Corto Maltès: Nocturn Berlinès

Corto Maltese #16

by Juan Díaz Canales (Guion), Rubén Pellejero (Dibujo)

Alemania, 1924. Corto Maltés deambula por las calles de Berlín junto al escritor Joseph Roth cuando descubre la muerte de un viejo amigo. El marino seguirá la pista al asesino sobre el telón de fondo de un país convulsionado por la bancarrota, la guerra, el asesinato político, los golpes de estado y la amenaza incipiente del nazismo. El guionista Juan Díaz Canales (Blacksad) y el dibujante Rubén Pellejero (Dieter Lumpen)royectan las luces y las sombras de la Alemania de entreguerras sobre la mítica silueta delarinero creado por Hugo Pratt.

Genres: Comics, Bande Dessinée, Graphic Novels, Fiction

88 pages, Hardcover

Published October 28, 2022

About the author

Juan Díaz Canales is a Spanish comics artist and an animated film director, known as the co-creator of Blacksad.

Reviews

[Alberto Martín de Hijas · Rating 3 out of 5]

Entretenido y bien narrado, pero se pierde un poco entre un exceso de referencias (Ya empezaban a ser demasiadas en los últimos tomos de Pratt pero aquí son excesivas)

[Frédéric · Rating 4 out of 5]

A very good Corto adventure, perhaps more political than usual but no less exciting.
The action takes place in 1924, between Berlin and Prague. This rarely used backdrop of the Weimar Republic places Corto in the midst of a Germany in decay, where political violence and anti-Semitism reign supreme.

The tone of the album is dark and disenchanted, with a very noir atmosphere that is reminiscent of Philip Kerr's early Bernie Gunther novels.
Corto emerges from this story tormented, and so do we, as it resonates so strongly with our immediate present.

The artwork is as impeccable as ever. Pellejero delivers absolutely superb images of Berlin by night and views of Prague.

[Przemysław Skoczyński · Rating 4 out of 5]

Zaryzykuję stwierdzenie, że to najlepszy z nowych albumów wskrzeszonego Corto. Canales i Pellejro coraz lepiej oddają klimat dzieł Pratta, choć tym razem umieszczają go w całkiem nowym kontekście Republiki Weimarskiej. Muszę przyznać, że żeby poznać wszystkie aspekty historii, musiałem powtórzyć lekturę, co również jest atutem. To taki album, w którym grają rolę niuanse, wymuszając niespieszny odbiór. Jest nieśmiała próba nawiązania do nieco bardziej onirycznych tradycji serii, delikatne granie formą i przede wszystkim chęć odmalowania charakterystycznego klimatu epoki.

[Florin Pitea · Rating 3 out of 5]

Pretty good, actually.

[Manos Vasileiou Aronis · Rating 5 out of 5]

Ο Juan Dìaz Canales (που υπογράφει ένα ακόμα σενάριο της σειράς) μας βάζει ήδη απ’ την πρώτη σελίδα στο κλίμα του κοινωνικο-ιστορικού πλαισίου της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, όταν στα πρώτα καρέ εμφανίζεται σε μία θεατρική σκηνή η μορφή του Χίτλερ. Ο αφηγητής ζητάει την άδειά μας, προκειμένου να μας διηγηθεί «μία μικρή ιστορία», υπενθυμίζοντάς μας ότι «μία κοινωνία δίχως μνήμη είναι ωρολογιακή βόμβα». Γίνεται, λοιπόν, απ’ την αρχή προφανές, ότι η Δημοκρατία της Βαϊμάρης δεν πρόκειται να μείνει απλώς στο φόντο της νέας ιστορίας του Κόρτο Μαλτέζε, αλλά το πολιτικό της σκηνικό πρόκειται να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στο σενάριο της νέας περιπέτειας του Κόρτο Μαλτέζε. Και, πράγματι, αυτό συμβαίνει, ενόσω ο πρωταγωνιστής θα εξερευνήσει τα σκοτεινά κατατόπια του Βερολίνου, προκειμένου να διαλευκάνει τη δολοφονία ενός φίλου του, του καθηγητή Στάινερ.

Το σχέδιο του Rubén Pellejero υποστηρίζει εξαιρετικά το noir ύφος της ιστορία του Canales, βυθίζοντας τους αναγνώστες και τις αναγνώστριες στο σκοτεινό τοπίο της δράσης. Ο χαμηλός φωτισμός δημιουργεί μία ομοιόμορφη ατμόσφαιρα στο έργο, παρόλο που τα χρώματα του φόντου συχνά εναλάσσονται, ανάλογα με τις συνθήκες κάθε τοπίου. Ο Pellejero βουτάει τους χαρακτήρες του στο σκοτάδι, παίζοντας διαρκώς με το φως και τη σκιά, προκειμένου να αποδώσει την αποπνικτική ατμόσφαιρα του νυχτερινού μεσοπολεμικού Βερολίνου. Εντύπωση, όμως, προκαλούν και ορισμένες σελίδες στις οποίες πειραματίζεται με το ύφος και το στυλ του σχεδίου του σε τέτοιο βαθμό που διαφοροποιούνται τόσο απ’ το υπόλοιπο έργο, ώστε τελικά μοιάζουν σαν να έχουν γίνει απ’ το χέρι κάποιου φιλοξενούμενου σχεδιαστή! Δεν θα ήταν καθόλου υπερβολικό το συμπέρασμα πως οι «Νύχτες του Βερολίνου» είναι η καλύτερη στιγμή του Pellejero στη σειρά, ο οποίος έκανε -με την noir αισθητική του- πραγματικά δικό του τον χαρακτήρα, φέρνοντάς τον απολύτως στα μέτρα του, δίχως όμως αυτό να μειώνει την αξία της άρτιας δουλειάς του και στα προηγούμενα κόμικς της σειράς.


«Γεννήθηκα τον περασμένο αιώνα», λέει κάποια στιγμή ο Κόρτο Μαλτέζε στο κόμικ και μόνο τυχαία δεν είναι αυτή η φράση του. Οι δημιουργοί του κόμικ γνωρίζουν ότι έχουν αναλάβει τα τελευταία χρόνια μία σημαντική πρόκληση: να επαναπροσδιορίσουν τη θέση του κλασσικού ήρωα στη σημερινή εποχή. Παρόλο που είναι γεννημένος «τον περασμένο αιώνα» ο τυχοδιώκτης ναυτικός του Hugo Pratt έχει ακόμα πολλές ιστορίες να μας αφηγηθεί, οι οποίες δεν μιλούν μονάχα για το παρελθόν του ίδιου, αλλά κυρίως για το δικό μας παρόν. Γι’ αυτό και ο Canales προκειμένου να μιλήσει για τη σημερινή κοινωνικοπολιτική κατάσταση, επιλέγει να τοποθετήσει τον ήρωά του στην Δημοκρατία της Βαϊμάρης που βρίσκεται σε έναν «ακήρυχτο εμφύλιο» ανάμεσα στους -εν δυνάμει- επαναστατημένους Γερμανούς εργάτες και στη σκοτεινότερη δύναμη της ανθρώπινης ιστορίας μέχρι σήμερα, το ναζιστικό Κόμμα. Η ειλικρινής αγωνία του Canales αποτυπώνεται στον σύντομο πρόλογο της έκδοσης, που γράφτηκε από τον ίδιο (υπό τον μανδύα της μορφής του Γιόζεφ Ροτ):

«Φαντάζομαι ένα μέλλον όπου χτίζουμε ένα καινούριο πλεούμενο με τα συντρίμμια αυτού του ναυαγίου. Μια ειρηνική Ευρώπη. Πάντα η φαντασία…»

Κείμενο στο Smassing Culture

[Luca Fracchiolla · Rating 3 out of 5]

Talmente adoro il personaggio e le atmosfere di Corto che ricomprerei il volume altre volte. Detto questo mi soffermo sulla storia, troppe forzature e elementi inutili, si regge sui riferimenti e le citazioni senza evolversi mai veramente, finisce ancora prima di iniziare. I personaggi vengono infarciti di cliché, rimangono svuotati perché appare evidente una potenzialità effettiva e non usata. Le atmosfere sono piacevoli, grazie alle sequenze, al miscuglio di colori utilizzati saggiamente nonostante qualche volta il timbro e il registro sembrano di mani diverse. L'ambientazione non convince, noir, film anni trenta , in parte confuso fra Parigi e brooklyn , troppi elementi mal distribuiti. Nota positiva i dialoghi e il linguaggio.

[Albert Requena · Rating 3 out of 5]

Pese a gustarme más el volumen anterior, me gusta mucho el cambio de tono respecto a la ambientación.

[João Teixeira · Rating 3 out of 5]

Gostaria de dar mais estrelas de classificação, mas a verdade é que a história não é "clara como água" e eu, enquanto leitor, fiquei um pouquinho baralhado... e não acho que valha a pena uma releitura... simplesmente não é suficientemente interessante para isso... No entanto, não deixa de ser um Corto Maltese pela pena de Díaz Canales e desenhado por Pellejero, obviamente a fazer jus aos traços originais de Hugo Pratt. Vale a pena ler esta história, mas pelo menos para mim, não será memorável.

[Alexis · Rating 4 out of 5]

J’aurais du mettre 3 étoiles… mais c’est quand même un Corto Maltese!
Donc une appréciation qui prend en compte la nostalgie de la poésie des tomes de Hugo Pratt.
Un dessin néanmoins qui est bien dans la ligne du créateur du héros.

[David · Rating 3 out of 5]

Seguint les aventures d'en Corto Maltés els autors ens porten al Berlín de 1924 i ens mostren una ciutat on la cultura i la política estan en constant ebullició.
Retrat d'una època complicada —el nazisme comença a treure el nas en molts ambients i de moltes maneres— es vesteix de misteri per la mort d'un amic d'en Corto. Les societats secretes, l'esoterisme, les traïcions i la venjança en són el motor.
El dibuix impecable d'en Rubén Pellejero i el guió documentat fins al mínim detall d'en Díaz Canales, ens porten una història que encaixa perfectament en l'univers del mariner, on els secundaris, reals i imaginats, tindran una importància cabdal.
No puc deixar de banda la introducció escrita per un suposat Joseph Roth i l'article d'en Jean-Yves Tadié que acompanyen el còmic.
Resumint, Corto Maltés és sinònim de bones històries.

[Rui Alves de Sousa · Rating 4 out of 5]

Agora que li o Corto deste ano (A Linha da Vida), vale a pena deixar registado o impacto que teve em mim o anterior quando o li, há 2 anos. É a primeira vez que a cor é fundamental numa história da personagem e em que não pode haver discussão, como nas obras de Pratt, se é melhor colorida ou a preto e branco. Disse isto a Pellejero no festival de BD de Beja de 2023 e ele concordou, porque a atmosfera berlinense nos primórdios de Hitler tinha de ser retratada assim, com cores vibrantes que demonstram a energia de uma capital cultural que, pouco depois, se tornaria no centro do mal. Se era difícil fazer continuações de um universo tão pessoalíssimo como o de Corto (e eu sempre torci o nariz a elas até este livro), esta soube dar bem a volta.

[R.F. Jódar · Rating 4 out of 5]

Nocny Berlin (edición polaca) lleva al icónico Corto Maltés a un escenario cargado de tensión y misterio en el Berlín de entreguerras. La historia combina intriga política, espionaje y filosofía, manteniendo el tono melancólico y aventurero que caracteriza al personaje creado por Hugo Pratt.

Los autores logran captar la esencia de Corto Maltés, mientras que el estilo visual respeta la estética clásica con toques modernos que enriquecen la narrativa. Aunque la trama puede ser algo densa en algunos momentos, el ambiente oscuro y los diálogos reflexivos mantienen el interés.

4 estrellas porque es una obra que respeta el espíritu del original y ofrece una historia envolvente, aunque puede resultar más disfrutable para los seguidores habituales del personaje que para nuevos lectores.

[LuinGor · Rating 2 out of 5]

Vite lu, vite oublié…

Une histoire alambiquée et creuse à la fois. Un peu comme dans Equatoria, il y a quelques bonnes scènes, mais l’ensemble va trop vite et cette manie fatigante de passer tout le temps sans transition d’un lieu à un autre alors qu’il aurait été intéressant d’expliquer ce qui se passe entre les deux…

Encore une fois quelques bons passages (les parapluies pendant le discours d’Ebert…), mais tout va trop vite, la plupart des personnages ne sont pas exploités et apparaissent le strict minimum pour l’histoire (Dr Eichwald, Lise…)

Et j’ai trouvé les dessins moches…
Une sorte de surréalisme allemand ?

J’espère que ce sera le dernier.

[Timo · Rating 3 out of 5]

Jotenkin se on niin väärin, että Corto Malteseen koskee joku muu kuin Hugo Pratt, mutta sitten muistan, että muihinkin suuriin suosikkeihini on myöhemmissä vaiheissa koskenut joku muu.
Ei tämä niin hyvä ollut kuin aiemmat Canalesin Corto Malteset, vaikka paljon samaa henkeä saatu mukaan, kuin ns. oikeisiin Corto Malteseihin. Piirroskin on ihan-ku-osastoa.
Mutta silti, ei vain tuonut hymyä. Tai sitten ahdisti liikaa yhtymäkohdat nykypäivään.

[Rutger Gerrits · Rating 5 out of 5]

Meesterwerk van mijn favoriete held.

[Juha · Rating 3 out of 5]

Corto on tullut jo natsien aikaan eli 1924 Berliinissä ja Prahassa seikkaillaan nyt.

[Jordi Balaguer · Rating 4 out of 5]

...a mí también me gusta la lluvia.
Grande, Corto.

[Marika Oksa · Rating 4 out of 5]

Tummanpuhuva seikkailu oli tyylikästä luettavaa, juonen osalta ehkä hieman liiankin hajanainen.

[Rebe · Rating 3 out of 5]

Definitivamente Corto Maltés no está echo para mi.

[Fábio Martins · Rating 2 out of 5]

Um fraco consolo, neste sucedâneo de Pratt

[Milan Todorovic · Rating 2 out of 5]

Korto kojeg ne pise i crta Hugo Prat jednostavno nije Korto. Ovaj tip se previse trudi da kopira Prata, i tu najvise fejluje jer je dosadan. Bolje da je radio nekim svojim stilom...