"Δεν μπορείς να μου ξεφύγεις" της ψιθύρισε αισθησιακά του αυτί. "Δεν θέλεις να μου ξεφύγεις"
Εκείνος φυλακίστηκε πριν από είκοσι χρόνια για τον φόνο της αγαπημένης του. Ελεύθερος πια, ζητά εκδίκηση από τον πραγματικό δολοφόνο. Εκείνη, μια γυναίκα φάντασμα που τρέχει να γλιτώσει από τα προβλήματα και από τον ίδιο της τον εαυτό. Ζητάει μόνο την ελευθερία της. Και οι δύο παλεύουν να ξεφύγουν από τα δεσμά τους. Όμως τα μυστικά που κρύβουν με την ψευδαίσθηση πως έτσι θα ξεφύγουν από την πραγματικότητα, δεν θα τους αφήσουν να ηρεμήσουν. Η αγάπη δεν είναι αρκετή για να τους κρατήσει μαζί. Όχι όταν τα φαντάσματα του παρελθόντος απαιτούν την λύτρωση.
Helena Zelin was born in Athens in September ’98, where she has lived ever since. She studied at the University of West Attica, Department of Conservation of Antiquities and Works of Art, and World Literature at Harvard.
The love for literature seems to have always been there in her life and growing up she loved all kinds of art. She considers herself an artist, as she also likes to spend her time painting and singing. Some of the things she has tried and dabbled in, besides the book world, are acting, chess and programming, teaching English, painting and sometimes dancing.
At the age of thirteen she decided to try her hand at writing something of her own for the first time and to date has completed five novels. Part of her book ‘My Truth’ is hosted on the Moonlight Tales website. She has also participated in the ‘Custodians of Books’ website with her reviews and interviews with authors. She is also involved in promoting books on Instagram and YouTube. She opened her first blog in 2013 as a means of discussing her favourite books and in 2020 launched Writing Nook.gr, again as a blog for readers and writers, which she now runs as an indie publishing house. She is also an editor, formatter and translator.
Το "Ατάλια, Ματωμένες Στάχτες" είναι ένα βιβλίο σύγχρονης αισθηματικής λογοτεχνίας. Ένα ρομάντζο με dark mafia romance απόηχους που προσπαθεί να πει την ιστορία μιας κοπέλας που αναζητά τον εαυτό της, τον έρωτα και ένα μέρος να ανήκει - μια οικογένεια που ίσως κάποτε να έχασε.
Η Ατάλια λοιπόν μπλέκεται στο κουβάρι μιας πλεκτάνης που θα την φέρει αντιμέτωπη με συνωμοσίες, εκβιασμούς, τον υπόκοσμο και έναν έρωτα. Φυσικά, η ίδια δεν είναι εντελώς ξένη σε όλα αυτά. Κατά την διάρκεια της ιστορίας ο χαρακτήρας της περνά από διάφορες κλιμακώσεις και η ίδια ωριμάζει, βρίσκει τον εαυτό της. Είναι μια ενδιαφέρουσα κοπέλα, γοητευτική σαν ηρωίδα, η οποία δεν κουράζει.
Εξάλλου, πέραν του ανθίζοντος αισθηματικού στοιχείου, στην ουσία του το βιβλίο έχει να κάνει με τις ανθρώπινες σχέσεις - πώς χτίζονται, έρχονται σε τριβή, χαλάνε, ξαναχτίζονται... Τα όρια της εμπιστοσύνης της κάστας των πρωταγωνιστών δοκιμάζονται, αλλά καταφέρνουν να βρίσκονται σε μια ισσοροπία. Ίσως σε μερικά σημεία να σκεφτεί κανείς ότι πολλά μοιραία κακά βρίσκουν τους ήρωες, μα αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι οι μεταξύ τους σχέσεις και αλληλεπιδράσεις. Η γραφή, όταν είναι συναισθηματική, καταφέρνει καλά να επικοινωνεί τις κλιμακώσεις που πρέπει. Ο βηματισμός της πλοκής είναι γρήγορος και παρότι εξερευνούμε μια σχετικά μεγάλη χρονική περίοδο των ζωών των χαρακτήρων, η βασική υπόθεση μένει καθ' όλη τη διάρκεια συγκεντρωμένη στην ίδια θεματική.
Ίσως να βρίσκω αρνητικό στοιχείο την αδυναμία των ανταγωνιστικών προσωπικοτήτων συγκριτικά με τους πρωταγωνιστές και σίγουρα υπάρχουν τεχνικά λαθάκια από δω κι από εκεί μα τίποτε που να υποβαθμίζει την αναγνωστική εμπειρία. Το βιβλίο σαν βιβλίο από πλευράς γραφής και ύφους είναι μια αρκετά τίμια δουλειά. Κυρίως, η συγγραφέας έχει τον τρόπο της και φαίνεται πως γράφει άνετα αυτό το στυλ, το οποίο μπορεί να μην ταιριάζει σε όλους τους αναγνώστες, μα προσωπικά δεν βρίσκω άσχημο.
Είναι ένα εύληπτο ρομάντζο που κυλά γρήγορα παρά το μέγεθός του και παρότι μοιάζει με άλλα βιβλία του είδους του καταφέρνει να έχει μια δικιά του ταυτότητα.