เล่มนี้เริ่มต้นในช่วงเวลาที่ #ฉวีเยี่ยนหนิง กลับบ้านมาทำงาน ส่วนพระเอกหน้าใหม่ #ลู่เหวิน ต้องทำงานต่อที่กองถ่าย ทั้งคู่มีความรู้สึกดีๆที่ยังไม่แน่ใจตัวเอง ต่างฝ่ายต่างก็มักจะแชทถามที่ปรึกษาส่วนตัวจากมูลนิธิที่เกี่ยวข้องกับปัญหาทางจิตเวชโดยไม่รู้เลยว่า "นักเขียนที่หวาดกลัวสังคม และ นักร้องผู้โชคร้าย" คือฝ่ายตรงข้ามที่ต่างก็มีส่วนร่วมอยู่เบื้องหลังของมูลนิธินี้ เราชอบพล็อตส่วนนี้มาก เป็นการให้คำแนะนำในฐานะคนที่สามที่ส่งผลต่อความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่ แล้วน่าจะมีส่วนให้พ่อลู่ผู้เข้มงวดที่ตามสืบข้อมูลของว่าที่สะใภ้ใจอ่อนกับความจิตใจดีสู้ชีวิตของอาจารย์ฉวีก็เป็นได้ ภาพปกเป็นวันปิดกล้องซีรี่ส์ที่นายเอกขับรถหอบดอกไม้มาให้พระเอกก่อนไปเลี้ยงฉลอง งานนี้คนคอแข็งอย่างนายเอกกลายเป็นเมรีขี้เมาให้พระเอกคอยดูแล ตอนนายเอกเมาขี้อ้อนมาก พระเอกก็โบ้สุดๆ พอได้นอนกอดคืนนึงก็แน่ใจตัวเองว่าอยากเป็นคนรักมากกว่าน้องชาย
พล็อตในส่วนของวงการบันเทิงจะโยงให้ไปเกี่ยวข้องกับคู่สามีภรรยาคนดัง ฝ่ายหญิงนักเขียนบทเป็นครูของนายเอก ฝ่ายชายผู้กำกับมือรางวัลเป็นเสี่ยเลี้ยงของพระเอกคนดังที่มีวาไรตี้การใช้ชีวิตในหมู่บ้านงานฝีมือร่วมกับลู่เหวิน ช่วงถ่ายทำรายการวาไรตี้ก็สนุก เราชอบอาจารย์เฉาที่พระเอกคนดังและลู่เหวินต้องไปอยู่ด้วย พระเอกคู่นี้สร้างความร้าวฉานกันตั้งแต่วันแรกเพราะใส่เสื้อแบรนด์รุ่นเดียวกัน คนนึงมีเสี่ยเป็นแบ็คอัพเลยทำตัวผักชีโรยหน้า อีกคนนึงยังไม่ดังบวกกับมีนิสัยใจอ่อนยอมให้คนแก่ก็วิ่งวุ่นทำงานทั้งวันแม้ตัวจริงจะเป็นคุณชายไฮโซสุดๆ เราชอบนิสัยของลู่เหวิน เค้าใจร้อนวู่วามแต่พอสำนึกผิดแล้วจะรู้จักขอโทษ ใจดีไม่ถือตัว มีความตั้งใจในงานที่ได้รับมอบหมาย พอรู้ว่าจะมาออกรายการก็ไปเรียนร่างแบบมาก่อน แล้วแบบร่างแหวนนกนางแอ่นเพื่อ "Yan" วงนี้ก็กลายเป็นชนวนครั้งใหญ่ให้ลู่เหวินถูกโซเชียลโจมตีอย่างหนักที่อ่างว่าตัวเองเป็นคนออกแบบไม่ใช่พระเอกคนดังจนพ่อลู่และเหล่าเพื่อนสนิทต่างก็ร้อนใจจะบุกมาช่วย แล้วก็เป็นนายเอกที่บึ่งรถมาช่วยพลิกสถานการณ์จากดำเป็นขาวทะยานฟ้า ลู่เหวินกลายเป็นไอดอลหน้าใหม่ที่คนรอชมผลงาน นอกจากพล็อตหลักแล้วรายละเอียดเล็กๆน้อยๆก็ดีมาก น้องชายนายเอกที่ไม่ยอมรับงานช่วงตรุษจีนเพราะจะไปอยู่กับพี่ชาย นายเอกชอบดูประทัดเหงาๆแต่ไม่มีเงินซื้อและโตขึ้นมาอย่างโดดเดี่ยวโดยไม่มีใครอยู่ร่วมฉลองก็ได้มีตรุษจีนที่แสนจะปึงปังหลากสีสันด้วยบรรยากาศจุดประทัดแล้วสวมแหวนทำมือเพื่อขอเป็นแฟน จะมีใครคิดได้แบบลู่เหวินอีกมั้ยเนี่ย ในด้านอื่นของวงการจะมีเรื่องยืมชื่อนายเอกในบททำละครน้ำเน่าเพื่อสร้างกระแสซึ่งเป็นเรื่องราวของการตอบแทนบุญคุณ หรือการดื่มสังสรรค์เพื่อกรุยทางให้นายเอกเข้าถึงคนใหญ่คนโตในวงการ แสดงให้เห็นธรรมเนียมการดื่มว่ามีความสำคัญไม่เว้นแม้แต่ตอนที่ก๊งเพื่อนพระเอกต้องการทดสอบว่าที่สะใภ้ของกลุ่ม
พระเอกเค้าเต็มที่กับความรักมาก สมกับเป็นลูกพ่อลู่ที่รักเดียวใจเดียว เป็นพระเอกสายเปย์ จริงจังช่างเอาใจ ชอบนัวเนีย ขอเป็นแฟนปุ๊ปก็ประกาศให้ก๊งเพื่อนรู้ปั๊ป ฝ่ายนายเอกที่มีปมกดดันบางอย่างเป็นคนกลัวความรัก กลัวการสูญเสีย มีช่วงดราม่าให้ทะเลาะกันท้ายเล่มแล้วนายเอกสติหลุดทำพระเอกงอนปิดมือถือ เกิดเป็นสงครามเย็นที่พาแย่กันทั้งคู่ ฉากนายเอกง้อก็ดีงาม ทำให้เห็นความเป็นผู้ใหญ่ของพระเอกที่พร้อมจะปรับปรุงตัวและเดินหน้ารับมือปัญหาไปด้วยกัน งานนี้แมวอ้วนผู้บัญชาการหวงเป็นสีสันที่น่ารักน่าแกล้ง ส่วนพ่อลู่ที่คอยเป็นลมใต้ปีกให้ลูกชายก็ดีแบบโหดๆ เราเห็นด้วยกับคุณพี่เลี้ยงว่ารักแฉละห่วงลูกมากทำไมเวลาลงโทษถึงได้ทุบตีซะน่วมขนาดนั้น รอดูว่าเล่มจบพระนายจะเคลียร์ปมดราม่าในอดีตแบบไหน และความฝันของทั้งคู่ที่จะทำผลงานภาพยนตร์ร่วมกันจะเกิดขึ้นเมื่อไหร่ จะคัมเอ๊าท์แบบไหนเมื่อต่างก็เป็นคนดังทั้งคู่ไปแล้ว