What do you think?
Rate this book
Ο κόσμος είναι ένας γάμος
Στη Νέα Υόρκη της Μεγάλης Ύφεσης, ένας κύκλος νέων διανοούμενων σχηματίζεται σιγά σιγά, ένας «κύκλος των ανθρώπινων πλασμάτων που ένωσαν η ανάγκη και η αγάπη». Εκκολαπτόμενοι καθηγητές, αποτυχημένοι συγγραφείς, άνεργοι ρεπόρτερ, απεγνωσμένοι εργένηδες, ανήκουν όλοι τους στην περίφημη δεύτερη γενιά μεταναστών. Εντός του κύκλου είναι που ζουν «την αληθινή ζωή τους»: Τρωγοπίνουν, ευφυολογούν, συγκρούονται, ονειροπολούν, λογομαχούν κι εκφράζουν την απόγνωσή τους. Μολονότι δεν ζουν στο περιθώριο, βιώνουν ένα αδιέξοδο που δεν έχει να κάνει μονάχα με τη διάψευση του περίφημου αμερικανικού ονείρου, το οποίο με τόση θέρμη είχαν κυνηγήσει παλιότερα οι γονείς τους, αλλά και με την αβεβαιότητα και το υπαρξιακό κενό που γεννά η αμερικανική κοινωνία εκείνη την εποχή.
Η γραφή του Ντέλμορ Σβαρτς αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείγμα της αμερικανικής εκδοχής του μοντερνισμού, και –διόλου τυχαία– το έργο του επαινέθηκε από κολοσσούς του λογοτεχνικού αυτού ρεύματος, όπως ο Έζρα Πάουντ και ο Τ.Σ. Έλιοτ. Ο Σβαρτς καταγράφει με μαεστρία την αποτυχία και την «πτώση» των ηρώων του. Αποτυπώνει την αποξένωση και την αμφιθυμία τους, και συνάμα τη σατιρίζει ανηλεώς, χαρίζοντάς μας ένα καθ’ όλα αντιπροσωπευτικό πορτρέτο της εβραϊκής νεοϋορκέζικης μεσαίας τάξης στα χρόνια της Ύφεσης. Κυρίως, όμως, με τους ολοζώντανους –ενίοτε στα όρια του εξπρεσιονισμού– διαλόγους των ηρώων του, επιτυγχάνει μια θεατρική –σχεδόν ποιητική– πρόζα, εξίσου άξια με το έμμετρο έργο για το οποίο αποθεώθηκε και τιμήθηκε ήδη από τα πολύ νεανικά του χρόνια. Ο Κόσμος είναι ένας γάμος συνιστά, εντέλει, μια ειλικρινή και κυνική εξομολόγηση του συγγραφέα στο αναγνωστικό του κοινό, μια λυτρωτική ενδοσκόπηση στα άδυτα του ανθρώπινου ψυχισμού.
Η γραφή του Ντέλμορ Σβαρτς αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείγμα της αμερικανικής εκδοχής του μοντερνισμού, και –διόλου τυχαία– το έργο του επαινέθηκε από κολοσσούς του λογοτεχνικού αυτού ρεύματος, όπως ο Έζρα Πάουντ και ο Τ.Σ. Έλιοτ. Ο Σβαρτς καταγράφει με μαεστρία την αποτυχία και την «πτώση» των ηρώων του. Αποτυπώνει την αποξένωση και την αμφιθυμία τους, και συνάμα τη σατιρίζει ανηλεώς, χαρίζοντάς μας ένα καθ’ όλα αντιπροσωπευτικό πορτρέτο της εβραϊκής νεοϋορκέζικης μεσαίας τάξης στα χρόνια της Ύφεσης. Κυρίως, όμως, με τους ολοζώντανους –ενίοτε στα όρια του εξπρεσιονισμού– διαλόγους των ηρώων του, επιτυγχάνει μια θεατρική –σχεδόν ποιητική– πρόζα, εξίσου άξια με το έμμετρο έργο για το οποίο αποθεώθηκε και τιμήθηκε ήδη από τα πολύ νεανικά του χρόνια. Ο Κόσμος είναι ένας γάμος συνιστά, εντέλει, μια ειλικρινή και κυνική εξομολόγηση του συγγραφέα στο αναγνωστικό του κοινό, μια λυτρωτική ενδοσκόπηση στα άδυτα του ανθρώπινου ψυχισμού.
- GenresShort StoriesFiction
120 pages, Paperback
First published January 1, 1948
1 person is currently reading
113 people want to read
About the author
Delmore Schwartz
49 books104 followersDelmore Schwartz was born December 8, 1913, in Brooklyn. The marriage of his parents Harry and Rose, both Roumanian immigrants, was doomed to fail. Sadly, this misfortune with relationships was also a theme in Schwartz's life. His alcoholism, frequent use of barbiturates and amphetamines, and battles with various mental diseases, proved adverse in his relationships with women. His first marriage to Gertrude Buckman lasted six years; his second, to the young novelist Elizabeth Pollett, ended after his ceaseless paranoid accusations of adultery led him to attack an art critic with whom he believed Elizabeth was having an affair.
Despite his turbulent and unsettling home life as a child, Schwartz was a gifted and intellectual young student. He enrolled early at Columbia University, and also studied at the University of Wisconsin, eventually receiving his bachelor's degree in 1935 in philosophy from New York University. In 1936 he won the Bowdoin Prize in the Humanities for his essay "Poetry as Imitation." In 1937 his short story "In Dreams Begin Responsibilities" (successfully written in one month during the summer of 1935 after he locked himself in his Greenwich Village apartment) was published in Partisan Review, a left-wing magazine of American politics and culture; the following year this short story would be published by New Directions with other poetry and prose in his first book-length work, also titled In Dreams Begin Responsibilities. It was praised by many, including T.S. Eliot, William Carlos Williams, Ezra Pound, Robert Lowell, and Vladimir Nabokov.
He never finished his advanced degree in philosophy at Harvard, but was hired as the Briggs-Copeland Lecturer, and later given an Assistant Professorship. Frustrated by what he believed was a sense of anti-Semitism within the school, in 1947 Schwartz ended his twelve-year association with Harvard and returned to New York City. His book of short stories The World is a Wedding was published the following year. Time compared Schwartz to Stendhal and Anton Chekhov. By this same time his work was widely anthologized. He was publishing critical essays on other important literary figures and cultural topics, and was the poetry editor at Partisan Review, and later also at New Republic.
His increasingly itinerant nature left him dependent on a series of teaching positions at Bennington College, Kenyon College, Princeton University, the writer's colony Yaddo, and at Syracuse University, in his last years. Among others, he inspired the student Lou Reed, who later dedicated "European Son" on the Velvet Underground's first album to Schwartz. In 1960 Schwartz became the youngest poet ever to win the Bollingen Prize. His friend Saul Bellow wrote a semi-fictional memoir about Schwartz called Humboldt's Gift, which won the Pulitzer Prize.
The last years of his life Schwartz was a solitary, disheveled figure in New York. He drank frequently at the White Horse Tavern, and spent his time sitting in parks and collecting bits of work, quotes, and translations in his journal. Finding himself penniless and virtually friendless, in the summer of 1966 Schwartz checked into the Times Squares hotel, perhaps to focus on his writing. Unfortunately by this time his body had been taxed by years of drug and alcohol abuse. He worked continuously until a heart attack on July 11 seized him in the lobby of the hotel.
________________________________________
Source: poets.org
Despite his turbulent and unsettling home life as a child, Schwartz was a gifted and intellectual young student. He enrolled early at Columbia University, and also studied at the University of Wisconsin, eventually receiving his bachelor's degree in 1935 in philosophy from New York University. In 1936 he won the Bowdoin Prize in the Humanities for his essay "Poetry as Imitation." In 1937 his short story "In Dreams Begin Responsibilities" (successfully written in one month during the summer of 1935 after he locked himself in his Greenwich Village apartment) was published in Partisan Review, a left-wing magazine of American politics and culture; the following year this short story would be published by New Directions with other poetry and prose in his first book-length work, also titled In Dreams Begin Responsibilities. It was praised by many, including T.S. Eliot, William Carlos Williams, Ezra Pound, Robert Lowell, and Vladimir Nabokov.
He never finished his advanced degree in philosophy at Harvard, but was hired as the Briggs-Copeland Lecturer, and later given an Assistant Professorship. Frustrated by what he believed was a sense of anti-Semitism within the school, in 1947 Schwartz ended his twelve-year association with Harvard and returned to New York City. His book of short stories The World is a Wedding was published the following year. Time compared Schwartz to Stendhal and Anton Chekhov. By this same time his work was widely anthologized. He was publishing critical essays on other important literary figures and cultural topics, and was the poetry editor at Partisan Review, and later also at New Republic.
His increasingly itinerant nature left him dependent on a series of teaching positions at Bennington College, Kenyon College, Princeton University, the writer's colony Yaddo, and at Syracuse University, in his last years. Among others, he inspired the student Lou Reed, who later dedicated "European Son" on the Velvet Underground's first album to Schwartz. In 1960 Schwartz became the youngest poet ever to win the Bollingen Prize. His friend Saul Bellow wrote a semi-fictional memoir about Schwartz called Humboldt's Gift, which won the Pulitzer Prize.
The last years of his life Schwartz was a solitary, disheveled figure in New York. He drank frequently at the White Horse Tavern, and spent his time sitting in parks and collecting bits of work, quotes, and translations in his journal. Finding himself penniless and virtually friendless, in the summer of 1966 Schwartz checked into the Times Squares hotel, perhaps to focus on his writing. Unfortunately by this time his body had been taxed by years of drug and alcohol abuse. He worked continuously until a heart attack on July 11 seized him in the lobby of the hotel.
________________________________________
Source: poets.org
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
December 15, 2022
σημειώνω κάποιους από τους τίτλους των κεφαλαίων - γραμμένοι με εισαγωγικά, διαπιστώσεις αποκομμένες από τους διαλόγους των ηρώων:
«ΚΑΝΕΝΑΝ ΔΕΝ ΕΞΑΠΑΤΑΜΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ, ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ»
«ΔΑΚΡΥΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ ΝΑ ΠΟΥΝ Ο ΕΝΑΣ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟΝ»
«ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΠΩΣ ΕΙΜΑΣΤΕ»
αυτά. νομίζω αρκούν.
«ΚΑΝΕΝΑΝ ΔΕΝ ΕΞΑΠΑΤΑΜΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ, ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ»
«ΔΑΚΡΥΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ ΝΑ ΠΟΥΝ Ο ΕΝΑΣ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟΝ»
«ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΠΩΣ ΕΙΜΑΣΤΕ»
αυτά. νομίζω αρκούν.
January 15, 2023
"Δεν εννοώ πως αυτή η ζωή είναι απλώς ένα πάρτι, ένα οποιοδήποτε πάρτι. Είναι ένας γάμος, το πιο σπουδαίο είδος πάρτι, γεμάτο χαρά, φόβο, ελπίδα και άγνοια. Και σ'αυτό το πάρτι υπάρχουν αρκετά μέρη και ρόλοι για όλους και, αν δεν μπορούνε όλοι να παίξουν όλους τους ρόλους, ωστόσο όλοι μπορούν να έρθουν στο πάρτι, όλοι μπορούν να έρθουν στο γαμήλιο συμπόσιο και όποιος δεν καταλαβαίνει πως βρίσκεται σε ένα γαμήλιο συμπόσιο, απλώς δεν βλέπει πέρα από τη μύτη του. Τι σημασία έχει αν είναι ζωντανός ή νεκρός, αν δεν καταλαβαίνει πως ο κόσμος είναι ένας γάμος".
Το παραπάνω απόσπασμα, το οποίο επεξηγεί τον τίτλο του βιβλίου, προέρχεται από τη συζήτηση μιας παρέας, η οποία σχηματίζεται στη Νέα Υόρκη κατά τη Μεγάλη Ύφεση. Πρόκειται για άτομα καλλιεργημένα, με φιλοδοξίες και όνειρα, τα οποία παλεύουν για το μέλλον που έχουν ονειρευτεί μέσα σε εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες. Στον στενό αυτό κύκλο που έχουν δημιουργήσει μοιράζονται τις αντιλήψεις τους για τη ζωή, τον έρωτα, τις ανθρώπινες σχέσεις, την επαγγελματική καταξίωση, τα χρήματα.
Οι διάλογοι, στους οποίους βασίζεται όλη η ιστορία, είναι πάντως απολαυστικοί: πότε ρεαλιστικοί, πότε ανεδαφικοί, σαρκαστικοί, πικροί, αστείοι, πάντως σε κάθε περίπτωση κάποιος θα βρει μέσα σε αυτούς στοιχεία με το οποία θα ταυτιστεί ο ίδιος, ή έχει ακούσει σε στιχομυθίες της παρέας ("πόσα λεφτά βγάζει;"). Η δε σύγκριση με το πρόσφατο παρελθόν, αλλά και το παρόν, είναι αναπόφευκτη.
Ένα βιβλίο που αξίζει κανείς να ανακαλύψει και να διαβάσει! Θα περάσει πολύ ευχάριστα!
Το παραπάνω απόσπασμα, το οποίο επεξηγεί τον τίτλο του βιβλίου, προέρχεται από τη συζήτηση μιας παρέας, η οποία σχηματίζεται στη Νέα Υόρκη κατά τη Μεγάλη Ύφεση. Πρόκειται για άτομα καλλιεργημένα, με φιλοδοξίες και όνειρα, τα οποία παλεύουν για το μέλλον που έχουν ονειρευτεί μέσα σε εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες. Στον στενό αυτό κύκλο που έχουν δημιουργήσει μοιράζονται τις αντιλήψεις τους για τη ζωή, τον έρωτα, τις ανθρώπινες σχέσεις, την επαγγελματική καταξίωση, τα χρήματα.
Οι διάλογοι, στους οποίους βασίζεται όλη η ιστορία, είναι πάντως απολαυστικοί: πότε ρεαλιστικοί, πότε ανεδαφικοί, σαρκαστικοί, πικροί, αστείοι, πάντως σε κάθε περίπτωση κάποιος θα βρει μέσα σε αυτούς στοιχεία με το οποία θα ταυτιστεί ο ίδιος, ή έχει ακούσει σε στιχομυθίες της παρέας ("πόσα λεφτά βγάζει;"). Η δε σύγκριση με το πρόσφατο παρελθόν, αλλά και το παρόν, είναι αναπόφευκτη.
Ένα βιβλίο που αξίζει κανείς να ανακαλύψει και να διαβάσει! Θα περάσει πολύ ευχάριστα!
June 22, 2019
Delmore Schwartz (1913-1966) era un tipo strano, con elementi di genialità e di follia; a lui si ispirarono Saul Bellow per il personaggio di Von Humboldt Fleisher, ne “Il dono di Humboldt”, e Lou Reed per la canzone “European Son”. Narratore e poeta, fu acclamato agli esordi, poi non mantenne le promesse, anche per i problemi caratteriali e per la vita sregolata che condusse. Questa raccolta comprende otto racconti, ritenuti tra i suoi migliori. Ne ho apprezzato molto soltanto un paio, i più originali, visionari: “Nei sogni cominciano le responsabilità” – il primo in assoluto di Schwartz, scritto a ventidue anni – e “Le statue”; gli altri mi sono sembrati meno validi, con qualcuno francamente un po’ tedioso, specie là dove Schwartz eccede nel filosofeggiare, sfociando poi in una morale edificante... Con i racconti, tocca fare una media: quattro stelle, allora, dài.
August 27, 2019
i have never been very good at reading short-story collections mostly because the short format doesn't usually do much for me. in fact, this is the second collection i have read in the year right after Three Lives by gertrude stein (which i finished yesterday). the last before that was Magic for Beginners last year . however, i found myself quite compelled to each story in this book. point taken, there are only five and three of them involve the same protagonist--but still, it all felt like a solid read.
although delmore schwartz is more recognised as a poet than a short-story writer and the reason i will have to read him for my first ma term is his poetry, i wanted to acquaint myself with his overall writing style. however, after finishing this book i went to his wikipedia page (as you do) and read his poetry is much more philosophical than his stories (which are more autobiographical--in the sense where you don't have to know about his life to realise they must have been based on personal experiences). still, i'm very happy with myself from having picked this one up. i'm not entirely sure if there are more short-story collections by him around but i wouldn't be adverse at trying more.
although delmore schwartz is more recognised as a poet than a short-story writer and the reason i will have to read him for my first ma term is his poetry, i wanted to acquaint myself with his overall writing style. however, after finishing this book i went to his wikipedia page (as you do) and read his poetry is much more philosophical than his stories (which are more autobiographical--in the sense where you don't have to know about his life to realise they must have been based on personal experiences). still, i'm very happy with myself from having picked this one up. i'm not entirely sure if there are more short-story collections by him around but i wouldn't be adverse at trying more.
December 28, 2022
Ο κόσμος είναι ένας γάμος του Ντέλμορ Σβαρτς.
Ο Ντέλμορ Σβαρτς (1913-1966) γεννήθηκε και πέθανε στην Νέα Υόρκη. Με τα έργα του εξέφρασε τις υπαρξιακές αγωνίες της δεύτερης γενιάς μεταναστών στα χρόνια που ακολούθησαν την Μεγάλη Ύφεση. Στο Ο κόσμος είναι ένας γάμος καταγράφεται με σατιρικό τρόπο η πορεία μιας παρέας διανοούμενων δίνοντας μας ένα πορτρέτο της εβραϊκής νεοϋορκέζικης μεσαίας τάξης. Είναι μια διασκεδαστική όσο και κυνική νουβέλα με απολαυστικούς διαλόγους που αντηχούν ολόφρεσκοι στην δική μας εποχή, με εξαίρεση μάλλον το θέμα του γάμου, το οποίο είναι μέγα ζητούμενο για την γυναίκα της παρέας.
"Ο Ράντγιαρντ δήλωσε πως ο Μάρκους είχε γίνει τουρίστας και χασομέρης. Όταν ο Μάρκους απάντησε ότι ο Ράντγιαρντ δεν ήταν σε θέση να κατηγορήσει κανέναν ως χασομέρη, ο τελευταίος του είπε πως γίνεται γελοίος <<Μην είσαι τόσο κοινότοπος>> είπε στον Μάρκους <<αναμενόμενο να είσαι κοινότοπος, αλλά κάπου βάλε ένα όριο σε παρακαλώ>>. Ο Μάρκους έβαλε τις φωνές: <<Κοινότοπος, ακούς εκεί κοινότοπος! Τί εννοείς; Άμα πω ότι ο ήλιος λάμπει, να υποθέσω πως θα πεις ότι είμαι κοινότοπος>>. <<Ναι!>> είπε ο Ράντγιαρντ περιχαρής και θριαμβεύων. <<Ποιος συζητάει για τον καιρό; Ποιος συζητάει για την λιακάδα; Δεν είμαστε χωριάτες. Ο καιρός είναι παλιά ιστορία, σκέτο κλισέ>>
σελ.100-101
Ο Ντέλμορ Σβαρτς (1913-1966) γεννήθηκε και πέθανε στην Νέα Υόρκη. Με τα έργα του εξέφρασε τις υπαρξιακές αγωνίες της δεύτερης γενιάς μεταναστών στα χρόνια που ακολούθησαν την Μεγάλη Ύφεση. Στο Ο κόσμος είναι ένας γάμος καταγράφεται με σατιρικό τρόπο η πορεία μιας παρέας διανοούμενων δίνοντας μας ένα πορτρέτο της εβραϊκής νεοϋορκέζικης μεσαίας τάξης. Είναι μια διασκεδαστική όσο και κυνική νουβέλα με απολαυστικούς διαλόγους που αντηχούν ολόφρεσκοι στην δική μας εποχή, με εξαίρεση μάλλον το θέμα του γάμου, το οποίο είναι μέγα ζητούμενο για την γυναίκα της παρέας.
"Ο Ράντγιαρντ δήλωσε πως ο Μάρκους είχε γίνει τουρίστας και χασομέρης. Όταν ο Μάρκους απάντησε ότι ο Ράντγιαρντ δεν ήταν σε θέση να κατηγορήσει κανέναν ως χασομέρη, ο τελευταίος του είπε πως γίνεται γελοίος <<Μην είσαι τόσο κοινότοπος>> είπε στον Μάρκους <<αναμενόμενο να είσαι κοινότοπος, αλλά κάπου βάλε ένα όριο σε παρακαλώ>>. Ο Μάρκους έβαλε τις φωνές: <<Κοινότοπος, ακούς εκεί κοινότοπος! Τί εννοείς; Άμα πω ότι ο ήλιος λάμπει, να υποθέσω πως θα πεις ότι είμαι κοινότοπος>>. <<Ναι!>> είπε ο Ράντγιαρντ περιχαρής και θριαμβεύων. <<Ποιος συζητάει για τον καιρό; Ποιος συζητάει για την λιακάδα; Δεν είμαστε χωριάτες. Ο καιρός είναι παλιά ιστορία, σκέτο κλισέ>>
σελ.100-101
March 14, 2012
The World is a Wedding and America, America! are good, no great, reads. The World is a Wedding gets 20-something failure perfectly.
October 17, 2024
συγκινητική νουβέλα για τη νιότη, τη φιλία, τα ματαιωμένα όνειρα, την κρίση, τη μεγαλούπολη
July 22, 2025
ενδιαφεροντες διαλογοι, ιδιαιτερος τροπος παρουσιασης των χαρακτηρων, αρκετα γρηγορη γραφη
Μου αρεσε.
Μου αρεσε.
Displaying 1 - 8 of 8 reviews