Het komt maar heel zelden voor dat ik een boek niet kan lezen, dat het simpelweg niet lukt. Maar mijn kennis van de Griekse verhalen is gewoon niet genoeg. Jammer, want wat is dit (als ik de meedere theoretische artikelen mag geloven) een toffe bewerking van een klassiek verhaal.
het is altijd zo ontzettend jammer als je pas de verklarende woordenlijst achterin het boek opmerkt wanneer je het boek uithebt. redelijk pittig boek als je weinig achtergrond kennis hebt over mythologie, maar imme dros schrijft zo fijn!!
Deze las ik omdat we op ons kamp van school een dag over oude mythen en goden organiseerden. Wij speelden met ons groepje het verhaal van de Cycloop na (trouwens voorgelezen uit Dissus, van Simon van der Geest). Het blijft een geweldig verhaal. Imme Dros beschrijft het vanuit de goden, die bij Zeus op bezoek komen om te vertellen wat ze meemaken op hun missie om Odysseus thuis te brengen (of dat ze dat juist willen verhinderen). Pas op het eind kom je van Odysseus te weten waar hij allemaal geweest is en wat hij daar beleefde. Een heerlijk boek. Nu lees ik Mythos van Stephen Fry om nog wat meer over al die goden te leren.
Blijft een bijzonder boekje. Niet de eerste keer dat ik het lees en ik denk ook niet de laatste keer. Het prachtige verhaal over de terugreis van Odysseus naar Ithaka na de oorlog in Troje.
Odysseus, een man van verhalen. Dit boek heb ik gekozen voor mijn leeslijst en valt onder het genre 'Sprookjes'. (Griekse) mythologieën spreken mij totaal niet aan, maar ik wilde toch zo'n boek gelezen hebben. Ik vond het lastig te volgen door de moeilijke namen. Het perspectief waarin het geschreven is, vond ik ook minder prettig. Het ik-perspectief zorgt er bij mij voor dat het ik me tamelijk kan inleven in de hoofdpersoon, dit houdt mijn aandacht vast. Maar dat ontbrak in dit verhaal. Wel zorgen de verschillende perspectieven voor een afwisselend verhaal waardoor je de aandacht toch enigszins blijft vasthouden. Ik ben een beelddenker; dit is later in het verhaal nadelig, want er wordt nogal gedetailleerd verteld over de gevechten: '.. ik slinger bijna zonder na te denken mijn speer naar hem toe en raak hem midden tussen de schouderbladen. Hij valt dreunend om, plat op zijn gezicht. Hij spuugt bloed, kreunt, ligt stil. Hij is dood.' (Odysseus, 1994) Het liefdesverhaal van Odysseus en Penelopeia zorgde ervoor dat ik toch verder wilde lezen, ook al vond ik de godenvergaderingen en de oorlog niet interessant. Er staan illustraties in die helpen een goed beeld te creëren van personen of situaties. Ze versterken het verhaal. Ik zou het boek geen tweede keer willen lezen.
"Elke zoon is de zoon van een held en elke heldenzoon wil zelf een held zijn net zo groot als zijn vader, groter dan zijn vader." Ik vind dat auteur Imme Dros hiermee een prachtig, herkenbaar beeld oproept. Wie wilde er vroeger niet bekend, beroemd en geprezen worden? Zo begon ik te lezen over Odysseus, de man die dankzij vroegere lessen Grieks voor mij al behoorlijk bekend was. Het verhaal vanuit de ogen zijn Odysseus' zoon Telemachos te lezen, is verfrissend. Beginnen met lezen is duiken in de machteloosheid van Telemachos, worstelen met het lot dat Odysseus te pakken heeft en tenslotte strijden om de zwerftochten van de helden in het verhaal tot een goed einde te laten brengen. Het maakt dat je de held Odysseus vanuit een andere positie leert kennen, het zorgt ervoor dat je een beter beeld krijgt met de Griekse gang van zaken als het gaat om tijdloze thema's als liefde en geloof. Imme Dros heeft met dit boek de Griekse cultuur ook voor jongeren toegankelijk en leerzaam kunnen maken. Maar ook voor hen die in het algemeen gefascineerd zijn door andere culturen is dit verhaal fantastisch.
Ik vond het een leuk en interessant boek. In het begin was het verhaal moeilijk te volgen omdat de lezer nog niet veel weet, maar hoe verder je in het boek komt hoe meer je het begrijpt. Het is alsof je verschillende stukken van een puzzel krijgt en aan het eind heb je een geheel. Griekse mythologie heb ik altijd interessant gevonden, dus om er op zo'n manier over te lezen vond ik wel leuk. De karakters waren goed geschreven. Dat vind ik omdat ik, toen ik aan het lezen was, voelde alsof ze gewoon unieke personaliteiten hadden.
Dit is het boek dat ervoor zorgde dat ik op 10-jarige leeftijd eerst de meester smeekte om een tweede boekbespreking, die vervolgens gaf verkleed als Pallas Athene, en daarna (nog steeds in hetzelfde jaar) de originele vertaling las. De kinderopera De terugkeer van Odysseus (Frank Groothof en geschreven door Imme Dros' echtgenoot) had me er al op voorbereid, maar dit werk was het echte begin van mijn tot nu toe levenslange obsessie met griekse mythologie.
Un retelling dell’Odissea rivolto ad un pubblico giovane (lettori delle scuole medie) scritto in maniera avvincente, con un linguaggio contemporaneo. Un romanzo a più voci in cui si ricostruisce la figura di Odisseo per restituirne la storia al figlio Telemaco. Peccato sia un libro fuori catalogo (perché, perché?!?)