What do you think?
Rate this book
O Rapaz que Chutava Porcos
Robert Caligari é um puto de treze anos, absolutamente diabólico, cujo maior prazer consiste em chutar porcos. Depois de um humilhante episódio, que o leitor identificará surpreendido, Robert percebe até que ponto detesta a raça humana. A sua vingança vai ser verdadeiramente terrível.
Uma verdadeira obra-prima do horror e da fantasia 'grotesca, depravada e, acima de tudo, engraçadíssima' (Ardan O'Hanlon).
Uma verdadeira obra-prima do horror e da fantasia 'grotesca, depravada e, acima de tudo, engraçadíssima' (Ardan O'Hanlon).
132 pages, Hardcover
First published November 1, 1999
32 people are currently reading
569 people want to read
About the author
Tom Baker
213 books133 followersThomas Stewart "Tom" Baker is an English actor and comedian. He is best known for playing the fourth incarnation of the Doctor from 1974 to 1981 in Doctor Who, and for narrating Little Britain. He was nominated for two Golden Globe Awards for his role as Rasputin in the 1971 film Nicholas and Alexandra.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 184 reviews
May 14, 2023
Novela corta muy gamberra y con un toque de humor negro que me ha resultado muy entretenida.
Es muy cortita, poco más de 120 páginas que te lees en un ratito. Además cada página viene acompañada de una ilustración a cual mejor.
La historia se centra en Robert Caligari un niño de 13 años que destila maldad por todos sus poros. Se diría que es malo por naturaleza y disfruta haciendo el mal y dañando a los demás. Siempre buscando la manera de ocasionar el caos...y vaya si lo consigue.
Seremos espectadores de su último día y veremos como toda acción desencadena una reacción.
Bendito karma.
No vas a sentir pena ninguna y mucho menos empatizar. Una obra macarra que te hará disfrutar como si fueras el mismísimo Robert Caligari 😈
Mil gracias a mi compi de diógenes por descubrírmela 🖤Maika🖤
Es muy cortita, poco más de 120 páginas que te lees en un ratito. Además cada página viene acompañada de una ilustración a cual mejor.
La historia se centra en Robert Caligari un niño de 13 años que destila maldad por todos sus poros. Se diría que es malo por naturaleza y disfruta haciendo el mal y dañando a los demás. Siempre buscando la manera de ocasionar el caos...y vaya si lo consigue.
Seremos espectadores de su último día y veremos como toda acción desencadena una reacción.
Bendito karma.
No vas a sentir pena ninguna y mucho menos empatizar. Una obra macarra que te hará disfrutar como si fueras el mismísimo Robert Caligari 😈
Mil gracias a mi compi de diógenes por descubrírmela 🖤Maika🖤
March 26, 2017
Tarantula, bilardo sopasıyla değiştirelecektir, örümcek -ismi Bluebottle- mükemmel durumdadır ve iyi bakılmıştır. Bilardo sopasına da aynı şekilde davranılmış olması gerekmektedir. Örümcek nazik davranılırsa çok sevecen olabilir. Sineklere tapar, yani pis bir ev tercih sebebidir ama zorunlu da değildir. "Yerel gazete ilanı"
Kitap, 13 yaşında ki Robert Caligari'nin toplumun kurallarına aykırılık içeren saldırgan davranışlarını çeşitli öykülerle sunuyor. İllüstrasyonlarla desteklenmiş bu kitap bir çocuk kitabı değil. Hatta başına çocuklara okutmayınız ibaresi konmalı. Psikoloji okuyup davranışları anlamlandırmak isteyen arkadaşlar bilhassa göz atmalı. :)
Kitap, 13 yaşında ki Robert Caligari'nin toplumun kurallarına aykırılık içeren saldırgan davranışlarını çeşitli öykülerle sunuyor. İllüstrasyonlarla desteklenmiş bu kitap bir çocuk kitabı değil. Hatta başına çocuklara okutmayınız ibaresi konmalı. Psikoloji okuyup davranışları anlamlandırmak isteyen arkadaşlar bilhassa göz atmalı. :)
August 18, 2007
I picked this book up a dozen times but never bought it. Thank God for Christmas and daughters. It's a grusome little work, a wonderful diversion. If this was all Tom Baker was remembered for then that wouldn't be a bad thing at all.
August 13, 2018
Tom Baker surpreende qualquer leitor com a hilariante e sádica obra "O rapaz que chutava porcos", publicada pela Editorial Teorema.
Robert, um miúdo que é uma autêntica e perfeita personificação do "Mal", odeia o mundo e as pessoas.
Ao longo da sua vida, desde a infância até à sua morte, é o sofrimento alheio que dá sentido à sua existência.
O autor diz-nos logo nas primeiras páginas ao que vem, pelo que o anúncio da morte de Robert é exposto logo no início e sem reservas.
Uma estória de horror e sofrimento atroz, pincelada com muito humor e sadismo, mas que nos leva a acreditar que a questão do karma não é mera teoria e que o adágio popular de que "cá se fazem, cá se pagam" é algo sobre o qual deveremos, todos, refletir seriamente.
Robert, um miúdo que é uma autêntica e perfeita personificação do "Mal", odeia o mundo e as pessoas.
Ao longo da sua vida, desde a infância até à sua morte, é o sofrimento alheio que dá sentido à sua existência.
O autor diz-nos logo nas primeiras páginas ao que vem, pelo que o anúncio da morte de Robert é exposto logo no início e sem reservas.
Uma estória de horror e sofrimento atroz, pincelada com muito humor e sadismo, mas que nos leva a acreditar que a questão do karma não é mera teoria e que o adágio popular de que "cá se fazem, cá se pagam" é algo sobre o qual deveremos, todos, refletir seriamente.
October 29, 2011
Everything required to make a good book is here.
Indeed, even most people giving low ratings agree that the narrative is excellent. Where most people find fault is in how very graphics and disturbing some of the imagery is.
I would agree that midway through the book it goes down a very dark path. This is no light hearted satirical romp about a "naughty" boy. This is a story about a very demented child and where his devious actions lead him.
I am on the fence about whether or not this is truly a children's book. Most would say no, it is too gory. I do however, remember reading some quite frightening books when I was young. I think this type of gruesome writing is less stressful to a young person than some of the emotionally wrenching TRUE children's books.
Read this yourself before giving to your child.
Indeed, even most people giving low ratings agree that the narrative is excellent. Where most people find fault is in how very graphics and disturbing some of the imagery is.
I would agree that midway through the book it goes down a very dark path. This is no light hearted satirical romp about a "naughty" boy. This is a story about a very demented child and where his devious actions lead him.
I am on the fence about whether or not this is truly a children's book. Most would say no, it is too gory. I do however, remember reading some quite frightening books when I was young. I think this type of gruesome writing is less stressful to a young person than some of the emotionally wrenching TRUE children's books.
Read this yourself before giving to your child.
July 14, 2019
I absolutely love this book. Tom Baker's dark wit is well illustrated here and I thought it had a spiky feel to it. I bought the paperback after reading the first page and of Robert going to die. June the 13th, a 13 year old teen and he's about to expire! Tom has this knack of oozing a morbid sense into the story and of which is as dark as Tim Burton's works. I also loved the illustrations by David Roberts and these added a perfect mood to the overall nightmare. I just wish Tom would write a few more stories based on his intelligent, good-natured and dark mind. Please, Tom ... more for your fans.
August 27, 2016
I listened to the audiobook version of this very dark and twisted tale, which Tom Baker narrates himself with gruesome relish. Being of the age to fondly remember Baker's post-Doctor Who stints on British children's television with The Book Tower and Jackanory meant that any semblance of objectivity flew out of the window as soon as he began reading.
To summarise: I thoroughly enjoyed this.
The story itself would have been a solid four stars, but I do feel that Baker's narration of the audiobook edition certainly deserves that extra star.
To summarise: I thoroughly enjoyed this.
The story itself would have been a solid four stars, but I do feel that Baker's narration of the audiobook edition certainly deserves that extra star.
September 6, 2016
Çizimleri de anlatımı da çok eğlenceli. Beni en çok gülümseten ve hatta güldüren kitaplardan biri oldu.
August 12, 2021
Una novela muy corta y rápida de leer, ya que tiene en cada página una ilustración. En total son 127 páginas. No tiene capítulos, creo que con la finalidad de que te la leas del tirón.
Nuestro protagonista es Robert Caligari de 13 años de edad. Y ya a su corta edad es un sádico en potencia y un antisocial de libro, y nada de lo que piensa o hace tiene un buen fin, al menos para los demás, para él todas sus fechorías son magníficas. Todas estas andanzas serán las que se nos narren a lo largo de esta obra.
Está narrada en clave de humor negro, pero no por ello lo que se nos cuenta es suave, al contrario, creo que sino estuviera contado de esta manera sería difícil de digerir.
Es un ser despreciable y desde luego no vas a empatizar con él.
Nuestro protagonista es Robert Caligari de 13 años de edad. Y ya a su corta edad es un sádico en potencia y un antisocial de libro, y nada de lo que piensa o hace tiene un buen fin, al menos para los demás, para él todas sus fechorías son magníficas. Todas estas andanzas serán las que se nos narren a lo largo de esta obra.
Está narrada en clave de humor negro, pero no por ello lo que se nos cuenta es suave, al contrario, creo que sino estuviera contado de esta manera sería difícil de digerir.
Es un ser despreciable y desde luego no vas a empatizar con él.
October 3, 2013
While waiting for my train I was browsing through the bookstore and picked up this little book and sat down on their comfortable armchairs to read a few pages and didn’t get up until I finished it all (luckily still making it on time for my train).
The cover of the book would indicate children’s book, although it’s far from it. The book can only be described as unsettling and grotesque, where things escalate pretty quickly into a gory tale. I also think the illustrations really do bring the characters to life, complimenting the morbid narrative.
I found few mocking comments (Radio presenters, police officers) which didn’t really add anything to the story for me, although I guess it was Baker’s way of expressing his views through the satire of the story.
A first comparison coming to my mind after reading this book is the work of Tim Burton and his book The melancholy death of the Oyster Boy and other stories, so if you like dark and disturbing books definitely pick them up.
I didn’t have no expectations about this book and after finishing it I was slightly confused at what I have just read looking for a hidden messages, deeper meaning or moral of the story, although I have to admit I struggled to find any.
I enjoyed this quick read and if you are visiting your local book store, pick it up, get comfortable in the chair and see what you think about it!
The cover of the book would indicate children’s book, although it’s far from it. The book can only be described as unsettling and grotesque, where things escalate pretty quickly into a gory tale. I also think the illustrations really do bring the characters to life, complimenting the morbid narrative.
I found few mocking comments (Radio presenters, police officers) which didn’t really add anything to the story for me, although I guess it was Baker’s way of expressing his views through the satire of the story.
A first comparison coming to my mind after reading this book is the work of Tim Burton and his book The melancholy death of the Oyster Boy and other stories, so if you like dark and disturbing books definitely pick them up.
I didn’t have no expectations about this book and after finishing it I was slightly confused at what I have just read looking for a hidden messages, deeper meaning or moral of the story, although I have to admit I struggled to find any.
I enjoyed this quick read and if you are visiting your local book store, pick it up, get comfortable in the chair and see what you think about it!
June 14, 2017
Lakin ne muazzam illüstrasyonlar ve açıklamaları!
İlahi Robert, hiç gülesim yoktu.
Üzülesim hele hiç.
İlahi Robert, hiç gülesim yoktu.
Üzülesim hele hiç.
September 11, 2020
Tek kelimeyle enteresandı diyebilirim. İçten gelen kötülük meselesini işleme şekli güzeldi. Gülümsedim hep okurken. Çizimler çok güzel. Böyle iki ağır kitap arasında çıtır çerez.
January 13, 2020
This is a dark story. In the vein (pun acknowledged but not fully intentional) of Roald Dahl's darker stories. It is also written by the 4th Doctor (Who) so I get to put quotes from that series in my review.
Despite it being a short story (illustrations take up half the page length), I still felt that certain parts of it dragged a little. It has gore, deaths and scenes that are horrific in a dark humoured way. Because of this I would recommend it to teenagers and above. After all... There's no point being grown-up if you can't be childish sometimes.
As Sarah Jane Smith once said: "If the Doctor scented a rat, Commander, he'll find one."
Some advice that the main character here could have used is "maybe you should employ the services of a very large cat?"
It is far from being a perfect read but it will keep an enquiring mind busy for an hour or more.
Despite it being a short story (illustrations take up half the page length), I still felt that certain parts of it dragged a little. It has gore, deaths and scenes that are horrific in a dark humoured way. Because of this I would recommend it to teenagers and above. After all... There's no point being grown-up if you can't be childish sometimes.
As Sarah Jane Smith once said: "If the Doctor scented a rat, Commander, he'll find one."
Some advice that the main character here could have used is "maybe you should employ the services of a very large cat?"
It is far from being a perfect read but it will keep an enquiring mind busy for an hour or more.
June 13, 2017
Είχα πολλά χρόνια να ξαπλώσω με ένα βιβλίο και να χαχανίζω μέχρι να τελειώσει. Αυτό συμβαίνει όταν ένας Doctor Who αποφασίζει να γράψει ένα grotesque παραμυθάκι με υπέροχα illustrations απο τον David Roberts τα οποία μου θύμισαν τα βιβλία του Ρόαλντ Νταλ και τον μελαγχολικό θανάτο του Στρειδάκη
March 1, 2024
2,5🌟
Começou bem e parecia que ia gostar muito, pois estava a transbordar de humor negro, mas depois para mim foi por água a baixo. Não me fez sentido e foi desagradável de ler :(
Começou bem e parecia que ia gostar muito, pois estava a transbordar de humor negro, mas depois para mim foi por água a baixo. Não me fez sentido e foi desagradável de ler :(
December 27, 2021
Yes, THAT Tom Baker, Doctor Who fans, though this is about as far from Doctor Who as you can get – a short illustrated horror story about a 13-year-old boy who hates everyone and starts killing people with Rube Goldberg-style mayhem. It’s a comedy. But you need a seriously black sense of humor to appreciate most of the funny bits, because it does get extremely nasty. Not for everyone. Obviously.
August 9, 2024
Very gruesome ending.
Couldn’t tell if it was a child’s book for a while considering it was in the horror section but the ending confirmed that it wasn’t.
It was weird but also interesting. There were no chapters it was like a never ending sentence.
Couldn’t tell if it was a child’s book for a while considering it was in the horror section but the ending confirmed that it wasn’t.
It was weird but also interesting. There were no chapters it was like a never ending sentence.
August 29, 2019
This is my second book by Tom Baker and I'm shocked at the darkness of the man's creative process. The title is a bit of a misnomer but young Robert Caligari really is a nasty piece of work. Fortunately his animal abuse is relatively short-lived and he soon turns his sadism onto siblings and neighbourhood characters. By the end of the book, Caligari has built up quite the body count and his punishment is reminiscent of Prometheus and Loki.
Don't let Roberts' first few charming illustrations deceive you, this is not the kind of children's book most parents or teachers could easily recommend. It would undoubtedly have great appeal to kids who are into black humour, mild swearing and sticky ends but this isn't directly comparable to the critically-praised likes of Roald Dahl. Where Dahl leaves off, Baker advances.
Speaking as an adult, the deaths made me feel a little queasy at times, especially when Roberts' illustrations bring Bakers' descriptions to life. Nevertheless Baker's trademark wit carried me through to the incredibly macabre end. Not only can he create unsettling descriptions, Baker turns a phrase like a pro.
I recommend The Boy Who Kicked Pigs to those who love Tom Baker and who genuinely feel that children's literature should return to its cautionary and often gory origins.
Don't let Roberts' first few charming illustrations deceive you, this is not the kind of children's book most parents or teachers could easily recommend. It would undoubtedly have great appeal to kids who are into black humour, mild swearing and sticky ends but this isn't directly comparable to the critically-praised likes of Roald Dahl. Where Dahl leaves off, Baker advances.
Speaking as an adult, the deaths made me feel a little queasy at times, especially when Roberts' illustrations bring Bakers' descriptions to life. Nevertheless Baker's trademark wit carried me through to the incredibly macabre end. Not only can he create unsettling descriptions, Baker turns a phrase like a pro.
I recommend The Boy Who Kicked Pigs to those who love Tom Baker and who genuinely feel that children's literature should return to its cautionary and often gory origins.
February 10, 2024
I bought this book based on the excerpt in Bibliomaniac which was very funny. I sort of imagined that Tom Baker, DELIGHTFUL Tom Baker had written a charming kids book about a small boy who goes through his days trying to kick a pig.
Oh my god. That’s not what this book is at all!
Robert, (pig-kicking boy) is a deviant, and Tom Baker is NOT DELIGHTFUL, he’s a wrongun!
I won’t give any spoilers but my 8 year old isn’t old enough for this story. When he’s 10 he’ll love it, but for now it’s not really suitable. My 16 year old will think it’s great. Personally, I love it, but it won’t be for everyone.
Oh my god. That’s not what this book is at all!
Robert, (pig-kicking boy) is a deviant, and Tom Baker is NOT DELIGHTFUL, he’s a wrongun!
I won’t give any spoilers but my 8 year old isn’t old enough for this story. When he’s 10 he’ll love it, but for now it’s not really suitable. My 16 year old will think it’s great. Personally, I love it, but it won’t be for everyone.
December 15, 2017
Ο εκδότης το χαρακτηρίζει με τον υπότιτλο «γκροτέσκο αριστούργημα». Μου θύμισε σενάριο για αρρωστημένο “B movie” ή comic. Aν τη βρίσκετε με κάτι τέτοια ίσως και να σας αρέσει. Δεν θα το πρότεινα. Μαθητικό χιούμορ (με λίγα καλά σημεία, στα σκίτσα) και γκροτέσκο για το γκροτέσκο.
Διάβασα τις 60 αραιές σελίδες του σε ένα βράδυ -πράγματι διαβάζεται εύκολα- αλλά πιο πολύ για να μην το έχω στο μυαλό μου και να μπορέσω να το… αρχειοθετήσω νοητικά. Οι υπόλοιπες 60 σελίδες είναι σκίτσα που συνοδεύουν το κείμενο και έχουν συχνά μεγαλύτερο ενδιαφέρον.
Διάβασα τις 60 αραιές σελίδες του σε ένα βράδυ -πράγματι διαβάζεται εύκολα- αλλά πιο πολύ για να μην το έχω στο μυαλό μου και να μπορέσω να το… αρχειοθετήσω νοητικά. Οι υπόλοιπες 60 σελίδες είναι σκίτσα που συνοδεύουν το κείμενο και έχουν συχνά μεγαλύτερο ενδιαφέρον.
December 25, 2017
The story itself was okay, although it did get pushed a bit too far in my opinion -- especially for a children's book, if it can really be regarded as such. Some of the jokes in it were okay too, for people who enjoy this kind of humor at least. Personally, I found a great number of them to be plain annoying or even kind of silly. All in all, an almost pleasant read, in large part due to the very interesting illustrations that accompany the story.
December 7, 2019
My only requirement for any book I truly love is that only its author could have written it.
This is the epitome of that scoring system.
The only thing funnier than the book is the shocked reactions it often garners.
This is the epitome of that scoring system.
The only thing funnier than the book is the shocked reactions it often garners.
September 12, 2021
4.5⭐
Fun, easy read, a bit gruesome. Would recommend for anyone in a bit of a reading slump, or who just likes a bit of the mildly grotesque. I found it reminiscent of Grizzly Tales for Gruesome Kids (but a bit more grizzly) and the style of the illustrations is like a mix of GTFGK and Tim Burton.
Fun, easy read, a bit gruesome. Would recommend for anyone in a bit of a reading slump, or who just likes a bit of the mildly grotesque. I found it reminiscent of Grizzly Tales for Gruesome Kids (but a bit more grizzly) and the style of the illustrations is like a mix of GTFGK and Tim Burton.
February 13, 2016
Αν ξεκινήσουμε από τον τίτλο, ομολογουμένως είναι αρκετά πρωτότυπος. Όπως και το θέμα του βιβλίου: ένα αγόρι τα έχει βάλει με τον κόσμο, μισεί τους ανθρώπους και θέλει να τους εκδικηθεί με κάθε δυνατό τρόπο. Απλά έχει κάτι και με το χοιρινό, δεν μπορεί να αντισταθεί, πρέπει να το κλωτσήσε.
Ο συγγραφέας μας διηγείται την ιστορία ενός παιδιού, λοιπόν, του Ρόμπερτ, που όπως φαίνεται είναι διαφορετικός και ιδιαίτερος. Δεν συμπαθεί τους γονείς του, μισεί την αδερφή του και κάνει ό,τι περνάει κάθε φορά από τον νου του για να μπορέσει να προκαλέσει το χάος. Του αρέσει το χάος, το επιδιώκει. Φετίχ του τα γουρούνια-από αληθινά, μέχρι κουμπαράδες και pork chops. Θέλει να τα κλωτσήσει. Αυτή του η μανία «γιατρεύεται» έπειτα από ένα ταπεινωτικό επεισόδιο με ένα σάντουιτς που περιείχε μπέικον. Όλη του η καταστροφική ενέργεια αναστρέφεται προς το ανθρώπινο είδος. Η αδερφή του, όπως συνήθως, αποτελεί το πειραματόζωό του και αφού δοκιμάσει καλά-καλά τις δυνάμεις του πάνω της, προχωρά σε μεγαλύτερα εγχειρήματα. Το αποτέλεσμα θα είναι μοιραίο για έναν σημαντικό αριθμό θυμάτων αλλά και για τον ίδιο.
Μαύρο χιούμορ. Έχει καιρό να κάνει την επανεμφάνισή του στην λογοτεχνία. Ο Tom Baker το χειρίζεται άριστα, και πώς δεν θα μπορούσε από την στιγμή που είναι αφηγητής του “Little Britain” και την δεκαετία του 70 ενσάρκωσε τον “Doctor Who” στην ομώνυμη cult σειρά. Αποτελεί, θα μπορούσε να πει κανείς, την ενσάρκωση του Βρετανικού χιούμορ και μέσα στο βιβλίο που βάζει την προσωπική του πινελιά, έχουμε ένα τέλειο μάγμα πνευματώδους έκφρασης που αραιά συναντάται σήμερα.
Το βιβλίο δεν πατάει σε κάποιο ιδιαίτερο νοηματικό πλαίσιο. Μοιάζει μάλιστα να έχει γραφτεί πιο πολύ για την ευχαρίστηση του ίδιου του συγγραφέα να διηγηθεί μια τέτοιου είδους ιστορία. Θεμιτό. Ο Ρόμπερτ αντιπροσωπεύει το διαολάκι που έχουν τα παιδιά μέσα τους και έχει την ελευθερία να απαντήσει σε όλα όσα τον εξάπτουν και τον συγχύζουν. Ο Baker καταδεικνύοντας την εμπάθεια που έχει με την οικογένειά του μας εισάγει σε κάτι που δεν είναι καινούριο. Απλά μας λέει ωμά αλήθειες που μπορούν να συμβούν σε οικογένειες. Ο Ρόμπερτ όμως, παρόλη την ελευθερία που του δίνει ο δημιουργός του, την πατάει. Γιατί ποτέ του δεν υπέστη τις συνέπειες μέχρι που χρειάστηκε να αντιμετωπίσει την αλήθεια των άλλων, της φύσης και της πραγματικότητας με τον χειρότερο τρόπο.
Όλη αυτή η μανία, ξεκινά από την αντιπάθεια στην αδερφή του και σίγουρα η συμπεριφορά του παραπέμπει στην ανάγκη μιας φροϋδικής εξήγησης που, όμως, δεν έχει και τόση πολλή σημασία. Η δυσκολία της κατανόησης έγκειται στην ερμηνεία της ταυτοποίησης της αποταμίευσης στην μορφή του γουρουνιού, και κατά συνέπεια, του Ρόμπερτ να κατευθύνει την εκδηλη – προς πάσα κατεύθυνση- αποστροφή του στο πρόσωπο της αδερφής του διαμέσου του πολυαγαπημένου της γουρουνιού-κουμπαρά. Σημασία σε αυτό το βιβλίο έχει να απολαύσουμε την κακία του Ρόμπερτ, την διακωμώδηση της βρετανικής αστικής τάξης μέσα από τα μάτια του Tom Baker και στο τέλος, μαζί με την ανάγνωση της τελευταίας σελίδας, να κλείσουμε το βιβλίο και να αφήσουμε τον Ρόμπερτ στην μοίρα που επέλεξε.
Αυτό που πραγματικά κάνει εντύπωση είναι ότι μέσα στην μαυρίλα, την φρίκη και την κακία του ο Ρόμπερτ, αγαπά τα ζώα. Θεωρεί ότι είναι πολύ πιο αξιόλογα από τους ανθρώπους και αυτό τον οδηγεί στην έξαρση του μίσους του γι΄ αυτούς. Δεν συνηθίζεται αυτοί οι χαρακτήρες να έχουν soft spots και να που ο συγκεκριμένος έχει. Ίσως ο Baker να προσπαθεί να πει κάτι με αυτό. Ίσως να είναι και ο τρόπος του να πει μέσα από την σουρεαλιστική του ιστορία ότι κάποια πράγματα πρέπει να μένουν ανέγγιχτα. Δεδομένης και της κατάληξης του ήρωα του, μπορεί και να θέλει να μας πει ότι ναι, τα ζώα είναι αυτά που πρέπει να αφεθούν στα ένστικτά τους, ότι αυτή είναι η φύση. Δεν χαρακτηρίζεται σε καμία περίπτωση «φιλοζωικό» το βιβλίο. Μιλά για ένα αγόρι που στο πρώτο του μισό κλωτσά γουρούνια και τιτλοφορείται βάση αυτού. Κρύβει όμως μια αλήθεια, που όπως φαίνεται ούτε ο συγγραφέας θέλει να την πολυπαραδεχτεί: ότι τα ζώα είναι πολύ πιο αξιόλογα από τους ανθρώπους. Αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση.
Το βιβλίο έχει εκδοθεί από έναν οίκο που καταπιάνεται με περίεργες λογοτεχνικές τάσεις και δείχνει προτίμηση σε κείμενα αρκετά ιδιόρρυθμα. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που ένα τέτοιο βιβλίο ανταποκρίνεται απόλυτα στις απαιτήσεις ενός αναγνώστη με ιδιαίτερο γούστο, καλοσχηματισμένη αίσθηση του χιούμορ και στοχευμένες προτιμήσεις. Το «αγόρι που κλώτσαγε γουρούνια» δεν είναι κάτι που μπορεί να διαβαστεί ευρέως. Όχι γιατί απευθύνεται σε κάποια ξεχωριστή αναγνωστική ελίτ. Απλά γιατί προϋποθέτει από τον αναγνώστη να ξέρει τι είναι αυτό που θα διαβάσει και να μην το διαβάσει για την ανάγνωση αυτή καθεαυτή, αλλά γιατί ξέρει ότι θα του αρέσει όταν θα το διαβάσει. Οι αναφορές του και μόνο στην σύγχρονη βρετανική ζωή και συνήθειες με λεπτομέρειες που πιθανώς οι ίδιοι οι Άγγλοι μόνο γνωρίζουν και ελάχιστοι μπορούν να αντιληφθούν πλήρως νοηματικά, καταστά το βιβλίο δυσκολοδιάβαστο.
Η εξίσωση λοιπόν εδώ είναι αντίστροφη: η ανάγνωση πρέπει να πληροί τις προϋποθέσεις για την πραγματοποίησή της. Τότε αυτό το βιβλίο είναι… εξωφρενικά καταπληκτικό.
Η κριτική δημοσιεύτηκε στο: http://www.critique.gr/index.php?&...
Ο συγγραφέας μας διηγείται την ιστορία ενός παιδιού, λοιπόν, του Ρόμπερτ, που όπως φαίνεται είναι διαφορετικός και ιδιαίτερος. Δεν συμπαθεί τους γονείς του, μισεί την αδερφή του και κάνει ό,τι περνάει κάθε φορά από τον νου του για να μπορέσει να προκαλέσει το χάος. Του αρέσει το χάος, το επιδιώκει. Φετίχ του τα γουρούνια-από αληθινά, μέχρι κουμπαράδες και pork chops. Θέλει να τα κλωτσήσει. Αυτή του η μανία «γιατρεύεται» έπειτα από ένα ταπεινωτικό επεισόδιο με ένα σάντουιτς που περιείχε μπέικον. Όλη του η καταστροφική ενέργεια αναστρέφεται προς το ανθρώπινο είδος. Η αδερφή του, όπως συνήθως, αποτελεί το πειραματόζωό του και αφού δοκιμάσει καλά-καλά τις δυνάμεις του πάνω της, προχωρά σε μεγαλύτερα εγχειρήματα. Το αποτέλεσμα θα είναι μοιραίο για έναν σημαντικό αριθμό θυμάτων αλλά και για τον ίδιο.
Μαύρο χιούμορ. Έχει καιρό να κάνει την επανεμφάνισή του στην λογοτεχνία. Ο Tom Baker το χειρίζεται άριστα, και πώς δεν θα μπορούσε από την στιγμή που είναι αφηγητής του “Little Britain” και την δεκαετία του 70 ενσάρκωσε τον “Doctor Who” στην ομώνυμη cult σειρά. Αποτελεί, θα μπορούσε να πει κανείς, την ενσάρκωση του Βρετανικού χιούμορ και μέσα στο βιβλίο που βάζει την προσωπική του πινελιά, έχουμε ένα τέλειο μάγμα πνευματώδους έκφρασης που αραιά συναντάται σήμερα.
Το βιβλίο δεν πατάει σε κάποιο ιδιαίτερο νοηματικό πλαίσιο. Μοιάζει μάλιστα να έχει γραφτεί πιο πολύ για την ευχαρίστηση του ίδιου του συγγραφέα να διηγηθεί μια τέτοιου είδους ιστορία. Θεμιτό. Ο Ρόμπερτ αντιπροσωπεύει το διαολάκι που έχουν τα παιδιά μέσα τους και έχει την ελευθερία να απαντήσει σε όλα όσα τον εξάπτουν και τον συγχύζουν. Ο Baker καταδεικνύοντας την εμπάθεια που έχει με την οικογένειά του μας εισάγει σε κάτι που δεν είναι καινούριο. Απλά μας λέει ωμά αλήθειες που μπορούν να συμβούν σε οικογένειες. Ο Ρόμπερτ όμως, παρόλη την ελευθερία που του δίνει ο δημιουργός του, την πατάει. Γιατί ποτέ του δεν υπέστη τις συνέπειες μέχρι που χρειάστηκε να αντιμετωπίσει την αλήθεια των άλλων, της φύσης και της πραγματικότητας με τον χειρότερο τρόπο.
Όλη αυτή η μανία, ξεκινά από την αντιπάθεια στην αδερφή του και σίγουρα η συμπεριφορά του παραπέμπει στην ανάγκη μιας φροϋδικής εξήγησης που, όμως, δεν έχει και τόση πολλή σημασία. Η δυσκολία της κατανόησης έγκειται στην ερμηνεία της ταυτοποίησης της αποταμίευσης στην μορφή του γουρουνιού, και κατά συνέπεια, του Ρόμπερτ να κατευθύνει την εκδηλη – προς πάσα κατεύθυνση- αποστροφή του στο πρόσωπο της αδερφής του διαμέσου του πολυαγαπημένου της γουρουνιού-κουμπαρά. Σημασία σε αυτό το βιβλίο έχει να απολαύσουμε την κακία του Ρόμπερτ, την διακωμώδηση της βρετανικής αστικής τάξης μέσα από τα μάτια του Tom Baker και στο τέλος, μαζί με την ανάγνωση της τελευταίας σελίδας, να κλείσουμε το βιβλίο και να αφήσουμε τον Ρόμπερτ στην μοίρα που επέλεξε.
Αυτό που πραγματικά κάνει εντύπωση είναι ότι μέσα στην μαυρίλα, την φρίκη και την κακία του ο Ρόμπερτ, αγαπά τα ζώα. Θεωρεί ότι είναι πολύ πιο αξιόλογα από τους ανθρώπους και αυτό τον οδηγεί στην έξαρση του μίσους του γι΄ αυτούς. Δεν συνηθίζεται αυτοί οι χαρακτήρες να έχουν soft spots και να που ο συγκεκριμένος έχει. Ίσως ο Baker να προσπαθεί να πει κάτι με αυτό. Ίσως να είναι και ο τρόπος του να πει μέσα από την σουρεαλιστική του ιστορία ότι κάποια πράγματα πρέπει να μένουν ανέγγιχτα. Δεδομένης και της κατάληξης του ήρωα του, μπορεί και να θέλει να μας πει ότι ναι, τα ζώα είναι αυτά που πρέπει να αφεθούν στα ένστικτά τους, ότι αυτή είναι η φύση. Δεν χαρακτηρίζεται σε καμία περίπτωση «φιλοζωικό» το βιβλίο. Μιλά για ένα αγόρι που στο πρώτο του μισό κλωτσά γουρούνια και τιτλοφορείται βάση αυτού. Κρύβει όμως μια αλήθεια, που όπως φαίνεται ούτε ο συγγραφέας θέλει να την πολυπαραδεχτεί: ότι τα ζώα είναι πολύ πιο αξιόλογα από τους ανθρώπους. Αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση.
Το βιβλίο έχει εκδοθεί από έναν οίκο που καταπιάνεται με περίεργες λογοτεχνικές τάσεις και δείχνει προτίμηση σε κείμενα αρκετά ιδιόρρυθμα. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που ένα τέτοιο βιβλίο ανταποκρίνεται απόλυτα στις απαιτήσεις ενός αναγνώστη με ιδιαίτερο γούστο, καλοσχηματισμένη αίσθηση του χιούμορ και στοχευμένες προτιμήσεις. Το «αγόρι που κλώτσαγε γουρούνια» δεν είναι κάτι που μπορεί να διαβαστεί ευρέως. Όχι γιατί απευθύνεται σε κάποια ξεχωριστή αναγνωστική ελίτ. Απλά γιατί προϋποθέτει από τον αναγνώστη να ξέρει τι είναι αυτό που θα διαβάσει και να μην το διαβάσει για την ανάγνωση αυτή καθεαυτή, αλλά γιατί ξέρει ότι θα του αρέσει όταν θα το διαβάσει. Οι αναφορές του και μόνο στην σύγχρονη βρετανική ζωή και συνήθειες με λεπτομέρειες που πιθανώς οι ίδιοι οι Άγγλοι μόνο γνωρίζουν και ελάχιστοι μπορούν να αντιληφθούν πλήρως νοηματικά, καταστά το βιβλίο δυσκολοδιάβαστο.
Η εξίσωση λοιπόν εδώ είναι αντίστροφη: η ανάγνωση πρέπει να πληροί τις προϋποθέσεις για την πραγματοποίησή της. Τότε αυτό το βιβλίο είναι… εξωφρενικά καταπληκτικό.
Η κριτική δημοσιεύτηκε στο: http://www.critique.gr/index.php?&...
November 11, 2017
Sadece domuzları mı? İnsanları, her şeyi...
Nefretle beslenen bir çocuk ve hikayesi. Fakat farelere dikkat:)
Nefretle beslenen bir çocuk ve hikayesi. Fakat farelere dikkat:)
February 11, 2026
That was low key sick! Took about an hour to read
April 14, 2023
Pretty good creepy story with really nice drawings throughout.
October 13, 2021
A treat whether or not you love pigs! Not for young adults...
October 9, 2010
Tom Baker's autobiography was probably the most honestly introspective, intriguing, and amusing autobiography I've ever read. This short work of fiction is just as fantastic. The Boy Who Kicked Pigs is the story of a friendly, young sociopath, and it's an amazing dive into the grotesque. You can almost hear Baker's voice narrating, and the illustrations by David Roberts truly bring the characters to life.
Baker has more side streets and cul-de-sacs in his writing than a Terry Pratchett footnote, and even Edward Gorey never quite reached his level of macabre. I don't know that I could count the ways people die or are tortured in this little ditty. What I can say--call me morbid if you like--is that I loved every minute of it.
Baker has more side streets and cul-de-sacs in his writing than a Terry Pratchett footnote, and even Edward Gorey never quite reached his level of macabre. I don't know that I could count the ways people die or are tortured in this little ditty. What I can say--call me morbid if you like--is that I loved every minute of it.
Displaying 1 - 30 of 184 reviews