Testament

Hope #1

by Monika Skabara

„Hope” to opowieść o pokonywaniu koszmarów z przeszłości, trudnej drodze do szczęścia i miłości, która czasem leczy rany, a czasem budzi demony. Poznaj romans, który łamie stereotypy!

O Hope można by powiedzieć, że to twarda babka. Kariera w armii była dla niej jedynym wyborem i spełnieniem życiowych aspiracji ojca.
Ostatnia misja i jedna zasadzka wroga zmieniły wszystko. Stawienie czoła tragedii okazuje się dla żołnierki trudniejsze niż udział w walkach.

Teraz Hope musi na nowo poukładać swój świat. Aby wypełnić ostatnią wolę zawartą w pewnym testamencie, wyjeżdża do Pilot Point w Teksasie. Sąsiadem Hope jest Jax, tajemniczy mężczyzna, mieszkający na ranczu obok. Mimo sprzecznych uczuć Hope odkrywa, że jest w nim coś bardzo pociągającego…

Gdy na drodze Hope staje Hattie, dziewczyna potwornie skrzywdzona przez życie, los obu zostaje naznaczony widmem zemsty. Była żołnierka będzie musiała zmierzyć się z nowym niebezpieczeństwem, choć demony przeszłości wciąż prześladują ją co noc. Czy Jax będzie w stanie uratować swoją sąsiadkę? Co się wydarzy, gdy do jej życia wróci Ian, były dowódca i kochanek?

Czy Hope ostatecznie poradzi sobie z traumą i powróci do kariery w armii? A może wybierze spokojne życie na ranczu?

Genres: Audiobook

304 pages, Paperback

Published November 9, 2022

About the author

Urodziła się w latach 80. w Lidzbarku Warmińskim i to tam spędziła swoje dzieciństwo i młodzieżowe lata. Tam zaczęła swoją przygodę ze sportem w Lidzbarskim Klubie Karate Kyokushin. W pogoni za miłością wyprowadziła się do Bartoszyc i tam osiadła z mężem na dziewięć lat. Od pięciu lat mieszka w swoim wymarzonym domku na wsi w okolicy Bartoszyc. Od zawsze kochała Warmię i Mazury. Tu jest jej dom i miejsce na ziemi. Tu znalazła miłość, tu urodziły się jej dzieci, tu poznała wspaniałych przyjaciół.

Reviews

[Zaczytana.Querida Maja Wiktorowicz]

Zamykam oczy.

Ledwo stoję na nogach, które odmawiają posłuszeństwa. Plecami przywieram z całej siły do skalnej ściany. Moją głowę rozsadzają krzyki rannych ludzi. Płuca oblepia duszący pył. Wyciągam rękę w stronę Sary, patrzę w jej błękitne oczy i krzyczę. Krzyczę, jak nigdy nie krzyczałam. - Nie. Nie! NIE NIE NIE! - Mój wzrok krzyżuje się ze wzrokiem Hope. Widziała to samo, co ja. Ostatnią rzeczą, którą rejestruję, jest jej nieruchoma twarz i czyjeś ręce szarpiące ją za ramiona. Walcz, Hope, myślę. Wstrzymuję oddech, gdy zauważam spadające skały.

Zamykam oczy.

Przebiegam obok starego domu Grace. Och, Grace, gdybyś go teraz zobaczyła… Słońce pali moją skórę. Bieg przemienia się w spokojny trucht. Przystaję w cieniu potężnego drzewa. Omiatam wzrokiem zamieszanie. Dostrzegam Skulla. Oj, chłopaku, jak ja Cię lubię! Twój niewyparzony język, poczucie humoru i szczerość we wszystkim, co robisz. Obserwuję, jak zbiera porozrzucane deski. A potem widzę ją. Hope. Zawsze silna, waleczna, nieustraszona. Teraz trzyma się za bok, a jej twarz wykrzywia grymas bólu. Tuż za nią pojawia się Jax. Co jest miedzy tą dwójką? Jax pochyla się w jej stronę, jakby chciał wziąć ją w ramiona. Mrużę oczy, do których wpada unoszone wiatrem gorący piach, nim zdążę zauważyć, czy Hope odepchnie go z całej siły, czy skryje się w jego mocnym uścisku…
_
Bardzo, bardzo mi się podobała!❤️ Hope skradła moje serce. Skull, chociaż jest postacią drugoplanową, oczarował mnie w taki sposób, w jaki tylko on potrafi.
To bardzo przemyślana i dopracowana książka, więc to była czysta przyjemność. Tylko jak ja się teraz doczekam drugiego tomu?! Chcę więcej, natychmiast!😍
Musicie poznać tę historię💫
Zaczytana Querida

[Seltella]

Moja reakcja świeżo po przesłuchaniu audiobooka:

Co tu się odjaniepawliło!!!!????? Że co??? Że jak??? WTF!!!!!?????

Emocjonalną bombę sobie normalnie odpaliłam. 😆
Od uśmieszków i chichotów po rozdziawianie ust w zdziwieniu. 😆
Także no... xDDDDD
Nieźle xD

[Chochlikowebooki]

Cóż to była za dobra książka, która i potrafiła rozbawić mnie do łez, ale przede wszystkim wzruszyć i sprawić, że czytałam z zamierającym sercem z emocji, które ta historia mi dostarczała.

Naprawdę autorka postawiła sobie wysoką poprzeczkę, bo jeśli taki jest świetny tom 1, to drugi musi być napisany na takim samym poziomie, albo i wyższym. Historia wciąga od samego początku. Może i ma pewne zabiegi podobne jak w pewnych książkach czy filmach, które miałam możliwość zobaczyć, czy przeczytać, ale to nie psuje nic w tym co mamy tutaj.

Bardzo dobrze rozpisani bohaterowie, których nie jest możliwe, aby ich nie polubić, a w szczególności klub motocyklowy. Rewelacyjnie pokazana trauma po misjach, po śmierci bliskiej osoby, a przede wszystkim jak funkcjonuje rodzina wojskowa, ale i przedstawienie zażyłości między córką, a ojcem i nie tylko w wojsku. Wątek, który bardzo mocno trafił do mnie to właśnie relacje między córką, a ojcem.

Poruszane są tutaj tematy, które powinny dać do myślenia, a przede wszystkim pokazać, jak wpływają pewne decyzje na osoby i na otoczenie. Świetnie to ukazała autorka i naprawdę czytałam wzruszając się w pewnych momentach, aby zaraz płakać, ale ze śmiechu. Równowaga idealna.

Naprawdę bardzo dobra książka, jestem ciekawa kolejnej części, tym bardziej, że zakończenie jest tak zaskakujące i tak bardzo otwarte, że chcę się dowiedzieć co się wydarzy później! Historia Hope i Jax’a to dopiero tak naprawdę początek walki o wszystko.

[Koralina]

Przyjemna, jednak jedna z książek z cyklu „Szybko o niej zapomnę”. Co nie zmienia faktu, że świetnie się bawiłam czytając ją.

[Olilovesbooks2]

Sięgając po tę książkę spodziewałam się kowbojskiego romansu, a tutaj niespodzianka, oczywiście kowboje się pojawili, ale oprócz nich wojsko i klub motocyklowy. Skomplikowany i momentami trudny romans, pełen napięcia, erotyzmu i zwrotów akcji.

Hope nie mając innego wyjścia poszła śladami ojca i dziadka i poświęciła się karierze wojskowej. Jednak podczas ostatniej misji coś poszło nie tak, coś co złamało jej serce i pogrążyło w żałobie. Hope otrzymuje list, a wraz z nim informację o spadku, który ma być dla niej szansą na nowe życie. Kobieta oddaje się renowacji odziedziczonego domu, w jej pobliżu zaczyna się kręcić Jax, z którym zaczyna ją łączyć płomienny romans, co więcej Hope wdaje się w znajomość z miejscowym klubem motocyklowym, a mieszkańcy miasteczka z każdym kolejnym dniem uważają ją bardziej za swoją. Tylko czy Hope poradzi sobie ze wszystkimi zmianami i oczekiwaniami, które stawiają przed nią inni?

To było moje drugie spotkanie z twórczością autorki, po raz kolejny jej książka całkowicie skradła moje serce. Powieść pełna konkretów, w której akcja jest wartka a kolejne wydarzenia nie dają ani chwili oddechu. Już sam początek jest mocny i z przysłowiowym przytupem, później zaczyna się właściwa akcja powieści, która rozgrywa się w Pilot Point. To w tym małym teksańskim miasteczku Hope wraca do żywych, że tak powiem. Autorka ujęła mnie tym, że nie bawi się w przydługie opisy, ale mimo tego dość mocno i konkretnie daje nam poznać główną bohaterkę, to co przeszła, jaki to miało na nią wpływ, itd. Hope jest bardzo złożoną postacią, trudno jednoznacznie ocenić jej postępowanie, nie mniej da się ją lubić. To twarda babka, to taki typ bohaterki, który ja bardzo lubię, silna kobieta, która musi sobie radzić w życiu, nie daje sobie wejść na głowę byle komu, jednak pod twardym pancerzem skrywa się skrzywdzona, zagubiona i załamana kobieta, która potrzebuje wsparcia.

W książce można doszukać się ciekawych wątków i motywów, od wojskowych poprzez waśnie rodzinne, toksyczne relacje, nadmierne ambicje, strata, żałoba, traumy i problemy psychiczne. Jednak lektura to przede wszystkim romans, znajdziemy tutaj naleciałości enemmies to lovers czy hate-love. Relacja Hope i Jaxa jest zdecydowanie bardziej erotyczna niż romantyczna, nie wiem dlaczego, ale jakoś od początku gość mnie drażnił, podobnie jak i główną bohaterkę, co ostatecznie nie do końca wyszło dobrze, a zakończenie tego tomu może złamać serce, u mnie natomiast wzmogła chęć mordu.

Książka mi się podobała, chyba naprawdę muszę wpisać autorkę na listę moich ulubionych twórców. Książka napisana w bardzo dobrym stylu, fabuła wciąga od pierwszej strony, u mnie spowodowała moje ulubione uczucie płynięcia wraz z fabułą, mocno się w nią zaangażowałam emocjonalnie, przez co też ogromnie przeżywałam kolejne wydarzenia z życia Hope. To też lektura, którą oczywiście przeczytałam za jednym zamachem i nie żałuję ani sekundy, którą dla niej poświęciłam. Szczerze polecam, szczególnie tym, którzy lubią ksiązki pełne zwrotów akcji i ze złożoną fabułą. Dla mnie bomba.

[agareads]

Zdecydowałam się sięgnąć po nową książkę Moniki, ponieważ skusiła mnie okładka. Bardzo lubię historie, których fabuła rozgrywa się w Teksasie i dlatego byłam jej niezmiernie ciekawa.

W książce poznajemy Hope. Dziewczyna decyduje się o odejściu ze służby, gdy podczas misji ginie jej najlepsza przyjaciółka. Hope nie może sobie z tym poradzić i nie chce już dłużej ryzykować swojego życia. Kobieta nie wie, że jej przyjaciółka już od początku przeczuwała, że może się wydarzyć coś złego. Właśnie dlatego zdecydowała się napisać testament i przekazała Hope ukochany dom w Teksasie. Główna bohaterka nie zdaje sobie sprawy, jak bardzo ta decyzja zmieni jej życie.

Przeczytałam tę historię bardzo szybko. Już wcześniej spotkałam się z piórem autorki i niektóre jej książki wywarły na mnie spore wrażenie. O „Hope. Testament” mogę powiedzieć, że była bardzo przyjemna, ale też nie wywarła na mnie tak ogromnego wrażenie, jakbym się spodziewała.

Główna bohaterka jest osobą, która nie da sobie pomóc. Widzi w drugim człowieku wroga i niekiedy odnosiłam wrażenie, że na wiele rzeczy reagowała z przesadną złością. Wiem, że jej życie nie było łatwe, ale czasami nie rozumiałam jej agresji. Niektóre sytuacje w tej książce wydarzyły się według mnie za szybko. Głównie chciałabym tutaj wspomnieć o klubie motocyklowym. Zdziwiło mnie jak szybko Hope nawiązała relację z tymi ludźmi. Często takie grupy są niebezpieczne. Nie warto z nimi zadzierać i właśnie dlatego myślałam, że autorka zdecyduje się poprowadzić ten wątek nieco inaczej.

Mężczyzną, którego Hope poznaje po zamieszkaniu w nowym domu jest Jax. Ich pierwsze spotkanie opierało się na tym, o czym wspomniałam wcześniej. Hope była do niego wrogo nastawiona, choć mężczyzna kompletnie nic jej nie zrobił. Oczywiście później ich relacje się ociepliły, ale na początku zastanawiałam się dlaczego tak bardzo atakuje innych.

Tak czy siak, jestem ciekawa drugiego tomu. Mam nadzieję, że bardziej przypadnie mi do gustu, ponieważ zakończenie wywołało u mnie niemałe zaskoczenie. Oby miał w sobie „to coś”.

[Dominika]

“Tym razem nie chcę walczyć. (...) nie każdą wojnę da się wygrać.”

Wstyd się przyznać, ale historia Hope to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki. Dziś wiem jedno, z pewnością nie będzie ono ostatnie. Monika Skabara w swojej powieści opowiada losy Hope - kobiety, która przez wiele lat z dumą nosiła mundur. Jednak ostatnia misja nie poszła tak jak tego oczekiwała. Strata, której doświadczyła sprawia, że kobieta rozpoczyna nowe życie w Pilot Point w Teksasie. Czy to miejsce okaże się jej nowym domem? 

Chcielibyście za dużo wiedzieć na wstępie, oczywiście, że wam tego nie zdradzę. Chociaż zagwarantuję Wam jedno, będzie bardzo emocjonalnie. 

Muszę przyznać, że podczas czytania przez cały czas miałam świadomość, że ta historia została świetnie zaplanowała. Już od pierwszych stron przykuła moją uwagę, a to wszystko za sprawą charakterystycznych postaci oraz zaskakującej fabuły. Tajemniczy sąsiad, dziewczyna zastraszana przez ojca, czy też klub MC to tylko fragment fabuły, która ma do zaoferowania znacznie więcej. Przy tej pozycji, z pewnością nie będziecie narzekać na nudę. 

To co przykuło moją uwagę, to fakt, że nie jest to tylko kolejna ‘historia’. Autorka w rewelacyjny sposób przedstawiła emocje, które targają bohaterami, tj. nieprzepracowane traumy czy też problemy z przeszłości. Podobało mi się to, że ci bohaterowie nie mieli “czystej karty” tylko byli prawdziwi. Oczywiście tyczy się to wszystkich bohaterów, a z pewnością Jaxa, Skulli i Grega. 

Sam wątek romantyczny również bardzo mi się podobał. Nie było go zbyt dużo, jednak w moim odczuciu była bardzo dobrze wyważony, biorąc pod uwagę bieżące wydarzenia. Było dużo ciętego języka, sprzeczek i wzajemnych pstryczków w nos.

Nie będę ukrywać ta historia wywarła na mnie bardzo pozytywne wrażenie. Czytanie tej książki sprawiło mi wiele przyjemności, nie będę mogła doczekać się kontynuacji, bo to zakończenie… ah. Zamilknę. Uwielbiam takie historie, i moim skromnym zdaniem ta historia to 10/10, dlatego gorąco Wam ją polecam.

[Biblioteczka Blondynki]

„Hope. Testament” to 100-procentowy romans. Świetny niezależnie od tego, czy czyta się go w letnie gorące popołudnie czy w zimowy długi wieczór siedząc pod kocem z kubkiem herbaty w ręku. Mamy tam pokiereszowaną życiem dziewczynę, która postanawia wszystko zmienić i wyjechać na ranczo do Teksasu. Przeprowadzka to ostatnio mój ulubiony motyw w książkach, więc już byłam kupiona. Ale to dopiero początek… Pojawia się jeszcze gang motocyklowy i przystojny kowboj. A to, co się dzieje dalej przypomina najlepsze amerykańskie romanse.

Naprawdę, gdybym nie wiedziała, że Monika Skabara jest polską pisarką, po lekturze „Hope. Testament” byłabym przekonana, że miałam do czynienia z przedstawicielką amerykańskiego romansu. I to taką, której poprzeczkę jako czytelniczka zwieszam bardzo wysoko, a ona sobie świetnie z nią radzi.

„Hope. Testament” ma niepowtarzalny klimat i wyrazistych bohaterów. Styl pisania Moniki Skabary jest tak obrazowy, że podczas lektury czułam, jakbym była obok bohaterów. Bardzo chętnie zobaczyłabym ekranizację tej książki. Mam wrażenie, że byłby to jeden z tych przyjemnych półtoragodzinnych filmów na wieczór, w których kręceniu mistrzami są Kanadyjczycy.

[Kornelia]

Miałam ochotę na kombojski romans i dostałam z nutą wojska;). Szczerze, wolałabym aby ta książka była dłuższa, wiem ,że jest jeszcze jeden tom ale powinna być dłuższa bo bardzo fajnie mi się z nią czas spędzało.
Na początku wolałabym więcej Sary , ponieważ mówi nam autorka o ich więzi ale nam nie pokazała dlaczego ich przyjaźń jest aż tak wyjątkowa. Nie mogę się doczekać aż kupię 2 tom bo końcówka mi rozwaliła głowę. 🤯😩

[papi_books]

Początek był nawet nawet, ale im dalej w las tym gorzej. Akcja leci tutaj na łeb na szyję. Główna bohaterka unosi się o byle co. A faceta, który tylko sprawdzał co robi na ziemi, którą miał pilnować od razu „nienawidzi”. Niestety lektura bardzo słaba.
Już nie wspomnę o scenach łóżkowych, które były odpychające.

[Rosalie]

Świetna historia, z niecierpliwością czekam na dalszy tom!!

[spod ciemnej gwiazdy]

ostatnio mam jakąś fazę na romanse — znając życie zaraz się znudzi, bo schematyczność powoli mnie dobija. choć tutaj wątek mundurowy przypadł mi do gustu

[Nieznany Człowiek]

Książka sama w sobie jest oparta na schematach ale pomimo tego była dobra może nie wybitna ale dobra. Szybko się ją czyta i wciąga a otwarte zakończenie wręcz namawia do przeczytania drugiego tomu

[Tylko.Doczytam]

Mam wrażenie, że historia jest bardzo pospieszna. Wszystko dzieje się w ciągu 2 tygodni? Odbiera jej to realność

[Crimelpoint]

Książka całkiem fajna. Szybko się czytało i naprawdę się wciągnęłam. Aczkolwiek to jedna z tych pozycji, którą nie zapamiętam na długo.

[Zaczytana Ja]

Drugi tom potrzebny na już 😊