خاطرات شیخ علی تهرانی

by علی تهرانی به کوشش محمود مرادخانی

علی مرادخانی ارنگه (۴ اردیبهشت ۱۳۰۵ – ۲۷ مهر ۱۴۰۱) معروف به شیخ علی تهرانی، روحانی مجتهد، مبارز علیه شاه و مخالف سیاسی پس از انقلاب و شوهر خواهر سید علی خامنه‌ای بود. کتاب خاطرات او نشان از مردی دارد که بر عقیده‌ی خود استوار و آرمان‌گرا است و از مرگ و بیان نظر خود نمی‌هراسد. در مورد این‌که چه مایه خاطرات او قابل اعتماد است باید متخصصان تاریخ انقلاب نظر دهند اما یک نکته شایسته‌ی توجه است. او این خاطرات را نه مانند هاشمی رفسنجانی در همان هنگام بلکه سال‌ها بعد نوشته است. فاصله‌ی بعضا چند دهه‌ای میان رخداد تا نوشتن خاطره، احتمال بازیگری‌های ذهن را افزایش می‌دهد. تغییرات فکری صاحب خاطره می‌تواند در نوع به یاد جوردن یک خاطره نیز اثر ناخودآگاه بگذارد. با این حال، او خوش‌حافظه به نظر می‌رسد زیرا جزئیات رنگارنگی را در رخ‌دادها ذکر می‌کند. دانش مذهبی بالای او از سطر-سطر نوشته پیداست. با این حال، آرمان‌گرایی مذهبی او تنه به ناکجاآبادگرایی و خیال خام‌پروری می‌زند و این از طرح‌هایی او در ابتدای انقلاب مانند تشکیل صندوقی برای جمع‌آوری زکات (مالیات مذهبی)، وجود نداشتن مرز میان کشورهای اسلامی (پان‌اسلامیسم) هویدا است. زندگی ناکام و غمبار شیخ علی تهرانی نشان پایان نسلی آرمان‌گرا است که از تحقق آرمان‌های‌اش تنها مبارزه‌ی دائم برای‌اش باقی ماند.

Unknown Binding

Published January 1, 2017

Reviews

[یاسر میردامادی · Rating 3 out of 5]

علی مرادخانی ارنگه (۴ اردیبهشت ۱۳۰۵ – ۲۷ مهر ۱۴۰۱) معروف به شیخ علی تهرانی، روحانی مجتهد، مبارز علیه شاه و مخالف سیاسی پس از انقلاب و شوهر خواهر سید علی خامنه‌ای بود. کتاب خاطرات او نشان از مردی دارد که بر عقیده‌ی خود استوار و آرمان‌گرا است و از مرگ و بیان نظر خود نمی‌هراسد. در مورد این‌که چه مایه خاطرات او قابل اعتماد است باید متخصصان تاریخ انقلاب نظر دهند اما یک نکته شایسته‌ی توجه است. او این خاطرات را نه مانند هاشمی رفسنجانی در همان هنگام بلکه سال‌ها بعد نوشته است. فاصله‌ی بعضا چند دهه‌ای میان رخداد تا نوشتن خاطره، احتمال بازیگری‌های ذهن را افزایش می‌دهد. تغییرات فکری صاحب خاطره می‌تواند در نوع به یاد آوردن یک خاطره نیز اثر ناخودآگاه بگذارد. با این حال، او خوش‌حافظه به نظر می‌رسد زیرا جزئیات رنگارنگی را در رخ‌دادها ذکر می‌کند. دانش مذهبی بالای او از سطر-سطر نوشته پیداست. با این حال، آرمان‌گرایی مذهبی او تنه به ناکجاآبادگرایی و خیال خام‌پروری می‌زند و این از طرح‌های او در ابتدای انقلاب مانند تشکیل صندوقی برای جمع‌آوری زکات (مالیات مذهبی)، وجود نداشتن مرز میان کشورهای اسلامی (پان‌اسلامیسم) هویدا است. زندگی ناکام و غمبار شیخ علی تهرانی نشان پایان نسلی آرمان‌گرا است که از تحقق آرمان‌های‌اش تنها مبارزه‌ی دائم برای‌اش باقی ماند.