Petra groeit op in het religieuze vissersdorp Spakenburg. Een dorp met twee gezichten, want achter de kleurrijke klederdracht gaat een stevige drugsproblematiek schuil. Evert werkt in de vis en worstelt met zijn verslaving. Als de twee elkaar op een avond tegenkomen raken ze aan de praat. Wat begint als een leuk gesprek eindigt in seksueel misbruik.
Tien jaar later stuurt Petra hem een berichtje. Evert zit op dat moment in een traject om in het reine te komen met zijn zonden en gelooft dat ze door God gezonden is. Petra, inmiddels werkzaam als docent filosofie, ziet haar kans schoon om hem te bevragen.
Deere is een confronterende en meeslepende roman, geschreven vanuit verschillende perspectieven.
Een fijn geschreven en interessante inkijk in het christelijke Spakenburg. Wat een heftige omgeving om in op te groeien, vooral als vrouw. Interessant dat het verhaal vanuit beide perspectieven is geschreven. Ik vind het heel bijzonder en krachtig om zo om te kunnen gaan met deze nare gebeurtenis. Men are trash.
Een mooi beschreven inkijk in de maatschappij van Spakenburg, en een gesprek tussen dader en slachtoffer. Ik vond het knap hoe Petra de verschillende perspectieven zo goed op papier kreeg, en daarmee ook invoelbaar maakt in hoeverre iemand als Evert kan gaan inzien dat hij fout zat. Ik voelde me gefrustreerd maar ook op een vreemde manier berust toen ik de passages met Evert las. Hij heeft echt geen enkele clue en lijkt een soort primair wezen dat direct reageert op lichamelijke triggers, zonder filter. Ja, hij heeft er alles aan kunnen doen! Maar tegelijkertijd ook niet. Het is knap hoe Petra de maatschappelijke, culturele en religieuze invloed op dit alles er in vlecht.
Alhoewel de schrijfstijl niet helemaal bij mij past, vind ik het super dat ze een verhaal heeft gemaakt van wat haar is overkomen, en dat ze het op papier heeft gekregen. Een mooi psychologisch werk over een actueel onderwerp.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Als fantasy-lover heb ik de overstap genomen naar een boek wat normaal niet in mijn boekenkast voor zou komen. Deze overstap had ik absoluut niet willen missen. Petra heeft een prachtig, authentiek verhaal neergezet en eigenlijk werd ik vanaf het eerste hoofdstuk het verhaal ingetrokken.
Boeiend vond ik het om te lezen vanuit het perspectief van “bad guy” Evert en de conservatieve, bijzondere levenswijze in Spakenburg. Maar wat mij vooral aansprak waren de bijzondere ontwikkelingen van de hoofdpersonages.
Goed uitgangspunt voor een verhaal. Slachtoffer gaat met aanrander in gesprek tegen de achtergrond van het gereformeerd vrijgemaakte Spakenburg. Maar t is niet heel goed geschreven. Veel clichés en slechte beeldspraak.
Goed verhaal met een vlotte schrijfstijl. De schrijfster geeft een genuanceerde kijk op een heftig onderwerp en doet dit ook met de nodige dosis humor. Nog niet eerder zoiets gelezen waarbij perspectieven van slachtoffer en dader worden afgewisseld. Het is het lezen zeker de moeite waard en zet de lezer aan tot reflectie.
Vloeiende schrijfstijl en bijzonder verhaal. Ondanks het zware onderwerp zit er veel humor in. Het einde is wel raar en abrupt alsof er een hoofdstuk ontbreekt, daarom geen 5 sterren.