Jump to ratings and reviews
Rate this book

สเริงระบำดำรู

Rate this book
รวมเรื่องสั้นของ อุษณา เพลิงธรรม ผู้เขียนเรื่อง จันดารา เป็นนักเขียนที่มีเอกลักษณ์โดดเด่นในการใช้ภาษา ศัพท์ สำนวน และการเรียงร้อยถ้อยคำ ในเล่มประกอบด้วยเรื่องสั้น 10 เรื่อง เช่น ชาวนางูเห่ากับ

135 pages, Paperback

Published December 1, 1990

3 people want to read

About the author

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
1 (50%)
4 stars
1 (50%)
3 stars
0 (0%)
2 stars
0 (0%)
1 star
0 (0%)
Displaying 1 of 1 review
Profile Image for Chanamon Wangthip.
72 reviews9 followers
January 3, 2026
"ถ้าเมื่อไรชีวิตมีปริศนาให้หล่อนเอาตัวเข้าเล่นพนันเสี่ยงทายระหว่างการต่อรองของสวรรค์และนรก เมื่อนั้นหล่อนก็น่าจะประสบชายเข้าแล้ว แต่ปริศนาที่ถนิมพรรณยอมเข้าเสี่ยงมีรหัสที่หมายไกลกว่านั้นนัก และนรกมีหวังเต็มที่จะชนะแต่ต้นมือ ส่วนสวรรค์เล่นตามโชคชะตาของหล่อนซึ่งหล่อนเองก็ทอดอาลัย..."
.
.
.
จำได้ว่าตอนอ่านถึงตรงนี้ครั้งแรกก็ร้อง วู้วววว ยาวมากในใจแล้วตบเข่าดังฉาด เพราะมันเด็ดขาดเหลือใจ คมปากกาของมือฉมังเป็นอย่างนี้นี่เอง อุษณา เพลิงธรรม หรือประมูล อุณหธูปเป็นชื่อที่การันตีอยู่ในตัวเองอยู่แล้วทั้งวงการแปลและวงการเขียน พอบังเอิญได้อ่านบทสัมภาษณ์ยอดนักอ่านคนหนึ่งที่เล่าว่า ชุดเรื่องสั้นรักๆ ใคร่ๆ ชื่อสวย 7 เล่มของอุษณา เพลิงธรรมน่ะเด็ดกว่าเรื่องของจัน ดารา นิยายสร้างชื่อของเขาซะอีกก็อยากจะหามาอ่านให้ได้ (แต่จนปัญญาจริงๆ เพิ่งได้มาแค่สองเล่ม ท่านใดเมตตาก็ยินดีนะคะ) สำคัญกว่ารีวิวดีคือส่วนตัวเป็นคนชอบอ่านงานอีโรติก ใคร่ปนรัก รักปนใคร่ของนักเขียนรุ่นเทือกๆ นั้นมาก แต่ไม่เคยอ่านเล่มอื่นของอุษณานอกจากเรื่องของจันฯ เลยนี่แหละ
.
.
.
สเริง ระบำดำรู เป็นรวมเรื่องสั้นเล่มที่ 4 จากชุด 7 เล่มนั้น ไม่ได้อีโรติกเวิ้กว้ากขนาดนั้น ไม่มีฉากอัศจรรย์ใจระทึกสาบเหงื่อแบบมาลัย ชูพินิจ ไม่แก่นเซี้ยวแสบสันเท่า 'รงค์ วงษ์สวรรค์ แต่เฉียบคมและน่าตื่นตาตื่นใจในรูปแบบที่ต่างออกไป โควตข้างต้นน่าจะพอยืนยันได้ คนเขียนช่างสรรคำร้อยประโยคได้คมกริบมาก ฟันฉับในดาบเดียว และแน่นอน ถึงจะไม่ได้ติดเรต (?) และเรียบง่าย สุขุม แต่วิธีถ่ายทอดตัวละครทุกตัวในเรื่องที่ท้าทายขนบสังคมยุคนั้น (จนถึงยุคนี้) อย่างไม่หวือหวาบ้าดีเดือดแต่คมกริบนั่นน่าประทับใจจนต้องร้องว้าว ไม่ตัดสิน ไม่ชี้นำ ไม่บอกดำบอกขาว เป็นอย่างที่เป็นและปล่อยให้เราเพริดไปกับสิ่งที่เป็นไป ตลกลึกหน่อยๆ อิมเมจในใจของหนังสือเล่มนี้หลังอ่านจบก็คือฮอตเนิร์ดหนุ่มวัยกลางคน แพรวพราวแต่ไว้ทีแบบเสือซ่อนเล็บ แบบ ว้าว เอามาอีก ชอบพอๆ กับน้ำค้างเปื้อนแดดเลย
Displaying 1 of 1 review

Can't find what you're looking for?

Get help and learn more about the design.