Ο καθηγητής Χρίστος Γούδης αξιοποιώντας στο έπακρο τις ιστορικές του γνώσεις καταφέρνει μέσα σε τριακόσιες δέκα περίπου σελίδες να μας μυήσει στην ηρωικότερη ίσως σελίδα μετά την επανάσταση του 1821 της Νεώτερης Ελληνικής Ιστορίας. Ο συγγραφέας παραθέτει στοιχεία από την αρχή της δημιουργίας του Βουλγαρικού Εθνικισμού και βλέπουμε πόσο μεγάλο ρόλο στην διαμόρφωση, του έπαιξε το κίνημα των σλαβόφιλων, αφού τότε (1846) γίνεται για πρώτη φορά λόγος για “Βουλγαρική Μακεδονία”. Παρατίθενται επίσης στοιχεία για την πολιτική κατάσταση του Βασιλείου της Ελλάδος και για τις απόψεις που επικρατούσαν σε κύκλους πολιτικών, στρατιωτικών, αλλά και διανοουμένων σχετικά με το ποιός ήταν ο καλύτερος τρόπος για την απελευθέρωση της Μακεδονίας. Ο αναγνώστης επίσης θα βρει πολλά στοιχεία για το πώς λειτουργούσε το – πραγματικά πρωτοποριακό για την εποχή του- άρτιο κατασκοπευτικό δίκτυο του Αθανασίου Σουλιώτη Νικολαΐδη στην Θεσσαλονίκη και για τον καίριο ρόλο που αυτό διαδραμάτισε. Διαβάζουμε επίσης για την ανοχή των Ελληνικών κυβερνήσεων στους Βούλγαρους κομιτατζήδες, οι οποίοι όταν κατέφευγαν κυνηγημένοι στο Ελληνικό Βασίλειο, τους επετρέπετο να επιστρέψουν στην Βουλγαρία και ας βαρύνονταν με εγκλήματα κατά του Ελληνικού στοιχείου. Εκτός από την αναλυτική δράση του Παύλου Μελά – του ανθρώπου σύμβολο του Μακεδονικού Αγώνα – που προσέφερε τα μέγιστα στην υπόθεση της Μακεδονίας έχουμε και πλήθος πληροφοριών για όλα τα αντάρτικα σώματα που έδρασαν στην περιοχή και θυσιάστηκαν για την Εθνική αυτή υπόθεση. Εξέχουσα θέση κατέχουν τα σώματα των Κρητών και των Μανιατών, αλλά δεν υστερούν και των υπολοίπων Ελλήνων καθώς και των γηγενών κατοίκων της Μακεδονίας Ελληνόφωνων και Σλαβόφωνων. Στο τέλος του βιβλίου παρατίθενται η αναφορά του Ίωνος Δραγούμη για την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, καθώς και το πρόγραμμα και η ιδεολογία της Εταιρείας του και το πρόγραμμα και η ιδεολογία της Εταιρείας του “Ελληνισμού” που ίδρυσε ο Νεοκλής Καζάζης. Στα συν του βιβλίου είναι οι περισσότερες από 400 φωτογραφίες πολλές από τις οποίες είναι ανέκδοτες.
Ο Χρίστος Γούδης είναι συνταξιούχος καθηγητής αστροφυσικής του Πανεπιστημίου Πατρών, ποιητής και συγγραφέας, μεταφραστής ξένης λογοτεχνίας και πολιτικός στοχαστής της νεοναζιστικής Ακροδεξιάς. Γεννήθηκε στον Πειραιά στις 15 Απριλίου 1947. Αποφοίτησε από το Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1969 και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Αστροφυσική στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ στην Αγγλία, απ' όπου έλαβε Μάστερ (M.Sc.) και Διδακτορικό (Ph.D.) το 1972 και 1974 αντιστοίχως. Ο τίτλος της διδακτορικής διατριβής του η οποία έγινε υπό την επίβλεψη του John Meaburn ήταν Radio and optical structure of HII regions.
Εργάστηκε ως ερευνητής στο ίδιο πανεπιστήμιο στην Αγγλία έως το 1979, και στο Ινστιτούτο Αστρονομίας Max Planck της Χαϊδελβέργης στη Γερμανία έως το 1981. Εξελέγη Καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών το 1981, όπου υπηρέτησε μέχρι το 2014 όποτε και συνταξιοδοτήθηκε. Από το 2001 έως το 2011 διετέλεσε Διευθυντής του Ινστιτούτου Αστρονομίας και Αστροφυσικής και από το 2003 έως το 2011 υπήρξε Αντιπρόεδρος του Δ.Σ. του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών. Διετέλεσε Πρόεδρος του Τμήματος Φυσικής κατά τις διετίες 1985-1987 και 1987-1989. Υπήρξε ιδρυτής και Διευθυντής Σπουδών του Ελεύθερου Δημοτικού Πανεπιστημίου (ΕΛ.ΔΗ.ΠΑ) του Πειραιά (1987–1989). Διετέλεσε μέλος του Δ.Σ. του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.) Πάτρας (1999-2002).
Στις βουλευτικές εκλογές του 2007 μετείχε ως υποψήφιος βουλευτής επικρατείας και εκπρόσωπος τύπου του ΛάΟΣ, ενώ το 2014 εκλέχτηκε δημοτικός σύμβουλος της νεοναζιστικής Ελληνικής Αυγής στον Δήμο Αθηναίων με επικεφαλής τον υπόδικο για σύσταση και διεύθυνση εγκληματικής συμμορίας (βλ. δίκη της ΧΑ), Ηλία Κασιδιάρη.