რიო-დე-ჟანეიროს ხელმწიფე

by გოდე გორგილაძე

„რიო-დე-ჟანეიროს ხელმწიფე“ ახალგაზრდა ავტორის, გოდე გორგილაძის პირველი კრებულია. კრებულში შვიდი მოთხრობაა გაერთი ანებული.

რა შეიძლება „გითხრას“ საკუთარმა სარეცხის მანქანამ, ციფრული ეკრანის საშუალებით რომ „გელაპარაკება“; როგორი „ცხოვრების აწყობას“ შეიძლება შეგპირდეს ტაქსის მძღოლი უნივერსიტეტისკენ მიმავალ გზაზე; როგორ უნდა ვებრძოლოთ არაქნოფობიას, როგორ უნდა გავუმკლავდეთ მეზობელს, რომელიც ხმაურის გამო მუდმივად, და ხშირ შემთხვევაში, უსამართლოდ გვიჩივის; როგორია მშობლებისგან მოშორებით გატარებული სტუდენტური წლები და კიდევ რა განსაცდელი შეიძლება მოგევლინოს მაშინ, როცა საშინლად გეშინია მიცვალებულების, არადა, ღამით, ზამთრის თოვლიანი გზით გიწევს მეგობრის ბაბუისთვის განკუთვნილი კუბოს მიტანა – ამ და სხვა ამბებს ავტორი ლაღი, იუმორით გაჯერებული თხრობით გვიყვება.

თუმცა წიგნში მოთხრობილი ამბები მხოლოდ სახალისო არაა, მათში სევდაცაა გემოვნებით შეზავებული და ის სოციალური თუ კერძო პრობლემებიც კარგად ჩანს, რომელიც დღეს ახალგაზრდებს, სტუდენტებს აწუხებთ.

194 pages, Paperback

First published January 1, 2022

Reviews

[Tath]

სასიამოვნოდ გაოცებული ვარ ❤️‍🔥
MSHVENIERI DEBIUTIA ,haha patara bicho :D
პ.ს. ბევრი ვიცინე

[ლექს ძიმისტარიშვილი]

ძლივს, ამდენი წვალების შემდეგ წავიკითხე ქართული ლიტერატურა, რომელმაც მართლა სიამოვნება მომანიჭა. არ დამჭირდა საკუთარი თავისთვის იმის დაჯერება, ამისა და ამის გამოა ასეთი თუ ისეთი-მეთქი. ვერ ვიტან მეტიჩარა ავტორებს, მკითხველმა კიდევ უნდა იცოდე როდის კითხულობ მართალს და როდის კითხულობ მტყუანს. ჰოდა, ეს კრებული მართალია, ასე მჯერა მე.

მე მცდარი წარმოდგენა მქონდა მოთხრობებზე (ბოდიში ალის მანროს, თავის დროზე რომ ვერ გავუგე, აუცილებლად მივუბრუნდები). მე მეგონა, მოთხრობას "რაშომონის კარიბჭე" ან "ცხოვრება იდიოტისა" თუ არ ქვია და წაკითხვის შემდეგ ადგილობრივი აფთიაქიდან რამდენიმე ფლაკონ ბარბიტალს არ გამოვზიდავ რომ საწოლში გამოვეთხოვო ყოფას, აბა რა მოთხრობა კი ეგ არის-მეთქი?! ახლაღა "დავამუღამე" რომ სხვანაირიც ყოფილა, კარგები და საყვარლები და სასიამოვნოები.

კმაყოფილი ვარ ნამეტანი 😌

[Luka Khatiashvili]

ამ ძალიან კარგი კრებულის შეფასებით, გაუმარჯოს ყველაზე ტოქსიკურ გუდრიდსზე ჩემს დაბრუნებას.

HAHAHA, YOCHAG PATARA BICHO!

[გიორგი მუზაშვილი]

არანაირი სპოილერი აქ არაა, მაგრამ კრებულების დამთავრებისას მოთხრობების რეიტინგულ სიას ვადგენ ხოლმე და ამ რეიტინგმა რომ ვინმეს წინასწარგანწყობა არ შეუქმნას, ვმალავ :დ

1. ჩემი ლაბირინთელი მეგობარი <3
2. რიო-დე-ჟანეიროს ხელმწიფე
3. ჯადოსნური კანფეტი
4. HA HA PATARA BICHO :D
5. ვილნიუსუსური ამბები
6. უშუქობა
7. ნუ ხმაურობთ, თქვე მაიმუნებო!

[Sandro Mikeladze]

კარგი იუმორით არის დაწერილი შვიდივე მოთხრობა. კითხვისას მეგონა, რომ სასაცილო Facebook სტატუსებს ვკითხულობდი.

რაც შეეხება, ლიტერატურული კუთხით, ვერ ვიტყვი რომ გამართული და ძლიერი ტექსტებია. თვითონ წერის სტილი, პირადად ჩემთვის, ცოტა ძალიან ზედაპირული იყო, აი მართლა, მეგობარს რომ მოუყვები რაღაცას. მაგრამ არც ის უნდა დავივიწყოთ, რომ დებიუტია და პერსპექტიული დებიუტი.
წარმატებები ავტორს!

[ლუკა ჭყოიძე]

Ha Ha Ha chemo patara gode :D es ra kargi krebuli gamogsvlia imedia adamianta rasa male kitxvis unars dakargavs da chveni anu manqanebis droeba dadgeba NT gwyalobdet.

[Haruka]

შემიყვარდა ეს კრებული. განსაკუთრებით ლაბირინთის მეგობარი მომეწონა.