قتل به روایت پو

by جفری هچر, کاوه بلوری (-Transalator)

A dark and dreadful night. A woman in white lost within a wood. And the only shelter is a house full of murderers. Mixing funhouse tricks, Grand Guignol and a deadly game of cat and mouse, MURDER BY POE is a theatrical reimagining of some of Edgar Allan Poe s most famous tales of terror "The Black Cat," "The Tell-Tale Heart," "The Murders in the Rue Morgue," "William Wilson," "The Purloined Letter," "The Mystery of Marie Roget" and "The Fall of the House of Usher." As each haunted figure tells a story of crime and mayhem, the woman must solve the puzzle of the house and the riddle of the man who ushers her into its mysteries.

92 pages, Paperback

First published August 30, 2005

Reviews

[Daniel T · Rating 4 out of 5]

میان توهّم و کابوس، میان شعر و جنون، روایت قتل از مغز متلاشی‌شده‌ی یک نابغه

کتاب را که می‌بندی، تازه عمق تاریکی آن روشن می‌شود. «قتل به روایت پو» یک نمایشنامه نیست؛ یک کابوس است، یک تونل درهم‌پیچیده در ذهن ادگار آلن پو، که با هر قدم در آن، مرز میان خیال و واقعیت بیش‌تر فرو می‌ریزد. جفری هچر نه تنها به سراغ خودِ پو رفته، بلکه به سراغ ارواح خلق‌شده‌ی او، جنونش، وسواس‌های ادبی‌اش و اضطراب‌هایش نسبت به مرگ، زن، و فراموشی رفته است.

در طول داستان، تو نمی‌دانی چه کسی واقعاً وجود دارد و چه کسی تنها پژواکی از داستان‌های گذشته است. دوپن، گربه، ویلسن… همه این‌ها دیگر شخصیت نیستند، بلکه انعکاس‌های شکسته‌ی ذهنِ مردی هستند که جهان را بیش از آن‌که زیسته باشد، خواب دیده است. ساختار داستانی هچر یک بازی ذهنی است: داستان در داستان، شخصیت در درون سایه‌ی خود، واقعیت در نقاب خیال.

و در این میان، درخشان‌ترین نقطه‌ی نمایش، نه بازگویی ماجراهای قدیمی، بلکه تصویرِ «پو»یی‌ست که زیر بار خلقِ همین داستان‌ها خرد شده. گویی با هر کاراکتری که زاده، تکه‌ای از روحش را سوزانده، و اکنون در واپسین ساعات عمر، آن‌ها بازگشته‌اند تا حق‌شان را از او بگیرند. حقِ دیده‌شدن، شنیده‌شدن، و زنده‌ماندن.

این نمایش برای کسی که با آثار پو آشنا باشد، هدیه‌ای‌ست سرشار از اشارات، ارجاعات، و بازی‌های زبانی. و برای کسی که آشنا نباشد، تجربه‌ای‌ست از سقوط در درون ذهن انسانی که حقیقت را در قالب داستان و مرگ را در قالب هنر فهمیده.

در پایان، این یک داستان جنایی نیست. این خودکشی تدریجی نویسنده‌ای‌ست که از شدت خلاقیت، آرام آرام در جهان ساخته‌ی خویش ناپدید شد.

[Danny Campbell · Rating 5 out of 5]

Great script! Perfect for high school or community theatre audiences and brilliantly uses technical theatre elements for some great Halloween time story telling. This would be a good one to produce some day.

[Mahdi · Rating 2 out of 5]

It felt like a on-the-nose, overt and cursory commentary on certain Poe's tales. I hate it when someone repeats the same story in the name of "adaptation" or "retelling". Dull and boring indeed. The opening and ending was good though, half-cooked nonetheless.

[Mari McR · Rating 3 out of 5]

Somewhat clever stage play integrating multiple Poe works. Some of the story weaving was somewhat strained, e.g., the Cat and Heart's roles.

[David · Rating 3 out of 5]

In the words of the director under whom I performed this play, it's an "acid trip". The play actually does a good job of taking many of Poe's works and finding common symbolism. Not extraordinary, but still good, and a good introduction to this famous author.