De beloftevolle wielrenner Peter Houben sterft na een fatale valpartij in een Belgische ronde. Een jammerlijk ongeluk, denkt iedereen. Ook Goedele Martens, zijn weduwe, die op de begrafenis kennismaakt met de harteloosheid van het wielermilieu. Tot een ex-coureur, die zelf in een rolstoel is beland na een val, haar de vertraagde beelden van Peters dodelijke smak bezorgt. Haar wereld staat stil wanneer ook zij de opzettelijke duw ziet. Goedele is vastbesloten om uit te zoeken wie haar man de dood heeft ingejaagd. Daarmee haalt ze zich de haat en het misprijzen van het peloton op de hals. Én ondervindt ze dat zelfs het gerecht geen blijf weet met de koers.
“Met De koers is een nieuw genre geboren: de wielerthriller”, weet de door mij bijzonder gewaardeerde Erik Vlaminck op de achterflap te melden.
Dat is in menig opzicht overdreven.
Zo waren er eerder het niet onverdienstelijke ‘De Laatste Tour’ van Inge Duine en ‘De Fatale Etappe’ van Hans Van Hartevelt en sleurde de onnavolgbare Tim Krabbé je al in 1978 bijna letterlijk mee in het hoofd en de thrillende benen van de ‘De Renner’.
En helaas, als bovenstaande van aanvallen en ontsnappingen bol staande klassiekers zijn, dan is deze Vlaamse variant weinig meer dan een tweederangs kermiskoers, eentje met vooral verliezers bovendien.
Neen, dan had de Ronde van 1989 een veel en veel spannender plot.
Wat een slap verhaal - en totaal ongeloofwaardig. Een dodelijk ongeval met een renner dat nauwelijks media-aandacht krijgt? Kinderlijke dialogen, clichés volop over, van de pot gerukte verhaalwendingen (de sociale media-storm over de weduwe als hoer ...), en vele anachronismen (een telenet-bakske eind jaren negentig, toen internet nog via de modem de huiskamer binnenpiepte en kraakte...)
Volgens de epiloog werd M.Wuyts geconsulteerd om de koers-aspecten op echtheid te verifiëren ... nou moe. En dan toelaten dat ene "José" woorden in de mond wordt gelegd, zijnde "nog nooit van gehoord" over een renner diverse ereplaatsen behaalde bij de beloften en het jaar voor zijn fatale val 12e werd op een BK en diverse malen top tien haalde in ritten in de ronde van Oostenrijk ... de echte José kent het palmares van iedere renner aan de start.
Als twee interesses (koers en spannende literatuur) samen komen, dan moet dat vonken geven. En dat deed het ook bij het lezen van dit boek. Leest als een peloton in volle finale, snel en met onverwachte uithalen. Leuk boek om tussendoor te lezen !!