Als een vrouw ouder wordt

by J.M. Coetzee, Peter Bergsma (Translator)

Daar is Elizabeth Costello weer, in een losjes verteld verhaal over een familiereünie in Nice. Ze heeft haar zoon John en haar dochter Helen drie jaar niet gezien. Het is geen toeval dat haar zoon vanuit de Verenigde Staten net een paar dagen in Zuid Frankrijk is op weg naar een of andere belangrijke conferentie. De eerste avond aan de Cote d'Azûr is vrolijk en plezierig. De volgende dag tijdens een autorit met haar dochter wordt Elizabeth geconfronteerd met de plannen van haar plichtsgetrouwe kinderen. Zou ze in een appartement in Nice willen wonen, vlakbij de galerie van Helen? Of, vraagt haar zoon een dag voor hij weer weg moet, zou ze mee willen naar Amerika en bij hem en zijn vrouw en kinderen in willen trekken, en haar rol als grootmoeder op zich willen nemen? Willen de kinderen werkelijk hun moeder zo dicht bij hen hebben? Of voelen ze zich voornamelijk verplicht hun genereuze voorstellen te doen, maar komen deze niet recht uit hun hart.

Speciaal voor de Boekenweek 2008 uitgegeven.
Bevat tevens: Aan de poort. - Vertaling van: At the gate

96 pages, Hardcover

First published January 1, 2004

About the author

J. M. Coetzee is a South African writer, essayist, and translator, widely regarded as one of the most influential authors of contemporary literature. His works, often characterized by their austere prose and profound moral and philosophical depth, explore themes of colonialism, identity, power, and human suffering. Born and raised in South Africa, he later became an Australian citizen and has lived in Adelaide since 2002.
Coetzee’s breakthrough novel, Waiting for the Barbarians (1980), established him as a major literary voice, while Life & Times of Michael K (1983) won him the first of his two Booker Prizes. His best-known work, Disgrace (1999), a stark and unsettling examination of post-apartheid South Africa, secured his second Booker Prize, making him the first author to win the award twice. His other notable novels include Foe, Age of Iron, The Master of Petersburg, Elizabeth Costello, and The Childhood of Jesus, many of which incorporate allegorical and metafictional elements.
Beyond fiction, Coetzee has written numerous essays and literary critiques, contributing significantly to discussions on literature, ethics, and history. His autobiographical trilogy—Boyhood, Youth, and Summertime—blends memoir with fiction, offering a fragmented yet insightful reflection on his own life. His literary achievements were recognized with the Nobel Prize in Literature in 2003.
A deeply private individual, Coetzee avoids public life and rarely gives interviews, preferring to let his work speak for itself.

Reviews

[Yvonne · Rating 4 out of 5]

De hoofdpersoon in de novelle 'Een vrouw wordt ouder' is de 72-jarige Australische schrijfster Elizabeth Costello. Ze is voor een paar dagen in Nice op bezoek bij haar dochter Helen,die succesvol een galerie runt. Haar zoon John komt ook voor een paar dagen over uit de Verenigde Staten (op doorreis naar een conferentie). Elizabeth heeft al snel door, dat haar kinderen een plan hebben. Haar dochter wil graag dat ze verhuist naar Nice. Haar zoon doet een tegenvoorstel en vraagt of ze met hem, zijn vrouw en kinderen in Baltimore wil komen wonen. Elizabeth moet laveren tussen de altruïstische wens van haar kinderen en haar eigenbelang, dat bij haar altijd voorop heeft gestaan: 'Natuurlijk houden ze van haar, anders zouden ze niet iets voor haar bekokstoven. Toch voelt ze zich als zo'n Romeinse aristocraat die wacht tot hem de noodlottige slok wordt overhandigd, die wacht tot hem op de meest vertrouwelijke, meest sympathieke toon wordt meegedeeld dat men de beker in het algemeen belang zonder omhaal dient te ledigen.'
Een goed verhaal van Coetzee en een aanvulling op de verhalen over Elizabeth Costello, de fictieve romanschrijfster, die als het alter ego van de schrijver fungeert. Een mooie uitgave van Uitgeverij Cossee.

[Guido · Rating 3 out of 5]

Eén goed verhaal ('Als een vrouw ouder wordt'), één pedant kijk-eens-wat-ik-allemaal-weet verhaal ('Aan de poort'). Samen tweeënhalve ster waard, maar omdat het een Coetzee is, ronden we af naar boven. Next!

[Marie-Ange Van Avermaet · Rating 5 out of 5]

Het boek start met plannen van de kinderen om de oude dag van hun moeder te faciliteren. Lees: om de zorgen voor hun moeder te kunnen parkeren op een vaste plek. De moeder weigert. Het tweede deel omvat filosofische overpeinzingen en dialogen en eindigt met stevig gepingpong van de geest. Wat ik eruit heb gehaald: men denkt zeer goed te weten wat men gelooft of welke overtuiging de juiste is, 'het geloof' of gedwongen moeten (aan)voelen beknot de denker en is dus in eerste instantie te mijden voor wie vrij wilt kunnen denken (of niet?), de massamens (werd door mijn GSM gewijzigd naar het in mijn interpretatie zeker niet verkeerde 'kassamens') voert routinehandelingen uit die leiden tot een massaal einde terwijl tezelfdertijd de eitjes voor een nieuwe generatie gevoed worden... Jeugdherinneringen staan tegenover de bittere ernst van het nakende einde. De plannende kinderen staan tegenover de moeder wiens plannen geen eenduidig doel meer lijken te kennen. Aan de poort bij Sint-Pieter of aan de oever van de Styx moet het ego lijden, denken, schrijven... God knipoogt, doolt, ligt neer aan de voet van de woestijn. De trouwe viervoeter is een te negeren wezen voor wie tussen de kikkerdril dreigt weg te ebben. De uitverkoren positie van de schrijver wordt tot slot met de grond gelijk gemaakt. Een verbindend boek dat troost.

[Matthijs · Rating 3 out of 5]

Een 3,5je. Wilde het eerst naar boven afronden, omdat het Coetzee is, maar het tweede gedeelte van dit boek komt uit de roman Elizabeth Costello, wat een beetje gemakzuchtig aanvoelt; hoewel het niet door Coetzee maar door de Nederlandse uitgever is besloten. Misschien werkt het hoofdstuk misschien wel beter in deze novelle dan in Elizabeth Costello, maar toch is deze keuze niet helemaal geloofwaardig.

[Cees Everaert · Rating 3 out of 5]

Twee maal Elisabeth Costello, schrijfster en Coetzee’s bejaarde alter ego. Eenmaal in gesprek met haar volwassen kinderen vanwege zorg over en aanbod voor de volgende levensfase. Weinig boeiend en beperkt uitgediept.

Daarna volgt in deze uitgave een hoofdstuk waarin Costello aan de poort verschijnt waarbij haar geloof wordt getoetst voorafgaand aan de gang naar het hiernamaals. Costello denkt en praat, begrijpt en gelooft niet.

[Petra · Rating 1 out of 5]

Ik weet niet goed wat ik precies heb gelezen. Is deze vrouw ouder geworden en aan het nadenken over het einde van haar leven of is ze al gestorven en staat ze daarom voor de symbolische 'poort' na te denken over haar aanmelding voor het hiernamaals? Wellicht omdat ik Elizabeth Costello niet ken, nooit eerder iets van Coetzee gelezen heb, mis ik voorgeschiedenis over bijv. haar familie of anderzins. Wel een fijne schrijfstijl en natuurlijk zo uit.

[Cees Onderwater · Rating 4 out of 5]

Mijn eerste Coetzee, enorm leuk boekje, erg om gelachen. Ik meen te begrijpen dat het grootste deel - hoofdstuk 2 - overgenomen is uit een van Coetzee romans. Voor Coetzee lezers teleurstellend, gemakzuchtig gevonden. Voor mij: prima, slimme kennismaking met Coetzee.
Heerlijk, om de - nihilistische, cynische, maar ook humoristische - overpeinzingen van de oude schrijfster te lezen. Zoals gezegd, Coetzee's alter ego? Misschien. Al zou ik bij een nihilistisch en cynisch persoon niet zulke humor verwachten.

Kortom, dit smaakt zeker naar meer!

[Mia Van · Rating 5 out of 5]

schitterend boek. geweldige inzichten moeilijk heel moeilijk. weet niet goed of ik het geheel helemaal door heb. ik vind de onderdelen super geweldig. wat een schrijver

[Hilde · Rating 1 out of 5]

teveel gefilosofeer met hoogdravende woorden en toch weinig inhoud. Geen verhaal, geen gevoel.