What do you think?
Rate this book
Vive ma Liberté: Arno in zijn eigen woorden
Wie was Arno? Een van de meest authentieke artiesten die België tot nog toe heeft voortgebracht? Natuurlijk. Een clown? Dat ook. Maar vooral een rasperformer die elk concert speelde alsof er nooit nog een volgende zou komen. Voor Arno was leven een kunst op zich. Hij had lak aan conventies en sloot nooit compromissen.
Journalist Bart Steenhaut was meer dan vijfentwintig jaar goed bevriend met de zanger, en gaandeweg ontstond het idee voor dit boek, waaraan de zanger zijn volledige medewerking verleende. Viva ma liberté laat zien wat Arno echt bezighield: het leven, de nood aan rock-’n-roll, passie, politiek, kunst en liefde. Het resultaat is een persoonlijk portret waar de Lonesome Zorro zich ook van een andere kant laat zien. Arno zoals weinigen hem gekend hebben: zoals hij écht was.
Journalist Bart Steenhaut was meer dan vijfentwintig jaar goed bevriend met de zanger, en gaandeweg ontstond het idee voor dit boek, waaraan de zanger zijn volledige medewerking verleende. Viva ma liberté laat zien wat Arno echt bezighield: het leven, de nood aan rock-’n-roll, passie, politiek, kunst en liefde. Het resultaat is een persoonlijk portret waar de Lonesome Zorro zich ook van een andere kant laat zien. Arno zoals weinigen hem gekend hebben: zoals hij écht was.
280 pages, Paperback
Published September 30, 2022
1 person is currently reading
23 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
January 3, 2023
“Hier, c’était le passé, aujourd’hui la vérité”
Na het bekijken van “Charlatan” vorig jaar, het driedelig portret over Arno van de hand van Dominique Deruddere, was ik niet van plan om nog iets te lezen of te bekijken over Arno. Het idee dat zijn muziek, de platen en de cd’s, het perfecte testament vormen van de vorig jaar overleden zanger volstond voor mij. Na de documentaire heb ik wel tijdens een langere periode de albums van onze Oostendse anarchistische zanger en artistieke duizendpoot meermaals opnieuw beluisterd en eerlijk: ik had niet echt veel zin meer om zijn erfenis in mijn hoofd uit te breiden met extra teksten en info.
Toch ben ik content dat ik “Vive ma Liberté” meegenomen heb uit de bib, eerder in een opwelling omdat ik het nagelnieuwe exemplaar van het boek zag liggen bij de aanwinsten dan als een ‘geplande’ lectuur. Niet zozeer om inkijk te krijgen in het hoofd van Arno, maar omwille van een paar bijzonder fijne hoofdstukken. Ergens halverwege het boek vind je immers een hoofdstuk getiteld “Kom mij niet vertellen wat ik mag of niet mag, want ik doe precies het tegenovergestelde”, met een ontstaansgeschiedenis van een aantal iconische nummers. Niet alleen “Les Yeux de ma Mère”, één van de sterkste nummers die hij ooit geschreven heeft, zowel muzikaal als tekstueel, maar eveneens “Elle adore le Noir pour sortir le Soir” en “Je ne veux pas être grand” passeren de revue. Je krijgt een unieke inkijk in de context van de nummers, zonder dat het afbreuk doet aan de beleving tijdens het beluisteren.
De tweede en eigenlijk belangrijkste reden om dit boek te lezen, vind je in het hoofdstuk net na dit deel. Bart Steenhaut schrijft bij elk hoofdstuk telkens een kort voorwoord op het hoofdstuk dat volgt. Daar noteert hij het volgende: “Arno was één van de artiesten - en ze zijn zeldzaam - die interviews geven bijna tot een kunstvorm kon verheffen. Arno entertainde graag, en het maakte hem weinig uit of zijn publiek uit een enkeling met taperecorder bestond of in een volle zaal stond opeengepakt. (…) Maar bijna altijd ontpopte Le Plus Beau zich tot een gast die met een grap en een kwinkslag toch de waarheid vertelde. Of alleszins zijn waarheid. En die was altijd poëtischer dan de werkelijkheid.” Zo is het maar net. Steenhout laat Arno zelf aan het woord en stelt de juiste vragen op het juiste moment. Soms heb je het gevoel dat zowel de vragensteller als de geïnterviewde zichzelf herhalen - en dat ís regelmatig zo -, maar toch blijf je lezen en lezen en kom je dichter bij de unieke kunstenaar die Arno ongetwijfeld was.
De opbouw waarmee de auteur zijn boek vorm gegeven heeft, is alleen al een meerwaarde. Zelfs al denk je - net als ondergetekende, meermaals - dat je niets extra meer hoeft of wil te weten komen over onze Oostendse tedere anarchist, toch is dit boek een absolute aanrader. Áls je iets wil lezen over Arno, bovenop zijn muziek en de paroles, context en achtergrond van de halve meter platen die hij achtergelaten heeft in menig platenkast, laat het dan dit zijn.
Na het bekijken van “Charlatan” vorig jaar, het driedelig portret over Arno van de hand van Dominique Deruddere, was ik niet van plan om nog iets te lezen of te bekijken over Arno. Het idee dat zijn muziek, de platen en de cd’s, het perfecte testament vormen van de vorig jaar overleden zanger volstond voor mij. Na de documentaire heb ik wel tijdens een langere periode de albums van onze Oostendse anarchistische zanger en artistieke duizendpoot meermaals opnieuw beluisterd en eerlijk: ik had niet echt veel zin meer om zijn erfenis in mijn hoofd uit te breiden met extra teksten en info.
Toch ben ik content dat ik “Vive ma Liberté” meegenomen heb uit de bib, eerder in een opwelling omdat ik het nagelnieuwe exemplaar van het boek zag liggen bij de aanwinsten dan als een ‘geplande’ lectuur. Niet zozeer om inkijk te krijgen in het hoofd van Arno, maar omwille van een paar bijzonder fijne hoofdstukken. Ergens halverwege het boek vind je immers een hoofdstuk getiteld “Kom mij niet vertellen wat ik mag of niet mag, want ik doe precies het tegenovergestelde”, met een ontstaansgeschiedenis van een aantal iconische nummers. Niet alleen “Les Yeux de ma Mère”, één van de sterkste nummers die hij ooit geschreven heeft, zowel muzikaal als tekstueel, maar eveneens “Elle adore le Noir pour sortir le Soir” en “Je ne veux pas être grand” passeren de revue. Je krijgt een unieke inkijk in de context van de nummers, zonder dat het afbreuk doet aan de beleving tijdens het beluisteren.
De tweede en eigenlijk belangrijkste reden om dit boek te lezen, vind je in het hoofdstuk net na dit deel. Bart Steenhaut schrijft bij elk hoofdstuk telkens een kort voorwoord op het hoofdstuk dat volgt. Daar noteert hij het volgende: “Arno was één van de artiesten - en ze zijn zeldzaam - die interviews geven bijna tot een kunstvorm kon verheffen. Arno entertainde graag, en het maakte hem weinig uit of zijn publiek uit een enkeling met taperecorder bestond of in een volle zaal stond opeengepakt. (…) Maar bijna altijd ontpopte Le Plus Beau zich tot een gast die met een grap en een kwinkslag toch de waarheid vertelde. Of alleszins zijn waarheid. En die was altijd poëtischer dan de werkelijkheid.” Zo is het maar net. Steenhout laat Arno zelf aan het woord en stelt de juiste vragen op het juiste moment. Soms heb je het gevoel dat zowel de vragensteller als de geïnterviewde zichzelf herhalen - en dat ís regelmatig zo -, maar toch blijf je lezen en lezen en kom je dichter bij de unieke kunstenaar die Arno ongetwijfeld was.
De opbouw waarmee de auteur zijn boek vorm gegeven heeft, is alleen al een meerwaarde. Zelfs al denk je - net als ondergetekende, meermaals - dat je niets extra meer hoeft of wil te weten komen over onze Oostendse tedere anarchist, toch is dit boek een absolute aanrader. Áls je iets wil lezen over Arno, bovenop zijn muziek en de paroles, context en achtergrond van de halve meter platen die hij achtergelaten heeft in menig platenkast, laat het dan dit zijn.
November 29, 2022
Wellicht het boek dat de meest waarheidsbenaderende inkijk geeft in het habitat van Arno
March 19, 2023
Tijdens het lezen van dit lange interview, want dat is dit boek eigenlijk - het wellicht laatste echte lange interview met de zanger - hoor je continu de stem van Arno weerklinken in je hoofd. Een fijne manier om de man te herinneren. Een ode aan het lef, het leven, de vreugde en de goesting om er elke dag het beste van te maken.
Anderzijds: zoveel herhalingen (over hoe belangrijk Oostende wel niet is/was, hoe hard de wereld op vandaag lijkt op die van het eind van de jaren '30 vorige eeuw, over zijn "zusters" in het leven, ...) dat het ook wat overkomt als het geraaskal van een oude man. Hier hadden auteur en redactie toch wat kritischer met de borstel mogen doorgaan.
Anderzijds: zoveel herhalingen (over hoe belangrijk Oostende wel niet is/was, hoe hard de wereld op vandaag lijkt op die van het eind van de jaren '30 vorige eeuw, over zijn "zusters" in het leven, ...) dat het ook wat overkomt als het geraaskal van een oude man. Hier hadden auteur en redactie toch wat kritischer met de borstel mogen doorgaan.
March 16, 2023
5 sterren is Ruim Onvoldoende. Niemand kende Arno beter dan Arno en om dat dan te mogen lezen! Dat is gluren in een leven waar je eigenlijk geen zakens mee hebt maar toch content bent dat je het mocht lezen. Merci Arno, merci pour tout.
January 3, 2025
Aangenaam leesbaar boek. Arno en zijn muziek hebben me nooit aangetrokken. Na het lezen vh boek blijkt dit een gemis te zijn. Tijdens het lezen vh boek heb ik zijn muziek leren appreciëren en Arno leren kennen, vóór zover je iemand kunt leren kennen door het lezen ve boek. Mooi !
February 21, 2023
Putain Putain, c’est vachement bien. Nous dommes quand même tous des européens!
En met dit stukje muziek leid ik een recensie in voor een boek waar ik nooit van dacht dat ik het zou lezen, en graag zou lezen.
Dit is voornamelijk een boek voor de echte Arno fans, voor zij die nog één keer de man wil horen spreken (al was’t maar via tekst) en die hem op het hoogste schavotje zetten, naast andere artiesten als Luc de Vos, Willie Willie en noem maar op…
“Je weet toch dat ik lesbisch ben, he. En ik moedig iedere vent aan om homoseksueel te worden. Dan he ik zelf meer keuze. Vrouwen inspireren me.” Dixit Arno.
Volledige recensie: http://looneybooks79.blog/2023/02/21/...
Arno was a Belgian singer/artist who either lived in Ostend (where he was born) or Brussels. But he was mostly performing on stage! This book is a compilation of talks the author had with the man. A bit silly, a bit clumsy and a bit awkward… those words describe Arno the best!
En met dit stukje muziek leid ik een recensie in voor een boek waar ik nooit van dacht dat ik het zou lezen, en graag zou lezen.
Dit is voornamelijk een boek voor de echte Arno fans, voor zij die nog één keer de man wil horen spreken (al was’t maar via tekst) en die hem op het hoogste schavotje zetten, naast andere artiesten als Luc de Vos, Willie Willie en noem maar op…
“Je weet toch dat ik lesbisch ben, he. En ik moedig iedere vent aan om homoseksueel te worden. Dan he ik zelf meer keuze. Vrouwen inspireren me.” Dixit Arno.
Volledige recensie: http://looneybooks79.blog/2023/02/21/...
Arno was a Belgian singer/artist who either lived in Ostend (where he was born) or Brussels. But he was mostly performing on stage! This book is a compilation of talks the author had with the man. A bit silly, a bit clumsy and a bit awkward… those words describe Arno the best!
March 9, 2023
Genoten van het levensverhaal van Arno. Merci voor alle mooie muziek dat je ons hebt geschonken.
July 27, 2023
Prachtig boek dat je een pure inkijk geeft op het leven dat Arno heeft gehad, met momenten hoor je en zie je hem de zinnen zeggen die je leest.
May 18, 2024
Prachtig boek. Meer biografisch kan het niet zijn, Arno zelf verteld je hoe het liep. Het lezen doet je geloven dat hij nog leeft, 't is maar op het einde dat je beseft "shit, hij is er niet meer".
Displaying 1 - 9 of 9 reviews