Ölemiyorum Kütüphanesi

by Barış Efendioğlu

“Her insan bilinçaltının romanını yaşar.”

Enis annesinin, babasının ve ablasının ölümünün ardından insanlarla derin ilişkiler kurmaktan kaçınan yalnız bir adama dönüşmüştür. Yitip giden geçmişine duyduğu özlemi plak koleksiyonu yaparak gidermeye çalışmaktadır. Bir gün antika pazarından satın aldığı bir pikap iğnesinin pikapta çalan plağın sahibini çağırabildiğini keşfeder. Yalnızlığına nihayet bir çözüm bulduğunu düşünen Εnis, pikaba her plak koyuşunda artık hayatta olmayan pek çok kişiyi günümüze getirerek onları evinde kurduğu mükellef sofralarda ağırlar. Özellikle eski bir hippi olan İstem, Köy Enstitülü öğretmen Arif Dayı ve neyzen Suphi kurduğu bu yeni dünyanın vazgeçilmez konukları arasındadır. Ancak hiç beklemediği bir anda gelen bir konuk her şeyi altüst edecektir.

Barış Efendioğlu, bilinçaltımızda aynı anda hazır bulunan bilgeliğin ve deliliğin sırlarını Anadolu abdallarının, sufilerin, Beat kuşağının ve Zen Budistlerinin eşliğinde Celsus Kütüphanesi’nde arıyor.

Genres: Turkish Literature

204 pages, Paperback

Published January 1, 2022

Reviews

[Zübeyde Özgür · Rating 3 out of 5]

Enis, anne, baba ve ablasını kaybetmiş, hayata tek başına tutunmaya çalışan bir adam. Kaçış noktası olarak da plakları seçmiş kendine. Bütün teselliyi plaklarda buluyor. Günün birinde, bir antika pazarında altın bir plak iğnesi görür ve hemen satın alır. Eve gelip denemek istediğinde, bu iğnenin normal bir iğne olmadığını anlar. İğne, plağa takıldığı anda eski (ölü)sahibini çağırır ve eski sahibi Enis'in karşısında belirir. Kurgu da bu noktadan sonra açılır.

Kitabın ana karakteri Enis'e pek kanım ısınamadı ondan dolayı kitapla arama bir mesafe girdi. Fikir olarak çok orijinal bir kurgu aslında ama ana karakterin hal ve tavırları kurgunun önüne geçti benim açımdan. Sonunu çok beğendim çünkü fantastik kurgunun dozu iyice arttı ve bu durum çok hoşuma gitti. Türk edebiyatına fantastik kurguyu çok yakıştırıyorum. Kitaba dair diğer bir beğenim de müziklerineydi.

[Kozmokitap · Rating 5 out of 5]

Bugün size adı gibi konusu da farklı bir kitap ile geldim #ölemiyorumkütüphanesi .
Kitabın kapak tasarımını çok beğendim, özellikle kitabı bitirdikten sonra çok daha anlamlı geldi bana. Zaten @yitikulke 'nin farklı ve kendine özgü bu kapak tasarımlarını çok beğeniyorum 💕
Enis ... Önce annesini, sonra babası ondan sonra da ablasını kaybetmiştir. Artık bu dünyada yalnızdır ve kendisini yapayalnız hissetmektedir . O da ayakta kalabilmek için hayatını rutinleri çerçevesinde yaşamaya başlar . Haftaiçi arkadaşları ile buluşmaz, kimseye telefon numarasını vermez. Sadece cuma günü , o da kendi evinde toplanır onlarla. Üç çeşit meze de hiç değişmez, her sabah yediği kahve ve kruvasanı da . Bazen rutini dışına çıkmayı düşünse de çıkamaz .
Kitabı okumaya başladığımda şahsına münhasır bir karakter olan Enis ile tanışınca onun gibi rutinleri dışına çıkmayı hiç sevmeyen bir tanıdığım geldi aklıma.
Dokuz haftasonu anlatılıyor kitapta.
Enis'in en büyük zevki plak dinlemek ve sahaflardan plak satın almak . Olaylar da böyle başlıyor zaten.
Enis en son plak satın aldığı yerden bir de pikap iğnesi alır. Bu iğne farklı görünmektedir ve farklıdır da. Bu iğnenin bir özelliği vardır . Plak çalmaya başlayınca müzik ile beraber plağın ilk sahibi eğer ölmüş ise kanlı canlı belirir evin içinde . Ne kadar ilginç değil mi?? Bana ilginç gelirken belki sizi ürpertir Enis gibi . Ancak kontrol Enis'te . İğneyi kaldırdığı an "sahip "adını verdiği bu insanlar tekrar yok olmakta...
Kitapta Zen , hippi , abdal, neyzen dünyasına giriyor, keyifli sohbetler yapıyor ve kıssadan hisse hikayeler dinliyoruz. Kitap bu şekilde iyi hoş ilerlerken yazar kitabın sonunda öyle bir sürpriz hazırlamış ki!! Şok bir son ile kitabın kapağını kapattım .
Bilinçaltının karanlık dehlizlerinde dolaşırken yazarın yaptığı kelime oyunları ile kitap daha da ilginç hale geldi ve hayal gücüne hayran kaldım. Harika bir kurguydu ✌️
Celsus kütüphanesine gitmedim şimdiye kadar , bu kitaptan sonra gidip görmeyi çok istiyorum

[Başak Ebru Tarım · Rating 4 out of 5]

Barış Efendioğlu'yla tanışma kitabım oldu Ölemiyorum Kütüphanesi.
Kahramanımız Enis 10 yaşında annesini, 20 yaşında babasını, 30 yaşında ablasını kaybettikten sonra insanlardan uzaklaşarak, yalnız bir adama dönüşür. Arkadaşları onun hayatına ancak Enis'in kurallarıyla ve Enis'in izin verdiği kadar girebilirler.

Kuralları dahilinde sürdürdüğü yalnız hayatında müdavimi olduğu mekanlar, ritüelleri ve devasa plak kolleksiyonu onun vazgeçilmezleridir.

Herşey Enis'in Feriköy antikacılar pazarında (her pazar sabahı düzenli olarak gider) Celil amcadan (adının anlamı uzun ömürlü demek) satın aldığı bir pikap iğnesiyle başlar. İğne çaldığı plağın ölmüş sahibini hoooop diye Enis'in yanına getirme gücüne sahiptir. Enis başta ürkse de plaklar sayesinde kendine harika dostlar edinir. Hippi ruhlu, Zen felsefesine inanan, uzun saçlı İstem, Anadolu abdallarından Arif dayı, sufi Suphi Amca ve anlattığı her anısını "biz huzurlu değil, mutluyduk o an" diye bitiren Sine.

Sekiz hafta boyunca kurduğu yeni düzeninin tadını çıkaran Enis'in dünyası beklenmeyen ama çok önemli birinin ziyaret haberiyle alt üst olur. Ondan sonrası Enis için bir çeşit kişisel tufandır.

Ölemiyorum kütüphanesini çok sevdim, büyük bir keyifle okudum, orasını, burasını çizdim, aslında çok fazla satırını çizdim. Zeki kurgusuna, ters köşelerine, beyin yakan sonuna bayıldım. O kadar ki, son elli sayfayı bir daha okudum.

Okuyucu olarak Enis'in plaklarla, şarkılarla kurduğu ilişkinin izini sürdüm, dinlediği şarkıları ben de dinledim. Müzik sayesinde Enis'le daha özel bir bağ kurduğuma inandım. Barış Efendioğluy'la @yazariylakonusanlar okuma grubuyla birlikte yapacağımız sohbeti dört gözle bekliyorum.

[Güzin Turkay · Rating 5 out of 5]

Enis'in aradığı kişileri albümlerinin arasından seçmesi, var oluşunu sorgularken bu insanlara bir çocuk gibi sorular sorması, duymak istediği cevapları bulamaması, kontrolü kaybetmemek için yarattığı rutinlerinin içinde kaybolup gitmesini izlemek ilginç bir deneyimdi. Her ne kadar Enis'i kendimle bağdaştırmasam da onu ve seçimlerini bir yere kadar anlayabildim. İstem'in, Suphi'nin ve Arif Dayı'nın gerçek olmasını ve onlarla oturup konuşmayı ben de çok istedim. Ayrıca fantastik elementler olmasına karşın nedense 10 yıl lanetini de bir türlü kabullenemedim.

Dinlediğimiz şarkılar bizi yansıtır mı, bence de yansıtır.