Metamorfose intrigeert de mensheid van oudsher. Al sinds Ovidius zitten literatuur en volksverhalen vol met duivels en weerwolven in mensengedaante. Toch ziet haast niemand in dat Homo sapiens, net als rups en vlinder, eigenlijk uit twee soorten bestaat: het kind en de volwassene. Niemand beseft dat ook de mens in zijn leven van gedaante verandert, maar iedereen gedraagt zich ernaar. Kinderen leven gescheiden van volwassenen in een eigen wereld van crèches, scholen en clubs, ze lezen hun eigen kinderboeken en bezoeken een eigen kinderboerderij. Tot ze in een explosie van popmuziek en pukkels verpoppen, in de puberteit. Veel volwassen mensen verlangen tegenwoordig terug naar de andere kant van de generatiekloof. In op de groei gekochte kleren en met een kleurig petje op skaten ze over de stoep, eten bij McDonald's, of spelen met een bal. Thuis lezen ze niet Ovidius, maar Kuifje en Harry Potter. Het is een infantilisering die doet denken aan een vlinder die terugkruipt in zijn pophuid. In De larf onderzoekt Midas Dekkers welke rol het kind speelt in natuur en cultuur. Net als in zijn eerdere boeken Lief dier en De vergankelijkheid neemt hij ook in dit boek geen blad voor de mond. Het kind en de volwassene zijn volkomen verschillende wezens, met belangen die soms overeenkomen - maar lang niet altijd. Groei in de natuur gaat altijd ten koste van iets anders, en de mens is daarin geen uitzondering.
En alweer uit! Erg leuk boek,waarin veel veel de dingen uit "het beest in ons" ook naar voren kwamen, maar dan nu wel goed uitgewerkt en leuk en boeiend beschreven. De cynische Dekkers-houding werkt goed, al heb ik wel altijd dat ik heb twee boeken van hem achter elkaar zou willen lezen. Wel heerlijk verfrissend, als iemand niet bang is heilige huisjes omver te schoppen!
14 april - Net begonnen dus nog geen echte review maar alleen een irritatiefactortje: het constante gebruik van het woord celwand als het gaat om mensen- of dierencellen. Wij hebben géén celwand! En dat weet Midas Dekkers als bioloog natuurlijk best,dus ik vind het erg frusterend dat hij het woord dan consequent verkeerd gebruikt.
To by była fajna książka - gdyby nie suchary i kilka fragmentów, w których autor demonstruje seksizm i uprzedzenia. Psują wszystko.
"Ludzie [...] nie cofają się nawet przed całkowitą przeróbką. Jeśli paskudzenie szminką i machanie ciężarkami zawodzą, wzywają na pomoc chirurga. [...] mężczyzna każe przebudować swoje ciało na kobietę, a kobieta na mężczyznę. Mężczyźnie dorabiają piersi i zabierają ptaszka, kobietom zabierają piersi, a dodają ptaszka. Najgorsze szczeliny łatane są za pomocą hormonów. To jakbyś z krwistego chciał zrobić rybę, a z ryby krwiste. Rezultat jaki jest, każdy widzi. Czy bierze pan tego pana za żonę?"
"Jeszcze wczoraj byłeś ojcem dziecka, a dziś stoi przed tobą kobieta, za którą miałbyś ochotę zagwizdać na ulicy, gdyby nie to, że mówi do ciebie tato".
Hilarious, endearing and at times confrontational book discussing the nature of children, their development into adults and how much about the former is forgotten by the latter. Having read the book before I became a father and now looking back at the 14 years I've been one, its description of the process of change seems strikingly accurate.
[Dutch] In De Larf laat Midas aan de hand van talrijke voorbeelden uit het ons omringende dierenrijk zien dat de mens niet fundamenteel veel verschilt van de door ons vaak zo geminachte insecten of andere diersoorten. Het door ons gekoesterde mensenkind is niet meer of minder dan een larf. Een stadium in het ontwikkelproces van de mens en als dusdanig een wezenlijk ander dier dan de mens. Zoals de rups wezenlijk verschilt van de vlinder. Dit lijkt in eerste instantie een nogal vreemde bewering, maar aan de hand van vele voorbeelden en een leuke, briljante argumentatie ga je, al naar gelang je in het boek vordert, steeds meer in deze stelling geloven.
Tja, Midas Dekkers. Geeft je een heel andere kijk op kinderen, wel een tikkie misantropisch negatief, wat weer typisch Midas Dekkers is. Wel hilarisch, ik lach me soms kapot. Prachtige voorbeelden van hoe allerlei diersoorten (extreem) met voortplanting omgaan. Best een aanraden voor iedere jonge ouder. Maar niet voor oudere jongeren. Qua stijl lijkt het enorm om "de vergankelijkheid", ook van Dekkers, maar met een ander onderwerp. Weer mooie en deels grappige, deels schokkende illustraties.
Er staan echt wel interessante dingen in, maar het is allemaal iets te wetenschappelijk voor me. Biologie is nooit mijn favoriete vak geweest. En dat den Midas niet van kindertjes houdt, heb ik nu ook door. En ook dat ik het niet meer zo voor Freud heb.
Heerlijk! Een helder, eerlijk en direct boek over het fenomeen 'kind'. Op wat kleine schoonheidsfoutjes na een hilarisch realistisch verhaal, verdeeld in overzichtelijke hoofdstukken. Veel foto's, veel informatie. Een boek dat eigenlijk iedereen moet lezen.
Mag ik eerlijk zijn? Ik vond er niets aan. Ik ben dit boek alleem maar gaan lezen omdat het in een tas boeken zat die ik kreeg, en omdat ik het idee had dat deze schrijver wellicht iets te melden heeft. Maar nee. Niet mijn kop thee.
Midas Dekkers is fun, direct and he doesn't need an audience. If Midas thinks out a joke about humans, but he doesn't share it; is there something funny?