Η νεότερη ταραχώδης πολιτική ιστορία της Ελλάδας και της Ευρώπης του πρώτου μισού του 20ού αιώνα, αποτελεί κορυφαίο ιστορικό κεφάλαιο στο παγκόσμιο γίγνεσθαι. Πρόσωπα-τοτέμ και ιδέες-ταμπού εξετάζονται μέσα από τις απόκρυφες πτυχές διεθνών κοσμοθεωριών και δρώμενων που χάραξαν τη χώρα μας (και όχι μόνο), με εμβληματικό σημείο εκκίνησης την επανάσταση του 1909, και καταληκτικό σημείο το ιστορικό ΟΧΙ απέναντι στην ιταλική και γερμανική ιταμότητα. Κάτω από αυτήν την πανοραμική γωνία θέασης των πραγμάτων, ξετυλίγονται, μαζί με τα ιστορικά γεγονότα, και τα ιδεολογικά φαντάσματα του παρελθόντος, τα οποία εν πολλοίς συνέβαλαν καθοριστικά στην διαμόρφωση των συμβάντων, και τα οποία ακόμα στοιχειώνουν την καθημερινότητά μας και στρεβλώνουν την αντιληπτική μας ικανότητα αναφορικά με προβλήματα του παρόντος. Εβραϊσμός, σιωνισμός, παντουρκισμός, πανσλαβισμός, φασισμός, ναζισμός και κομμουνισμός, αποτελούν έννοιες συναισθηματικά φορτισμένες, αν και ελάχιστα γνωστές σε βάθος, λόγω της συνεχούς διαστρέβλωσής τους από τους εκάστοτε προπαγανδιστικούς μηχανισμούς (που πάντοτε στοχεύουν στην διαχείριση των μαζών) σε αντίθεση με την απαιτούμενη κριτική τους προσέγγιση και ψύχραιμη αντιμετώπιση. Το παρόν έργο είναι γραμμένο κάτω από το πρίσμα μιας αυστηρής ανάλυσης με σκοπό να προσεγγίσει το τι ακριβώς συνέβη, και όχι το τι θα μας άρεσε να πιστεύουμε ότι συνέβη ή το τι θα θέλαμε πράγματι να είχε συμβεί.
Ο Χρίστος Γούδης είναι συνταξιούχος καθηγητής αστροφυσικής του Πανεπιστημίου Πατρών, ποιητής και συγγραφέας, μεταφραστής ξένης λογοτεχνίας και πολιτικός στοχαστής της νεοναζιστικής Ακροδεξιάς. Γεννήθηκε στον Πειραιά στις 15 Απριλίου 1947. Αποφοίτησε από το Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1969 και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Αστροφυσική στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ στην Αγγλία, απ' όπου έλαβε Μάστερ (M.Sc.) και Διδακτορικό (Ph.D.) το 1972 και 1974 αντιστοίχως. Ο τίτλος της διδακτορικής διατριβής του η οποία έγινε υπό την επίβλεψη του John Meaburn ήταν Radio and optical structure of HII regions.
Εργάστηκε ως ερευνητής στο ίδιο πανεπιστήμιο στην Αγγλία έως το 1979, και στο Ινστιτούτο Αστρονομίας Max Planck της Χαϊδελβέργης στη Γερμανία έως το 1981. Εξελέγη Καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών το 1981, όπου υπηρέτησε μέχρι το 2014 όποτε και συνταξιοδοτήθηκε. Από το 2001 έως το 2011 διετέλεσε Διευθυντής του Ινστιτούτου Αστρονομίας και Αστροφυσικής και από το 2003 έως το 2011 υπήρξε Αντιπρόεδρος του Δ.Σ. του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών. Διετέλεσε Πρόεδρος του Τμήματος Φυσικής κατά τις διετίες 1985-1987 και 1987-1989. Υπήρξε ιδρυτής και Διευθυντής Σπουδών του Ελεύθερου Δημοτικού Πανεπιστημίου (ΕΛ.ΔΗ.ΠΑ) του Πειραιά (1987–1989). Διετέλεσε μέλος του Δ.Σ. του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.) Πάτρας (1999-2002).
Στις βουλευτικές εκλογές του 2007 μετείχε ως υποψήφιος βουλευτής επικρατείας και εκπρόσωπος τύπου του ΛάΟΣ, ενώ το 2014 εκλέχτηκε δημοτικός σύμβουλος της νεοναζιστικής Ελληνικής Αυγής στον Δήμο Αθηναίων με επικεφαλής τον υπόδικο για σύσταση και διεύθυνση εγκληματικής συμμορίας (βλ. δίκη της ΧΑ), Ηλία Κασιδιάρη.