วัตถุโบราณลงเขา เล่ม 5

วัตถุโบราณลงเขา #5

by Yuán Hégù, 缘何故, หยวนเหอกู้

เหล่าอสูรมารที่ติดตามเบาะแสของราชามารมาจนพบตัว ‘ถวนเจี๋ยอี้’ ใช้ความพยายามขั้นสุดในการพาตัวราชามารกลับไปเรืองอำนาจอีกครั้ง ถวนเจี๋ยอี้ที่อิดออดไม่ยินยอมดันสะดุดเข้ากับคำว่า ‘เมืองหลวงของภพมาร’ จนเป็นฝ่ายเสนอให้ ‘เว่ยซี’ ตั้งตึกสำนักงานในภพมารเสียเลย!? ระหว่างลังเลว่าตนเองควรทำอย่างไรต่อไปกับเหล่าอสูรมาร ‘ซั่วจง’ ก็ต้องเผชิญหน้ากับปัญหาใหม่ เมื่อความจริงเกี่ยวกับตัวตนของเขาถูกเปิดเผย บรรดาสัตว์มงคลต้องรับมือกับมารจอมเจ้าเล่ห์ และสถานการณ์อันน่ากระอักกระอ่วนของพิภพสวรรค์ไปพร้อมกัน เส้นทางธุรกิจในโลกภายนอกภูเขาของสำนักไท่ชังมาถึงบทสรุปแล้ว!

354 pages, Paperback

Published October 1, 2022

About the author

Associated Names:
* Yuán Hégù / The Reason Why (English)
* 缘何故 (Chinese)
* หยวนเหอกู้ (Thai)

Reviews

[Tippy Chee · Rating 3 out of 5]

กล่าวโดยสรุป พล็อตของเรื่องนี้สามารถเล่าจบได้ภายในประโยคเดียวเลย นี่คือเรื่องราวการต่อสู้ชีวิตของเว่ยซีลูกศิษย์สำนักไท่ชังรุ่นที่หกสิบสองที่ต้องบริหารและพัฒนาสำนักให้เติบโตในยุคศตวรรษที่ยี่สิบให้ได้ (ซึ่งจริงๆ แล้ว เราว่าไม่ต้องก็ได้) … จบ

อืม มันมีแค่นี้แหละจริงๆ ซึ่งเราว่า 5 เล่มนี่มากเกินไปอ่ะ เอาจริงๆ แค่ 2 เล่มก็พอแล้วมั้ง มิน่า เราถึงได้รู้สึกว่าต้องใช้ความอดทนมากเป็นพิเศษจริงๆ กว่าจะอ่านจนจบทั้ง 5 เล่มได้
เอาเรื่องพล็อตก่อน ที่จริง พล็อตสั้นๆ ง่ายๆ ไม่ใช่ประเด็น เพราะเรื่องสวนสัตว์ของคุณลาเหมียนก็พล็อตแบบนี้ แต่เรื่องสวนสัตว์นั้นอ่านสนุกกว่าเยอะมากๆ ซึ่งเราคิดว่าคงเป็นเพราะไอ้สำนักไท่ชังเนี่ย มันโคตรเพ้อเจ้อ คือมันเต็มไปด้วยความปัญญาอ่อนตั้งแต่แรก โดยไม่ได้ยึดโยงความเป็นจริงใดๆ เลยอ่ะ ตลอดเส้นทางการพัฒนาการบริหารสำนัก ทั้งเจ้าสำนักเว่ย ทั้งลูกศิษย์คนแรก ทั้งพนักงานผีสางต่างๆ คือแท็กทีมปัญญาอ่อนกันมาเลยตั้งแต่เปิดเรื่อง แล้วไม่ใช่แค่สองตัวหลักนี้ แต่แทบจะทุกตัวละคร (ยกเว้นทีมพระเอก) เลยมั้งที่โง่แบบ ผิดธรรมชาติอ่ะ คือมันเกินไป จากที่อ่านตลกในเล่มแรกๆ พอเริ่มเจอแต่มุกปัญญาอ่อนซ้ำๆ แล้ว มันก็เลยขำไม่ออกซะแล้วอ่ะ และด้วยพล็อตที่กลวงเปล่า พอความตลกที่ควรจะเป็นหมัดเด็ดของเรื่องดันหายไปด้วย มันเลยไม่เหลืออะไรเลย แม้แต่คาแรคเตอร์พระเอกเองก็น่าเบื่อ เงียบงันเว่อร์ ดูหงุดหงิดอะไรไม่รู้ตลอดเวลาโดยไม่มีเหตุผลให้เราเลย ตัวที่เราชอบที่สุดในเรื่องคือเซี่ยโส่วเหริน มีความบันเทิงเป็นธรรมชาติ มีสติปัญญาตามสมควรที่สุดละ

อดทนอ่านมาจนถึงเล่มสุดท้าย นับว่ายังดีที่เล่ม 5 นี้อ่านสนุกที่สุดในบรรดาทั้งหมดละ มีโมเม้นน่ารัก พาซึ้งหลายซีนอยู่ ทั้งตอนซั่วเว่ยแบ่งสมบัติ ตอนพาครอบครัวเว่ยไปหาเจ้าดวงซวยน้อย ไรงิ น่ารักมากกกก แต่ทุกครั้งคือ จังหวะที่เกือบจะซึมอยู่แล้วเชียว ยังไม่ทันไร ดันมีซีนตลกคาเฟ่มาพาให้เสียอารมณ์อีกจนได้ เฮ้ออมมม

โอเค มีอันนึงที่เราเคยสงสัย และก็เล่มนี้มีเฉลยให้เรานะ คือตรงที่ทำไมซั่วจงถึงชอบเว่ยซี (ทั้งที่มันเป็นหมาบ้าซะขนาดนั้น) 555 จุดนี้เฉลยได้น่ารักเกินคาดนะ ถึงจะมีแค่ไม่ถึงครึ่งหน้าก็เหอะ เล่มสุดท้ายนี้เราได้เห็นความน่ารักน่าเอ็นดูของเว่ยซีเยอะเลยแหละ ก็พอจะช่วยชดเชยไอ้สี่เล่มที่ผ่านมาได้บ้างมั้ง

สุดท้าย จากที่คิดไว้ว่ารวมๆ เรื่องนี้เราน่าจะให้ไว้ที่สามดาว คืออ่านก็ได้ไม่อ่านก็ไม่น่าเสียดายอะไร แต่หลังจากอ่านจบแล้วขอหักเหลือสองดาวได้มะ เพราะคิดว่าถ้าย้อนกลับไปได้ เราขอเอาเวลาไปอ่านเรื่องอื่นดีกว่า 🥲

[Nattapan · Rating 3 out of 5]

2.5 stars.

Imaginative and unpredictable, but in my opinion, this story is far too long. Wrapping it up within 3 books might be better.

[Kamons · Rating 3 out of 5]

สรุป 5 เล่มเป็นเรื่องที่ต้องถอดสมองก่อนอ่าน พยายามขำกับมุกตลกเดิม ๆ พล็อตฉายซ้ำแต่เปลี่ยนฉาก ต่อให้เปิดเรื่องมายิ่งใหญ่ขนาดไหนก็จบปัญหาด้วยมุกเดิม ๆ ตลอด ชอบเล่มแรกที่สุดเพราะขำจริง ตลกจริง สดใหม่ แต่เล่ม 2-3-4 อดทนอ่านมาก ๆ อยากจะเทแต่ฮึบไว้ ส่วนเล่มสุดท้ายโอเค แม้วิธีการแก้ปัญหาใหญ่ที่สุดยังคงพล็อตตลกแบบเดิม ๆ แต่รวม ๆ แล้วรับได้ เป็นเล่มที่พยายามกลบหลุมทั้งหลายที่ทิ้งไว้ทั้งครอบครัวของวิญญาณโชคร้ายน้อย ตัวจริงของศิษย์รอง พิภพสวรรค์ ก็จบแบบไม่มีอะไรค้างคา

[Alice · Rating 4 out of 5]

อยากให้ 3.5 ดาวเพราะน่ารัก เว่ยซีน่ารัก เป็นคาร์แรคเตอร์ที่ซื่อแบบน่าเอ็นดู ตัวละครแวดล้อมเว่ยซีก็มีคาร์แรคเตอร์ชัดเจนทุกคน รวมไปจนถึงพระเอกด้วย

โดยรวมเป็นอีกเรื่องที่อ่ทนได้เพลินๆ นักเขียนมุกเยอะ มีความคิดสร้างสรรค์และไอเดียที่ดี อ่านในวันที่รู้สึกเหนื่อยแล้วก็แฮปปี้ดี

ในแง่ของตัวเรื่องไม่ซับซ้อน พลอตเดาได้แต่ยังสนุกและน่าติดตามเพราะความ creative ของนักเขียน มุกตลกสำหรับเราโอเคนะ ไม่ได้ติดอะไร

จุดที่ติดนิดๆคือมันมีหลายส่วนที่ลงดีเทลได้เยอะมาก ขยายได้อีก ถ้าเขียนอธิบายเพิ่มอีกนิด ขนี้อีกหน่อยจะดึงอารมณ์เพิ่มได้มาก แต่อันนี้เข้าใจได้ว่าตัวเรื่องไม่ได้มาแนวนี้ แค่แอบเสียดาย ;-; ถ้าได้รู้อดีตของเว่ยซีกับซั่วจงเพิ่มจะดีมากกกกกกก แบบมากๆ เลย ไหนจะจุดเรื่องครอบครัวของเว่ยซี ver. ดวงซวยน้อยที่เราว่าใส่เพิ่มอีกนิดจะช่วยให้อินขึ้นอีก

ใดๆ เราอ่านรวดเลยห้าเล่ม ไม่ได้ถึงกับติดหนึบหนับ แต่อ่านได้แบบไม่พักไปเรื่องอื่น ไม่เสียดายที่ได้อ่าน

[MondayApril · Rating 4 out of 5]

โดยรวมถือว่าเรื่องนี้น่ารัก ไม่เสียเวลาอ่านมีช่วงที่เยิ่นเย้อน้ำท่วมบ้าง เล่มหลังๆไม่เห็นนายเอกจับปีศาจกินเท่าไหร่แล้ว อ่านได้เรื่อยๆน่าติดตามมีปมคือพระ นายคือตัวอะไรแต่ก็เฉลยในเล่ม4 จากนั้นก็คลีคลายปัญหาใหญ่ๆจบอย่างมีความสุข

[Jelly Bean66 · Rating 4 out of 5]

ให้คะแนนรวมของเรื่อง 3.8/5
เนื้อเรื่องคือเบามาก ไม่มีดราม่า ส่วนตัวรู้สึกว่าเรื่องมันค่อนข้างยืดในบางช่วง ชอบเล่มแรกที่สุดมีความสนุก ตลก ขำไม่น่าเบื่อ เล่มต่อๆมาก็ตลกอยู่ แต่ไม่ค่อยสุด บางเล่มรู้สึกเนือยมาก พล็อตไม่มีอะไรมากเลย สายเบาๆ เอาไว้อ่านคั่นจากบทหนักๆอาจจะชอบ Happy end.

[Breezy Riz · Rating 5 out of 5]

4.5 ปัดเป็น 5*

[Kirana · Rating 4 out of 5]

ดำเนินเรื่องมาถึงเล่ม 5 มุกจะซ้ำๆ ไม่ค่อยขำและสดใหม่เท่าเล่มแรก
รู้สึกว่ากาวกันทั้งเรื่อง ทุกตัวละคร
เน้นฮา ขายขำ ไม่ดราม่าเลยสักนิด