Philosophy of Love: A Partial Summing-up

by Irving Singer, Alan Soble (Foreword)

In 1984, Irving Singer published the first volume of what would become a classic and much acclaimed trilogy on love. Trained as an analytical philosopher, Singer first approached his subject with the tools of current philosophical methodology. Dissatisfied by the initial results (finding the chapters he had written "just dreary and unproductive of anything"), he turned to the history of ideas in philosophy and the arts for inspiration. He discovered an immensity of speculation and artistic practice that reached wholly beyond the parameters he had been trained to consider truly philosophical. In his three-volume work The Nature of Love , Singer tried to make sense of this historical progression within a framework that reflected his precise distinction-making and analytical background. In this new book, he maps the trajectory of his thinking on love. It is a "partial" summing-up of a partial because it expresses the author's still unfolding views, because it is a recapitulation of many published pages, because love -- like any subject of that magnitude -- resists a neatly comprehensive, all-inclusive formulation. Adopting an informal, even conversational, tone, Singer discusses, among other topics, the history of romantic love, the Platonic ideal, courtly and nineteenth-century Romantic love; the nature of passion; the concept of merging (and his critique of it); ideas about love in Freud, Schopenhauer, Nietzsche, Dewey, Santayana, Sartre, and other writers; and love in relation to democracy, existentialism, creativity, and the possible future of scientific investigation. Singer's writing on love embodies what he has learned as a contemporary philosopher, studying other authors in the field and "trying to get a little further." This book continues his trailblazing explorations.

Genres: Philosophy, Love, Nonfiction

125 pages, Hardcover

First published March 31, 2009

Reviews

[Ali Niazi · Rating 4 out of 5]

کتاب جمع و جور خوبی درباره فلسفه عشق است با تقسیم بندی انواع عشق، تازگی ها کتاب های نشر نو برام جذاب است

[Ali · Rating 2 out of 5]

فلسفه عشق یه کتاب کوتاهه که توی اون اروینگ سینگر میاد و با یه سیر تاریخی یه سری مطالب راجع مفهوم عشق رو بیان می‌کنه. از افلاطون تا شوپنهاور و نیچه و دیویی. این کتاب یه جورایی صرفا یه خلاصه‌س. خلاصه‌ای که نویسنده از وسط مصاحبه‌هاش کشیده بیرون و توی این کتاب آورده و در نتیجه اونقدرها انسجام درستی بین مطالب وجود نداره و از طرف دیگه خیلی می‌زنه به جاده خاکی و منم اونقدرا دوستش نداشتم و طبعا پیشنهادش هم نمی‌کنم.

[Hossein · Rating 2 out of 5]

خیلی معمولی‌تر از چیزی که انتظار داشتم.
نویسنده عمدتا نگاه شخصی‌ش به آرای چند فیلسوف که به عشق نظر داشتن رو شرح داد. همین.

[°•.Melina°•. · Rating 4 out of 5]

عالی بود.میتونم بگم از تمام مباحثش لذت بردم.خیلی گفتار تمیز و ساده‌ای داشت و معقوله‌ی عشق و شهود و شهوت رو از جهت‌های مختلف تعریف کرده بود.در کل سینگر فیلسوفیه که میتونم با تمام حرفاش موافق باشم چون همه چیز رو در تعادل نگه میداره.این دقیقا نقد همیشگی من از فلسفه ها و فیلسوف‌ها بوده:با هیچکدوم "کاملا" موافق نیستم بلکه یچیزی اون وسطش،ترکیبی از هر دو قطب رو درست میدونم.و سینگر دقیقا همین ترتیب رو تو این کتاب داشت.

فقط شاید توقع داشتم کتاب پرمحتوا تری باشه.همش داشت میگفت "تو فلان کتابم اینو گفتم تو فلان یکی کتابم این مسئله رو باز تر کردم" درحالی که من میخواستم به جای این اشاره ها تا اونجا که میتونه اطلاعات رو تو این کتابی که به اصطلاح برای عامه‌ی مردم نوشته بود جمع بندی کنه.و همینکارم کرده بود ولی میتونست بهتر باشه.برای همین سه ستاره‌ای میبینمش مگرنه خوندنش تجربه‌ی خوب و مفیدی بود✨

[Armin · Rating 2 out of 5]

نه آن‌که سطر به درد بخور یا تامل برانگیزی ننوشته باشد اما کلیت اثر نه آن‌قدر تامل برانگیز بود، نه موشکافانه. در واقع بیش‌تر به زندگی نامه خودنوشتی در زمینه فعالیت‌های پیشین نویسنده می‌مانست، نوعی مقدمه بر دیگر آثار. خواندنش ضرورتی ندارد و با نخواندنش چیزی از دست نمی‌رود. در نگاه اول، جدا از جذابیت همیشگی موضوع، نشان نشر نو و نام میثم محمدامینی جذبم کردند و خب، باید اعتراف کنم که نشر خوب و مترجم خوب هم گاهی اثری متوسط یا حتا بد تولید ارائه می‌کنند.

[Marziye · Rating 3 out of 5]

کتاب، جمع‌بندی شخصی نویسنده‌ست، یا به گفته‌ی بهتر از خود سینگر: چکیده‌ای گزینشی.
به هر حال - خصوصاً تو مبحث فلسفی رمانتیسم - باید اطلاعات قبلی داشت.

[Kowsar Bagheri · Rating 4 out of 5]

من سواد و تخصص خاصی در فلسفه ندارم و رشته‌ی آکادمیک‌م نیست. فقط علاقه‌مند به این حوزه هستم. این کتاب اطلاعات زیاد و خوبی تونست بهم بده و به طور کلی برام مفید بود. مخصوصاً از این جهت که ضمن ذکر نوع نگاه افلاطون، شوپنهاور (شوپنهائر)، نیچه و فروید و غیره به عشق، دیدگاه‌شون رو نقد و بررسی می‌کرد و نظرشو راجع‌بهشون می‌گفت. علاوه‌بر این تأثیر مکاتب مختلف مثل رمانتیسم و اگزیستانسیالیسم رو هم مورد توجه قرار می‌ده.
این کتاب به نوعی پیش‌درآمد سه‌گانه‌ی سینگر راجع‌به ماهیت عشق هست. که هنوز جویا نشدم که ببینم ترجمه شده یا نه.
ترجمه‌‌‌ی این کتاب به نسبت خوب و روان بود.

[Mohammadreza · Rating 2 out of 5]

کتاب خوبی نبود. بیشتر تبلیغی بود که خودِ نویسنده از کتاب های قبلیِ خود کرده بود. بررسیِ ایده ها و آراءِ مربوط با عشق بسیار سطحی و غیر قابل قبول بود. عدمِ انسجام مطالب، پراکنده گویی و تبلیغ، تبلیغ، تبلیغ، کتاب را از رمق انداخته.

[Maede · Rating 1 out of 5]

کتاب فلسفی مثل کتاب درسیه برام،
نمیدونم چ اصراریه میخوام منعطف باشم و بخونم !
شاید بهتر باشه بیشتر دیگه موضوعاتی ک دوس دارمو دنبال کنم و تمرکزمو بذارم رو اونا،
شایدم دم عیدی خوندمش تمرکز درست نداشتم و یه دور دیگه بخونم بیشتر کیف کنم.
در واقع هم فهمیدمش هم نفهمیدم:):

[Hasti · Rating 1 out of 5]

اگر کارهای قبلی نویسنده رو نخوندین اصلا طرف این کتاب نیاین چون نگاهی کاملا گذرا به افکار شخصی نویسنده و تاریخچه عشق هست و مطلب کاربردی نداره.
میتونست خیلی قوی تر باشه این کتاب

[Shakiba Shamloo · Rating 1 out of 5]

انگار این کتاب نوشته شده بود که تبلیغی باشه برای کتاب های چندگانه نویسنده که قبلا چاپ کرده. همه چیز به طور خلاصه و به درد نخور ذکر شده و چندان ارزش خوندن نداره.

[Hojjat Sayyadi · Rating 2 out of 5]

بنظرم زیاده گویی زیاد داشت و ۵ درصد کتاب واقعن قابل استفاده بود.

[Hamidreza · Rating 3 out of 5]

«به این نکته هیچ توجهی نمی‌شود که عشق هرگز تماماً توهم و فریب نیست. رابطه‌ای که عشق در آن هست، به همان اندازه خلاقانه نیز هست. اگر نقاش به بوم بنگرد و بگوید فلان و بهمان رنگ در کنار هم خوب خواهند بود، آنگاه هیچ توهمی در این باور او وجود ندارد. همین قضیه در مورد مناسبات جنسی یا عاشقانه‌ی انسان نیز صادق است. تاکید بر ارزش بخشی و خلاقیت در عشق ما را از این تصور بدبینانه فراتر می‌برد که مدعی است عشق زیان‌آور و ذاتا ناقص است.»
فلسفه عشق
اروینگ سینگر

این کتاب نه جستار فلسفی بود، و نه مثل چیزی که از فهرستش به نظر میاد، شرحی از اندیشه ها در مورد عشق.
در واقع همونطور که تو مقدمه اش گفته شده بود شبیه یه گفتگوی رادیویی یا گزارش خودنوشت بر کتاب ها و کار های دیگه‌ی نویسنده است که وسطاش یه نیم‌چه بحث هایی هم داشت ولی به دلیل پراکنده گویی بیش از حد امکان برداشت مفاهیم معین وجود نداشت. تازه به شکل زشتی تا به قسمت های مهم بحث که میخاست برسه به کتاب های دیگه‌ی خودش ارجاع داده میشدی 😂

با این وضعیت چون موضع نهایی نویسنده نوعی رویکرد کثرت باورانه و تجربه محور درباره مفهوم عشق بود (که تازه استدلال های خاصی هم برای این موضع خودش نیاورده) در نهایت میتونه تا حد ایده گرفتن یا شنیدن دیدگاه های متفاوت مفید باشه

در مجموع که ارزش خوندن نداشت ولی اگر این خبط رو کردید تا صفحه ۶۰ تحمل کنید، چون بعدش شرحی که از تفاوت دیدگاه نیچه و شوپنهاور و بعد فروید میگه بد نبود.
اگرم نمیخونید من چنتا نکته‌ی جالب که میشد از وسط حرفاش بیرون کشید رو میگم:

۱. نویسنده میگفت که تحلیل فروید از عشق خصوصا در مشکلاتی که برای مراجعینش ایجاد میکرد این بود که عشق رو نوعی ارزیابی خطا میدونست یعنی دست بالاگرفتن یک شخص یا ویژگی های اون و ایجاد نوعی اشتیاق و هیجان برای وصال. بعد هم که عاشق با واقعیت ها مواجه میشه درگیر تعارض میشه
موضع نویسنده اینه که ما بجز ارزیابی، در حال ارزش بخشی هم هستیم، که این کار چیزی فراتر از اون خودخواهی صرف عه که از نظر فروید در ارزیابی غلط وجود داره؛ یعنی درواقع به شکلی اگزیستانسیالیستی ارزش هایی رو مورد فرد مقابل یا در رابطه ایجاد میکنیم که شکلی از معنا بخشی به زندگی عه
در این نگاه، عاشق نوعی هنرمنده که با خلاقیت خودش به واقعیت شکل میده و به پیش میره. از این منظر همونطور که نویسنده بعدا اشاراتی مختصر و ناکافی میکنه، خلاقیت و زیباشناسی رو اجزای مهمی از عشق میدونه.


شاید مهمترین آموزه کتاب (البته اگر موافق باشید):

«به این نکته هیچ توجهی نمی‌شود که عشق هرگز تماماً توهم و فریب نیست. رابطه‌ای که عشق در آن هست، به همان اندازه خلاقانه نیز هست. اگر نقاش به بوم بنگرد و بگوید فلان و بهمان رنگ در کنار هم خوب خواهند بود، آنگاه هیچ توهمی در این باور او وجود ندارد. همین قضیه در مورد مناسبات جنسی یا عاشقانه‌ی انسان نیز صادق است. تاکید بر ارزش بخشی و خلاقیت در عشق ما را از این تصور بدبینانه فراتر می‌برد که مدعی است عشق زیان‌آور و ذاتا ناقص است.»

۲. عشق به معنای «یکی شدن» عاشق و معشوق فقط یک خیال ناممکنه و با وجود انسانی تناقض داره: «مردان و زنان بر اثر میل به یکی شدن -و این احساسی است که برای برخی افراد جذابیت بسیار دارد- وجود خود را از جهتی وارونه و غیرواقعی جلوه می‌دهند. همین به‌تنهایی این تردید را توجیه می‌کند که عشق هرگز بتواند به یکی شدنِ واقعی بینجامد. نوعی رمانتیسم هست که می‌گوید در وجود هرکس عطشی برای رسیدن به چنین وحدتی وجود دارد. من بدون این‌که کثرت این‌گونه احساس‌ها را منکر شوم، ادعا می‌کنم که دلایل خوبی وجود ندارد که بخواهیم تصور کنیم همین عطش ویژگی مشخصهٔ همهٔ شکل‌های دلبستگی رمانتیک است، و اطمینان دارم که در هیچ نمونهٔ واقعی‌ای از رابطهٔ عاشقانه، این عطش سیراب نمی‌شود.»

۳. تفاوت دیدگاه شوپنهاور و نیچه هم بحث خوبی بود:
به گفته نویسنده شوپنهاور عشق رو به معنی رابطه جنسی میدونه و اون رو ترفند طبیعت و «اراده» برای حفظ نسل میدونه. دیدگاه اخلاقی شوپنهاور اما اینه که رستگاری انسان در مخالفت کردن با خواست اراده است چرا که اراده فی‌نفسه ستمگر و فاقد ارزشه.
اما به زعم نویسنده فلسفه نیچه با شروعی مشابه به راه‌حلی برعکس میرسه که راه‌حلش اتفاقا، بله! گفتن به اراده است و تسلط به اراده با پذیرش اون
در نهایت پیامد این دو دیدگاه بر انواع رابطه و ازدواج و عشق رو به شکل ناقصی بحث میکنه ولی خب نظر کلی شوپنهاور به ازدواج و تاثیر فریب «اراده» در ایجادش مثبته

۴. این که پای هیوم رو هم به این کتاب باز کرد جذاب بود:
«تحلیل هیوم از عشق جنسی سه بخش دارد که گاهی می‌توان آنها را با هم یکی کرد تمنای جنسی عشق به زیبایی در شخصی دیگر و گرایشی مهربانانه به آن مرد یا زن ...
این شرایط در روابط عاشقانه پرشور و شوقِ خارج از چهارچوب ازدواج نیز ممکن است برآورده شود. اما هیوم هم می‌گوید که ازدواج می‌تواند چیز دیگری عرضه کند. ازدواج می‌تواند خانواده را به عنوان واحدی از جامعه پدید آورد، می‌تواند از جانب کسی که شریک زندگی شما است و اکنون با خانواده شما پیمان اتحاد بسته آرامش بسیاری نصیبتان سازد. با این شخص دیگر شما منافع اجتماعی مشترکی دارید که برای هر دوی شما مهم است. هیچ یک از این چیزها ربط مستقیمی به انگیزه جنسی ندارد.»
«هیوم می‌گوید می‌توانید بین این دو شکل از عشق دست به انتخاب بزنید. رابطه مطلقا جنسی (پر فراز و نشیب)، یا ازدواج مهرآمیز (با فرض وجود هماهنگی راستین)
در نهایت هیوم نتیجه می‌گیرد که عشق و شادکامی یک ازدواج خوب اساساً متفاوت از آن چیزی است که در عاشق شدن یا حتی هر نوع عشق جسمانی وجود دارد.»

۵. فقط اشاره ای در مورد عشق به معنای شفقت (در نگاه کانت؛ متفاوت از ترحم)

[Ariana · Rating 3 out of 5]

فلسفه عشق
اثر اروینگ سینگر
ترجمه میثم محمد امینی

.
.
.
"چنان که بارها تکرار کرده ام، تصور نمی‌کنم که در مورد این مقولات فکری عظیم ارائه تعریف دقیق یا راه‌حل جامع امکان پذیر باشد. ماهیت عشق، محبت، دوستی ، رابطه جنسی و تمام روابط دیگری که انسانها ارزش بالایی برایشان قائل اند، بستری باز و وسیع دارد. در زمینه این مسائل ابهامات عمده ای وجود دارد و فیلسوفان می‌توانند و باید به آنها بپردازند. اما ابلهانه است که تصور کنیم هر تحلیل یا توصیف ارزشمندی را می‌توان در قالب صورت بندی های دقیق و به خصوص صورت بندی هایی که شرایط لازم و کافی را پیش فرض می گیرند بیان کرد."

.
.
اروینگ سینگر، استاد فلسفه دانشگاه ام آی تی امریکا، در کتاب فلسفه عشق به سیر مختصر و مفیدی به تحول معنا شناختی مفهوم عشق و شکل گیری برداشت ما از آن، و جنبه های گوناگون عشق میپردازد.
او که در کتابی سه جلدی به صورت مبسوط به بیان تخیل و عشق و اشتیاق و کشش جنسی پرداخته است، در این کتاب، سعی در جمع بندی و کلی نگری به مفاهیم فکری خود داشته و تاریخ نگرش به عشق را از افلاطون و #ضیافت آغاز و سپس در دوره ادیان مسیحیت و اسلام، شکل گیری تفکر پیشا رمانتیکی( یکی شدن عاشق و معشوق)، رمانتیک ها و سپس پسارمانتیک و در نهایت تفکر مدرن و دموکراتیک به بوته نقد میگذارد.
او در این مسیر از فلاسفه ای همچو نیچه و شوپنهاور، مونتنی و حتی نویسندگانی همچو شکسپیر و استاندال و پروست مدد میجوید و به آرای مارکس و سارتر نیز رجوع میکند؛ هرچند که در این نوشتار به سوی سطحی نگری نرفته و از سویی زبان او ساده و گویاست.
وی مفاهیمی همچو: دوگانه باوری فروید، عشق رمانتیک شکسپیر، بدبینی سارتر به مفهوم متضاد عشق و حفظ استقلال فردی و دیگر مفاهیم را به نقد و بررسی میرساند.
او فیلسوفی روشن نگر است و قصدی برای القای تفکرات خود و یا جهت دهی تعمدی به اندیشه دیگر متفکران نداشته و تنها "تبیین" اندیشه برایش ارزشمند است. سینگر به معنای واقع، روشنفکر و فیلسوف بوده و علاقه مند به پژوهش بین رشته ای فلسفه و علوم انسانگراست. او در این کتاب مفاهیم بسیاری را بیان میکند، که شاید مهم ترین آن ها اهمیت و لزوم تفکر به معنا و نگرش تک تک ما به مفهوم "عشق" باشد؛ الزامی که برای زیستن وجود دارد. حال حتی اگر عشق متکثر شده و نه فقط به جنس مخالف مان، بلکه جزئی از وجودمان باشد.

خواندن این کتاب را به شما عزیزان توصیه میکنم.

در پناه خرد

[José-Antonio Orosco · Rating 2 out of 5]

Singer is one of the founders of the specialization in philosophy of love and friendship and produced some of the crucial collections and commentaries in the field. This is a very broad introduction into some themes in the philosophy of love, as well as mention of Singer's own conceptual contributions. It reads very quickly but leaves one wanting more in depth discussion in some areas.

[Handrio Nurhan · Rating 4 out of 5]

It's a great summation of Prof. Singer's voluminous works on the philosophy of love. I got a sense of the scope explored in his Love's trilogy. Many of my ruminations on the nature of love coincides with his ideas, but overall I feel that in the end it was not radical enough of a concept.

[Taylor · Rating 5 out of 5]

Great Book. For a short book it is a lot of ground to cover as well as a lot to take in. However, for as brief as it is the book is pretty incisive.

[Mohammad Movahedi · Rating 3 out of 5]

کتاب خوبیه هرچند به نظرم بیشتر تاریخچه موضوع رو بررسی کرده و اینکار رو هم خیلی گذرا و سریع کرده

[Hasnaa · Rating 2 out of 5]

داخل کتاب در حد طراحی جلد هم جذاب نبود:) کلا مثل یه بروشور تبلیغاتی بود برای دیگر کتابهای نویسنده، مطالب سطحی و تکه تکه، خوندنش توصیه نمیشه

[Mohsen Jahan · Rating 2 out of 5]

چند تا نظریه از افلاطون و شوپنهاور و کانت و فروید و...
و دائما اسم آوردن از کتاب‌های قبلی توسط نویسنده

[محمد یوسفی‌شیرازی · Rating 1 out of 5]

اروینگ سینگر در این کتاب کوشیده است چکیده‌ای از دیدگاه‌های خود درباره‌ی مفهوم عشق را برای خواننده‌ی غیرمتخصص عرضه کند؛ چکیده‌ای که از سال‌ها کندوکاو او دراین‌باره حاصل شده و به‌نوعی خلاصه‌ای است از کتاب سه‌جلدی و مفصلی که به‌بیان تخصصی‌تر به این موضوع اختصاص داده است. بااین‌همه، این کتاب در برآوردنِ این هدف به‌راستی ناکام مانده است. نویسنده به‌عوض اینکه از طول‌وتفصیل‌هایی که درخورِ مخاطب عام نیست، بگذرد، در جای‌جای نوشته‌ی خود به‌صورت سربسته بحث‌هایی تخصصی پیش می‌کشد و بیشترِ آن‌ها را ناتمام وامی‌نهد. از افلاطون و نیچه و فروید و شوپنهاور و سارتر و دیگران سخن به میان می‌آورد و دیدگاه‌های این متفکران را می‌شکافد و به نقد می‌کشد؛ اما از دل این نقدها چارچوب شسته‌رفته‌ای که نظرگاه خود او را به‌روشنی نشان بدهد، بیرون نمی‌آید و نویسنده برای فهم بهتر و عمیق‌تر موضوع، مدام خواننده را به اثر مفصل‌تر خود ارجاع می‌دهد. این ضعفی است که به‌وضوح کتاب را از فایده انداخت است.

بااین‌حال، دیدگاهی که سینگر درباره‌ی عشق دارد و از لابه‌لای این متن نامنسجم می‌توان تا اندازه‌ای آن را دریافت، خالی از لطف نیست. به‌طور کلی، نگاه او به عشق، سربه‌سر زمینی و خالی از بزرگ‌نمایی و گزافه‌گویی است. او به‌طور مشخص با دو انگاره‌ی افلاطونی درباب عشق از درِ مخالفت درمی‌آید: یکی مفهوم استعلا و دیگری مفهوم یکی‌شدن. به‌بیان گویاتر، سینگر معتقد است که عشق بشری هیچ‌گاه آدمی را به واقعیتی بَرین و بیرون از دایره‌ی محدویت‌های انسانی نمی‌رساند. او همچنین با عشق رمانتیک و شورمندانه‌ای که در ادبیات و هنر فراوان به آن پروبال داده‌اند، سر سازش ندارد و یکی‌شدن دل‌داده و دل‌دار را، با وجود شیرینیِ خیال‌انگیز آن، مردود می‌شمرد:

استدلال من این است که اگر در نظر بگیریم که شخص‌بودن عبارت از چیست و اینکه ما انسان‌ها چه نوع موجودات زنده‌ای هستیم، آن‌گاه ادعای یکی‌شدن درمورد انسان‌ها نمی‌تواند درست باشد. ما به‌عنوان انسان و وقتی که می‌کوشیم به دیگری عشق بورزیم، مانند جویبار نیستیم؛ بلکه افراد متفاوتی هستیم. شخصیت و شخص‌بودن ما با یکی‌شدن سازگار نیست. ما نمی‌توانیم با دیگری یکی شویم. حداکثر اتفاقی که ممکن است رخ دهد، این است که چون تصور می‌کنید در حال یکی‌شدن با دیگری هستید، در نهایت عناصر برسازنده‌ی واقعیت رابطه‌تان را تحریف کنید و طور دیگری جلوه دهید. مردان و زنان بر اثر میل به یکی‌شدن [...] وجود خود را از جهتی وارونه و غیرواقعی جلوه می‌دهند. همین به‌تنهایی این تردید را توجیه می‌کند که عشق هرگز بتواند به یکی‌شدن واقعی بینجامد. نوعی رمانتیسم هست که می‌گوید در وجود هرکس عطشی برای رسیدن به چنین وحدتی وجود دارد. من بدون اینکه کثرت این‌گونه احساس‌ها را منکر شوم، ادعا می‌کنم که دلایل خوبی وجود ندارد که بخواهیم تصور کنیم همین عطش ویژگی مشخصه‌ی همه‌ی شکل‌های دل‌بستگی رمانتیک است و اطمینان دارم که در هیچ نمونه‌ی واقعی از رابطه‌ی عاشقانه این عطش سیراب نمی‌شود (۳۳تا۳۴).

در عوض، شکلی از عشق را می‌ستاید که در آن، عاشق و معشوق به تفاوت‌هایی که با یکدیگر دارند، واقف‌اند و در عین حال که کیستیِ خویش را حفظ می‌کنند، در خویشتنِ مشترکی که به‌واسطه‌ی همراهی می‌سازند، سهیم می‌شوند و از آن بهره برمی‌دارند:

در چنین موقعیت‌هایی، هر دو شخص درمی‌یابند که با هم یکی نیستند و این امری قطعی و انکارنشدنی است؛ اما از دل این آگاهی به تفاوت و با پذیرش متقابل این امر، نوعی حس وحدت می‌تواند پدید آید. شرایط مشابهی درمورد مفاهیم «ایالات متحد» و «سازمان ملل متحد» وجود دارد. [...] این‌طور نیست که مطابق اندیشه‌ی شکل گیری ایالات متحد یا سازمان ملل متحد، همه‌ی ایالت‌ها یا همه‌ی کشورها با هم یکی شوند چون همه‌ی آن‌ها مطابق یک الگوی وحدت آرمانی با یکدیگر درآمیخته‌اند؛ بلکه واقعیت تنوع میان ایالت‌ها و کشورها [...] در عین وحدت، از پاره‌ای جهات خاص به رسمیت شناخته شده است. من تصور می‌کنم عشق نیز به احتمال فراوان همین‌طور است. در کشورهایی که تک‌تک افراد را به‌زور می‌خواهند در یک قالب ثابت بگنجانند، به‌ویژه در حکومت‌های تمامیت‌خواه، مردم سعی می‌کنند بر طبق نوعی الگوی هماهنگی و سازگاری زندگی کنند و این شبیه آن است که در عشق، افراد به‌دنبال یکی‌شدن با هم باشند (۳۵).

نکته‌ی جالب‌توجه دیگری که سینگر در میانه‌ی بحث درباب نظرگاه فروید به آن می‌پردازد، مبحث «ارزیابی» و «ارزش‌بخشی» است. «ارزیابی یعنی توانایی کشف ارزش در خودمان و دیگران. ارزش‌بخشی راهی است برای خلق ارزش؛ نه همان نوع ارزشی که در ارزیابی از آن سخن گفته می‌شود، بلکه نوع جدیدی از ارزش. ارزش‌بخشی نوع ایجاد ارزش است از طریق رابطه‌ای که برقرار کرده‌ایم» (۶۶). به‌عبارت دیگر، وقتی ارزشی پیشاپیش موجود را در کسی یا چیزی درک می‌کنیم و زبان به ستایش آن می‌گشاییم، دست به ارزیابی زده‌ایم؛ اما وقتی با کسی یا چیزی رابطه‌ی عطوفت‌بار و پرشور برقرار می‌کنیم و از دریچه‌ی این رابطه، چیزی را در آن کس یا آن چیز ارزشمند می‌یابیم، ارزش‌بخشی صورت گرفته است. در حالت نخست، شخص می‌گوید: «فلانی برایم ارزشمند است؛ چون فلان ویژگی را دارد.» در حالت دوم، شخص می‌گوید: «فلانی برایم ارزشمند است؛ چون "من" دوستش دارم.»
مطابق نگاه سینگر، عشقِ راستین وقتی درمی‌گیرد که از مرحله‌ی ارزیابی فراتر برویم و به مرحله‌ی ارزش‌بخشی برسیم. برای مثال، تصور کنید با دو ساعت‌مچیِ کاملاً یک‌سان روبه‌رویید که به‌لحاظ رنگ و اندازه و قدمت و زیبایی، هیچ فرقی بین آن‌ها نیست؛ اما یکی از این دو متعلق به معشوقتان است و دیگری نه. در این حالت، پیوند عاطفی به‌وضوح رنگی نامرئی بر این شیء می‌اندازد و آن را در نظر عاشق، باقیمت‌تر می‌سازد. به‌عبارتی، ارزش‌بخشی وقتی پدید می‌آید که در معشوق، رنگی از خویشتن را بیابیم و قدرشناس آن شویم. عشق در نگاه سینگر، با این نوع ارزش‌بخشی پیوند دارد.

کتاب‌نامه: فلسفه‌ی عشق، اروینگ سینگر، ترجمه‌ی میثم محمدامینی، چ۴، تهران: نشر نو، ۱۳۹۹.

[Marc Salomón · Rating 3 out of 5]

Who is this book for? The title sure does not fool: it is a "summing-up" of Irving Singer's trilogy -or hexalogy- of books about the (history of) philosophy of love. But at times it tries to be an introduction, trying to stablish the core ideological and metodological principles of his work; at other times, it works as an epilogue, working as a subjective reflection of the different processes, struggles and contradictions he went through the writing of his works, so it assumes that the reader has thoroughly read all of the big, mighty volumes that precede this book... The problem is that it does not achieve any of the two approaches: the information is scrambled, sometimes half-cooked and assumed rather than explained, and the references to his previous work are rather scarce and general. Sure there are interesting ideas, but I don't think anyone from the general public or the scholarly world would benefit much from reading this book, which is a shame, because the author dedication to the subject would have deserved a better companion book (why not make a general overview of the overarching ideas of the books and then talk about the writing process in around 300 pages?) I think such a complex issue like the philosophy of love, and affective studies in general, deserve better divulgative materials, which are not scared of the difficult equillibrium between complexity and clarity -this one does not achieve either, I'm afraid.

[Maxim Vandaele · Rating 2 out of 5]

I hoped this book would give me an introduction to the history of ideas about love. Instead, the book feels more like Irvin Singer, the author of this book, talking about his own books about love for nearly 125 pages. This work contains a number of interesting thoughts - such as Singer's claim that romantic love as it is commonly understood today, is in fact not a 19th century invention - but consistently does not explore these at all.

If anything, this book demonstrates that analytic philosophy has no future. If an analytic philosopher can write a book about one of the most important topics of them all - love - and say almost nothing interesting or memorable about the subject, then this surely shows that the analytical focus on conceptual clarification rather than on reflection on how to live, is not only very boring but also a waste of our precious time.

If anyone can recommend me a better introduction on the philosophy of love and/or the history of ideas on love, I would be delighted to hear that. Feel free to post one in the comments to this review.

[Stewie Eskridge · Rating 4 out of 5]

I had no idea who the writer was when I randomly picked up this book. Seems like a really interesting guy who talked a lot about film, Mozart and love of course. Different types of love and how they evolved through philosophy over time are discussed. Goes over Schopenhauer, Nietzsche and Freud a lot.

[Cameron Macdonald · Rating 5 out of 5]

A simplified summary of Singer's book trilogy on love as value, commitment and attachment. If you have read the book trilogy this book is extremely over-simplified. If not maybe it's a good simple read. For me, it's didn't say enough, but I have absorbed the book trilogy.

[Mohammad · Rating 3 out of 5]

کتاب خوبیه هرچند به نظرم بیشتر تاریخچه موضوع رو بررسی کرده و اینکار رو هم خیلی گذرا و سریع کرده

[Parimah Farzan · Rating 2 out of 5]

در باب توصیف عشق و معنای آن از دیدگاه فلسفی و پیدایش

[Hossein Sarafraz · Rating 2 out of 5]

توقعم از ناشر و مترجم خیلی بیشتر بود. خیلی کلی و سطحی به مسئله عشق پرداخته بود و بیشتر پیش درآمدی به سه‌گانه عشق از همین نویسنده بود.

[simu · Rating 5 out of 5]

bro didn't have to make those jokes tho

[kia]

2.5