα όνειρα της; Ξαφνικά θα αρχίσει να αμφισβητεί όλα όσα ήξερε..
Αυτοί οι δύο άνθρωποι ίσως γνωρίστηκαν τη λάθος στιγμή ή ίσως και την πιο κατάλληλη. Μπορεί η ανωριμότητα και οι λάθος επιλογές τους να υπερτερούν στην αρχή, θα αρχίσουν όμως μέσα από τα συναισθήματα τους και τις προσωπικές τους αναζητήσεις και βιώματα να ωριμάζουν και να βλέπουν τον κόσμο διαφορετικά. Σίγουρα καθοριστικό ρόλο σε αυτό έπαιξε και η γνωριμία τους, που αν και στην αρχή έφερε στην επιφάνεια τον χειρότερο τους εαυτό, κατάλαβαν τι πραγματικά έχει σημασία και άλλαξαν τρόπο σκέψης.
.
Πολλοί άνθρωποι έρχονται στη ζωή μας, κάποιοι μένουν και άλλοι φεύγουν. Όλοι τους κάτι έχουν να μας δώσουν, θετικό ή αρνητικό, θα μας χαρίσουν στιγμές που κάποιες θα μείνουν χαραγμένες στη μνήμη μας και κάποιες θα ξεθωριάσουν.
Μου άρεσε που το βιβλίο αμφιταλαντευόταν σε φιλοσοφικό, μεταφυσικό αλλά και ρεαλιστικό πλαίσιο. Οι διάλογοι ήταν το αγαπημένο μου κομμάτι αλλά και οι σχέσεις των ηρώων. Για μένα περνάει αρκετά μηνύματα και θίγει πολλούς προβληματισμούς γύρω από πολλά ζητήματα!
Ήταν ένα πολύ ωραίο ταξίδι που με γέμισε συναισθήματα και σκέψεις.
Στην πρώτη μου συζήτηση με τη συγγραφέα ειπώθηκε ότι υπήρχε η εντύπωση, από άλλα feedback, πως το βιβλίο απευθύνεται κυρίως σε γυναίκες. Δεν το πιστεύω. Ένας από τους βασικούς άξονες είναι η σχέση της Άρτεμης με τον Δημήτρη, αλλά αν έμενα μόνο σε αυτό θα ήμουν υπερβολικά ρηχός. Στην τελική, δεν βλέπω γιατί και οι άντρες να μην διαβάσουμε μια τέτοια ιστορία.
Η αλήθεια είναι ότι στην αρχή κρατούσα μια επιφύλαξη. Αυτό που δεν ήξερα είναι ότι η συγγραφέας χρησιμοποιεί το ρομαντικό στοιχείο ως αφετηρία για να εμβαθύνει σε πολλά θέματα κοινωνικού, ψυχολογικού και πνευματικού χαρακτήρα. Και το κάνει μέσα από ένα πρίσμα που διαρκώς μεταστρέφεται και ανατρέπεται. Εκεί με κέρδισε. Δεν είδα μία μόνο οπτική, ούτε καν μία ανά χαρακτήρα. Μέσα από το ταξίδι, τις συζητήσεις και τη ροή των γεγονότων, οι χαρακτήρες οδηγούνται στην καλύτερη εκδοχή τους, αναθεωρώντας και επαναπροσδιορίζοντας σχέσεις και εαυτό.
Αν μου ζητούσαν να δώσω υπότιτλο στο βιβλίο, θα πρότεινα «Ισορροπία» ή «Εκτός Ισορροπίας». Αυτό ένιωσα διαβάζοντάς το: την αναζήτηση μιας δύναμης που θα μας επαναφέρει στο κέντρο μας, εκεί όπου όλες οι εξωτερικές ή εσωτερικές πιέσεις αλληλοαναιρούνται. Και τότε μένουμε ακίνητοι, γαλήνιοι ή συνεχίζουμε την πορεία μας ανεπηρέαστοι.
Κλείνοντας, θα έλεγα ότι θα προτιμούσα να ήταν έτσι τα βιβλία αυτοβελτίωσης: χωρίς συνταγές και οδηγίες, αλλά με τρόπο που σε αφήνει να βρεις εσύ το νόημα. Γιατί αυτά συνήθως μου βγάζουν αντίδραση, ενώ με αυτό το βιβλίο έκλεισα την τελευταία σελίδα νιώθοντας πραγματικά ενδυναμωμένος και παρακινημένος.