De waarheid zal me bevrijden

by Alejandra Ortiz, Simone Peek (Translator)

In een klein dorp in Mexico leeft de jonge Alejandra een uitzichtloos bestaan. Door armoede gedreven en op zoek naar genegenheid, verkoopt ze al op haar dertiende haar lichaam. Ondertussen leert ze dat ze anders is, dat het hier voor haar niet veilig is. Ze gaat naar de VS, maar zonder papieren is het leven ook daar niet gemakkelijk.

In 2015 komt Alejandra aan op Schiphol en krijgt ze een enkeltje Ter Apel. Ondanks grote tegenspoed - de stroperige procedures, afwijzingen en depressie - houdt ze haar ultieme zoektocht naar vrijheid vol. Ze verlangt te leven, lief te hebben en te zijn wie ze werkelijk is.

De waarheid zal me bevrijden is het aangrijpende verhaal van Alejandra, een trans vrouw op zoek naar een veilig thuis. Bij vlagen een verdrietig verhaal, maar levenslust en doorzettingskracht overheersen van begin tot eind.

Vertaald uit het Engels door Simone Peek

Genres: Queer, Nonfiction, LGBT, Memoir

416 pages, Paperback

Published October 26, 2022

Reviews

[Lieke]

must-read

[Lotte]

Dit boek een review geven is ontzettend moeilijk, maar ik ga het toch proberen. Vooral omdat iedereen moet weten hoe belangrijk dit boek is!

Alejandra neemt je mee in haar 3 jaar durende, en tot op heden nog steeds niet afgeronde, asielprocedure in Nederland. Parallel aan dit verhaal lees je wat ze doormaakten in haar geboorteland Mexico en als ongedocumenteerde in de VS.

Dit verhaal grijpt je vast en laat je niet meer los. Alejandras eerlijkheid, openheid en veerkracht zijn bewonderenswaardig. De onmenselijke omstandigheden die mensen in azc moeten doormaken heb ik met pijn in mijn hart gelezen. En met woede lees ik over alle vormen van uitbuiting waar ze ook nog aan worden blootgesteld. Waarbij lhbti vluchtelingen vaak nog een kwetsbaardere positie hebben.

Dit verhaal heeft mijn ogen en hart geopend. Ik hoop dat veel mensen dit boek gaan lezen, bij hen zal ongetwijfeld hetzelfde gebeuren.

[Aafke]

Ik wilde niet stoppen met lezen. Nu het boek uit is ben ik vooral stil. Zoveel dingen om op me in te laten werken. Wat een verschrikkelijk goed en belangrijk boek. Zo veel respect en liefde voor Alejandra!

[Marcella]

Schrijnend en gruwelijk, open en eerlijk. Over een eindeloze zoektocht, ik ben er stil van.

"In de asielprocedure werd het me duidelijk dat asiel verlenen geen kwestie van menslievendheid is."

[Olga]

Niet weg te leggen. Een enorme eye-opener over het asielsysteem in Nederland. Een verhaal dat onder je huid kruipt, van een vrouw die ondanks alle verdriet en tegenslagen zo liefdevol, helder en scherp haar leven en de wereld om zich heen beschrijft.

[Coen]

Uitermate indrukwekkend verhaal van een Mexicaanse trans vrouw die verstrikt is in het web van de Nederlandse vluchtelingendiensten. Sterk aan te raden voor iedereen die zich wil verdiepen in de lhbt-gemeenschap en het leed van vluchtelingen die vastzitten in het systeem.

[Tirza de F]

Wat een mokerslag van een boek is dit.

[Astrid Inge]

O.M.G... Wat was dit intens.
De verstikkende sfeer in het Mexicaanse dorp waar Alejandra opgroeit in een gewelddadig gezin, de discriminatie waar ze als klein kind al mee te maken krijgt, de sfeer van prostitutie en drugs in de VS en de asielaanvraag in Nederland - dit verhaal is als een mokerslag.
En dan de kracht van Alejandra om door te gaan, om zichzelf te blijven en haar vrijheid te vinden. Wat een sterke en moedige vrouw.
Ik zal nooit meer op dezelfde manier naar beelden van Ter Apel en AZC's kunnen kijken.

[Fem]

Djeez.
Alejandra ❤️❤️

[Imre Te Velde]

Een bijzonder eerlijk en open boek. De auteur spaart niemand maar ook zichzelf niet. Daarnaast voelt het ook echt als een klacht tegen de Nederlandse overheid en de asielprocedure. Een absolute aanrader voor iedereen.

[Marije]

‘Het lukt Marimar bovendien niet om zich goed uit te drukken tegenover vreemden. Ze is er zo aan gewend haar pijn diep vanbinnen te begraven dat het niet lukt deze omhoog te halen in het kamertje tegenover een Nederlandse IND-vrouw achter een computer. Marimars antwoorden raken kant noch wal, wat de IND de indruk gaf dat ze iets te verbergen heeft. Nederland verwacht van Marimar dat ze interne worstelingen had doorgemaakt over haar identiteit en geaardheid. Dit terwijl Marimar niet worstelt met haar gevoel: ze worstelt met hoe de wereld met haar omgaat. Dit geldt ook voor mij en andere trans personen.’

[Julia]

In De waarheid zal me bevrijden vertelt Alejandra Ortiz over haar Nederlandse zoektocht naar veiligheid en geborgenheid, twee dingen die ze als trans vrouw in haar geboorteland Mexico niet zal vinden. In Nederland vindt ze echter alleen onzekerheid en oneerlijkheid. Ortiz vertelt over de eindeloze procedures om een verblijfsvergunning te krijgen vanuit een Limburgs azc, afgewisseld met passages over haar jeugd in een klein bergdorpje in Mexico, haar illegale oversteek naar de Verenigde Staten, en haar sociale en medische transitie en jaren als sekswerker aldaar. Ortiz vertelt haar verhaal vrij rechttoe rechtaan - De waarheid zal me bevrijdenkan niet bestempeld worden als literair werk - maar door de simplistische vertelling komen haar ervaringen ongefilterd binnen, wat haar relaas alleen maar kracht bijzet. Soms moest ik mezelf eraan herinneren dat het de ervaringen van een echt persoon betrof, want wat heeft die vrouw veel moeten doorstaan. Ik hoop dat het boek haar brengt wat ze ervan hoopt, en dat wij er als lezers heel veel van leren.

[Karlijn]

Een heel belangrijk boek over hoe scheef de Nederlandse asielwetgeving in elkaar zit.

[Frauke Bakker]

Please go read this book!!

[Sascha Adriana]

Allereerst wil ik verduidelijken: ik ben geen voorstander van het beoordelen van iemands persoonlijke verhaal aan de hand van 5 sterren. Omdat ik vind dat ik niet iemands leven kan bestempelen op hoe entertainend ik dit vond. Daarom gaat mijn rating en mijn review alleen over de schrijfstijl, opbouw en vertaling.

Dit verhaal is super belangrijk en belicht echt een stuk van Nederland die iedereen eens mee moet krijgen, en het bevestigd echt dat je door middel van boeken je in onbekende werelden kan wanen waar je enorm veel van kan leren.

Echter vond ik dit boek zelf echt veel te langdradig. Het had veel meer kracht gehad als het wat korter was, omdat de aandacht nu teveel naar alle andere karakters ging, wat op den duur ging irriteren en waardoor ik hoofdstukken van herhaling heb overgeslagen. De epiloog en laatste en eerste hoofdstukken vond ik dan weer wel enorm goed.

In de vertaling vond ik bepaalde woorden storend vertaald, waardoor de zin niet lekker las.

Overall zeker een aanrader om je eens in de wereld van vluchtelingen in NL en trans personen te wanen, maar ik had wel wat kritiekpuntjes die niet afdoen aan hoe belangrijk dit verhaal momenteel is

[Roma]

Vooropgesteld dat het verhaal van Alejandra aangrijpend, verdrietig en schrijnend is, daar wil ik absoluut niets aan af doen.
Toch vond ik dit boek toch niet prettig om te lezen. Het boek leest letterlijk als een dagboek waarbij geen enkele vorm van redactie heeft plaatsgevonden. Er worden zo ontzettend veel namen/personen beschreven, na 50 namen was ik wel kwijt wie wie ook alweer was en wat hun rol was - hier had toelichting bij elke reïntroductie op zn plaats geweest. Het maakt dat de ervaring en gevoelens van Alejandra zelf naar de achtergrond verdwijnen, en daar was ik juist erg benieuwd naar. Waarom blijft ze zo idolaat van Hayati? Waarom is ze nou precies zo onveilig als transvrouw in Mexico? Ze benoemt dit vaak, maar het wordt mij niet duidelijk. Ik vrees dat dit, tragisch genoeg, precies zo gold voor de IND...

De laatste 200 pagina's heb ik geforceerd uitgelezen, omdat ik voor haar zo erg hoopte dat ze in Nederland mag blijven. Maar dit deel van het boek was zeer repetitief en echt een geval 'nouja, ik ben nu al op de helft'.

Het boek is een goede beschrijving van hoe het is als vluchteling in de procedure in Nederland. Maar als je hier veel nieuws uit hebt geleerd ben je wel erg wereldvreemd... nouja, in dat geval, kom onder de steen vandaan en lees je in ;-)

[Giulia Bravo]

een ontzettend belangrijk boek en verhaal. ik heb lang getwijfeld over hoeveel sterren ik dit boek wilde geven.

het boek is naar mijn mening iets te lang en valt vaak in herhaling. het format werkt voor mij niet helemaal. meeste memoirs die ik lees hebben veel (zelf)reflectie. doordat dit boek in vignettes in tegenwoordige tijd zijn geschreven leest het meer als een soort dagboek. de hoofdstukken stopte vaak te abrupt voor mij, net wanneer er een interessant thema aan bod kwam.

er zijn veel mensen besproken die ortez is tegengekomen gedurende haar jaren in het systeem. hoewel ik alle verhalen interessant vond, voelde het boek hierdoor ook ontzettend repetitief. dit roept misschien een beetje hetzelfde gevoel op als het gevoel van in dit systeem zitten. het zorgt alleen wel voor een niet zo fijne en onnatuurlijke leeservaring.

de epiloog zorgde ervoor dat ik dit boek 4 sterren heb gegeven, in plaats van de 3 sterren die ik eigenlijk van plan was te geven. hier zat de reflectie in die ik misde in de rest van het boek.

[Geerte]

Een enorm indrukwekkend en belangrijk verhaal. Nederland, fix je shit.

[Goldfishing]

Herlezen voor Genderbenderboekenclub

[Odi]

❤️🏳️‍⚧️

[Dani]

Echt een bijzonder boek. Ik heb veel geleerd over het asielsysteem in Nederland en hoe slecht we nog steeds omgaan met LHBT+-vluchtelingen. Wat een prachtvrouw is Alejandra! 💛

[Hidde Boogaard]

Een absolute must-read

[Arjanne Aleman]

4,5

[Danielle van Rijn]

Een aanbeveling van de bieb, en wat voor een. Zo akelig maar oh zo veerkrachtig.

[Kiara Grouwstra]

een emotionele rollercoaster.

[Laura]

Iedereen moet dit gewoon lezen.

[Mikey]

Jezus wat een goed boek. Toen ik begon met lezen kon ik het hem niet meer neerleggen. Mijn hart gaat uit naar Alejandra.

[Joep Olie]

In het begin vond ik het boek schokkend; de auteur beschrijft haar leven in volledig detail en het verhaal zit vol met misbruik, geweld, prostitutie, uitzichtloosheid en discriminatie waarover ze niet alleen objectief vertelt maar ook nog eens al haar gedachtes en gevoelens over deelt. De emotionele impact van een leven als trans vrouw, eerst in Mexico, daarna in de VS en dan in het azc in Nederland, worden echt gevoeld door de lezer. Maar het boek gaat ook over de lichtpuntjes: de momenten van liefde en passie, de vriendschappen en de community die de auteur opbouwde in haar tijd in het azc en wat ik het mooiste vond: de momenten van zelfacceptatie, waar de auteur de gedachtes van zelfhaat van zich af kon schudden en zich realiseerde dat ze het ook verdiend om geliefd te zijn.

Als laatste krijgt de lezer ook een kritisch perspectief van vanuit de asielprocedure, die een bittere nasmaak in de mond achterlaat.

[Tabitha Speelman]

Ortiz schrijft ontzettend goed over heel veel mensen: de tolk Spaans die haar vertelt dat angst geen reden is om asiel aan te vragen, de ambtenaren die haar aanvraag blijven afwijzen, en vooral de vele mede-migranten die ze tegenkomt als Mexicaanse transvrouw op zoek naar een toekomst, eerst in de Verenigde Staten, later in Nederland. 

Het vertrouwen in het asielsysteem waarmee Ortiz in Nederland aankwam wordt keihard beschaamd. Tegelijk sprankelen op elke pagina de volle, complexe levens die Ortiz en haar vrienden, huisgenoten, en geliefden - gedocumenteerd of niet - opbouwen in Nederland, en de gemeenschap die ze vond en maakte. 

'De waarheid zal me bevrijden' is ook heel geschikt voor onderwijs over migratie, of voor iedereen die genoeg heeft van lege abstracties over de 'asielprocedure'. 

[Bete Boe]

Zo'n belangrijk boek over hoe onmenselijk trans personen over de hele wereld behandeld worden. Ik hoop met heel mijn hart dat dit een verandering gaat brengen en dat Alejandra en iedereen over wie dit gaat een volwaardig leven kunnen leiden. Ik heb heel veel bewondering voor haar, al zou dat niet zo moeten zijn. Het zou niet zo moeten zijn. Het leven zou niet zo zwaar moeten zijn. Ook hoop ik dat we als Queer gemeenschap ons afvragen wat we nog meer kunnen doen voor trans personen, omdat de aandacht nog te vaak naar de homo's en lesbiennes gaat.

Dankjewel voor het schrijven van dit boek Alejandra, je vroeg me feedback, maar daarmee kan ik je helaas niet helpen. Het is perfect zoals het is.