What do you think?
Rate this book
De Zielenlezer van Turion
Een Morturie moet de ziel van mensen roven om te overleven. Zo gaat het al generaties, zo zal het altijd zijn en niemand zal deze traditie ontwrichten…
Wanneer Tharza het ware verhaal van haar grootmoeder ontdekt, begint ze haar weerstand tegen de gewoontes van haar volk te begrijpen. Samen met haar beste vriend Eddier begint ze aan de zoektocht die Kaya jaren geleden ook maakte. Welk mysterie ligt er voor hen verborgen in de parallelgangen diep onder de grond? Kun je tradities verbreken, of is een licht in het duister altijd gedoemd uit te doven?
Wanneer Tharza het ware verhaal van haar grootmoeder ontdekt, begint ze haar weerstand tegen de gewoontes van haar volk te begrijpen. Samen met haar beste vriend Eddier begint ze aan de zoektocht die Kaya jaren geleden ook maakte. Welk mysterie ligt er voor hen verborgen in de parallelgangen diep onder de grond? Kun je tradities verbreken, of is een licht in het duister altijd gedoemd uit te doven?
295 pages, Paperback
Published October 15, 2022
15 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 10 of 10 reviews
March 2, 2023
8,5 Altijd spannend om een nieuw Dizary-boek te lezen, vooral van een nieuwe auteur in deze wereld. Ik weet dat het universum is verzonnen door Patrick Berkhof, maar als schrijver van een Dizary-novelle voel ik, rationeel of niet, toch ook een stukje eigenaarschap. Gaat de nieuwe schrijver respectvol om met wat er al was? Biedt het verhaal een waardevolle toevoeging? Wordt de wereld (of wold) er rijker van?
Het antwoord op deze vragen is een volmondig 'Ja'. Er zijn niet heel veel punten waarop deze roman raakt aan wat er eerder is geschreven, maar waar dat gebeurt herken je de wold van Dizary meteen en tegelijk geeft hij inzicht in een tot op heden nog onderbelicht deel van de wereld: de 'onderverdieping' van de wold, waar volken in het duister leven en die mensen van boven als gevaarlijk beschouwen. Deze wereld en met name de stad Turion wordt door Frankema levendig beschreven, met precies voldoende details om zowel de stad (met woontorens, lichtgevende varens, en groenten die in het donker groeien) als de mensen (Morturi, die met een speciaal lichaamsdeel zielen kunnen zuigen en leven in een streng geordende clanstructuur) tot leven te brengen. Ook al gaat het om wezens die door de inwoners van Dizary als monsters beschouwd zouden worden, weet Frankema ze sympathiek te beschrijven (zelfs degenen die vasthouden aan zoals het altijd ging, ten koste van mensen - hun motivaties komen ook duidelijk over het voetlicht).
Het helpt dat het ook nog eens goed geschreven is. Dat Frankema goed kan schrijven had ik al ontdekt in de bundel 'Werelden ontwaken', waar haar verhaal blijk gaf van een mooie, goed ontwikkelde schrijfstijl. Hier kiest ze voor een iets eenvoudigere stijl (dit is bedoeld als YA-roman), maar haar proza blijft ondanks de wat eenvoudigere woorden en zinsopbouw fraai verzorgd en een plezier om te lezen. Ik vond ook dat het verhaal goed was opgebouwd. Het speelt in twee tijdsperioden en volgt de avonturen van een vrouw en haar kleindochter jaren later. De twee verhaallijnen zijn op kundige wijze verweven. Aanvankelijk dacht ik dat het plot maar langzaam op gang kwam en er in beide verhalen maar weinig gebeurde, maar later werd ik gegrepen door de spanning omdat in het ene verhaal gesuggereerd wordt dat er in het andere iets gaat gebeuren en vice versa. De opbouw zorgt voor enkele goede wendingen en een slot dat opvallend weinig spektakel bevat. Frankema is slim als ze ervoor kiest haar tienerhoofdpersoon niet de hele wereld te laten veranderen - individuen hebben niet altijd zoveel macht als ze zouden wensen en vastgeroeste systemen laten zich niet zomaar omverwerpen. Maar het slot was wel een passende afsluiting, die tegelijk lijntjes openliet voor eventuele volgende boeken in het Dizary-universum.
Frankema is ook goed in het beschrijven van emoties, die soms van complexe aard zijn - zoals het conflict tussen idealisme en loyaliteit, tussen romantische liefde en familierelaties, tussen jezelf willen redden en je opofferen voor een ander. Dit boek heeft weinig actiescenes maar in de relaties gebeurt juist weer veel.
Zelf ben ik niet zo geneeskrachtige kristallen - zelfs niet in een fantasywereld (omdat het teveel lijkt op wat in mijn toegegeven bevooroordeelde visie bijgeloof zou zijn), maar dat element werd hier spaarzaam gebruikt en de magie van het 'lezen' en het 'dranen' nam een veel grotere plaats in en werd goed toegepast.
Al met al een aanrader voor wie al fan is van het Dizary-universum, maar ook een goed beginpunt, want dit boek is zo geschreven dat het ook op zichzelf te lezen is. Hou je dus van een origineel fantasyverhaal over een ondergronds levend volk vol goed uitgewerkte emoties dan grijp je met dit boek niet mis (N.B. laat je niet door de YA-benaming afschrikken - een van de verhaallijnen gaat immers over een volwassen vrouw en dit boek laat vooral zien dat de scheiding tussen YA en volwassen fantasy eigenlijk kunstmatig is).
Het antwoord op deze vragen is een volmondig 'Ja'. Er zijn niet heel veel punten waarop deze roman raakt aan wat er eerder is geschreven, maar waar dat gebeurt herken je de wold van Dizary meteen en tegelijk geeft hij inzicht in een tot op heden nog onderbelicht deel van de wereld: de 'onderverdieping' van de wold, waar volken in het duister leven en die mensen van boven als gevaarlijk beschouwen. Deze wereld en met name de stad Turion wordt door Frankema levendig beschreven, met precies voldoende details om zowel de stad (met woontorens, lichtgevende varens, en groenten die in het donker groeien) als de mensen (Morturi, die met een speciaal lichaamsdeel zielen kunnen zuigen en leven in een streng geordende clanstructuur) tot leven te brengen. Ook al gaat het om wezens die door de inwoners van Dizary als monsters beschouwd zouden worden, weet Frankema ze sympathiek te beschrijven (zelfs degenen die vasthouden aan zoals het altijd ging, ten koste van mensen - hun motivaties komen ook duidelijk over het voetlicht).
Het helpt dat het ook nog eens goed geschreven is. Dat Frankema goed kan schrijven had ik al ontdekt in de bundel 'Werelden ontwaken', waar haar verhaal blijk gaf van een mooie, goed ontwikkelde schrijfstijl. Hier kiest ze voor een iets eenvoudigere stijl (dit is bedoeld als YA-roman), maar haar proza blijft ondanks de wat eenvoudigere woorden en zinsopbouw fraai verzorgd en een plezier om te lezen. Ik vond ook dat het verhaal goed was opgebouwd. Het speelt in twee tijdsperioden en volgt de avonturen van een vrouw en haar kleindochter jaren later. De twee verhaallijnen zijn op kundige wijze verweven. Aanvankelijk dacht ik dat het plot maar langzaam op gang kwam en er in beide verhalen maar weinig gebeurde, maar later werd ik gegrepen door de spanning omdat in het ene verhaal gesuggereerd wordt dat er in het andere iets gaat gebeuren en vice versa. De opbouw zorgt voor enkele goede wendingen en een slot dat opvallend weinig spektakel bevat. Frankema is slim als ze ervoor kiest haar tienerhoofdpersoon niet de hele wereld te laten veranderen - individuen hebben niet altijd zoveel macht als ze zouden wensen en vastgeroeste systemen laten zich niet zomaar omverwerpen. Maar het slot was wel een passende afsluiting, die tegelijk lijntjes openliet voor eventuele volgende boeken in het Dizary-universum.
Frankema is ook goed in het beschrijven van emoties, die soms van complexe aard zijn - zoals het conflict tussen idealisme en loyaliteit, tussen romantische liefde en familierelaties, tussen jezelf willen redden en je opofferen voor een ander. Dit boek heeft weinig actiescenes maar in de relaties gebeurt juist weer veel.
Zelf ben ik niet zo geneeskrachtige kristallen - zelfs niet in een fantasywereld (omdat het teveel lijkt op wat in mijn toegegeven bevooroordeelde visie bijgeloof zou zijn), maar dat element werd hier spaarzaam gebruikt en de magie van het 'lezen' en het 'dranen' nam een veel grotere plaats in en werd goed toegepast.
Al met al een aanrader voor wie al fan is van het Dizary-universum, maar ook een goed beginpunt, want dit boek is zo geschreven dat het ook op zichzelf te lezen is. Hou je dus van een origineel fantasyverhaal over een ondergronds levend volk vol goed uitgewerkte emoties dan grijp je met dit boek niet mis (N.B. laat je niet door de YA-benaming afschrikken - een van de verhaallijnen gaat immers over een volwassen vrouw en dit boek laat vooral zien dat de scheiding tussen YA en volwassen fantasy eigenlijk kunstmatig is).
December 9, 2022
Een boek waar ik reuze benieuwd naar was, maar helaas niet helemaal mijn ding is.
Laat ik beginnen met de cover. Die is echt prachtig! Ook de bladzijden zijn heel mooi gedaan. Op elke bladzijde zie je rotsen/stalactieten. Heel leuk gedaan!
Het verhaal zelf is opzich wel leuk. Origineel is het zeker. Echter pakten het verhaal mij niet echt.
Ik vond namelijk beide personages Kaya en Tharza iritant. De keuzes die ze maakten en dan die Pexx. Hierdoor legden ik het boek een aantal keer weg en pakten ik een ander boek. Maar nu besloot ik het uit te gaan lezen. Puur omdat ik hoopten dat het verhaal mij meer erin zou slepen.
Wat ik denk dat ik liever had gelezen was kaya's en Daida's verhaal. Tharza vond ik gewoon echt niet leuk.
Ook vond ik deze versie van de Wold wat minder. Ik kon daar ook geen echt beeld bij vormen.
In het begin zit wel een afbeelding met hoe Turion eruit ziet, maar toch krijg ik er geen beeld van.
Het einde vond ik dan wel leuker. Het moment vanaf het uitleven van iemand en iedereen in atrium staat. Toen dacht ik, hehe eindelijk doe je eens iets slims.
Al met al vond ik dit boek minder leuk dan ik had gehoopt. Ik hoop dat Jalvin leuker is.
Laat ik beginnen met de cover. Die is echt prachtig! Ook de bladzijden zijn heel mooi gedaan. Op elke bladzijde zie je rotsen/stalactieten. Heel leuk gedaan!
Het verhaal zelf is opzich wel leuk. Origineel is het zeker. Echter pakten het verhaal mij niet echt.
Ik vond namelijk beide personages Kaya en Tharza iritant. De keuzes die ze maakten en dan die Pexx. Hierdoor legden ik het boek een aantal keer weg en pakten ik een ander boek. Maar nu besloot ik het uit te gaan lezen. Puur omdat ik hoopten dat het verhaal mij meer erin zou slepen.
Wat ik denk dat ik liever had gelezen was kaya's en Daida's verhaal. Tharza vond ik gewoon echt niet leuk.
Ook vond ik deze versie van de Wold wat minder. Ik kon daar ook geen echt beeld bij vormen.
In het begin zit wel een afbeelding met hoe Turion eruit ziet, maar toch krijg ik er geen beeld van.
Het einde vond ik dan wel leuker. Het moment vanaf het uitleven van iemand en iedereen in atrium staat. Toen dacht ik, hehe eindelijk doe je eens iets slims.
Al met al vond ik dit boek minder leuk dan ik had gehoopt. Ik hoop dat Jalvin leuker is.
October 15, 2023
Ik vond dit verhaal van Dizary echt geweldig. De wereld wordt goed opgebouwd, het verweven van beide karakters en tijdlijnen zijn slim gedaan en er zit goede vaart in het verhaal. Dit nodigt uit tot meer lezen van deze wereld
Read
January 20, 2023De Zielenlezer van Turion is een verhaal uit de Wold van Dizary en gaat over de Morturie. Dat is een ras van wezens die onder de grond leven en menselijke zielen tot zich nemen om te overleven. Dit boek gaat over de jonge Tharza Escula. Haar eerste jacht nadert de verwachtingen zijn hoog. Dat komt omdat ze heel erg op haar oma, Kaya Escula, lijkt. En laat Kaya nou net de beste jaagster uit de geschiedenis van Turion zijn.
Lees de gehele recensie op FantasyWereld: https://www.fantasywereld.nl/boeken/b...
Lees de gehele recensie op FantasyWereld: https://www.fantasywereld.nl/boeken/b...
November 7, 2022
Genoten van dit boek!
De wereld van Dizary is complex. Hoe complex laat het verhaal van Kaya en Tharza zien.
In de diepten onder de bovenwereld van Dizary leeft een gemeenschap in een strak regime van regels. Tharza stamt af van de Grote Kaya, een legende onder de Morturie. Een ziel roven om te overleven, dat is de normaalste zaak voor Tharza. Diep onder de grond is het leven niet gemakkelijk. Overleven en Uitleven is een dagelijks terugkerend iets.
Maar als Tharza het boek dat Kaya heeft achtergelaten in handen heeft, is dat een keerpunt. Wanneer ze de moed heeft gevonden om haar beste vriend Eddier te vragen of hij haar wil helpen te ontdekken of dat wat in het boek staat ook echt is gebeurd, beginnen ze aan de zoektocht die bijna parallel loopt aan die van Kaya, jaren geleden.
De verhalen van Kaya en Tharza zijn in het boek verweven, zodat ik met beide op ontdekking ging per hoofdstuk. Dit vind ik bijzonder goed werken! Via dit verhaal heb ik weer een laag in de wereld van Dizary ontdekt en ik wil meer erover lezen!
De wereld van Dizary is complex. Hoe complex laat het verhaal van Kaya en Tharza zien.
In de diepten onder de bovenwereld van Dizary leeft een gemeenschap in een strak regime van regels. Tharza stamt af van de Grote Kaya, een legende onder de Morturie. Een ziel roven om te overleven, dat is de normaalste zaak voor Tharza. Diep onder de grond is het leven niet gemakkelijk. Overleven en Uitleven is een dagelijks terugkerend iets.
Maar als Tharza het boek dat Kaya heeft achtergelaten in handen heeft, is dat een keerpunt. Wanneer ze de moed heeft gevonden om haar beste vriend Eddier te vragen of hij haar wil helpen te ontdekken of dat wat in het boek staat ook echt is gebeurd, beginnen ze aan de zoektocht die bijna parallel loopt aan die van Kaya, jaren geleden.
De verhalen van Kaya en Tharza zijn in het boek verweven, zodat ik met beide op ontdekking ging per hoofdstuk. Dit vind ik bijzonder goed werken! Via dit verhaal heb ik weer een laag in de wereld van Dizary ontdekt en ik wil meer erover lezen!
November 7, 2022
In het ondergrondse rijk Turion, onderdeel van de wereld van Dizary, wonen wezens die zichzelf in leven houden door de zielen van mensen op te eten. De mens in kwestie overleeft dat proces uiteraard niet. Het eten van mensen wordt door deze morturie niet eens gezien als een noodzakelijk kwaad, maar als een evenement: het jagen op mensen en het verslinden van hun ziel is een belangrijk punt in de overgang naar de volwassenheid.
De legendarische jager Kaya zag dit anders, en haar dochter Tharza evenzo. Op meesterlijke wijze verweeft Marieke Frankema de levens van moeder en dochter, schildert een complexe maatschappij zonder te vervallen in lange exposities, en brengt alles samen in een bloedspannende ontknoping. De Zielenlezer van Turion is wederom een pareltje van deze uitzonderlijk getalenteerde en productieve Nederlandse auteur.
De legendarische jager Kaya zag dit anders, en haar dochter Tharza evenzo. Op meesterlijke wijze verweeft Marieke Frankema de levens van moeder en dochter, schildert een complexe maatschappij zonder te vervallen in lange exposities, en brengt alles samen in een bloedspannende ontknoping. De Zielenlezer van Turion is wederom een pareltje van deze uitzonderlijk getalenteerde en productieve Nederlandse auteur.
September 5, 2023
Aangezien dit verhaal ook onder de vlag van Dizary geplaatst is wilde ik het boek graag lezen. De omslag trok tevens mijn aandacht, alhoewel daaraan al te zien is dat het een ander soort verhaal betreft achteraf gezien. Wat ik hiermee bedoel zal later in deze recensie duidelijk worden.
Met de schrijfstijl van Marieke Frankema ben ik eerder nog niet bekend ook al heeft zij tal van boeken op haar naam staan dus ga ik volledig zonder verwachting lezen. Zoals ‘De zielenlezer van Turion’ van start gaat lijken de zinnen gemakkelijk te vloeien, passend in het Fantasy Young Adult genre met woorden die soms onbekend zijn maar wel verklaring vinden in de tekst. Tekstueel gezien leest het boek vlot alhoewel ik soms inhoudelijk moeite heb om het verhaal met interesse te blijven volgen.
“Als ze wilde, kon Kaya weer afdalen in de parallelgangen, terug naar de wereld die ze had verlaten.”
Inhoudelijk zijn er kleine verwijzingen die het Dizary gevoel naar boven zouden moeten halen, zoals de parallelgangen bijvoorbeeld. Echter blijft voor mij het gevoel overheersen dat het een compleet losstaand verhaal betreft en zo ook gelezen kan worden. Wellicht is dit juist wel de kracht van het geheel. Zelf had ik graag meer overeenkomst gelezen in sfeer, vooral in humor wat ik in voorgaande titels van dit schrijfproject aantrof, hier blijft alles op de serieuze tour uiteengezet.
“Ze kwamen langs een rots die eruitzag als een halve schedel, wat een akelig voorgevoel in Tharza opriep.”
De personages worden fantasierijk en met eigen originaliteit neergezet, wel voelt de verdeeldheid van het volk enigszins als problematiek uit de bestaande maatschappij. Misschien is dit te ver van mij gezocht, als lezer probeer ik echter altijd uit te vinden wat een schrijver nog meer met een geschreven stuk wil overbrengen. De lezer eventueel mee wil geven of bewust van wil laten worden. Terug naar de karakters ze zijn stuk voor stuk verschillend, toch vind ik de ene leuker om te volgen dan de andere en kost het me soms moeite om mijn hoofd erbij te houden wiens zoektocht ik lees. Dat laatste ligt uiteraard aan mijn eigen focus.
“De kristallen aan het plafond draaien en slingerden, waardoor de lichtvlekjes over de wanden dansten.”
Zoals altijd zal ik een volgend verhaal passend bij de Dizary reeks willen lezen. De volgende lezer zal ‘De zielenlezer van Turion’ misschien weer heel anders ervaren. We zijn tenslotte allemaal onze eigen smaak toebedeeld.
Lieve leesgroet, Elsa.
Met de schrijfstijl van Marieke Frankema ben ik eerder nog niet bekend ook al heeft zij tal van boeken op haar naam staan dus ga ik volledig zonder verwachting lezen. Zoals ‘De zielenlezer van Turion’ van start gaat lijken de zinnen gemakkelijk te vloeien, passend in het Fantasy Young Adult genre met woorden die soms onbekend zijn maar wel verklaring vinden in de tekst. Tekstueel gezien leest het boek vlot alhoewel ik soms inhoudelijk moeite heb om het verhaal met interesse te blijven volgen.
“Als ze wilde, kon Kaya weer afdalen in de parallelgangen, terug naar de wereld die ze had verlaten.”
Inhoudelijk zijn er kleine verwijzingen die het Dizary gevoel naar boven zouden moeten halen, zoals de parallelgangen bijvoorbeeld. Echter blijft voor mij het gevoel overheersen dat het een compleet losstaand verhaal betreft en zo ook gelezen kan worden. Wellicht is dit juist wel de kracht van het geheel. Zelf had ik graag meer overeenkomst gelezen in sfeer, vooral in humor wat ik in voorgaande titels van dit schrijfproject aantrof, hier blijft alles op de serieuze tour uiteengezet.
“Ze kwamen langs een rots die eruitzag als een halve schedel, wat een akelig voorgevoel in Tharza opriep.”
De personages worden fantasierijk en met eigen originaliteit neergezet, wel voelt de verdeeldheid van het volk enigszins als problematiek uit de bestaande maatschappij. Misschien is dit te ver van mij gezocht, als lezer probeer ik echter altijd uit te vinden wat een schrijver nog meer met een geschreven stuk wil overbrengen. De lezer eventueel mee wil geven of bewust van wil laten worden. Terug naar de karakters ze zijn stuk voor stuk verschillend, toch vind ik de ene leuker om te volgen dan de andere en kost het me soms moeite om mijn hoofd erbij te houden wiens zoektocht ik lees. Dat laatste ligt uiteraard aan mijn eigen focus.
“De kristallen aan het plafond draaien en slingerden, waardoor de lichtvlekjes over de wanden dansten.”
Zoals altijd zal ik een volgend verhaal passend bij de Dizary reeks willen lezen. De volgende lezer zal ‘De zielenlezer van Turion’ misschien weer heel anders ervaren. We zijn tenslotte allemaal onze eigen smaak toebedeeld.
Lieve leesgroet, Elsa.
January 16, 2023
Voor ik begon met dit boek heb ik mij eerst verdiept in het project Dizary van patrick Berkhof
Hij bedacht een wereld en vroeg enkele auteurs en kunstenaars om mee te doen. Zo ontstond het project rondom de Wold van Dizary
Verdere informatie staat op hun site: www.dizary.nl
Elk boek is een losstaand verhaal. Op de boeken van Jalvin na, dat is een trilogie.
Marieke Frankema is een van de auteurs die een verhaal mocht bedenken dat zich hier afspeelt. Zij heeft ervaring in dit genre en schreef daarnaast ook historische romans. Naast schrijven kan ze heel mooi zingen en helpt ze mensen die net als ik lipoedeem en af willen vallen. Ze geeft daarbij aan dat lichaam en geest met elkaar verbonden zijn.
“Het is mogelijk om te leven zonder dranen”
Als Kaya in de bovenwereld komt en de ziel van haar eerste slachtoffer raakt ze in de war, klopt alles wat ze tot nu toe heeft meegekregen wel? Ze gaat op onderzoek uit met grote gevolgen. Haar kleindochter Tharza heeft dezelfde gevoelens en zij ervaart ook het ziellezen als een nieuwe ervaring waardoor ze alles wat ze weet anders gaat ervaren. Beide personages nemen de lezer mee in hun verhaal dat op het einde heel mooi bij elkaar komt.
“Iets aan hem was onbetrouwbaar, angstaanjagend zelfs.”
Voorin het boek staan een landkaartje en een tekening die helpen bij de beeldvorming van de Wold of Dizary. Toch kom je er als nieuweling in deze wereld zonder het lezen van het eerste deel wat lastig in. Een verklarende woordenlijst was welkom geweest.
Het vergt veel van de fantasie van de lezer zelf om zich een beeld te vormen van de locatie, de situatie, de gebruiken en de personages. Voor mij werden het een soort Avatar achtige figuren. Na even doorzetten komt de lezer er dankzij de mooie en boeiende schrijfstijl van Marieke Frankema op een gegeven moment helemaal in.
Op een gegeven moment dringt het door dat Kaya en Tharza iets doen wat verboden is en zwaar bestraft zal worden bij ontdekking en dan komt er een stuk spanning bij het verhaal.
Dat maakt dit verhaal goed leesbaar, ook voor mensen die anders geen fantasy lezen.
Na het lezen is de nieuwsgierigheid naar deze bijzondere wereld gewekt en is een bijzonder genre herontdekt. Voor de liefhebbers van het fantasy genre en de mensen die buiten hun comfort zone willen lezen.
May 25, 2023
Marieke Frankema is een van mijn favoriete Nederlandstalige auteurs. Haar boeken zitten altijd vol met spanning, gelaagde karakters en een vleugje romantiek. Toen ik las dat zij een nieuw deel ging schrijven in de Dizary wold sprong ik dan ook een gat in de lucht. De wold van Dizary is echt ongelooflijk tof en ik was enorm benieuwd wat voor avontuur we deze keer zouden beleven. En op Fantasy Fest kon ik het boek dan eindelijk in mijn handen houden.
Dit boek was alles wat ik ervan gehoopt had en misschien nog wel net dat beetje meer. Net als alle andere boeken van Frankema is het boek ongelooflijk lekker geschreven. Ik weet niet of ik ooit eerder zo snel door een Dizary boek heen ben gevlogen. Elke zin klopte. De zinnen vloeiden op een prachtige manier in elkaar over en hoewel er meerdere perspectieven waren, was elk perspectief even makkelijk te lezen en te volgen.
Daarnaast weet Frankema altijd ongelooflijk veel emotie in haar woorden te leggen. Omdat we elk woord, van alle karakters die hun eigen zegje mogen doen, zo goed voelen, duurde het niet lang voor ik gehecht raakte aan de twee vrouwen om wie dit verhaal vooral draaide. Van de ene verhaallijn werd al snel duidelijk hoe die af zou lopen, de andere verhaallijn leidt ons naar het onbekende en geeft ons de hoop dat dingen toch nog goed kunnen komen.
De twee verhaallijnen spelen zich in twee verschillende tijden af, maar het is duidelijk dat er in dit stukje wold nog niet al te veel veranderd is. Beide karakters vechten tegen dezelfde vooroordelen en dezelfde starheid. Op een hele mooie manier toont Frankema ons de parallellen tussen de twee verhaallijnen. Op een nog mooiere manier laat Frankema zien dat geen van beide verhaallijnen voor niks verteld worden.
Een mooi stukje Dizary. Op naar het volgende puzzelstukje in het volgende boek!
Dit boek was alles wat ik ervan gehoopt had en misschien nog wel net dat beetje meer. Net als alle andere boeken van Frankema is het boek ongelooflijk lekker geschreven. Ik weet niet of ik ooit eerder zo snel door een Dizary boek heen ben gevlogen. Elke zin klopte. De zinnen vloeiden op een prachtige manier in elkaar over en hoewel er meerdere perspectieven waren, was elk perspectief even makkelijk te lezen en te volgen.
Daarnaast weet Frankema altijd ongelooflijk veel emotie in haar woorden te leggen. Omdat we elk woord, van alle karakters die hun eigen zegje mogen doen, zo goed voelen, duurde het niet lang voor ik gehecht raakte aan de twee vrouwen om wie dit verhaal vooral draaide. Van de ene verhaallijn werd al snel duidelijk hoe die af zou lopen, de andere verhaallijn leidt ons naar het onbekende en geeft ons de hoop dat dingen toch nog goed kunnen komen.
De twee verhaallijnen spelen zich in twee verschillende tijden af, maar het is duidelijk dat er in dit stukje wold nog niet al te veel veranderd is. Beide karakters vechten tegen dezelfde vooroordelen en dezelfde starheid. Op een hele mooie manier toont Frankema ons de parallellen tussen de twee verhaallijnen. Op een nog mooiere manier laat Frankema zien dat geen van beide verhaallijnen voor niks verteld worden.
Een mooi stukje Dizary. Op naar het volgende puzzelstukje in het volgende boek!
November 11, 2023
Weer heerlijk wegduiken in een andere wereld. En nu wil ik natuurlijk een vervolg want wat gebeurt er met diskara?
This entire review has been hidden because of spoilers.
Displaying 1 - 10 of 10 reviews