‘Het is de wet van mijn eigen stem die ik onderzoek.
Hieraan werk ik op zowel gesloten als open afdelingen, beide even onderbemand.
Broeikassen.
Formatieve tv-beelden uit mijn jeugd leverden me veel van mijn maniertjes op.
Diverse opgestelde leefregels behoeden je
je bestaan van hoofd tot hart te legitimeren. De weg tussen hart en hoofd is lang.
Er zijn altijd gebieden in het leven die meer eenvoud vereisen.’
In het ene openstaande scherm houdt Obe Alkema zijn stemmingsontwikkeling bij, in het andere perfectioneert hij de opmaak van de flowchart bij calamiteiten. Werknemers die ziek worden, moeten zo snel mogelijk weer aan het werk, vindt de overheid. Daar staat de geesteszieke, midden op de snelweg naar het negatieve zelfbeeld. Is ziekte niet een vorm van werk? Het verzuim wordt gestreamd. De werkvloer van de psyche wordt opgeleukt met aankopen uit het persoonlijk keuzebudget. Vanuit de kliniek past Alkema Marie Kondo toe op zijn depressie, therapie, consumptie, zijn leven.
3.5 Heel cool concept. Goeie flow in de gedichten, leuke stijl. Vormt ook een goed duo met Bewogen Selfies, waar ik regelmatig aan moest denken tijdens het lezen van de gedichten.
Duurde pas tot ik al goed en wel terug in de trein naar huis in dit boek zat te lezen dat ik de cover eens wat beter bekeek. Vraag me nog altijd af hoe het kan dat ik dat fantastische beeld niet heb gezien tijdens het kopen van dit boek. Hands down beste coverbeeld in mijn bezit.