Annem Gittiğinden Beri Çiçek Ekmiyoruz Bahçeye

by Mustafa Orman

“Çünkü yeryüzündeki bütün hikâyeler birbiriyle akrabaydı.”
Bir avuç meşe palamuduyla kaderleri birbirine bağlanan iki yabancı... Geçmişi unutan kayıp yakınlarının sessizliğinde boğulan Asaf ve vicdanı, dikenli tellerin dibinde düşüp kalmış ölü bedenlerle sınanan Hanip... Ovada Paldur Küldür ile Fakir Baykurt Öykü Ödülü’nün sahibi olan Mustafa Orman, ilk romanı Annem Gittiğinden Beri Çiçek Ekmiyoruz Bahçeye ile çaresiz kalmış insanın hem siyasi sınırlarla hem de kendi sınırlarıyla imtihanına dair sarsıcı bir hikâyeye ses veriyor: Yüreği ağzında, canı cebinde yeni bir hayata doğru yürürken ya da sıradan bir akşam vakti elinde bir ekmekle evine dönerken umudu yüzünde donup kalanların romanı bu. Artık neyi dert edeceğini bilmiyordu. Alzheimer olan annesini mi, kendisini terk eden karısını mı, unutma hastalığına yakalanan yaşlıları mı, yoksa başarısız siyasi hayatını mı? Birini dert edince, sanki bütün dertler bunu işitip aynı anda ona saldırıyordu. Buna rağmen, ileride kimse unutma hastalığına yakalananların durumuna düşmesin diye, her şeyi kaydetmeye, gelecek kuşaklara yüzlerce doküman bırakmaya kararlıydı.

Genres: Turkish Literature

188 pages, Paperback

First published October 18, 2022

Reviews

[Meltem Sağlam · Rating 3 out of 5]

Yazar bu romanı ile 2023 Vedat Türkali Roman Ödülü’nü aldı.

Kitabı okumak istememin bir nedeni ödüllü bir roman olması ise, diğer nedeni isminin beni etkilemiş olması. Ancak isminin vadettiğini bana verdiğini söyleyemeyeceğim.

Güzel bir hikaye var ama bence daha iyi metin ortaya konulabilirdi. Baxtiyar Şarox’un günlüğünde anlatılanları etkileyici buldum ve anlatım şeklini çok beğendim.

[Renklikalem · Rating 3 out of 5]

Kars’ta karın altında kalmış hissiyle okuduğum Annem Gittiğinden Beri Çiçek Ekmiyoruz Bahçeye yazarın ilk romanı. İlk iki öykü kitabı Derdin İncinmesin ve Ovada Paldır Küldür ile nefis kitap ismi puanlarını bir bir topluyor yazar bence. Bu kitabin ismi de çok vurucu evet.

Roman temelde iki ayrı hikaye üzerinden ilerliyor. Asaf ve Hanip’in hikayeleri de kendi içinde hikayeler doğuruyor. Yer, yurt, göçmenlik ve vicdan üzerine oldukça düşündüren Keda’nın hikayesi, Galip’in hikayesi, Asaf’ın ses kayıtları, Baxtiyar’in hikayesi ve tabii meşe palamutlarının hikayesi. Ve bazı hikayeler içindeki kelimelerin toplamından daha ağır çekiyor.

@ormn_mustafa’nın ismi gibi vurucu ilk romanı #annemgittigindenberiçiçekekmiyoruzbahçeye’si Vedat Türkali Edebiyat ödüllü ve @yazariylakonusanlar Aralık ayı kitabı. Severek okudum.

[Hülya · Rating 5 out of 5]

2023 yılında hangi kitapları çok severek okudun deseler Annem Gittiğinden Beri Çiçek Ekmiyoruz Bahçeye aklıma ilk gelen kitap olur .Çok severek okuduğum kitaplardan beklentim kitabın da yazarın da bir derdinin olması ,daha sonra dil . Kurguyla harmanlanmış gerçekler , bir şeyleri unutturmama derdi kitabı benim gözümde çok başka bir yerlere taşıyor .

Farklı anlatıcılar, iki ayrı kahramandan birbirinden habersiz aynı yerde geçen hayatları,epigraflar ,kitabın kapağı, hepsi o kadar birbiriyle uyumluydu ki okurken :bu kurguya da böyle bir kapaktan başka bir kapak olamazdi diyorsunuz . Kitapta bir diğer çok sevdiğim şey ise tasvirlerdi.odada yanan soba , sobanın etrafındaki minderler , duvardaki halı,sobadan çıkan alevlerin duvardaki yansıması, karın yağışı hepsi o kadar kuvvetli anlatılmıştı ki… belkide benzer bir yerde doğup büyümüş olmam okuduklarımı gözümün önüne getırmemı kolaylastırdı.

Annem Gittiğinden Beri Çiçek Ekmiyoruz Bahçeye ,2023 Vedat Türkali Edebiyat ödülünü aldı . Yazarın kendisini okuma grubumuz @yazariylakonusanlar’da ağırladık ve toplantının sonunda : herkese teşekkür ederim emek verip okumuşsunuz demesi en az kitabın kendisi, okurken hissettiklerimiz kadar kıymetliydi.
Çok, çok severek okudum

[Duygu · Rating 3 out of 5]

Kitabı ilk elime aldığımda bir anne kaybı hikayesi okuyacağımı düşünmüştüm. Depresif ve karanlık bir hikaye izlenimi vermişti. Sonuçta fiziken olmasa da annenin kayıp olduğu, hatta bir çok kişinin kayıp olduğu bir hikaye okudum. İlk başta zorlasa da sonu akıp gitti. Cesetlerle ilgili bazı ayrıntılar fazlasıyla rahatsız ediciydi. İki ana karakterin bir şekilde kesişmesini bekledim ama beklediğim gibi olmadı. Aklımda kalan ise bir soru oldu. Unutmak mı, yoksa hatıralara sarılmak mı yaşatır insanı?

[Erkan Yıldız · Rating 2 out of 5]

Bizde hikâye anlatmakla yazmak arasındaki mesafe açılmıyor bir türlü. Anlatıcılık yazıcılığın önüne geçtikçe karakterlerin derinlik kazanması, hikâyenin incelikli bir şekilde yeni boyutlar kazanması mümkün olmuyor. Hem öykülerinde hem romanında sarsıcı konuları bulan Mustafa Ormanın handikapı da bu bence.

[Safa Furkan · Rating 3 out of 5]

Etkileyici bir hikaye olmasına karşın hikayenin okura veriliş seklini hiç sevemedim. Yine de bir ilk roman için iyi bir kitap.

[Mesut Bostancı · Rating 4 out of 5]

Pretty but not politically revelatory or formally innovative

[Zeynep · Rating 4 out of 5]

“Çünkü yeryüzündeki bütün hikayeler birbiriyle akrabaydı.”
Mustafa Orman’ın ilk romanı olmasına rağmen o kadar keyifle okudum ki. Kaç cümlenin altını çizdim bilmiyorum. Çok başarılı, anlatımını çok kuvvetli buldum. İki adamın hikayesini okuyoruz. Annesi alzheimer olan Asaf ve zor bir hayatı olan Hanip. Unutma hastalığına yakalanan yaşlıların peşinde olan Asaf köy köy gezip bilgi toplamaya çalışırken, Hanip tarafı bambaşka bir hikayeye götürüyor bizi. Göçmen sorunu.. Göçmenlerin Türkiye il sınırına geçmek için verdiği mücadeleler, kaybettiği hayatlar.. Kars’ın buz gibi havasını içinizde iliklerinize kadar hissediyorsunuz kitabı okurken. Ben özellikle Hanip ve Keda hikayesi beni bitirdi. Çok üzgün ve duygusaldı. Kesinlikle okumak isteyen herkese tavsiye ederim