Johan Fretz maakt al tien jaar lang spraakmakende verhalen over de actualiteit, die keer op keer tijdloos blijken. Zijn persoonlijke notities blijven relevant - alleen de toon is veranderd. In Met vriendelijke groet laat Fretz zien hoe hij zich het afgelopen decennium heeft ontwikkeld, van beginnend schrijver tot de stem van een generatie.
In een tijd waarin eeuwenoude normen vurig worden bevraagd en bestreden, en we tegelijkertijd de rand van de afgrond misschien al gepasseerd zijn, durft Fretz met zijn columns, essays en verhalen kleur te bekennen. Kritisch, maar niet cynisch, in de overtuiging dat een gelijkwaardigere toekomst alleen kan bestaan als onverzoenlijkheid en hypocrisie ferm worden benoemd. Van de politiek van Mark Rutte tot de onmacht van links, van complottheorieën tot zijn eigen ontwikkeling rond BLM, hij schuwt de gevoelige onderwerpen niet.
Het moeilijke aan een bundel columns die vooral over de actualiteit van de laatste paar jaar gaan is dat die columns (en een aantal essays) niet meer zo actueel, en daarmee voor mij ook minder interessant, voelen. De stukken waren goed geschreven, maar ik had het na de eerste honderd bladzijden wel een beetje gezien.
Ik ga dit boek aanraden aan alle andere nederlandse polticologie studenten want sommigen van ons konden nog geen actieve herinneringen ontwikkelen in 2014 en dan is het best fijn om terug de tijd in te reizen en te lezen wat er gebeurde, met wie, en waar (what's this? Cluedo?). Daarnaast schrijft Frezt erg fijn, hoewel hij (zoals hij zelf wel kan toegeven gelukkig!) ook nog wel eens kan blijven hangen in dweperigheid en/of grachtengordel taal. Vooralsnog, een uitstekend boek!